Ksiega

 1 1| powiedzieć chłopu głupiemu, który mnimał, aby ten, kto tańcuje, abo
 2 1|         daleko jest od onego, czo mnimał by było łatwie.~Na ten czas
 3 2|          widząc go pan, zawdy tak mnimał, że mu coś wdzięcznego powiedzieć
 4 2|         podlejsza zdała, niżem ja mnimał; a to niskąd inąd nie urosło,
 5 2|         grania nasłuchał, tak, iż mnimał, by był w raju. W tym spytał
 6 2|        być mogło. Owa kmieć głupi mnimał, aby owa część puzana, która
 7 2|         głośniej wyrzecze, aby ów mnimał, że djabłów wzywa. Aż dobył
 8 3|      człowieka, iż, aby onego, co mnimał, że miał w garści, nie utracił,
 9 3|      powiedział pan Wapowski: Jam mnimał, panie Bojanowski, żeś w.
10 4|       żądze, wszytko inaczej, niż mnimał, najdzie; bo nietelko nie