Ksiega

 1 1|     na kogo natura, abo niebo dary swe rosypie. lako widujemy
 2 1|   widujemy wielkie a przednie dary przyrodzone. A przeto, gdyż
 3 1|      za najwiętszemi Boskiemi dary, a rychlej jest ku chlubie
 4 2| przyprowadzić, który oddawszy dary, dwie strzałce od Cara,
 5 3|     ale ją cało i z wielkiemi dary a upominki własnemu mężowi
 6 3|      owo powiedają drudzy, iż dary, które kto miłej swej daje,
 7 3|  rozumie, kto tak powieda, że dary odejmują gracyą miłości,
 8 3|    tego w. m., kiedybyś sobie dary miłość kupować miał. A to,
 9 4|      ona o Epimeteusie, który dary przyrodzone wszytki źwirzętom
10 4|       jako dobrzy szafarze te dary, które sami od niego biorą.
11 4| mężczyznska, więc zdrada, nuż dary, ubóstwo, nadzieja, na ostatek