Ksiega

1 2|    nierad człowiek patrzy na zamek, chocia dobrze budowany,
2 2|     jego roskoszy; tak zasię zamek, abo szata kładzie przed
3 2| pirwej ta sława, jakoby miał zamek (który on był prze głód
4 2|   lat przed tym utracił, ale zamek był odzierzał, i s niego
5 2|   barzo rad, sszedszy sie na zamek poczęli sie pytać: tobie
6 2|     jest. Jedno – prawi - na zamek prosto, tam go wam odmierzą.
7 2|   śmiali, zwłaszcza kiedy na zamek to przyszło, bo król J.
8 2|    to tedy sprawił, szedł na zamek i chodził sobie po wielkiej