Ksiega

1 2|          był jej godzien, a iżby czekał tego radniej, kiedy mu ją
2 2| zadzierzysz sie w. m. a będziesz czekał dzień w dzień, aż sie co
3 2|         słuchali nachylał ucha i czekał, ku czerniłby one słowa
4 2|   powieść słyszy, niż ta, której czekał, a jeśli jeszcze przyłączy
5 2|       taką odpowiedź, jakiej nie czekał, i to słowo dwuwykładne
6 2|         słyszy, a nie tę, której czekał, jakoż s przyrodzenia każdemu
7 2|       niż ta, której z myślą swą czekał. Dopiero te drugie za tym
8 3|        odeściu Księdza Biskupiem czekał każdy, komuby mówić kazano,
9 3|       sie to wielkie błazeństwo.~Czekał pan Kostka, iżby dalej mówił