Ksiega

1 1|      iż z onego Trojańskiego konia nic wyszło nigdy tak wiele
2 1|       a bieżeć do zbroje, do konia; a potym, gdy muzyk inakszym
3 2|    czas, poczeli przyjaciele konia pod nim bość nieznacznie,
4 2|  rannych barzo wiele było, a konia s nim ledwe ułapiono, i
5 2| jakoś wodzę puściwszy pchnął konia sobą, iż z miejsca postępić
6 2|    drogo żołnierzewi zacenił konia, powiedając, iż szkapa nierzkąc –
7 2| namarł, i pieszo sie na zad (konia i sługi przed miejscem od
8 3| świeży, kilka ich na harcu s konia zbodzie. A to, co w. m.
9 4|   siebie. Patrzmy na lwa, na konia, na orła, jako w oczu jednego