Ksiega

1 1|       sam na świecie wszytkimi cnotami ubogacony, a bez wszelakiej
2 2|        jego pachnęła wszytkimi cnotami, jako Stoikowie powiedają,
3 3|     wielkim ludziom powinne, i cnotami miały by być im równe, abo
4 3|        paniej, która wszytkimi cnotami przodkować ma, przystoi,
5 4|       te tropy chodzi, jako za cnotami sława, pociecha i pożytek.
6 4|     temi tedy, którem wyliczył cnotami, wspaniała myśl idzie i
7 4|   która ze wszytkiemi drugiemi cnotami towarzystwo ma mieć nierozdzielne,
8 4|   siedlisko, ale i dusza nasza cnotami ozdobiona jest dziwnie piękna;
9 4| piękność ciała, aby umysł jej, cnotami ozdobiony, miłował, strzegąc