Ksiega

 1 Ded|        tej dobrej drogi, ktorą iść ma, nie jest rzecz można,
 2 1  |       ta rozmowa na sali była) iść musiał, zostawiwszy na miejscu
 3 2  |    chce tymże strychem jako on iść, i przyść ku takiemuż miejscu.
 4 2  |     zasię wstać, a w swą drogę iść, gdy mnie rzeczy nie stanie,
 5 2  |       niżem ja do twej gospody iść pomyślił. Ach nędzni moi
 6 2  |        miłosierdzie nademną, a iść po którego mego sługę. Odpowiedziano
 7 2  |      do panny Maryej do Loreta iść boso, a o cudzej strawie,
 8 3  |    każdy człowiek od Boga, nie iść, gdy niechce, w ogień. Niewiem
 9 3  |        ktemu ten, ktoby chciał iść tym strychem, musiałby mniej
10 4  |        chadzał, tak i do nieba iść musiał, człowiek bystrego
11 4  | Dworzanin niemłody będzie mógł iść tą drogą, którąś mu w. m.,