Ksiega

1 2|     mierzy, ale gdy wydwarzanie wynidzie z miary, uśmiać sie mu człowiek
2 2|        na trumnę niemało drzewa wynidzie; a ten odpowiedział: Tobie
3 2| komnacie, ani tak prędko z niej wynidzie. Ale oto chodźmy tu sobie
4 2|     rospusty a bezwstydu głośno wynidzie, bądź to prawda, abo nieprawda,
5 3|         miłość, która na jaśnia wynidzie, przynosi to s sobą, iż
6 3|    pokryte być miało, na jaśnią wynidzie.~Są jeszcze drugie białegłowy
7 3|         i to wszytko dzisiejsze wynidzie z głowy, iż uszy nasze to,
8 4|    sobie rozum, na jaśnią w nas wynidzie; co znacznie widzimy w dzieciach,