Ksiega

  1 Ded|              pokazować widomie światu, że miłujesz Koronę tę, hnet
  2 Ded|           sługa W. K. M. a rozumiejąc, że to wszytko wieldze jest
  3 1  |              zdało lepiej, a zwłaszcza że on też s Cicerona wziął
  4 1  |            zaniechało sie, co powieda, że mąż jest jako forma a biała
  5 1  |              jest obyczaj we Włoszech, że mężatkom męszczyzni służą,
  6 1  |      powiedział, ale mi sie tak widzi, że przyliż wiele, zwłaszcza
  7 1  |               gdzie mówi pan Derśniak, że virtus doceri non potest,
  8 1  |               były złożone i usadzone, że rozeznać żaden nie mógł,
  9 1  |                miał wiele, ale przeto, że sobie mógł i umiał roskazować.
 10 1  |                to do siebie M. księże, że sie ni nacz nie godzę, ale
 11 1  |                przed W. M. panem swym, że nic nie umiem. a przy tym
 12 1  |              teraz wspominać raczył, a ze mnie gotowego jednego ucznia
 13 1  |            łaskę W. Miło. a zwłaszcza, że też oto piąty pan Bojanowski
 14 1  |              prostaczkich. I rozumiem, że sie W. M. s swoją źle nie
 15 1  |               zdanie nasze, tak barzo, że ten człowiek, którego miłujemy,
 16 1  |              znać k sobie przyszedszy, że sie omylamy barzo na swoim
 17 1  |             podobne czyniła, na czo ja ze strachem patrząc i słysząc
 18 1  |       wzdychanie, i ustawiczne lamenty ze łzami, jeśli mi kiedy gorętsza
 19 1  |             doznał smaku, wiem pewnie, że nie będzie zazrzał tego
 20 1  |            takem to najdował u siebie, że nie miała być na świecie
 21 1  |            postawę jego, widzi mi się, że miał nam coś osobnego, a
 22 1  |            wymówi, i da mi tę wolność, że będę mógł, nie bojąc sie
 23 1  |          naleść prawdziwą doskonałość, że sie zda, jakoby rzecz niepodobna,
 24 1  |          niezgrabni, tak niewdzięczni, że nie może człowiek inaczej
 25 1  |                inaczej wierzyć, jedno, że je natura na pośmiech miedzy
 26 1  |               równa praca to dać może, że je nad ludzie wysadzi. Acz
 27 1  |               potym doznawaliśmy tego, że byli ludźmi osobnemi. Otoż
 28 1  |            skrytemu, czego zda mu sie, że nie dochodzi, bo wżdy podobna
 29 1  |            tłustem namazać, a wespołek ze zbroją i s tym wszytkim,
 30 1  |           prawdziwej zapłaty, to jest, ze czci, a ze sławy, która
 31 1  |           zapłaty, to jest, ze czci, a ze sławy, która s poczciwego
 32 1  |                nie mógł nikt rozumieć, że na swój młyn wodę wiedzie,
 33 1  |                barzo do rzeczy należy, że tego żadną miarą przestąpić
 34 1  |            wdzięczność mnie sie widzi, że ma pan Kostka, ktemu kształtowne
 35 1  |         wszytko sie tu zeszło. Prawda, że nie wszytko w cerkiel, ani
 36 1  |             idą, którym i tego szkoda, że sie męszczyznami porodzili)
 37 1  | nieprzepłaczona. Acz powiedają drudzy, że na ten czas zapomnią sie
 38 1  |               wszytkiego przystosować, że każdy naród w tym przechodził,
 39 1  |               iż mu sie było zachciało ze mnie szydzić, miasto tego,
 40 1  |          przystało, i to mi sie widzi, że w. m. kładziesz za jeden
 41 1  |               tych mowie, którzy telko że są sposobni do tego, iż, (
 42 1  |               nie odejmie, jedno w. m. że sam, kiedy nas nauczysz,
 43 1  |              niewierze inaczej, jedno, że też pan Tarło nasz podczaszy
 44 1  |            jako wielki pan czyni, tak, że chcąc być jednych z nim
 45 1  |        przychodzi. Stądci ja rozumiem, że przystałość, a ta wdzięczność
 46 1  |                to w. m. racz wiedzieć, że owo jego niedbanie jest
 47 1  |            wymyślonym obiedzie, iż sie ze wszytkim wydwarzają, potrawy
 48 1  |             rzekł zasię: Widzisz w. m. że i w tym nie dobre wydwarzanie.
 49 1  |               ludzie sądzą, gdy widzą, ze kto co od ręki, a przedsię
 50 1  |             powieda, iż zapomniał, abo że mu sie przyrodzony język
 51 1  |                s tym na plac wyjedzie, że niemal każdy w polskim języku
 52 1  |              przystoi, przyszło im to, że jęli niewstydliwie w swoj
 53 1  |                ale pismu widzi mi sie, że to przynosi powagę jakąś,
 54 1  |           uczeni ludzie tak powiedają, że to najcudniejsza mowa, która
 55 1  |         przytym stoję, com powiedział, że mowa ma być łatwia, bo gdzie
 56 1  |              drudzy, ktorzy powiedają, że i narod i język ruski miałby
 57 1  |               rozbierać.~Dosyć na tym, że sie więcej kronikarzów na
 58 1  |              urosła im ta sława od nas że samych, iż ich język miałby
 59 1  |               z drugich a to dla tego, że już ten już ten sam jest
 60 1  |             tak włośnie rzecz opisuje, że włośniej być nie może. I
 61 1  |                na polskim gruncie, abo ze dwu polskich jedno uczyni.
 62 1  |             tak zwyczajne, tak utarte, że je niemal wszyscy rozumieją.
 63 1  |            Ręczniki szerokie iż do nas ze Włoch przyniesiono, zaraz
 64 1  |             mnimaniu stoi, zda mi sie, że to jest rzecz barzo jasna,
 65 1  |                boję sie, panie Kostka, że ten dank nie językom ma
 66 1  |              iżby to znać jaśnie było, że człowiek to, czo mówi, mówi
 67 1  |             inaczej kto rozumie, jedno że białagłowa mniej sie o nie
 68 1  |            białe zęby, poznałby każdy, że to naschwał czyni, za czym
 69 1  |               ale owszem daje to znać, że nie dba o nie, ani zna tej
 70 1  |             jako na fundamencie stoją, że sie mało mówiło, powiem
 71 1  |                tego Sokrates powiedał, że mu sie widziała jego lekcya
 72 1  |              miał wsi dosyć, ma za to, że potomka jego pytać nie będą,
 73 1  |        żołnierze mają, i tak rozumiem, że nie nauka, ale rycerskie
 74 1  |              są wielką tego przyczyną, że ono trwa wiek po wieku,
 75 1  |               wojennej, jako rozumiał, że mieli być wszytcy od Homera,
 76 1  |              nie tego, czego rozumiał, że już dostał, to jest, męstwa
 77 1  |              nie co inego sprawiło to, że Achilles miał takiego (w
 78 1  |          wielki skarb, uczone pisanie, że tylekroć miało mu być ono
 79 1  |               Kryski: Nie wchodź w. m. ze mną w tę gadkę, boć w. m.
 80 1  |           onych w takiej powadze była, że ją mieli za rzecz świętą.
 81 1  |       niektorzy wieldzy philozophowie, że świat przez muzykę stanął,
 82 1  |           kiedy muzykę słyszy, to jako ze snu oczkniewa sie i bierze
 83 1  |            czerstwiejsze. I nie telko, że nam nie wadzi tak czasu
 84 1  |    Myszkowskiego tak powiedział: Wiem, że tym W. M. Panie Myszkowski
 85 1  |             osobną nazwał, tak mnimam, że sie o to starać będziesz,
 86 1  |           ksiądz Biskup: Już rozumiem, że na to godzicie, abych ja
 87 2  |                 a zjednoczyć nie mogł, że je spiął wirzchy do siebie
 88 2  |                dawnych łotrów. Niechaj że tedy ci starcy tamtych swoich
 89 2  |               historye. Ale mam za to, że sie już tym starym dosyć
 90 2  |      Powiedział pan Bojanowski: Iście, że sie mnie rzecz to wielka
 91 2  |             rzeczy zmacać, zda mi się, że to jest rzecz i trudna i
 92 2  |             żarty a trefnością: iście, że żaden baczny człowiek tego
 93 2  |             pan Myszkowski: Z grubym a ze znacznym błazeństwem wyjechałeś
 94 2  |                iż chocia znają jawnie, że to jest dobre, czo widzą,
 95 2  |                wszytki cnoty poplotły, że ich rozerwać trudno, i tak
 96 2  |             starać sie o nie tyle, ile ze wstydem człowiek starać
 97 2  |            iżby ani szalenie nazbyt, a ze zbytnią chęcią, ani też
 98 2  |          zagubił, a starość też surowa ze swemi złemi przymioty nie
 99 2  |              ktemu, aby to, co wiedzą, ze smakiem powiedać umieli
100 2  |              go pan, zawdy tak mnimał, że mu coś wdzięcznego powiedzieć
101 2  |               to baczenie, ten dowcip, że pozna, co sie panu podoba
102 2  |                których twarzy to znać, że sie na pana gniewają, co
103 2  |             sie dają tak znać ludziom, że onego, czym ich panowie
104 2  |           barzo miłują. A to przy tym, że ja tu samej gołej skromności
105 2  |          ufając mnie pan i rozumiejąc, że dla niego wszytko uczynię,
106 2  |          roskazał, aby mu posłał jeden ze dwu masztów, co więtszy,
107 2  |               widzimy, jest tak wiele, że nie wiedzieć jakiego stroju
108 2  |            zbytnie chciwi, ja mniemam, że każdemu wolno nosić sie,
109 2  |             polską swobodą, która była ze zdrowiem Rzeczypospolitej,
110 2  |     zuchwalstwem rospustnym które jest ze złym, a uchowaj Boże, aby
111 2  |                wdy, kiedy by kto sobie ze czterech abo s pięci barw
112 2  |              począł sobie.~Zda mi sie, że nie przystoi (rzekł zasię
113 2  |        bacznego, mądrego, rzecz pewna, że toż w nim musi sie najdować.
114 2  |   nieszczęściem pospolicie sie trefia, że dwa, żywąc barzo długi czas
115 2  |          Nakoniec jestem ja tej wiary, że i tu miedzy nami jest para
116 2  |               chcesz, aby ten frasunek ze skępstwa pochodził. Ja tak
117 2  |              telko s frasunkiem, ale i ze wstydem słucham. Abowiem
118 2  |     Odpowiedział pan Myszkowski: Iście że jest czysta a rozumu bystrego
119 2  |           odpowiedział pan Myszkowski, że i Moskwie łatwie ta umiejętność
120 2  |               na umyśle swym zbudować, że onemu mnimaniu ich nie jest
121 2  |            przymioty (jakom przełożył, że mają być w dworzaninie)
122 2  |           powtarzała, a myśliła sobie, że to nie leda kto być musi,
123 2  |         dziwować nie chcą, dając znać, że to oni dobrze lepiej czynić
124 2  |             oni milczą, chcąc pokazać, że ta rzecz niegodna, by o
125 2  |             głębokich rzeczy są pełni, że ich nietelko nikt nie dojdzie,
126 2  |              musi, iżby sie nie zdało, że tego biega, a chce być widzian,
127 2  |               by się drugi dorozumieć, że tego tam w głowie więcej,
128 2  |                 aby jaśnie powiedział, że w tym jest prostak. Wszakoż
129 2  |               której powiedają ludzie, że jest tak wiele sztuk a wymysłów
130 2  |           rzeczesz, bo widzisz dobrze, że sie to umiejętnością dzieje,
131 2  |              czuje, a s czego rozumie, że ma być pochwalon, pokaże
132 2  |              sie jej to często trefia, że ją ukazuje, a umie to tak
133 2  |             nogi, a przysiągłby drugi, że to s trefunku, a nie z umysłu.~
134 2  |               to trefią i prawdziwemu, że go za kłamcę ludzie rozumieją,
135 2  |                to w płacz taki uderzą, że ten płacz ani mówić, ani
136 2  |            przyjadło nigdy.~Mam za to, że mi już J. M. pan Lubelski
137 2  |             tak foremnie to przełożyć, że z ich słów zda sie tym,
138 2  |                 czego powiedasz w. m., że nic nie umiesz, to jest,
139 2  |             chcesz rozśmieszyć te pany ze mnie i s pana Bojanowskicgo
140 2  |          trefności mówił. I mam za to, że ci panowie znając jakoś
141 2  |            upadłego człowieka, abo tez ze zbrodnia, a bezecnego, kiedy
142 2  |            trzy powieści urosły, jedna ze stateczną przyganą, druga
143 2  |                s prędka oczy ku jednym ze dwojga drzwi na sali, i
144 2  |             zapomniawszy się, mnimali, że to przed oczyma ich teraz
145 2  |       Krakowski, acz drudzy powiedają, że dank tych foremnych powieści
146 2  |                powieści stąd mu idzie, że on będąc w Koronie cnemi
147 2  |              Morawie przyszło do tego, że sie w szrankach bić mieli;
148 2  |               stary w szranki wnidzie, że pewnie przegra; ktemu bacząc,
149 2  |               ledwo nakoniec namówili, że wsiadł zbrojno na koń, a
150 2  |       Zabrzeskiego, coby sprawił. A on ze snu, panie - prawi - kazał
151 2  |                sie na takowe głupstwo, że mu tego zarazem nie powiedział,
152 2  |                do sługi: otoż widzisz, że tu dobrze pisano, bo ten
153 2  |             prawi - najpewniejsza jest ze cła bram florenckich. Otóż
154 2  |               naszych, iż chłopi, idąc ze wsi na jarmark, który był
155 2  |            kilku milach, opóźnili sie, że w boru zostać przez noc
156 2  |            wyjąść z koła dwu i trzech, że drudzy nie uczują. Owa po
157 2  |                A gdy przyszło do tego, że drudzy po onych spiętych
158 2  |              gdy chciał usłuchnąć rady ze wszytkimi zaraz gruchnął
159 2  |                grać znowu, tak dobrze, że go jako i pirwej do złej
160 2  |           przywiodła; nakoniec widząc, że mu już met jednym stąpieniem
161 2  |             Tarła? on zaraz by z bicia ze dwu jedno uczynił słowo,
162 2  |         nadziewał: a sama ta rzecz, iż ze skór człowieczych rzędy
163 2  |            rzeczenie rozumie człowiek, że dawno przed tym myślono,
164 2  |              rzeczy mu jakoś przyszło, że miał pomienić Presti-monium,
165 2  |              oparzysta, i trefiło się, że ksiądz Biskup w rozmowie (
166 2  |              barzo szczypie. I wierzę, że i tam tego rzymskiego od
167 2  |              frasował na rostrucharza, że zbytnie drogo żołnierzewi
168 2  |                stoi, bo to ma w sobie, że sie z dobytą bronią nieda
169 2  |            cnotę w sobie, dziwuję się, że go za tysiąc złotych nie
170 2  |             Owa w rzeczy tak rozumiał, że go pan Hetman czcił onym
171 2  |            nieśmieszno, kiedy widzimy, że nas oszukało nasze mnimanie.~
172 2  |                 przywiedzie mie ktemu, że w. m. Aniołom równą czynić
173 2  |                powieda - w. m. uczynił ze mną przyjacielem swym, co
174 2  |                 Gdyż to tobie Bóg dał, że sie nie boisz, nie pragnij
175 2  |               prawi - teraz czas jest, że sie wasza K. M. pomścić
176 2  |              daj mi pieniądz. Pan oto, że mu było coś nie k myśli,
177 2  |                była na jednego skarga, że mu wielkich pieniędzy pożyczono,
178 2  |        większej drogości, gdy obaczył, że co dalej to barziej na dół
179 2  |            odłożyć. I trefiło sie raz, że w drodze dla koni stanąć
180 2  |             podział, a za nie widzisz, że teraz w Polszcze tak sie
181 2  |             powiedał, począł sie kląć, że inaczej nie jest, chcąc
182 2  |               on dobry pan rozumiejąc, że król mając czym więtszym
183 2  |            widział, miał za to pewnie, że i pożytek doma, i sława
184 2  |                tam rzeczy, powiedając, że kiedyś żebraka miał był
185 2  |              miał. Świadek powiedział, że o tym słyszał z ust pewnej
186 2  |       dworzaninowi swemu, co powiedał, że mu sie (a on od króla bierze)
187 2  |                wyjawią.~Powiedają też, że kiedyś do króla starego,
188 2  |               dwór tam o mnie powieda, że mam być pieczętarzem. A
189 2  |               aby miał baczenie na to, że wżdy jego sprawą miasta
190 2  |              też to snadź pirwej było, że kiedy złodzieja tracić wiodą,
191 2  |           namalowani byli, powiedając, że je barzo rumiano poczynił; -
192 2  |               bo wielkie podobieństwo, ze tacy są oni w niebie, jako
193 2  |            widzicie, to jest czerwieni ze wstydu, przeto, iż tacy
194 2  |            onym zatrefnowaniem wyszedł ze wszytkiego.~O barwierzu
195 2  |              przyszedł, choć rozumiał, że mu niemógł nic pomoc, wszakoż,
196 2  |                kilku niedziel, widząc, że ta rzecz w długą idzie,
197 2  |             zacnego Kasztelana, który, że nie był tak baczny, żeby
198 2  |       wszytkiego umie użyć, powiedają, że też i tym jako czym rośmieszyć
199 2  |       rośmieszyć może. Ale zda mi sie, że tego dosyć, com ja powiedział,
200 2  |                dworzanin używać ma, bo ze szkodliwych żartów nieprzyjaźni
201 2  |           ludzkość swą pokazał, ktemu, że pan Giżycki u stołu nie
202 2  |          drugiemu pocznie być niemiło, że mniej niż towarzysz wziąć
203 2  |           owies jest? On odpowiedział, że jest. Jedno – prawi - na
204 2  |                 Przyjadą i ci, obaczą, że błazeństwo, jadą takież
205 2  |        Skotnickiego i był mu. tak rad, że go i od rozumu odpoił, także
206 2  |              moi przyjaciele, to teraz ze mnie weźmiecie cześć, dla
207 2  |           ponieważ pana ich jest s to, że sie sam wyzdrowiawszy, pomścić
208 2  |               bił, gdzieby powiedział, że na ten czas odszedł był
209 2  |               dosyć, a temu zwłaszcza, że on więcej barwirzowi wierzył,
210 2  |         wierzył, niż sobie, czując to, że go kęs jeden nic bolało.
211 2  |              ocknąć musiał, i słysząc, że ci dwa przed sie grają i
212 2  |             dobry towarzysz, a widząc, że niemają ani świece, ani
213 2  |         Dopiero on mając za to pewnie, że olsnął, imie płakać, imie
214 2  |               nad nie, a żałując tego, że sie na ten czas nie urodził,
215 2  |           umiał, umie; i jest go s to, że cię nauczyć może. Hnet ów
216 2  |               wyrzecze, aby ów mnimał, że djabłów wzywa. Aż dobył
217 2  |            przysięgi swej, rozumiejąc, że sie miał tym królowi barzo
218 2  |           czterdzieści, a ja powiedam, że niemasz. I prawie w ten
219 2  |           uszczknął, kiedy powiedział, że w odwołaniu jej miał nadzieję.~
220 2  |                rzecze, a mężczyzna jej ze sznupką odpowie, żaden mu
221 2  |          uczynili to prawo sami sobie, że nam niemasz sromoty ani
222 2  |               iż trefnowanie niema być ze szkodliwą obrazą, co jeśli
223 2  |                na białegłowy skarżysz, że w. m. nie miłują, nic sie
224 2  |            owszem więcej mi to dziwno, że kiedy w. m. głównego swego
225 2  |               rzecz w. m. będzie taka, że przeciwko niej mało co kto
226 2  |         dworzaninowi, bo widzi mi sie, że tego dosyć, jeśli nie nazbyt.~
227 2  |              jutro dosyć czasu będzie, że sie oboja ta rzecz odprawi.~
228 3  |              aby ich co pięć lat młódź ze wszytkiej Grecyej używała,
229 3  |          rzeczy przyszło. Wiem pewnie, że mi ich godność i osobne
230 3  |              tak każdy z nas rozumiał, że jej nam w. m. zaźrzysz,
231 3  |               nic pomogą, wiem pewnie, że sie tu nikomu podobać nie
232 3  |           jeszcze ma, bom tego pewien, że tam będzie coś osobniejszego,
233 3  |               pewnie, Miłościwy panie, że temu trudno sprostać mam,
234 3  |              niż stanowić, jaka ma być ze wszytkim dworna pani, gdyż
235 3  |             zaczął, niechaj ich słucha ze wstydem i z zapłonieniem.~
236 3  |        mnimanie; a widzi sie drugiemu, że go tym napomykają, aby sie
237 3  |              ale skromnie niechaj tego ze czcią swą używa, w czym
238 3  |           postępek jej był s pokorą, a ze wstydem złączony, bo te
239 3  |       nieznacznie, iżby sie tak zdało, że niedba namniej o ochędostwo.
240 3  |                rzekł tu pan Bojanowski ze śmiechem), iż W. M. białymgłowam
241 3  |        Philozoph, a s pisma jego znać, że niebarzo był łaskaw na białegłowy,
242 3  |        zyjmowały za czyje niewinność i ze złej toniej ludzie wielką
243 3  |             Natura miała, abowiem jako ze dwojga tych rzeczy, s ciała
244 3  |            teologowie pogańscy starzy, że jedna sama płeć doskonałości
245 3  |         bałwochwalców wiele, acz wiem, że mi w. m. na to powiesz,
246 3  |         pokazał to urzędowi i wywiódł, że ma przyczynę słuszną zyść
247 3  |       poczynasz, panie Kostka, wierzę, że będzie długa.~Zatym pan
248 3  |      białegłowy kęs co dobrego czynią, że im to nie z dobroci, ale
249 3  |              temu ja wierzę, iż jej to ze zbytniej miłości przyszło,
250 3  |               to w. m. widział na oko, że są na świecie te białegłowy
251 3  |    starodawnego wieku był ten obyczaj, że białegłowy na podkaniu całowały
252 3  |            Ezymu sie przenieśli, i tak ze dwu narodów jeden uczynili.
253 3  |                Rzym z wielkiego (które ze zdrady nieprzyjacielskiej
254 3  |           mężom swym, iż nieprzyjaciel ze sromotą i ze szkodą przegrawszy
255 3  |             nieprzyjaciel ze sromotą i ze szkodą przegrawszy niemało
256 3  |           kiedy uczynisz, wiem pewnie, że nietelko te najdziesz, które
257 3  |     Sprawiedliwe prawo zaprawdę, dziw, że go w bibliej nie napisano.
258 3  |            takby był pewien potomstwa, że jest jego własne, jako kiedy
259 3  |        wolności, ale to dla tego jest, że wiedzą, iż to rospustne
260 3  |              namysłu nie przydzie, ale ze wstydu bo ich wola zawdy
261 3  |            spomnieć obiecał, rozumiem, że mi w. m. dalej mówić nie
262 3  |       mężczyźni; ale pewna rzecz jest, że ich ine wędzidło nie trzyma,
263 3  |                bywać to więc pod czas, ze takowi nie uchodzą z tych
264 3  |              świecie umiłował; wierzę, że takowe serce jadowitsze
265 3  |              jako też i na to, iż miał ze wszytkich spraw swych liczbę
266 3  |           więtszej chłubie jego piszą, że na ten czas; gdy była Pliryne
267 3  |               to mógł pewnie wiedzieć, że w ten czas, kiedy to Xenoeratcs
268 3  |                wszytkiego dowiódł, tak że rostarchana i s płaczem
269 3  |                siebie co najdalej, tak że wszelaką pomocą i ratunkiem
270 3  |           abowiem rozumie tak ubóstwo, że sie to dla niej wszytko
271 3  |                niepomierną miłość onę, że też nakoniec serce swe kniemu
272 3  |                srogi grzech kładziesz, że też dla jednej abo dwu białychgłów,
273 3  |                tego w. m. nie baczysz, że ich siła jest kamiennego
274 3  |            przed nim wyrwał mówiąc tak ze śmiechem: Prze pana Boga,
275 3  |        Iszpaniej siła do tego pomogły, że królestwo Granatskie wyjęte
276 3  |              jeżdżała królowa Izabella ze wszytkim fraucymerem aż
277 3  |               Ale jeśli sie w. m. zda, że jeszcze ta pani zupełna
278 3  |           miedzy inemi białemigłowami, że poniewoli drugie za stare,
279 3  |      dworzanina wrócić, bo mi sie zda, że mu jeszcze i tego i owego
280 3  |            człowiek może tak rozumieć, że go dla nich samych fałszywą
281 3  |              rozumie, kto tak powieda, że dary odejmują gracyą miłości,
282 3  |                A w tym w. m. upewniam, że tegoż chcę, czego i moja
283 3  |            miłuję, ale mie serce boli, że ona tego niechęć, czego
284 3  |               skwapi, ażby był pewien, że jej tym nie obrazi. Zaś
285 3  |               ono wywrócić, a pokazać, że ku inej, a nie ktej rzeczy
286 3  |         Powiedział pan Dersniak: Naucz że go w. m. tego, abowiem mimo
287 3  |                powiedział pan Kostka - że temiż rzeczami człowiek
288 3  |                 aż i do tego przydzie, że będzie chciał mieć po niej,
289 3  |               już bez wszelakiej miary ze wszytkim złym nań wyjedzie.
290 3  |             Kryski i powiedział: Iście że dworzanin baczny tymi sztukami
291 3  |               zalecaniem, które obfite ze wzdychaniem i łzami było,
292 3  |         upodobanej tobie białejgłowie, że ją miłujesz, omoczże w winie
293 3  |       brzydzili, wielkie podobieństwo, że i w miłości nie było tak
294 3  |                więtsza ich sława jest, że światem rządzą, i mogą swoją
295 3  |          trzymają na słowie sługi swe, że ani łaski znacznej, ani
296 3  |             każdy z ich sług ma za to, że on sam w miłości płuży,
297 3  |                pogniewaniem już pozna, że odpadł od łaski, a iny na
298 3  |              to uczyni, czym rozumiał, że miał pozyskać laskę, a zwyciężyć
299 3  |              iż, aby onego, co mnimał, że miał w garści, nie utracił,
300 3  |               szalona na oko to uźrzy, że on jej miły niemogąc dłużej
301 3  |            przyprawi, i ów tego dozna, że czas i wielką pracę swoje
302 3  |                ponieważ tego żałujesz, że ta Dworna pani z gruba przez
303 3  |            Dwornej paniej, rozumiejąc, że już ona jest we wszem równa
304 4  |           powiedzieć, bo to rozumieją, że onemu, o kim mówi, jest
305 4  |               bez żalu. I tak rozumie, że Pan Bóg na Polskę gniew
306 4  |           czego tak niektórzy sądzili, że nad księgami zasiadł, bo
307 4  |                 bo iżem ja powiedział, że Dworzaninowi wiele jeszcze
308 4  |               I owszem, rzekł bych ja, że drugie zabawy, któremi sie
309 4  |              zbudować miały, jedno to, że człowiek zniewieścieje,
310 4  |             może jemu i poddanym jego, ze sprawiedliwości, ze szczodrobliwości,
311 4  |              jego, ze sprawiedliwości, ze szczodrobliwości, z wielkiego
312 4  |               naznaczonemu końcu iście że umysł tego człowieka, który
313 4  |          pochodzi, iż panowie mimo to, że nie wiedza prawdy w żadnej
314 4  |          zbutwiała. Jeszcze tak rzekę, że w gorszej toni są ci panowie,
315 4  |                 a wnątrz żelazy ujęte, że wypaść a gruchnąć nie mogą,
316 4  |     umiejętności, przywodzi ich ktcmu, że sie chytają za cudze rzeczy,
317 4  |               tak postanowił i zawarł, że trzeba umieć i czynić dosyć
318 4  |               ani mają na to baczenia, że na tak wysokim miescu zasiedli,
319 4  |            łudzi, o których rozumieli, że ich karać i na dobrą drogę
320 4  |             czynić wszelakie staranie, że sie wkradnie w łaskę pańską,
321 4  |                to z miedzi, a czasem i ze złota oni Grekowie, abo
322 4  |     niefortunni, a skażonego rozsądku, że mogąc zmiękczyć serca okrutnych
323 4  |              abo chcieć sobie pomoc, a ze złego w dobre sie pilnością
324 4  |              prawo, tak wdy rozumieli, że cnot ludzie nauczyć sie
325 4  |            drugim przychodzimy w nałog ze zwyczaju, tak, iż pirwej
326 4  |                to mamy w swej władzej, że możemy widzieć, słyszeć,
327 4  |               których w. m. powiedasz, że je Jowisz ludziom wszem
328 4  |        niestrzymawałemi, widzą jaśnie, że to, na co je myśl a żądza
329 4  |             żądzej. Przeto zda mi się, że tego nie może żaden przyczyść
330 4  |             doskonała cnota, a to tym, że ma w sobie nieco żądzej,
331 4  |            Kostką mówić, tak powiedam, że ta cnota, która (ponieważ
332 4  |           wiatry nie wieją.~Nie dziwuj że sie w. m., panie Lupa, temu,
333 4  |              wiek, o którym powiedają, że na ten czas był, kiedy Saturnus
334 4  |                mnie tego poświadczają, że władza jednego człowieka
335 4  |             najwiętszy dar na świecie, że nic jest rzecz słuszna,
336 4  |              powiedział, tak powiedam, że tego wolnością nie mamy
337 4  |               dusza od ciała; wszakoż, że są w liczbie rozumnych źwirząt,
338 4  |              panie Kostka, powiedział, że łatwiej jedna osoba uwieść
339 4  |                cnocie s przyrodzenia i ze sławnej pamięci przodków
340 4  |               i poddane ma przedziałać ze złych na dobre, jako ów
341 4  |              bespieczenstwie, używając ze czcią tego końca prac swoich,
342 4  |              inego nie przyszło, jedno że nie był taki porządek czasu
343 4  |           narodów tak sie zachowywało, że około grobu tyle wysokich
344 4  |              bycie, kiedy im szczęście ze wsząd pędzi, ze wsząd nagania,
345 4  |              szczęście ze wsząd pędzi, ze wsząd nagania, pospolicie
346 4  |             schwalić, a drugie zganić, że by sie zaraz dobrego jął,
347 4  |             zdało, iż dla tego ustaję, że mi sie odpowiedać nie chce,
348 4  |            każdy by przedsię rozumiał, że to pan ku dobremu końcowi
349 4  |              co inego Węgierską Ziemię ze wna wywróciło, jedno nie
350 4  |            niewidomie zabijają ludzie, że nierzkąc lekarstwy zabieżeć
351 4  |                żyli, ale mi sie widzi, że to dosyć na nie, kiedy oni
352 4  |                rozumiej inaczej, jedno że Procrustes, Sciron, Cacus,
353 4  |              do nich dobre obyczaje, a ze źwirząt ludzie podziałał,
354 4  |              mogę inaczej rzec, jedno, że są wielkie a ważne, ale
355 4  |            podług onej mądrości, która ze wszytkiemi drugiemi cnotami
356 4  |                A coś w. m. powiedział, że rychlejby sie zeszło mego
357 4  |               abo cudzej ziemie ludzie ze czcią swą uczcić, uważyć,
358 4  |              swoje powinność, to jest, że tego będzie przestrzegał,
359 4  |             mocy, ile sie nauki tycze, że może uzdrowić, gdzie by
360 4  |            chwały pełne. I zda mi sie, że Homer jako dwie osobie we
361 4  |          Dworzanin dojść ma.~I wierzę, że ani Plato, ani Arystoteles,
362 4  |              to jest niepośledniejszy, że tego dowiódł, iż zburzona
363 4  |                 A Arystoteles mimo to, że Aleksandra wiódł ku tak
364 4  |            rolej, zasię wywieść im to, że nie przystoi zabijać ludzi,
365 4  |            sławę. I Platonowi do tego, że wprawił Dyona syrakuskiego
366 4  |                inaczej wierzył, jedno, że ty dwie niebieskiego rozumu
367 4  |          przeto możemy tak za to mieć, że oni czynili to wszytko,
368 4  |               parają, znają to jaśnie, że oni z gruntu, aż do najmniejszej
369 4  |              być ma, powiedzieli i to, że mu sie potrzeba miłością
370 4  |              tak by sie zamknąć mogło, że ten Dworzanin, który ma
371 4  |               młodzi ludzie do miłości ze czcią swą używają, gdzie
372 4  |                 To iżem ja powiedział, że starzy miłować mogą, s powieści
373 4  |               to w. m. dobrze czynisz, że sie s tego zdzierasz, a
374 4  |     napełnienia żądzy cielesnych, czym ze źwirzęty na poły ludzie
375 4  |                gdy już ktemu przydzie, że napełni takowy człowiek
376 4  |                człowiek pozna i obaczy że w sobie człowieczych własnych
377 4  |       gniewliwych widział, a boję sie, że ku takowej złości abo pysze,
378 4  |                czyli ozdoba ciału jest ze wszytkich tych członków,
379 4  |               podczas i jedne święcicę ze stateczności zwiodą.~Takoweż
380 4  |             iżem dosyć jaśnie pokazał, że starzy z więtszą pociechą
381 4  |               młodemu. I widzi mi sie, że to słusznie bo Dworzanin
382 4  |              nie broni mu sie, iż wie, że takowy nic nieprzystojnego
383 4  |                to, co dobre, i znając, że ta piękność, którą widzi,
384 4  |               sobą, a jeszcze ją może (ze wszytkich cudnych ciał co
385 4  |           krzywdy żadnej, iż powiedam, że białegłowy nie są tak wolne
386 4  |           miłością miłować mogą. Jedno że już dziś niemasz s to czasu,