Ksiega

 1 2|         bywa, iż sie z nich ludzie śmieją, i panowie czasem na złość
 2 2|            przedsię mu sie wszyscy śmieją. Tak wiele może to mnimanie,
 3 2|      pachołki, a wszytko sie sobie śmieją, s podziwieniem sie kochając
 4 2|      rychlej niż foremnej powieści śmieją, za trefność poczytać chciał.~
 5 2|       trefności, której sie ludzie śmieją, żadna ina rzecz początkiem
 6 2| trefnościam ludzie sie radzi barzo śmieją, iż tu już człowiek iną
 7 2|            co kto rzecze z gniewu, śmieją sie pod czas ludzie. Jako,
 8 2|      sstanie, hnet sie temu ludzie śmieją. Ale te żarty najbarziej
 9 2|           iż sie jedno temu ludzie śmieją, co ma w sobie nieprzystojeństwo.~
10 4|         świętej mówić, a one ganić śmieją. A tak macie to w. m. wiedzieć,