Ksiega

 1 1|            powiedając, jako sie co sstało, tak rzecz prowadził, iżby
 2 2|         uszom w. ni. uczonym dosyć sstało; ale wdy abym jako mogąc
 3 2| wypowiedaniu foremnym, jako sie co sstało, zawisła niewiem, aby dalej
 4 2|  półgębkiem, ki djabeł, cóż mi sie sstalo? Chłopiec, jesteś tu, rozświeć.
 5 2|       wyrządzili, co sie snadż tak sstalo. Trzej towarzysze w drogę
 6 3|         Sinata zabić; co kiedy sie sstało, dopiero tym więcej usiłować
 7 3|            chociaby sie też to tak sstało, jako w. m. powiedasz, tedy
 8 3|             co sie jej w onym domu sstało. Zatym hnet poczęła sie
 9 3|            jednej ziemi a niedawno sstało patrzmyż, co tego może być
10 4|            prozno, ponieważ co sie sstało, odstać sie nie może), ale