Ksiega

1 1|         nie myślił, samo mię to u wszech W. M. wymówi, i da mi tę
2 1|          wdzięczności, która mu u wszech ludzi na pirwszym wezrzeniu
3 1|         ktore każdy ślachcic ma u wszech w obec ludzi, abowiem niechaj
4 1|  wdzięczność, któraby mu miłość u wszech ludzi jednała. Piękną twarz
5 2|     zasługi przeciwko Rzeczyposp. wszech Rzymian uznawać, i one abo
6 3| białagłowa taka w wielkiej czci n wszech ludzi być musi, abowiem
7 3|         ich życie, za zezwoleniem wszech ludzi na jedno, nie niesie
8 4|         je to niechaj błaga, iż u wszech ludzi w pamięci są świeżej,
9 4|       mieszkać będzie, który Jest wszech cnot pełen, (a to jest wszytkiego