Ksiega

 1 1|     dobre w sobie, jednak, kiedy kres swój a miarę przejdzie,
 2 1|       chłuby wydawać miała. Poty kres niechaj będzie mowy około
 3 1|        pamięć ludzka mało dalszy kres wynieść może, za którym
 4 2|          trefnowaniu, i po który kres używać go ma, tyle, ile
 5 3|         za takową odmianą bliski kres a koniec swojej przeciwko
 6 4| należytych, ale poty już niechaj kres tego wyliczania będzie,
 7 4|          pereł, od kamieni pewny kres zamierzył, bo te zbytnie
 8 4|       przeszedszy s nim przez on kres, do którego Dworna pani
 9 4|     powiedzieć, iż cel a ostatni kres doskonałego Dworzanina ten
10 4|        urząd, on cel, on ostatni kres a koniec, którego Dworzanin
11 4|          ostatni i błogosławiony kres i koniec najdziem naszym