Ksiega

1 1|       lewo, by o włos wieczną sromotą pachnie, a jako poczciwość
2 2|    mała, a s przegrania siłna sromota. Są też i ine zabawy dworskie,
3 2|    śpiewać, grać na lutni nie sromota, zwłaszcza będąc o to proszony,
4 2|  abych was tą zmazą i wieczną sromotą pocieszył. Owa tego lamentu
5 2| białągłowę nie tym co wieczną sromotą jej pachnie; nakoniec sam
6 3|     swym, iż nieprzyjaciel ze sromotą i ze szkodą przegrawszy
7 3| zapłacić to musi, abo wieczną sromotą. A prze to, gdyż już tego
8 4|  czego sie nie uczył, ale sie sromota widzi, kiedy kto tego nie