Ksiega

 1 1|       żadnej znacznej przyczyny, jedni temu, drudzy owemu dziwnie
 2 1|          tego tedy narodu, kiedy jedni tam, drudzy sam siedliska
 3 1|       ludzie siła słów trzymając jedni za tą, drudzy za ową stroną,
 4 2| powiedano tak. Jako kto pomniał, jedni chwalili jedno, drudzy drugie,
 5 2|        ja nieznam zaprawdę. Więc jedni golą brody a z wąsy chodzą,
 6 2|        wieźli do domu. Nazajutrz jedni sie gniewali, i łajali:
 7 2|     zaniechali wszytkiego. I tak jedni zostali przy panie, drudzy
 8 3|        zburzeniu Trojej Trojanie jedni tam, drudzy sam roznie sie
 9 4|        Wapowski: Są, panie Lupa, jedni ludzie na świecie, którzy
10 4|      podobało, zaraz powstawszy, jedni do Jego Miłości księdza