Ksiega

1 1|     mu sie przyrodzony język prawdziwie gruby widzi, czego dowodząc,
2 1|  jedno tyle, ile znać będzie prawdziwie, czego być w sobie, i owszem
3 2|  panem, ktemu, iż pana swego prawdziwie miłować i we czci jako ziemskiego
4 2|   rozeznać rzecz, która jest prawdziwie dobra w sobie, od tej, która
5 3|   jedno ta, iż męża miłowała prawdziwie, kazał tego Sinata zabić;
6 4|    sprawy ma, a ten żeby był prawdziwie dobry; druga rzecz jest,
7 4| przykra cnotę (tak jaka jest prawdziwie sama w sobie, nie barzo
8 4|       tak też nie każdy jest prawdziwie hojnym, kto rozdawa. Abowiem
9 4|     prowadził, i o tym, jako prawdziwie kto ma użyć piękności.~Owa