Ksiega

1 2|      nich, potrzeba mu swego własnego a dobrego baczenia i rozsądku;
2 2|      o nieposłuszeństwo syna własnego zabić. Jakoż wprawdzie rzecz
3 2|     my Polacy nie mamy swego własnego ubioru; acz podobno musiał
4 3|    wszytko ma mieć coś swego własnego, a jako pan Kryski dworzaninowi
5 3|    nierzkąc czego inego, ale własnego żywota nic sobie nie ważył,
6 4| przedsię sie zasię z lasa, z własnego domu, do pięści, do dłuszce,
7 4| Aristodemus na imię, który z własnego łoża uczynił był sobie turmę,
8 4|      i miłował, barziej, niż własnego ojca, gdzie miedzy inemi