Ksiega

  1 1|          cnotliwie, a mądrze żywie, ten w kącie nie siedząc i przykładem
  2 1|             kto zasię źle a głupie, ten wżdy nie pokrywając swych
  3 1|           swemu, a mógł sie wywabić ten, ktoryby i prostoty mojej
  4 1|        mogło, tak niechaj wie każdy ten, kto na nie wezrzy. Iż Kastiglio
  5 1|        effeminatis czo on pisze, iż ten zły zwyczaj do nas nic przyszedł,
  6 1|          pisze della imitatione, iż ten mądry discurs nie służy
  7 1|       convivio de amore pisze. A iż ten jest obyczaj we Włoszech,
  8 1|         przełożył. Wszakoż komu sie ten mój Dworzanin podobać nie
  9 1|           nie tylko pan Wapowski na ten czas nie był dworzaninem,
 10 1|  Kochanowskiego, którego wirsze pod ten czas, gdy go ja wspominam,
 11 1|            mógł i umiał roskazować. Ten tedy taki Biskup, Sokrates
 12 1|             daleka naśladować mógł, ten każdy abo wielkim człowiekiem
 13 1|           Miłościwy księże, tak też ten, który ja barzo chwalę,
 14 1|           odpowiedział pan Lupa) ma ten obyczaj, chwalić wszytki
 15 1|             sie ich i sam imę, jako ten, kogo gra nie mierzy. Tu
 16 1|         jako przygany godno, zna to ten każdy, który jakiżkolwiek
 17 1|            sobie nie dzierzysz, pod ten czas zwłaszcza, kiedy o
 18 1|        rozumne nauki pokrywanie. Na ten czas pan Andrzej Kostka
 19 1|        przybył (a pan Bojanowski na ten czas prawie wchodził) i
 20 1|          owa druga: "Nie będzie jej ten pił, niechaj ją on pije"
 21 1|         zdanie nasze, tak barzo, że ten człowiek, którego miłujemy,
 22 1|        Myszkowskicmu mówić kazał. A ten hnet powiedział tak: U mnie
 23 1|            gdym ja poznał, tak-em w ten czas rozumiał, iż żadna
 24 1|        rozważając u siebie i znając ten jej gniew być słuszny, bo
 25 1|             który odtąd swą zaczął: Ten świat moim zdaniem jest
 26 1|             pospolitej kto wnidzie, ten musi cirpieć wiele niewczasów (
 27 1|         drugi maścią od urazu; więc ten puszcza bańki, a ów zasię
 28 1|          przodek. I w kim to widzą, ten już u nich wielki człowiek:
 29 1|        uznać uciekszy sie do rozumu ten każdy, który w tej rzeczy,
 30 1|             przystępując do rzeczy. Ten Dworzanin, którego ja tu
 31 1|              niż drugi. Ale iż jest ten rozdział miedzy nami, i
 32 1|            s przodku dobre mnimanie ten każdy, kto sie na to bierze,
 33 1|            lekkości zostanie. A tak ten moj Dworzanin im ćwiczeńszy
 34 1|             czyni, aby był widzian, ten sie s cnotą fałszywie obchodzi,
 35 1|         jego serce. Zgoła Dworzanin ten moj sercem męskim, a wspaniałą
 36 1|      biesiedzie powiedziała: bo gdy ten kilkakroć poczczon tym był
 37 1|         głupiemu, który mnimał, aby ten, kto tańcuje, abo sie miłością
 38 1|          twarzy swej, jaką miewał w ten czas, gdy sie rozgniewał,
 39 1|          wszakoż w powieści niechaj ten będzie skromny, pokazując
 40 1|            żeś w. m. powiedział, iż ten dworzanin ma mieć piękną
 41 1|       kochać będę.~A gdy sie temu i ten i ów rozśmiał, jął zaś mówić
 42 1|             powiedają drudzy, że na ten czas zapomnią sie fortele,
 43 1|     czynieniu s kim zapomni sztuki, ten dobrze przed tym straciwszy
 44 1|             zad nie zostaje. By był ten zwyczaj w Polszcze, który
 45 1|           roskazać, jakim kształtem ten tesak i jako dobry ma być,
 46 1|        przełożywszy to naprzód, aby ten był sposobny ktemu, a niemiał
 47 1|          najdroszsza była. A przeto ten jest prawy mistrz, kto misterstwo
 48 1|             ludzie rozumieją. A tak ten mój Dworzanin będzie u wszytkich
 49 1|            to w. m. dobrze sami.~Na ten czas p. Myszkowski tak powiedział:
 50 1|             nie tak zwyczajny, jako ten, którym pospolicie wszyscy
 51 1|         więtszą powagę, a czyni, iż ten, kto czyta, z lepszym rozmysłem
 52 1|             wyrozumie. A jeśli więc ten, który czyta, jest tak grubego
 53 1|            już nie pismo winno, ale ten, kto maluczkiej trudności
 54 1|          urodziło rożnych, gdzie na ten czas, iż ani pisma, ani
 55 1|            język przełożyli. Tu już ten język dobrze obfitszy, niż
 56 1|       drugich a to dla tego, że już ten już ten sam jest wzięty
 57 1|            dla tego, że już ten już ten sam jest wzięty i policzony
 58 1|       łacińską wspomniał, widzę być ten obyczaj, iż niektórzy naszy,
 59 1|           wyrzyna każde słowo.~Smak ten, powiedział zaś pan Kryski,
 60 1|          boję sie, panie Kostka, że ten dank nie językom ma być,
 61 1|     językiem pisać, toż sie dopiero ten język podniósł i przyszedł
 62 1|     powiedział: Pewnie będzieli tak ten Dworzanin na wybór wszytko
 63 1|           mnimał by było łatwie.~Na ten czas pan Wapowski tak powiedział:
 64 1|            nieprzyjacielem, a wdy i ten przedsię chciał być uczonym,
 65 1|            przyczyny na to sie uda, ten naprzód, iż nigdy nic dobrego
 66 1|        ciałem poźrzeć chciała, to w ten czas (jej na złość) wszytki
 67 1|             rzeczy w księgach dają, ten sławy w jej majestacie nigdy
 68 1|        wiele dla dostania Jej, jako ten, kto ją zna doskonale.~Wiedzi
 69 1|        pożytku nic przyniosło, tedy ten sam, za wiele mu stanie,
 70 1|             o pisaniu drugiego, niż ten, kto sie w pisaniu nie ćwiczył;
 71 1|           częstokroć zda sie im, iż ten, kto chwali i pochlebuje,
 72 1|        zgoła ja przyjmuję za dekret ten dowód który za sobą. żołnierze
 73 1|             w tym semną nie zgadza, ten niechaj czeka takiej dysputacyej,
 74 1|           tym, iż jako miał we czci ten tak wielki skarb, uczone
 75 1|  przywoitego płaczu, który płacz na ten czas dało nam przyrodzenie
 76 2|           pada list z drzewa, tak w ten czas odchodzi od naszego
 77 2|          wszytki niewczasy, tak, iż ten czas już nie jedno ciało,
 78 2|          gdy człowiek był młody, bo ten czas jest jako wiosna, wszytko
 79 2|        wiele złego mieli) ale co; w ten czas, kiedy natura szykowała
 80 2|            potrzeba tego było, żeby ten domek, głowa nasza, w której
 81 2|             cnot, wiele godności na ten czas nie było, które w ludziech
 82 2|          ktoby tego był najbliższy, ten aby był mian za najlepszego;
 83 2|          najbliżej gwoździa ugodzi, ten najlepszy klenot bierze.
 84 2|           mózgowcem, żeby chciał na ten czas, gdy drudzy śpiewają,
 85 2|           umarł, popisowałby sie na ten czas żarty a trefnością:
 86 2|       bywają czymsi pokryte, iż ich ten sam nie obaczy, kogo uwiodą,
 87 2|          swe zawiesi na nitce tak w ten czas, kiedy jedzie w picowanie,
 88 2|          niebożątko białagłowa była ten czas wszytek jako na skrzypcu,
 89 2|          nauczyć czego mogą. Pewnie ten dobry pan, by był pomniał,
 90 2|             towarzyszem, chocia tam ten niewie, czo sztuka, hnet
 91 2|             abo w maszkarach; tam w ten czas zejdzie sie wszytko,
 92 2|           smakiem słuchać może, niż ten, który muzyki nie świadom,
 93 2|           pachołek młody, zwłaszcza ten, co sie para rycerskim rzemięsłem,
 94 2|       młodości powścięgliwie żywie, ten miewa starość nie zemdlałą.
 95 2|          znając co w kim jest, czym ten od tego rozny, aby sie też
 96 2|           miał w sobie to baczenie, ten dowcip, że pozna, co sie
 97 2|          podoba, czego niechcą, aby ten słyszał, abo widział, kto
 98 2|             iny czas i miejsce, a w ten czas niechaj tym bawi pana,
 99 2|    powiedział: Pewnie tak Dworzanin ten nie wskura, bo dziś rychlej
100 2|           barzo biegły, widział, iż ten maszt więtszy nie mógł sie
101 2|          wymawiał sie, okazując, iż ten mniejszy maszt był sposobniejszy
102 2|             przerobić swoje szablę, ten naród miał Persom roskazować.
103 2|         rozsądku) ta nam sama żywot ten nędzny nasz słodzi, za tą
104 2|             jeśli kto psuje a burzy ten dar Boży, przyjaźń, złym
105 2|           strofujesz, i chcesz, aby ten frasunek ze skępstwa pochodził.
106 2|            powiadam, iż, kto skąpy, ten grać nie pomyśla, a jeśli
107 2|            nierad tego widzę, gdy w ten czas kto zamną stojąc w
108 2|         koniec igły utykał. Lecz na ten czas o tej grze dosyć, Podżmy
109 2|           wiela ludzi urosło. A gdy ten taki w godności a w przymioty (
110 2|      drugich białychgłow, otworzyła ten list, s którego wyrozumiała
111 2|           wiedziała dobrze, od kogo ten list był, i komu służył;
112 2|      trzecia w też sieć wpadła; owa ten list więcej dobrego sprawił,
113 2|            przyznałbyś to w. m., iż ten, kogo to tak barzo miłowały
114 2|  zazdrościwe, iż, by tez był dobrze ten tam pan pół psa, pół kozy,
115 2|   odpowiedziałbym za nie w. m. jako ten, który ich sławy rad bronię,
116 2|            mogą, aż śmiechem, ale i ten będzie przemierzły, jako
117 2|            tak osobnym (jaki sie im ten widzi) swym przymiocie.
118 2|            w tym najwiętszy mistrz, ten sie sobie zda być prawym
119 2|          iny urząd naznaczyć, chyba ten z wirzchu mianowany, abo
120 2|            chęci. Nad to niechaj ma ten fortyl, aby z gotową rzeczą
121 2|            Sokalską na plac, jako w ten czas na rączym uciekał.
122 2|             w płacz taki uderzą, że ten płacz ani mówić, ani pożegnać
123 2|         gdzie strzelono, niżby mógł ten, kto rzekł, na to pomyślić,
124 2|          śmiać sie nie może, a jest ten śmiech niemal zawdy świadkiem
125 2|          dopuszcza, aby człowiek na ten czas pomniał na owe frasunki
126 2|         każdemu jest śmiech luby, i ten pochwały godzien, kto go
127 2|             iż tego niewiem, gdyż i ten każdy, ktoby to wywieść
128 2|      odsyłając) zwykłemi słowy, ale ten czas wszytek, kiedy ubogi
129 2|           oni trzej widzieli, rzekł ten, który miłował, patrzcie
130 2|         prośbę napartą. Rzekł zasię ten trzeci, i owszem - prawi -
131 2|    papieskim s towarzystwem swym na ten czas kiedy Alexander Papież
132 2|            ki djabeł; powiedział mu ten, kto go najbliżej siedział:
133 2|       wielkie cnoty, chciała mu też ten przysmak przydać ku nabyciu
134 2|      zastępcę syna, i mianował go w ten czas, kiedy mu szranki w
135 2|     Odpowiedzieli mu przyjaciele, w ten czas - prawi, - kiedy na
136 2|           ledwe ułapiono, i to aż w ten czas, kiedy mu jedno jedlca
137 2|        ludziom je tak podawać, iżby ten, kto sie onemu przypatruje,
138 2|           gdzie Biskup nie mając na ten czas przy sobie dworu swego,
139 2|         jego pana wypić roskazał, a ten, kiedy kilka sporych trunkow
140 2|        ubiorowi biskupiemu, jako na ten czas Biskup ubrał sie był
141 2|        Tatarzyn upity odpowiedział: Ten słuch - prawi - u nas jest
142 2|         miotłami, użalił sie go, bo ten zbrodzień nieborak, chocia
143 2|            czegoby na drogę trzeba. Ten nie patrząc, co za czym
144 2|            ty mnie nie ćwicz, dalej ten bywał, niż ty, kto mi to
145 2|             że tu dobrze pisano, bo ten bot zakryje ostrogę, iż
146 2|          domowi jednemu przyszło, a ten dopiero zaparwszy nogą o
147 2|        postępić musiał, i rzekł: to ten djabeł by barka, z miejsca
148 2|        wojna stateczna dopiro sie w ten czas poczynała. Owa nielza
149 2|            o nabyciu pieniędzy. Gdy ten to, ów owo powiedział, przyszło
150 2|         jeden (bywszy w Krakowie na ten czas, gdy posłowie Książąt
151 2|             kłam, rymownie złożony, ten też, jeśli co, człowieka
152 2|            już z góry leźli, począł ten najwyższy wołać: spieszcie
153 2|       trzymasz, popluj rąk sobie; a ten, gdy chciał usłuchnąć rady
154 2|           przed królem portugalskim ten ślachcic, który ją stamtąd
155 2|              prawi - żeć nie w czas ten wieniec, głowa to bowiem
156 2|             którą wszytcy jednako w ten czas rozumieją, ku inakszemu
157 2|           gotowy i nie może być nad ten cudnieszy, jedno im kaźcie
158 2|         ślep na jedne oko, prawie w ten czas przyszedszy, kiedy
159 2|            sobą sumki noszą, ale je ten ma przed sobą; hnet ten
160 2|             ten ma przed sobą; hnet ten tłusty odpowiedział: tak
161 2|          zlali, dobrali była, bo na ten czas urwał sie był w nie
162 2|   ciągnienia potrzeba. Odpowiedział ten: A za w. m. niewiesz, iż
163 2|          słowo, i naschwał go tak w ten czas użył. Więc i to bywa
164 2|       garłem skarać go chciał. Miał ten mnich uczonym będąc wiele
165 2|         nich zmienki żadnej czynił. Ten odpowiedział, iż się – prawi -
166 2|             utrącać przestaniesz? A ten odpowiedział: W ten czas -
167 2| przestaniesz? A ten odpowiedział: W ten czas - prawi - kiedy ty
168 2|           dawaniu odpowiedzi, jeśli ten, kto odpowiedź czyni, prowadzi
169 2|          posłańca swego, którego na ten czas po inej swej potrzebie
170 2|            jednego z nich uszedł. A ten zaś uczony powiedział: Ci -
171 2|            waszej K. M. czyniono na ten czas, gdyś był Książęciem
172 2|        najwięcej chlubią.~Niemal na ten kształt i oto to jest, ale
173 2|            nic dadzą ludzie wyspać. Ten o radę kołace, ów aby cie
174 2|             na kogoś to był w. m. w ten czas przyciął. Jako też
175 2|             nago rwie trześnie, tak ten pan w brzuch wszytko włożył.~
176 2|      żorawka. Jedno - prawi - zgryź ten orzech, który masz w gębie,
177 2|         skępcze, który nie chcąc na ten czas zboża przedać, kiedy
178 2|   desperacyej obiesił się, gdzie na ten czas sługa jego nie daleko
179 2|        mianować sie nie godzi, miał ten obyczaj niemal każdą rzecz
180 2|          nieprawdziwego powiedał, a ten słysząc począł go prosić:
181 2|           żeby mu wierzono, dopiero ten powiedział: Gdyż to inaczej
182 2|  hetmaństwem Pawła Aemilia. A kiedy ten Rotmistrz pytał, przeczby
183 2|           Wacławek: Może to być, iż ten, od kogo powiedasz w. m.
184 2|           rzekł zasię Wacławek), iż ten tam o kim inym to powiedał,
185 2|       Pozwolił i tego świadek, jako ten, który wdy Wacławkowi upadku
186 2|           co inego odpowieda, niżby ten chciał, kto do niego mówi.
187 2|          nam żyto i już je młócą. A ten zasie: Ba wej tych zdrajcy,
188 2|            sprosne rzeczenie, kiedy ten, kogo za niegłupiego mają,
189 2|              Pokwapił sie - prawi - ten, ksiądz umrzeć, a dwie mi
190 2|        podobne też i to jest, kiedy ten, kogo (jakom powiedział)
191 2|            pełno było; także gdy to ten, to ów szydził z onej jego
192 2|            w inych królestwach jest ten obyczaj, i u nas też to
193 2|            drzewie obiesiła żona, a ten, co go miał cieszyć, to
194 2|            mu to wszytko, w czym na ten czas będę, i koń, na którym
195 2|         zgadnę ja, którzy są; a gdy ten z zasię jął prosić, aby
196 2|          nie barzo trefnie spoi, na ten kształt, jako owo mówią:
197 2|        starym w Wilnie na pałacu na ten czas, kiedy niedźwiedzia
198 2|          urodziwemu (któremu był na ten czas król J. M. dał Starostwo)
199 2|          obrano, powiedział ktoś na ten czas, kiedy owo Bakałarz
200 2|    ochrapiawczy kazał, rzekł jeden: Ten ksiądz całą noc pił, podobniej
201 2|         twoich przodków odrodził. A ten jemu odpowiedział: Ale ty
202 2|          niemało drzewa wynidzie; a ten odpowiedział: Tobie niewiele,
203 2|            leżeć, jako ja teraz. Na ten kształt też Doktor Iszpan;
204 2|             pomysł człowieczy, iżby ten, kto onego studia, ina rzecz
205 2|            odpowiedział: Tak mi sie ten giełk dobrze podobał, iż
206 2|          powieści. Pirwszej posługi ten przykład niechaj będzie.
207 2|            ją w. m. widział, a miał ten niewczas wołać na nie, by
208 2|              a wszakoż gdy sobie to ten, to ów podraził, jęli pytać
209 2|         miał. Także kto woźników na ten czas niemiał, ten najął
210 2|       woźników na ten czas niemiał, ten najął furmana, abo u którego
211 2|             przyjechał. Owa pirwszy ten pachołek, który do Suderwie (
212 2|         telko ciągnął kota. Mało co ten od Suderwie odjechał, ali
213 2|       dworując s tych, którzy sie o ten żart gniewali.~Ale i ono
214 2|             narodziwszy sie mnie na ten świat, a bezecne pijaństwo,
215 2|            już z onej straży, a nie ten co pirwej: Sześć nas tu -
216 2|        wiedział, i był pogotowiu; a ten dopiero, kiedy przyszedł,
217 2|             wstydzić musiał, gdy to ten, to ów łańcuch, a pęta wspominał.
218 2|             on o tym myślił, jakoby ten żart Pukarzowskiemu oddał.~
219 2|       pacholę jego, (bo telko to na ten czas Pukarzewski miał przy
220 2|          Pukarzewskiego siedząc) iż ten a ten (który tamże był,
221 2|    Pukarzewskiego siedząc) iż ten a ten (który tamże był, niż chłopię
222 2|            pomnisz, iż w. m. wczora ten a ten ranił? Zaś pan: Ja
223 2|      pomnisz, iż w. m. wczora ten a ten ranił? Zaś pan: Ja tego
224 2|           gdzieby powiedział, że na ten czas odszedł był od niego.
225 2|            zakazał barwierz. Wyrwie ten to, ów owo pytać, a on jedno
226 2|            grając, gdy obaczyli, iż ten już był dobrze zasnął, wzięli
227 2|         wzięli przed sie uczynić mu ten żart: pogasili świece, zagrzebli
228 2|         drugiemu, otoś podemknął, a ten zasię, a tyś zakazał na
229 2|         mówiąc, i szydzić to z nas, ten dobry pan. A cóż, kiedyby
230 2|            znając w towarzyszu swym ten defekt rozumu, iż miał wielką
231 2|             kij wziąwszy potłukła w ten czas, kiedyby on na zamku
232 2|          którym stać chciał, a znak ten miał być chustka rospostrzona
233 2|         jeden drugiemu począł pytać ten co później przyszedł, czemuby
234 2|           izby wniść niechciał; - a ten mu odpowiedział: Niemasz -
235 2|             żałując tego, że sie na ten czas nie urodził, kiedy
236 2|           szkołach jawnie uczono. A ten słuchając powiedział: Cobyś
237 2|             wyciągnął. Odpowiedział ten: Kiedybyś to ziścić chciał,
238 2|        rozumiał w tej nauce. Rzecze ten zasię: Nie trzeba wiele,
239 2|           czerwonych złotych. Zatym ten, obróciwszy sie kilka kroć
240 2|         obiecał. Tegoż dnia królowi ten co wygrał, wszytkę rzecz
241 2|             zasię garki potłukła. A ten odpowiedział: Miłościwy
242 2|             u króla starego służąc. Ten będąc winien p. Jaroszowi
243 2|       złotych, a niemogąc mu ich na ten czas oddać, na ktory obiecał,
244 2|          trefiło, iż umyślnie szedł ten do niego. Co gdy Lipnicki
245 2|         którem wyliczył, niechaj na ten czas dosyć będzie, bo owe
246 2|              że niemasz. I prawie w ten czas, kiedym sie miał spotkać
247 2|            jako pan Borowski był na ten czas żaczkiem, łatwie go
248 2|  doskonałości męskiej. A tam już na ten czas komużkolwiek w. m.
249 2|     sprosnym nie był, mam za to, iż ten, mając za sobą prawdę, będzie
250 2|           zebrał, wszytko wypadło w ten czas, kiedy pan Dersniak
251 3|           ludziach więtszego, czego ten, kto pisał, wyrazić niemógł.
252 3|          Ale niechaj to zapewne wie ten każdy, kto te książki (będąli
253 3|         gołym moim słowom musiał by ten każdy wierzyć, kto onych
254 3|    wszytkiemu, śmielszy, żywszy niż ten, kogo miłość nie dotknęła.~
255 3|            z zapłonieniem.~Jest też ten obyczaj u drugich pań, iż
256 3|             tak myśli, kiedyć ta ma ten występ za rzecz tak srogą
257 3|        Greków za dawnych czasów był ten obyczaj, iż białegłowy nago
258 3|    mężczyznami chodziły zapasy, ale ten dobry zwyczaj pospołu z
259 3|          kto ciała subtylniejszego, ten i rozumu bystrszego być
260 3|       mniejszej pochwały godna, niż ten, kto tego umie dobrze nabyć.
261 3|          Toć sie te sławne dzieje w ten czas poczęły, kiedy pirwsza
262 3|            A zaź w. m. niewiesz, iż ten szwank a obłąd białagłowa
263 3|           pismo zginęło, abo niebył ten, kto by był osobne ich cnoty
264 3|             W mieście Massyliej był ten obyczaj (który był podobno
265 3|             tego, aby ją mógł każdy ten wziąć, ktoby pokazał to
266 3|            a drugą Sinorixowi (jako ten obyczaj był przy ślubie)
267 3|         nacz sie była nasadziła (bo ten napój s trucizną pomieszan
268 3|            za tobą; a przeto żegnam ten bezecny świat, i ten żywot,
269 3|         żegnam ten bezecny świat, i ten żywot, który mnie jako barzo
270 3|          ale Tomazo imię jego było. Ten jadąc jednego czasu do Sycyliej
271 3|             mężnie (w której bitwie ten Tomazo zabił brata rodzonego
272 3|              czyjego brata zabił. A ten, Jako człowiek za żalem
273 3|         jednego syna jego, i dał mu ten umysł, iż sie ważył do Barbaryej
274 3|        nader mieć w nienawiści, ano ten "nader" nie jest dobry.
275 3|           za starodawnego wieku był ten obyczaj, że białegłowy na
276 3|        ichże pirwej było, ale je na ten czas Koronianie za pomocą
277 3|          sie imę, musisz W. M. cały ten dzień chwał białychgłów
278 3|             historyach stoi, bo tam ten wiek tak jest daleki od
279 3|          mężczyźnie już nie tak, bo ten dziwięć miesięcy brzemienia
280 3|            ja, aby był srodze karan ten każdy, kto nieprawdziwą
281 3|         dokładam, iż każdy człowiek ten, kto przestępek białejgłowy, (
282 3|           nich inego pożytku, jedno ten, iż dzieci rodzą, a męźczyzni
283 3|   powiedział) wielkiego karania.~Na ten czas pan Myszkowski tak
284 3|             białychgłów pożytek nad ten, iż rodzą, świat ma, abowiem
285 3|       cielesnym namiętnościam, jako ten rycerz więtszą sławę odnosi,
286 3|            złej sławy; widzę ja, iż ten srom jest oną przednią cnotą,
287 3|      wielkie karanie, jakiego by za ten ganiebny występ potrzeba,
288 3|            potrzeba, wszakoż jednak ten, czyja to ręka sprawi, godzien
289 3|           świecie trucizna, abowiem ten zapomniawszy swej wiary,
290 3|           ani darów, chocia nie był ten dzień jeden, kiedy by tego
291 3|         sercach ich rozkrzewiła, iż ten wielki a gwałtowny stos
292 3|            dowiódł i dokonał. A tak ten uczynek Scipionow przystojniejby
293 3|           chłubie jego piszą, że na ten czas; gdy była Pliryne przy
294 3|          mógł pewnie wiedzieć, że w ten czas, kiedy to Xenoeratcs
295 3|             wtym gdy jej pofolgował ten, kto ją wiódł, zaraz wskoczyła
296 3|           powiedział pan Kryski: Na ten czas, gdym ja był w Rzymie,
297 3|           będąc s nią pospołu, jako ten, który miłował, począł używać
298 3|       wszemi ludźmi kto nic płakał, ten umiał tę tak wielką cnotę
299 3|             lepszy żywot wiodą, niż ten, kto bez białychgłów żywie.
300 3|          miejsca potkania. To przez ten czas, ktokolwiek z rycerstwa
301 3|          Powiedział pan Myszkowski: Ten, kto poczyna miłość, ma
302 3|         wzrokiem często styka, bo w ten czas jeden drugiego miłością
303 3|         takową rzecz postrzegą, niż ten, ku komu sie wzrok ściągał.
304 3|            sprawować miał. A przeto ten głos pospolity nie telko
305 3|        pokazują, więc jeszcze ktemu ten, ktoby chciał iść tym strychem,
306 3|           te stronę patrzyła, gdzie ten stać będzie, kogo on ma
307 3|             tak godnym miłości jako ten, kogo ma w podeźrzeniu.
308 3|           nim złego słyszy, wszytko ten o nim jako nieprzyjaciel
309 3|   towarzysza poraził na głowę, jako ten, iżby barziej miłował, niż
310 3|             muszę jednemu, (a nigdy ten bez panny), kiedy mówi przed
311 3|            wprawdzie nie będzie tam ten isty barzo miłości godzien,
312 3|             i piękna białagłowa, na ten czas, kiedy przy panie swym
313 3|        Kryski: A co wiedzieć, jeśli ten w czym inym nie był baczny,
314 3|            łaskę pokazując, a kiedy ten zasie mnima, by był na koniu,
315 3|      oślepionego miłością człowieka ten okrutny zwirz białagłowa
316 3|       zażyje trochę roskoszy, nic w ten czas przydzie, gdy tego
317 3|            wielkie szczęście, ale w ten czas, kiedy mało abo nic
318 4|           mają szczupłe chwalić, bo ten, kto lży a gani, im to z
319 4|          pół kresu, drugie prawic w ten czas, kiedy dobiegają, trzecie
320 4|          osobny człowiek, ktorego w ten czas, kiedy (za wtargnienicm
321 4|             niechaj będzie dosyć na ten czas, a do rozmowy sie prądnickiej
322 4|          tak rozumiem, iż Dworzanin ten doskonały, jakiego wypisał
323 4|        zmierzać ma, ja rozumiem, iż ten jest, aby przez te wszytki
324 4|            myśli swe i sprawy ma, a ten żeby był prawdziwie dobry;
325 4|             biorąc to przed się, iż ten, kto podlega czemu, już
326 4|              gdy Dworzanin używać w ten sposób będzie tych rzeczy
327 4|           zupełną zapłatą za grzech ten, a niecnotę, kiedy owo sługa,
328 4|        sobie a sprawiedliwości, aby ten jako jedna zaraza świata
329 4|           czasu prawo to czyni, aby ten, który zgrzeszył, na potym
330 4|         sobie, a utajone mamy, iżby ten mistrz, jako dobry gospodarz
331 4|          szli za majętnościami, a w ten czas już by nie byli niestrzymawałemi,
332 4|    odpowiedział pan Myszkowski - iż ten Hetman lepszy jest, który
333 4|             niemasz, tak jest, jako ten drugi hetman, który bez
334 4|            jest, nietelko, iż ogień ten żądzy człowieczych utłumi,
335 4|             iż ta cnota mierność ma ten urząd, przywodzić rozumowi
336 4|     skakania, lecz chcą, żeby koń w ten czas to czynił, kiedy mu
337 4|             którym powiedają, że na ten czas był, kiedy Saturnus
338 4|            żeby sie im wrócił nazad ten wiek złoty, któryś w. m.
339 4|          oni często te pany, iż raz ten, drugi raz ów naprzód idzie,
340 4|            wolność taka jest, kiedy ten, co mnie dziś sądził, jutro
341 4|             obyczajach. Otóż chocia ten nie będzie wyższego rodzaju,
342 4|            słoneczna światłość, abo ten ustawiczny bieg niebieskiej
343 4|            podobna rzecz Jest, żeby ten miał dobrze uczyć, kto sam
344 4|          kto sam nie umie, abo żeby ten miał porządek czynić, kto
345 4|           to może, co chce, tedy na ten czas trzeba sie obawiać,
346 4|           objedzą sie władzej, bo w ten czas już nie mają s to siły,
347 4|             on Clearch tyran, każdy ten raz, kiedy wyszedł na rynek,
348 4|        Królowie, Książęta mają oboj ten żywot mieć przed sobą, ale
349 4|             przed sobą, ale barziej ten, który sie około subtylnie
350 4|      obaczania rzeczy bawi, abowiem ten na dwie części rozdzielon
351 4|  zwierzchność i władzą mają, a iżby ten, komu wskażą, słusznie ono
352 4|            podawał, nie był godzien ten człowiek pić, który nieprzyjaciela
353 4|          nikt iny nie winien, jedno ten, kto niegodne ludzi na stolice
354 4|        pokoja.~Nadto chciałbym, aby ten zwirzchni pan miłował Patryą
355 4|      świecie błogosławieństwu, tedy ten pan, który im roskazował,
356 4|    wszytkimi królmi królem. Abowiem ten jest najwiętszy na świecie
357 4|            potwirdzam, iż sam jeden ten ma być pożytkiem pracej
358 4|        wywyższeniu nie przyszli.~Na ten czas tak odpowiedział pan
359 4|       dobrodziejstwa ludziom działa ten każdy, kto okrutniki gubi
360 4|           którzyby jej przegrali? W ten czas, kiedy by to przyszło,
361 4|           odbłądzamy, a telko jeden ten sam jest, którym człowiek
362 4|        sorom druga przeda, by telko ten był, kto by gi kupić chciał.~
363 4|           sie jeszcze lepszy, a mój ten wizerunek daleko sztychują.~
364 4|         bierze. Tymże też kształtem ten Dworzanin, który pana doskonałym
365 4|          Dworzanin sprostać może na ten czas, kiedy będzie mało
366 4|          sie niemało razów; gdzie w ten czas nie będzie podobna
367 4|           nie przystoją. A tak, kto ten urząd ma na sobie, iż jest
368 4|          panie Wapowski, żem odkrył ten w. m., pokryty rozum, bom
369 4|         tedy niemasz o co mówić, bo ten już nie będzie tym Dworzaninem,
370 4|          żeby mógł być barzo młodym ten każdy, kto tak wiele umieć
371 4|          wpadł w chorobę; tak też i ten Dworzanin, który przy takim
372 4|         kres doskonałego Dworzanina ten jest, aby on wiodąc pana
373 4|             nie nadziewał, aby nasz ten Dworzanin miał wniść w tak
374 4|            by sie zamknąć mogło, że ten Dworzanin, który ma sprawą,
375 4|         czcią swą używają, gdzie by ten Arystoteles w. m. Dworzanin
376 4|             najniefortunniejsza, bo ten każdy, który w niej jest,
377 4|             więcej nie płacze, jako ten, kto tak miłuje. A tego
378 4|   sprawowała i rządziła, niemogąc w ten czas przeględać rzeczy,
379 4|      zupełnej sile a żywości, bo na ten czas już sam siebie człowiek
380 4|       boleści, nędze, tedy przedsię ten tego zysk jest, iż miłując
381 4|       wszytkiego.~A tak, jako każdy ten młody człowiek, który chciwości
382 4|          chciał rozum swój, który w ten czas jest zupełnej siły,
383 4|             w sobie. A to nad świat ten, tę tak wielką machinę,
384 4|             słońce, które obchodząc ten krąg wszytko oświeca, zimie
385 4|    najwyższemu znakowi.~Nuż miesiąc ten bierze od słońca światłość
386 4|      kosteczka jest mu potrzebna. A ten kształt wszytek człowieczy
387 4|          miłość w serce wkradnie, w ten czas już musi być dobrze
388 4|           owszem sie zarzyć imie, w ten czas Dworzanin ma to umyślić
389 4|          obłapi poczciwą białągłowę ten, kto ma sam żonę, nie broni
390 4|             A to kiedy będzie, tedy ten Dworzanin nie młody nie
391 4|             samej cudności nigdy na ten błąd a zamieszanie głowy
392 4|            niż w rzeczy będzie. Ale ten wszytek pożytek aczkolwiek
393 4|          miłość, milszy płomień nad ten, który sie z widzenia najwyższej
394 4|       zaczyna. A przeto, jako ogień ten widomy odgania od złota
395 4|           na wybór dobre czyni, tak ten ogień niewidomy a święty
396 4|           godni, aby gi widzieli na ten czas, kiedy ziemskie ciemności
397 4|           władzą, którą ja mam, sąd ten odkładam. Co gdy sie wszytkim