Ksiega

1 2| popisze, to dla tego, iż taki zapomniawszy powagi i wstydu, nie uważy
2 2|      ci, którzy słuchać będą, zapomniawszy się, mnimali, że to przed
3 2|     broń sie: Pachołek śmiały zapomniawszy sie i wodzę koniewi i swe
4 2|      strach, iż drugie panny, zapomniawszy się, niewiedziały, co czyniły.~
5 2|      rozumiał. Wnet dobry pan zapomniawszy przysięgi swej, rozumiejąc,
6 3| świecie trucizna, abowiem ten zapomniawszy swej wiary, łotrostwem a
7 4| znieść na sobie mogli; przeto zapomniawszy sie odejdą od rozumu, i
8 4|    bycie człowiek nie zasnął, zapomniawszy pana swego, i onej od niego