| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lukasz Górnicki Dworzanin Polski IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Ksiega
1 2 | 50, temu na 30, temu na 10, wedle każdego kondycyej, 2 4 | OD WCIELENIA SYNA BOŻEGO~1566.~ 3 2 | darując im ceduły, temu na 50, temu na 30, temu na 10, 4 4 | te są jako jad pokryty, abe powietrze morowe, gdyż tak 5 4 | niezliczone błędy wniść. Abowicm ich nieumiejętność a głupstwo, 6 1 | wskrzesi sie z nowu ona ich Academia Padewska, ktorąś W. M. teraz 7 2 | twej gospody iść pomyślił. Ach nędzni moi przyjaciele, 8 1 | sromał naśladować w tym Achillesa, nie wspominającz inych 9 1 | rozumiał sie być kęs jeden Achillia podlejszym, i dla tego zwał 10 1 | a znaczna światu, jako Achilliowa, którą tak wielki poeta 11 1 | naukę Homerowe, niż sprawy Achilliowe. A tak kto w tej rzeczy 12 1 | przypisuje żaden godności Achilliowej, iżby większa niż moja być 13 1 | jako Alexander wielki ad Achillis statuam una cum sociis circumcurrens 14 1 | Chiron on starzec, piaston Achillow, niechciał, aby dziecię 15 1 | Iliadem, gdzie pisał o męstwie Achillowym, zawdy w głowach pod poduszką 16 2 | często wdać sie jeden może; aczci poprawdzie najdzie drugiego, 17 1 | jeszcze jabłka, którego Adam niefortunnie skosztował, 18 1 | powiedział: O fortunate adolescens, qui tuae virtutis Homerum 19 2 | była pod hetmaństwem Pawła Aemilia. A kiedy ten Rotmistrz pytał, 20 2 | ludzie jako Kato, Scipio Aemilianus, używali jej. Ale snadź 21 4 | która s chciwością a z afektem o płatne nie czyniąc wygrawa, 22 4 | cnoty niemałą pomoc mają od affektów, które affekty, kiedyby 23 2 | powagę. Jako Scipionowi Africano na biesiedzie, kiedy mu 24 3 | pisał, by nie dla tego, iżby aftekt swój, który za laską, abo 25 4 | Pytagorika, którego słuchał; Agesilaus Xenophonta; Scipio Panetiusa, 26 1 | Kryski, pan Wapowski, pan AIexander Myszkowski, pan Derśniak, 27 3 | mszcząc sie okrucieństwa AIexandrowego, dzieci jego pobić a zamordować 28 1 | tak jakoś był powodem do Akademiej Padewskiej miedzy Polaki ( 29 1 | słowiech podobne łacińskiemu akcentowi, mówić poczęli. I stąd urosła 30 1 | anchor ragionevolmente in fin al bascio, nie powiedziało 31 3 | niemasz sie czemu dziwować, iż Alasander, który niemniej wspaniałą 32 2 | mu być niemiło i rzecze: Albom ci ja pijan, albo ślep, 33 3 | Powiedział tu pan Dersniak: Alboś to w. m. w Bibliej czytał?~ 34 2 | miewa starość nie zemdlałą. Ałc jeszcze nie dosyć na tym 35 2 | gdzieby sie najdowali tacy Alchimistowie ludzi, jako sie najdują 36 1 | Aristotelem mistrza. Nuż Alcibiades to czo miał dobrego w sobie, 37 1 | jako sie Sokrates przeciwko Alcibiadowi zachował, o czym Plato in 38 1 | cuore, risueglia, et liquefa alcune virtu sopite, et congelate 39 1 | mocy swojej. Przetoż ono Alcxander wielki, jako mamy w historyach, 40 2 | mu: nie pieniądz, bracie, aleć oto na dwa grosza, a proś 41 2 | dzisiejsze: wnet s królem Aleksandrem, abo s królem Ludwikiem 42 4 | miedzy inemi znaki łaski Aleksandrowej przeciw niemu (których znaków 43 4 | przyszedł, zbudował w Egipcie Aleksandryą miasto, a w Indyej Bucephalę; 44 4 | czasem musiał, i nietelko w Aleksandrze nic nie zbudował, ale owszem 45 1 | było naschwał dobrze.~Tu p. Alesander Myszkowski powiedział: Tedy 46 3 | słychać teraz onych Cesarow, Alexandrow, Scipionow, Lucullow i inych 47 1 | strapionego serca, iżby czytając Alexandrowe, Caesarowe, Scipionowe, 48 3 | sobie za pany, ale i ciału Alexandrowemu uczynili zacny pogrzeb. 49 2 | talenta tradidisti mihi, ecce alia quinque superlucratus sum. 50 1 | presente, dona mirabil diletto all'amante, et riscaldandogli 51 3 | tegoż statutu, któryś w. m. allegował.~Powiedział pan Myszkowski: 52 1 | dona mirabil diletto all'amante, et riscaldandogli il cuore, 53 1 | włożyć, gdzie powieda del amor vero et falso, i jako który 54 1 | Alexander wielki, słuchając Anaxarcha (który z Demokritowej preceptora 55 1 | i owo drugie, Puo venir anchor ragionevolmente in fin al 56 1 | być dworzanin doskonały, anibym sie podjąć mógł, uczyć w. 57 4 | białegłowy tak, jako mężczyźni anielską miłością miłować mogą. Jedno 58 1 | temu dosyć, ale ja prostak anim mógł, ani też mogąc, ważyłbym 59 1 | sopite, et congelate nell' anima, lequali etc. (czo wszytko 60 4 | niebieska, na którą patrząc Aniołowie są błogosławieni ? możeż 61 4 | miłością piękności Bożej z Anioły sie zbraci, a nietelko już 62 1 | komu rzeczy nic dostaje. Aniś w. m. w tym milczeniu kęs 63 3 | Saguncie przeciwko mocy Annibałowej białegłowy popisały. Nuż 64 4 | Sciron, Cacus, Diomedes, Antheus, Geryon byli okrutnicy nieczęściwi, 65 1 | jedno wydwarzanie, ktore sie Apellesowi nie podobało. A tak to niedbale 66 2 | a zową je greckim słowem Apophthegmata.~Przyłożę tu do tego owe 67 1 | najcudniejsze; ale iż tego Turek, Arab, Ormianin nie pozwala, stąd 68 2 | taran do tłuczenia muru. Architecton, będąc w tym barzo biegły, 69 2 | tak mc stało, jak owemu architektonowi atenieńskiemu, któremu P. 70 1 | Biskupstwo Chełmskie, a s tego na Arcybiskupstwo z wielką swą czcią i sławą 71 3 | ani żenie swej, której Argentina imię było, trudności zadawać 72 4 | Powiedział na to pan Wapowski: Argument a wywód w. m. panie Kostka, 73 1 | językiem swym; takież też i owo argumentum, ktore wziął ex Aristotele 74 1 | na sobie jeździć po morzu Arionowi dla muzyki. Tejże też używają 75 4 | jamie legał? Abo i on drugi Aristodemus na imię, który z własnego 76 1 | argumentum, ktore wziął ex Aristotele zaniechało sie, co powieda, 77 1 | tym pilność czynił, mając Aristotelem mistrza. Nuż Alcibiades 78 1 | więc disputatio, która ars jest misterniejsza jeśli 79 3 | Tomiris, carowa tatarska, Artemisia, Zenobia, Semiramis i Cleopatra; 80 3 | wielkie w nauce ludzi, jako Aspazya i Dyotima, a ta ofiarami 81 4 | obadwa podobni owym panom assesorom, którzy więc pod czas przeciwko 82 1 | tenebre materiali, bellezza astratta, więc la convenientia che 83 4 | kiedy wygnanym będąc z Aten, u króla perskiego miał 84 3 | była też ono stała, której Atenianie (iż ją Leoną zwano) lwicę 85 2 | jak owemu architektonowi atenieńskiemu, któremu P. Crassus Mutianus 86 4 | myślić, jakoby mógł górę Athos na kształt człowieka wyrazić, 87 3 | dawno kiedyś zwyciężył był Augiasa, któła Eliskiego i wyczyścił 88 3 | Markantoniego, a siostrze Augustowej Oktawiej, więc o Porcyej 89 Ded| Krześciaństwie panu, Panu Zygmuntowi Augustowi z łaski Bożej Krolowi Polskiemu, 90 2 | nauczona odezwała mówiąc: Awom ja sam i z drugimi, a czego 91 1 | karty wspomniał, powiedział: Azaby sie nie mogła naleść jaka 92 2 | Odpowiedział jeden s nich: azaś ślep, dwu świec przed nami. 93 2 | Ennius: cóż mie błaźnisz, azaż ja nieznam twego głosu? 94 3 | Azdrubałowa mniej sie bała, niż Azdrubal sam. Nuż Harmonia, dziewka 95 3 | Mitrydates. Takież też żona Azdrubałowa mniej sie bała, niż Azdrubal 96 2 | stał, czekając przedsię, ażeby wieże zmierzył; nakoniec, 97 2 | żaden, kto ma baczenie, aży z ubioro miał sędzić, a 98 2 | Mutianus będąc hetmanem w Azyej, a mając dobywać miasta 99 1 | Wielkiego hnet s przodku od A. B. C. począwszy, uczył. I 100 2 | w oknie stojąc, a na one babę patrząc, która sie znowu 101 3 | piękną, uczciwą, stateczną, baczną, skłonną, ludzką; ma umieć 102 2 | tegoż też przyłącza sie baczne contrefetowanie a pokazowanie 103 2 | jeśli też zasię dobrego, bacznego, mądrego, rzecz pewna, że 104 3 | hojniejszym, skromniejszym, baczniejszym był niż on, i pilniej przestrzegał 105 3 | siła zmyślać, wiele nie baczyć, tak wdzięcznego, jako i 106 2 | pozna, co sie wnątrz święci. Baczyłeś w. m. owego, któregom dziś 107 2 | bezwstydu głośno wynidzie, bądź to prawda, abo nieprawda, 108 3 | wy białegłowy święcicami bądźcie. Sprawiedliwe prawo zaprawdę, 109 1 | Powiedział pan Lubelski: Bądźże w. m. teraz panem Kryskim, 110 3 | naszego, iż nam oni mogą bajać to, co chcą, a niemasz tego 111 2 | podobno, aby stary młodym bajał.~Odpowiedział pan Myszkowski: 112 3 | pan Bojanowski mówiąc: A bajkę to w. m. poczynasz, panie 113 4 | przyniesie. Dla tego dobrzy bakałarze nietelko czytać dzieci małych 114 4 | rychlejby w. m. ludzie dobrym bakałarzem nazwali, niż dobrym Dworzaninem; 115 4 | jacy byli oni w Indyej, w Baktrze, w Tatarzech, na Kaukazie, 116 3 | żona Azdrubałowa mniej sie bała, niż Azdrubal sam. Nuż Harmonia, 117 Ded| onych, jako uczynił Grabią Balcer Castiglion, ktoregom ja 118 1 | wziąwszy go s ksiąg Gropha Balcera Kastigliona, ktore księgi 119 2 | A on to podniesie sie na bałuczku i patrzy oczy wytrzeszczywszy, 120 2 | pewnie za to, iż jeszcze balwirzowi został na liczbie.~Nie sprosna 121 3 | mądrością swoją przegadały bałwochwalców wiele, acz wiem, że mi w. 122 4 | dobrowolnie wszędy pójdzie, jako baranek za owcą. Ta tedy cnota jest 123 1 | i na placu już będąc nie bardzie, ani zuchwale, ale śmiele 124 2 | są drugie, co szubienicą bardzo pachną. Przeto dworzaninow 125 2 | rzekł: to ten djabeł by barka, z miejsca nie pojdzie, 126 2 | potrzebie tam wesoła a świetna barwa tak na zbroi, jako pod tarczą 127 1 | przystojnej i przyjemnej barwiczki; postępki szczyre, tak jako 128 2 | sługi do gospody posławszy, barwierza hnet, któremu ufał, przyzwał, 129 2 | pocznie sie uskarżać i mówić barwierzowi: panie, podobno ty mnie 130 2 | zwłaszcza, że on więcej barwirzowi wierzył, niż sobie, czując 131 2 | mówiąc: zdradziłeś mię, barwirzu, pieniążkiś moje pokradł, 132 2 | A zasię na drugą stronę barze nierad człowiek patrzy na 133 1 | skromnego niektórzy zasię barzej chwalą człowieka rzezwiego, 134 3 | pospołu s panem Myszkowskim barziejeś one chwalił, niż przystało, 135 1 | obostrzeniu rozumu gry rozmowne, i barzobym ja temu rad, aby sie ich 136 2 | poczciwemu człowiekowi mówiąc: Barzożeś sie ty - prawi - od onych 137 1 | ragionevolmente in fin al bascio, nie powiedziało sie dla 138 3 | dziejów starych, bo te w. m. baśniami zowiesz, ale powiem rzecz 139 3 | kto zdrowy, wszytcy i z batą przyszli w nieprzyjacielskie 140 4 | mu sie potrzeba miłością bawić, a iż s tego, coś w. m. 141 3 | którym sie tak wielcy ludzie bawili, bo jeśli ci bez rozmyślił, 142 3 | jemu przez rozum a łaskę Bażą widome i jasne były. A tak 143 2 | jeśli kto wychodzi w tym bcspieczeństwie z miary, prawda iż panowie 144 1 | i drugi wspomina, który Beatrice uczyniła swemu mężowi, ale 145 4 | pokaże człowieka, bo jako beczka, póki w niej nic nie masz, 146 1 | z nas, iż to ochędostwo będącz na tym miejscu, którego, 147 3 | zaniechywa, a jeśli czego nie będze umieć, niechaj niepokazuje, 148 2 | jako był przyłotr): I panie będzieę tu to wszytko, niechaj jedno 149 4 | panie Kryski, niewiem, nie będzieszli w. m. pirwszy, na którym 150 2 | stanowili sie obadwa na czas w Bernie. Począł hnet pytać on mężny 151 2 | czas, kiedy mu szranki w bernieńskim ziemskim sądzie skazano. 152 2 | wieczór na imię Philippa Beroalda, rzekł mu: Domine Magister 153 2 | det vobis bonum sero. A Beroaldus zaraz odpowiedział: Tibi 154 2 | wiara, statek, uprzejmość, bespieczen był jeden od drugiego, były 155 3 | i zaniecha s tobą onego bespieczeństwa, którego do tych czasów 156 4 | nabytego żyli we wszelakim bespieczenstwie, używając ze czcią tego 157 2 | nieboję, bo nasze Polki nie są bestliwe. Przeto nieboszczyk pan 158 3 | ale i oczy od weźrzenia bestwliwego, trzeba mieć powściegliwe. 159 2 | dwu psów dla zająca jednej bestyej chować.~Siła jeszcze tych 160 4 | nie mogli, i wielka by to bezbożność była, a głupstwo, karać, 161 1 | okrucieństwa we władzej, ani bezbożności na urzędzie, ani bezeceństwa 162 1 | melankolikiem: nikczemny dobrym: bezbożny mądrym, i tak o inych. Czo 163 2 | i pożytkiem zdobić, albo bezeceństwem piątnować był powinien), 164 2 | za doskonałego mistrza w bezeceństwie; w obyczajoch, w życiu, 165 2 | abo tez ze zbrodnia, a bezecnego, kiedy kto szydzi, nikt 166 4 | iż chcą woli a żądzy swej bezecnej czynić we wszytkim dosyć, 167 3 | białemigłowami, tak też i tę bezmierną swobodę, iż chcemy, aby 168 3 | niewstydliwie nie mówi, bo s takiego bezmiernego bezpieczeństwa, a które 169 3 | bo s takiego bezmiernego bezpieczeństwa, a które wędzidła niema, 170 2 | aby sam siebie nie chwalił bezpotrzebnie a od rzeczy, abo iżby sobie 171 2 | aby to już białogłowy były bezrozumne, iż sie czasem zmiłują na 172 4 | Bojarnowski powiedział, tedy bezwątpienia cudne białegłowy powścięgliwsze 173 2 | raz ta sława rospusty a bezwstydu głośno wynidzie, bądź to 174 3 | mają za jedno cudo, żeby białagowa która na świecie rospustnie 175 3 | jeśli jeszcze z zacnej białcjgłowy srogie karanie zasłużył, 176 3 | zjątrzy przeciwko sobie białegłowe, ale ją i w to wprawi, iż 177 2 | siedział: To – prawi - za białego kota, to za burego kota, 178 1 | pachnie, a jako poczciwość białej głowy, która ją raz straci, 179 3 | czego przypytywał, nielza białejgiowie, jedno sie otrząsnąć co 180 3 | który za laską, abo niełaską białejgiowy uroście, nim wyraził? Siła 181 3 | niemożesz jedno polem wszytko z białemi głowami. Mnie sie tak widzi, 182 2 | być w koszu) Stanisławowi Białobockicmu na biesiedzie rzekł: Miły 183 3 | stateczną, a surowego żywota białogłową pokazać, abowiem mógł by 184 3 | jam nic trefił jeszcze na białogłowę, która by mie miłowała. 185 3 | sie w. m. temu, bo to jest białycbgłów przyrodzenie, nie czynić 186 2 | jako, kiedy kto murzyna białym zowie, abo wielkiego chłopa 187 4 | co nie przystoi. Przeto Bias dobrze mówił, iż urząd pokaże 188 Ded| językiem polskim, nastała Biblia, nastały ine pisma, ktore 189 3 | człowiek s to siły, mocą a biciem wszytkiego dowiódł, tak 190 1 | ochędożnym chcze być, iż bieda temu chłopcu, któryby gębki 191 2 | mnimasz, abyś nie widział. A biedaż mię, odpowiedział im na 192 1 | do pierścienia najlepiej biegać mieli. Niechaj moj Dworzanin 193 2 | do skoków, do zapasu, do biegania i do inych krotochwil, powiedział: 194 1 | kamieniem ciskanie, wzawod bieganie, skakanie i ine podobne 195 1 | muzykę stanął, a niebieskie biegi obracając sie podług przyrodzenia, 196 2 | czym oni daleko, niż ja, są bieglejszy; wszakoż, abym s siebie 197 4 | wspaniałej myśli, hojnemu, biegłemu w sprawach rycerskich nic 198 4 | swych i postronnych, była biegłość, sprawa, bywałość, była 199 4 | z umysłu tak jako z oczu bielmo, zasłonę głupstwa a nieumiejętności, 200 4 | sama musi być czernsza, abo bielsza, jako i ogień zawdy jest 201 2 | tego, abyś za swój występ bierał godną zapłatę, która zapłata 202 2 | szatę szeroką a bohatą, bieret wielki rogaty, staroświecki, 203 2 | jedno o głowę starają, aby bieretek był s ferety, s piękną zaponą 204 2 | jeśli o powietrze idzie, bierz prezerwatywy, tedyć sie 205 2 | do ciebie kto czyni, to bierzesz co twojej, nie jego, sławie, 206 2 | niebieską dumą, ale też i biesiad wielokroć szukali dla uweselenia 207 3 | tym płaszczem miewają wiec biesiadki nietrefne leda s kim, a 208 4 | statecznych rzeczy stateczny, do biesiadnych trefny, do czynienia sprawny, 209 3 | najprędzej mógł, ku ratunku bieżał, a białegłowy też bojąc 210 3 | ono, żalem wielkim zjęta, bieżała jako nadalej mogła, na dół 211 3 | gniewem do nich mówić: A gdzie bieżycie, nikczemni ludzie! Cóż ? 212 1 | jaśnie widujemy, gdy sie dwa biją, abo gdy gonią, abo gdy 213 2 | niechciał. A gdy oni przedsię na Biskupie słowa nie patrząc przez 214 2 | na granicę, miał nocleg w biskupiej wsi, gdzie drabi jego głodni 215 3 | były.~Po odeściu Księdza Biskupiem czekał każdy, komuby mówić 216 2 | przypatrować twarzy i ubiorowi biskupiemu, jako na ten czas Biskup 217 2 | drugi Biskup s Krakowa do Biskupstwa poście jadąc, rzekł do jednego 218 1 | mniejszą pieczęć, a potym na Biskupstwo Chełmskie, a s tego na Arcybiskupstwo 219 2 | za Króle, za Książęta, za Biskupy, za Prełaty, za wszytko 220 4 | rozumem swym (bo chyba w bistoryej, nie był on w naukach biegły) 221 4 | niego są to, jako proste a bite gościńce, godności, a przymioty 222 2 | naszych miasteczkach mińcę bito, nie inaczej, jedno jako 223 3 | przychudszym, zasię białą, bladą, abo śmiadą, iżby na to 224 1 | miłość nędzne, strapione, blade, smętne, wyschłe, a mało 225 4 | rozgniewa, tak je to niechaj błaga, iż u wszech ludzi w pamięci 226 2 | tyle, ile mi pokaże moje błahe baczenie, postaram sie, 227 1 | prawdy widzi wedle mego błahego zdania, przy którym będzie 228 2 | kilka o którejkolwiek chocia błahej rzeczy mówić; a byli ludzie, 229 2 | przepowieść: Nie każdy pan, co w bławacie.~Nie powiedam ja, odpowiedział 230 4 | pośmiech, jako nikczemny błazen. Otoż ja ktemu idę, iż, 231 2 | doma. Zatym Ennius: cóż mie błaźnisz, azaż ja nieznam twego głosu? 232 2 | niczym nie byli podobni błaznom, tak też zasię w tym krótkim 233 2 | szaleni, abo pijanice, abo błaznowie, abowiem chocia takie ludzie 234 4 | skazić mogło. Abowiem z wiela błędów, które dzisiejszych czasów 235 4 | serdeczna, tak, iż nikt bledszy, nikt mizerniejszy, nikt 236 2 | której to ohyzdy bywają więc bliscy owi wszytcy, którzy sie 237 3 | gdzie za takową odmianą bliski kres a koniec swojej przeciwko 238 4 | naśladując rozusu zostać aniołem, bliskim uznawcą boskiej piękności. 239 3 | surowej stateczności byłem raz bliziuchno śmierci.~Powiedział tu pan 240 4 | przystoi zabijać ludzi, ani bliźniemu dobra jego wydzierać, ani 241 2 | pańską niemasz lepszej i bliższej drogi, jako ją zasłużyć 242 4 | kto sam nie rządny, albo w błocie kto leży, żeby miał drugiego 243 3 | cnoty w sobie, doszła onego błogo sławieństwa, które na samym 244 4 | którą patrząc Aniołowie są błogosławieni ? możeż być przyjemniejsza 245 4 | miłość, którą drudzy ludzie błogosławieństwem zową, odejmować mu sie miała.~ 246 3 | ona zamiłowana para o swym błogosławieństwie zwątpiła. Ale miłość, której 247 3 | na świecie świętą jest i błogosławioną, bo to święte imię w te 248 1 | pomocz człowiek do życia błogosławionego. W to ja mego Dworzanina 249 4 | świętobliwości i inych błogosławionych dóbr, których ja wyliczyć 250 2 | ciemności na światło, z błota na susze wyrwał i uczynił 251 1 | radziłbym mu to czynić, boby tym i sobie i drugim omierzł) 252 2 | Miałoćby panie być słono, boćem dwa kroć soliła. Dopiero 253 2 | pani i barzo trefna, tam bodąc powiedziała: Jakom żywa, 254 2 | już minął pan, jął mówić: Bodajżeś sie ty tu do śmierci nie 255 2 | trzymając go barzo na wodzy, bodł gi, żeby szedł, a koń s 256 3 | eos. I Poetowie mówiąc o bogach, wielekroć jednę płeć miasto 257 4 | dobre wywyższał i pomierne bogacił, a zasię, gdy będzie mądrze 258 4 | ani barzo ubogich, abowiem bogactwo pospolicie rospycha człowieka, 259 1 | wyrwie jakie staropolskie z Bogarodzice słowo, a s czeskim jakim 260 2 | jednego swego plebana niebarzo bogatego, przez którego plebanią 261 3 | który dziewkę swą komuś bogatszemu (za złym a przeklętym zwyczajem, 262 4 | ich część była ani nader bogatych, ani barzo ubogich, abowiem 263 4 | chyby silniejszy tak iż ani bogatym, ani ubogim rozwieść sie 264 3 | dobrego, bo i one kościoły boginiam w Rzymie nie prze co inego 265 1 | zmiękczyć miała, abowiem Bogn i ludziom był nieprzyjacielem, 266 4 | jest, iż pod cnotliwym, a bogobojnym panem poddanym jest najlepiej, 267 2 | aby sie do nich, jako do bogów jakich o radę ubiegano, 268 2 | zwał go heretykiem. A pan Bogusz, Starosta krasnostawski, 269 2 | głosem wołać, prze pana Boha, juscz gie czas, poczeli 270 3 | chocia państw, królestw, bohactw, a możności tyle, ile ony 271 4 | prawo, szczodrobliwość, bohactwo i co dalej jest temu podobnego. 272 4 | wspinaliby sie nad potrzebę ku bohactwu, a źli zasię tedyby niemogli, 273 4 | przeciwko którym ci sławni bohatyrowie ustawicznie, aż do wykorzenienia 274 4 | zawdy dobra, a prawdziwy boi jest zawdy zły, a przeto 275 2 | tobie Bóg dał, że sie nie boisz, nie pragnij tego, abych 276 4 | to prawda, co wczora, pan Bojarnowski powiedział, tedy bezwątpienia 277 2 | skąpi, trudni, nieużyci, bojaźliwi, skrzętni, dziwacy na syny, 278 3 | to do siebie, muszą być bojaźliwsze, ostrożniejsze, dozorniejsze, 279 1 | poczynał sobie, a radniej był bojaźliwym niż śmiałym. Tego, czego 280 1 | włożyć nie widziało, abowiem Bokaciusa chyba ci Polacy znają, którzy 281 2 | oczy, w usta, w żyły, w boki, jakoby tedyż człowiek spukać 282 2 | zapowietrzenie po wzdętej bolącce poznano, poimano mnicha, 283 2 | powiedzieć, aby nie trefił w bolące miejsce. Zasie niech nie 284 3 | zakamiałe, a ciało ustawicznym bólem zmartwione, jako wielkiej 285 3 | źwirzę.~Teć to dolegliwe a bolesne rzeczy człowieka odkryją, 286 2 | nasza. Na myśl nie przydzie bolesny smętek, ale radosne wesele 287 4 | przychodzą do prawdziwego bolu. Otóż wdy tego rzemięsła 288 2 | Magister Deus det vobis bonum sero. A Beroaldus zaraz 289 2 | pokrzyku. Wprawdzie jako pan Borowski był na ten czas żaczkiem, 290 2 | dobremu naszemu panu Jakubowi Borowskiemu, dworzaninowi, gdy mu przedał 291 2 | milach, opóźnili sie, że w boru zostać przez noc musieli. 292 2 | przyjaciele konia pod nim bość nieznacznie, a mówić mu, 293 2 | najmilszy bracie, prze cie Boskie miłosierdzie proszę, wdy 294 2 | płakał, a wzywał miłosierdzia Boskiego. Owa naostatek jęli mu tę 295 1 | godnością, ani za najwiętszemi Boskiemi dary, a rychlej jest ku 296 1 | czeski, ruski, charwacki, bosneński, serbski, racki, bułgarski 297 2 | tu dobrze pisano, bo ten bot zakryje ostrogę, iż sie 298 2 | strojny, a drugi, mając botki gładko na nodze, nie dba 299 2 | czas ten wieniec, głowa to bowiem wielka. Ku czci to było 300 4 | zamyka, jako jest bojaźń Boża i gorące kniemu serce, które 301 4 | ziemskie podobne jest królestwu Bożemu, bo pan Bóg sam jeden wszytko, 302 3 | występ, a za roskazaniem bożków swoich wyniść z miasta, 303 4 | statecznie nabożnym, bez owego bożkowania, a lizania obrazków; przy 304 2 | pytać straży: A moi mili braciszkowie, wiele was tu mnie strzeże? 305 4 | nam była tak prędko nie brała, ale dopuściła podziwować 306 3 | urzędzie, nie telko ręce od brania podarków, ale i oczy od 307 4 | szanować trzeba, iżby s niej ku braniu zawdy dostawało. Przeto 308 2 | chocia z ognia nie prawy mu brant wychodzi, jednak nic zasypuje 309 2 | sobie poczyna s panem jako z bratem; abo ów, który na potkaniu 310 2 | miedzy dworzany – prawi - braterska miłość zgasła, i ono porządne, 311 4 | przezprawie czynić mężowi, ojcu, bratu abo przyjaciołom tej, którą 312 3 | przestać, chociaż im nieco w brew bije, niż to przyjmować, 313 1 | sie po nie nie schyli, ale brnie wciąż przedsię by z listy.~ 314 2 | objeżdżając wojsko przyjechał nad bród nad podobieństwo głęboki, 315 1 | prawi - nieprzyjacielskiej brodzić, a swej nie żałować. Rzekła 316 2 | czynili, bo chociaż mało złego broili jednak jako najgorzej mogli, 317 3 | zbrojne nieprzyjaciele bez broniej, jako owce miedzy wilki 318 3 | namiętności, nietelko oczom broniła pożądanej światłości, to 319 3 | sobie mogli, bo chociaż sie bronili mężnie (w której bitwie 320 3 | tej swojej dwornej paniej bronisz takiej rozmowy, pogotowiu 321 2 | włosku, to po iszpańsku, po brunszwisku, po usarsku, dwojako, staro 322 3 | dziewce Katonowej a żenie Brutego, nuż o Cajej Cecyliej, żenie 323 1 | Lucullus, Silla, Pompejus, Brutus i ini rzymscy i greccy hetmanie, 324 1 | włosy, a dla ozdobienia oka brwi targają, i czo inego czynią 325 2 | tym nie trzeba wylewać z brzegów, tak w każdej inej rzeczy, 326 2 | Pan jeden wielki, mając brzemienną żonę: powiedział sługom 327 1 | com do tych czasow mówił, brzydkie ku słuchaniu tym panom było, 328 4 | człowiek pod czas zje co brzydkiego niewiedząc, co mu na on 329 4 | onej jego mowy ludzie przed brzydkością słuchać nie mogą.~A przeto, 330 2 | Jakoż wprawdzie serce nasze brzydzi sie i nienawidzi tych rzeczy 331 4 | Plato, ani Arystoteles, brzydziliby sie byli tym zacnym przezwiskiem, 332 4 | białegłowy, jedneby sie nim brzydziły, a drugie miasto inej korzyści 333 4 | żeby sie hnet zaraz tak nim brzydzono, jako jednym jadowitym wężem, 334 1 | stądże i owo poszło, iż tak brzytkie rozumieją być to słowo: 335 4 | Aleksandryą miasto, a w Indyej Bucephalę; potym i ine miasta w rożnych 336 3 | Ale ktokolwiek sie s tego buci, prawdziwieli abo nieprawdziwie, 337 2 | takowych żartów siła ksiądz Buczyński spachał, miedzy któremi 338 2 | nie ma podobna być księdza Buczyńskiego sztuce, ale ma mieć w sobie 339 4 | kościołowi. Kiedy naprzód ludzie budować poczęli, wywiedli na domiech 340 4 | bym go też i na to, aby budował, a nie ledajako, ale spodziwnym 341 2 | sobie u pospólstwa miłość, budowali wielkie theatra i ine silnym 342 3 | miasta główne nieznośnym budowały kosztem, a królestwa dalekie, 343 4 | ledajako, ale spodziwnym budowaniem i wielkością pałace i zamki, 344 2 | których jest skutek, jako w budowaniu, w pisaniu i w inych temu 345 4 | piramidy w Egipcie dla tego budowano, aby ludzie byli w ustawicznej 346 2 | na zamek, chocia dobrze budowany, w którym bvł kiedy więźniem, 347 4 | jako nie każdy jest dobry budownik, kto buduje, tak też nie 348 2 | siebie przyjechać onemu budownikowi i pytał go, czemuby w tym 349 4 | jest dobry budownik, kto buduje, tak też nie każdy jest 350 4 | Ta wzbudza umysł nasz, a budzeniem lubość czyni, i stąd gwałtowną 351 3 | ozdobniejszą i więtszą czyni, ta budzi serca w ludziach, iż każdy, 352 1 | pismo, niż w naszym. Od Bułgarow potym Racowie, Serbowie, 353 1 | językach była. Aż wdy, kiedy Bulgarowie pożyczywszy buxtabów od 354 3 | stałą, iż wiedząc o wielkim buncie na śmierć Neronowę, chociaż 355 3 | białagłowa sprawiła, iż bunt a sprzysiężenie Katiliny, 356 4 | panu, abo przeciwko urzędom buntować sie a rozruch w ziemi czynić 357 3 | zostać, kiedy sprzysięgli buntownicy przeciwko ojcu jej i wszytkiemu 358 4 | rzeczy bacznie uspakaja, buntowniki karze, a rozumowi zwierzchność 359 4 | zjątrzyli, s czego więc bunty, sprzysięgania i ine złe 360 2 | a sam s kapłuny chyłem burą w one sie ciasną uliczkę 361 2 | za białego kota, to za burego kota, to za czarnego kota. 362 4 | a dobrym pokój pospolity burząc nie byli ku przekazie. Bo 363 4 | przyłożyć, jakoby źli i burzliwi ludzie nigdy w ziemi jego 364 4 | iż łatwiej jest takowym burzliwym ludziom nie dopuścić uróść, 365 2 | niego: Zaprawdę żałowałam ja burzo tej niefurtuny w. m., a 366 2 | zwierzęta; a jeśli kto psuje a burzy ten dar Boży, przyjaźń, 367 3 | hardą, zawisną, plotką, butliwą, swarliwą, kłamliwą, sprośną, 368 1 | kiedy Bulgarowie pożyczywszy buxtabów od Greków, i przyczyniwszy 369 2 | dobrze budowany, w którym bvł kiedy więźniem, abo na szatę, 370 4 | są dziś ludzie pasterzmi bydła. Dla tych. tedy rzeczy ja 371 4 | rzecz, żywię, jako jedno bydlę, chciwości swe wszytki na 372 4 | dać mu mieszkanie miedzy bydlęty.~Gdy tu troszkę pan Kryski 373 2 | wirzchu mianowany, abo paść bydło. Naostatek tym zamykam, 374 3 | siła a dużość sama płaciła, byłby zawdy żołnierz, który sie 375 1 | przytrudniejszym, a na to miejsce byłoby abo niskie, abo charwackie, 376 3 | białagłowa, (bo jako kamień może byó więtszy, gładszy abo chropawszy 377 1 | wszytkich członkach, nie bystra, nic szalona, ale stateczna, 378 2 | na każdą iną rzecz mieć bystre oko, aby człowiek uważył 379 2 | rozumy nad ludzki rozum bystremi, iż też wyszej być nie mogło, 380 3 | subtylniejszego, ten i rozumu bystrszego być musi. A to, gdyż sie 381 4 | trapienie przynosi, jako zasię bytność niewymówioną pociechę i 382 4 | miał, i umniejszyć onego bytu, który s panowania aż do 383 2 | wielmożny panie Starosta, bywaj do prawa.~Takowym tedy trefnościam 384 4 | była biegłość, sprawa, bywałość, była nauka wielka. Używała 385 2 | daję, i w kościele często bywam, i kazania rad słucham, 386 4 | lepiej rzekę napaści, zawdy bywamy skłonni. A tego każdy w 387 4 | jedno że Procrustes, Sciron, Cacus, Diomedes, Antheus, Geryon 388 1 | iżby czytając Alexandrowe, Caesarowe, Scipionowe, Hannibalowe 389 3 | Katonowej a żenie Brutego, nuż o Cajej Cecyliej, żenie Tarquiniusewej, 390 4 | sie drugi rozumiał mieć całej władzej a doskonałej z opanowaniem 391 1 | owa disputatio wszytka de calido et frigido in viro et muliere, 392 3 | wszelakiej nieuczciwości, ale ją cało i z wielkiemi dary a upominki 393 3 | że białegłowy na podkaniu całowały swoje powinowate. Także 394 3 | powinowate obłapiając, całując ujęły ich gniew, i popędliwość 395 1 | kiedy Conte Lodovico da Canossa, abo Messer Federico Fregoso, 396 1 | convivium de amore, ex quarto capite orationis septimae, tegom 397 2 | oddawszy dary, dwie strzałce od Cara, a chustkę modrą od Carowej 398 3 | swą, jako była Tomiris, carowa tatarska, Artemisia, Zenobia, 399 2 | odprawił, a za strzałki carowi kulę żelazna od piszczka, 400 Ded| jako uczynił Grabią Balcer Castiglion, ktoregom ja Dworzanina 401 1 | uczynił Ricciardo Minutulo Catelli; i drugi wspomina, który 402 3 | przypisał, iż i Socrates i Cato i ini wszytcy Philozophowie 403 1 | Hiszpaniej, to, Nos otro cavaglieros; a czasem drugi, chocia 404 1 | kwaśno, to s chrzanem, to s cebulą, a rzadko słodko, bo na 405 3 | żenie Brutego, nuż o Cajej Cecyliej, żenie Tarquiniusewej, zasię 406 2 | a każdy z dworzan on ej cedule jako w skąpy rok był barzo 407 4 | jako ku najpewniejszemu celowi obracać wszytki mają. A 408 4 | Kryski, pokazał, dobrze celuje Dworzanina młodego.~Ku temu 409 2 | go za tysiąc złotych nie ceni.~Do tegoż też oto to należy. 410 2 | niedawno spominał, będąc Censorem w Rzymie (to jest urzędnikiem 411 1 | ktore sie zdadzą być małej ceny, gdy ich kto dobrze używa, 412 2 | otworzyste, nie patrząc barzo na ceremonie i powiedają tak ci, którzy 413 3 | boginie mieli, jako Pallas, Ceres; zasię Sybille, przez których 414 1 | Prawda, że nie wszytko w cerkiel, ani tu jest owa płeć, czo 415 3 | ani słychać teraz onych Cesarow, Alexandrow, Scipionow, 416 4 | polskiej, a u Papieżów, u Cesarzów, i Królów majestatu i dostojeństwa 417 2 | na kształt porady. Jako Chalecki w Litwie, Starosta cyrkaski ( 418 4 | godności, a przymioty te, które chanowie Dworzaninowi naznaczyli. 419 1 | miejsce byłoby abo niskie, abo charwackie, abo serbskie, łatwie Polakowi 420 3 | tę bezmierną swobodę, iż chcemy, aby jedneż grzechy nam 421 3 | by był jaki znak pokazał chcenia, a potym, żeby był zaniechał 422 1 | abyś wiedział czo to jest. Chciałby J. M. ksiądz Biskup, aby 423 3 | odmianę żadną puścić go nie chciano. A ktokolwiek s tej niewolej 424 2 | co czynią przed radością; chcieliby zezwać wszytkiego świata, 425 4 | smętna, mierzona, a która chciwa jest na nieprzystojeństwo.~ 426 3 | pewnie, iż każdy niewolnik chciwie miał pragnąć żony pana swego. 427 3 | przywiedzie, która jest chciwsza krwie, niż tygrys źwirzę.~ 428 1 | samych marnotrawców; trzecie chciwych dostojeństwa; czwarte samych 429 4 | zagrzeje; więc gdy wzrok chciwym a ustawicznym strzelaniem 430 1 | była, iż wieldzy panowie, chcząc zawdy dziwy płodzić, usadzą 431 1 | owych chwalić mogę, którzy chczącz być widzem prawemi dworzany, 432 1 | może rozeznać, jeśli sie chędożyła abo nie. A owo zasię jako 433 1 | pieczęć, a potym na Biskupstwo Chełmskie, a s tego na Arcybiskupstwo 434 1 | m. dobrze pojął, jam o chełpliwych powiedział, którzy bez wstydu 435 2 | jako kto jest tej płci chętliw. A przeto im sie w. m. statecznie 436 3 | wszelki czas białegłowy tak chętne, jako mężczyźni. Bywały 437 3 | punkcie zachowali. Tychże Chijów żony jednego czasu też wielkiej 438 3 | nie zwaśnił.~Mieszczanie chijscy jednego czasu z żonami i 439 1 | iżeście w. m. czytali, iż Chiron on starzec, piaston Achillow, 440 2 | Ale te żarty najbarziej chiwalą, w których jest najmniej 441 2 | tych zdrajcy, to już na chleb. W tym przyszedł starzec 442 1 | ktoby chciał, wzgardziwszy chlebem, żołądź jeść, jako starego 443 2 | jadać, i sobotę każdą w chlebie samym a w wodzie pannie 444 2 | zaraz: kiedyś kozieł, tedy w chlewie twa gospoda. To tu i usłyszał 445 4 | Abowiem ci, gdy krew już chłodnąć a bujność przyrodzona ustawać 446 2 | i nią sie ucieszyć, jako chłodnym wiatrem w dzień gorący. 447 2 | ustawicznie też chodzą dla chłodu na komorkę.~Jeden też dobry 448 1 | chcze być, iż bieda temu chłopcu, któryby gębki abo szczotki 449 2 | miłowały białegłowy, był chłopem nikczemnym, bo to ich obyczaj 450 3 | ona niebożątko chytrością chłopią zwiedziona, niebyła godna 451 2 | co jest femina; a teraz chłopięta, dziecka, ledwe s powicia 452 2 | proporce, przyszło kilka chłopów skarżyć do Rotmistrza: Panie - 453 2 | a chocia leda co powie chłopską a gruba, trefnością, jako 454 2 | ja niechciał, aby miedzy chłopstwem siadał, a tam to pokazował, 455 2 | będąc, miał kiedyś miasto chłosty być w koszu) Stanisławowi 456 1 | wszytkim rozni; abowiem chlubiąc sie oni s pięknej postawy, 457 2 | jakoby sie nie zdało, iż sie chlubić chce, ale iż tak s trefunku 458 1 | poczciwego człowieka usty ani chmiel, ani gniew, ani żal hybać 459 1 | quelli odori spirituali, cho vivifican le virtu dell' 460 3 | króciuchno, a dla tego sie s tym (chociabych mógł) szyrzyć nie będę, 461 3 | Musisz w. m. przestać, chociabyś też niechciał, bo więcej 462 1 | przybrać mógł, jako w naukę, chociać niektóre narody, i naszych 463 1 | stara, aby sie cudną zdała: chod, mowa niewydwarzana, i wszytko 464 4 | piciu, w mowie, w staniu, w chodzeniu przystojnie sobie poczynali. 465 2 | drudzy szyrmowali, skakali, chodzili zapasy, powiedział: gdzież 466 3 | białegłowy nago z mężczyznami chodziły zapasy, ale ten dobry zwyczaj 467 2 | z niej wynidzie. Ale oto chodźmy tu sobie radniej, abo podźmy 468 2 | jeść u pana Mikołaja Tarła, Chorążego sędomirskiego, pytał jeden 469 2 | Tarłowie, Stanisław i Mikołaj Chorąży, przemyski, jeden dobry 470 3 | poniewoli drugie za stare, za chore, za ułomne małżonki szedszy, 471 4 | jako kiedy sie więc owo śni choremu, a on wielkim kubkiem pije, 472 2 | wzięcie natury, żeby ludzi, chorobam, niewczasom, i dolegliwościam 473 1 | czeskim, czy ruskim, czyli chorwackim, abo słowańskim, abo jeśli 474 2 | będzie raczył, bo w tym tam chorym już niemasz żadnej nadzieje. 475 4 | starych nie zabijali, ale je chowali, jako przystoi, do śmierci. 476 4 | Zasię około ćwiczenia i chowania ich hnet od dziecinnych 477 4 | m., którzy za roskosznym chowaniem dobrze utyli, bo moje ciało, 478 3 | swej sprawiedliwości nie chramał, ani od nieprzyjaciela był 479 1 | odkryła, barzoby byli na tym chramali, bo ją ludzie mają w podeźrzeniu, 480 3 | sie więc owo drugi ślepo, chromo, garbato urodzi, i drzewo 481 3 | niebespieczeństwo wszelakie, chromota, śmierć, owa niemasz tak 482 4 | jaśnie widzi w ślepych, w chromych, w ułomnych, iż, chociaż 483 4 | Maciejowskiego, bo wiem, iż Chronika Polska dobrze o nim i długo 484 3 | byó więtszy, gładszy abo chropawszy jeden niż drugi, ale przedsię 485 1 | pierno, to kwaśno, to s chrzanem, to s cebulą, a rzadko słodko, 486 2 | s siebie, aby sie też s chudemi wdawał, a zdamy mu sie niegodni 487 2 | ma to być wolno, co nam chudym, to jest, aby w komorze 488 2 | przedsię dobra pani nic onej chudzynce nie dała, ani mu też odmówiła 489 2 | spoił, plastr przyłożył, chustami obwinął głowę i przeniósł 490 2 | chciał, a znak ten miał być chustka rospostrzona i wisająca 491 2 | łokieć koleńskiego płótna na chustki posłał. Nie uszło tego i 492 3 | musisz W. M. cały ten dzień chwał białychgłów słuchać, przypomnię 493 2 | zaproszenie na obiad do pana Chwalczewskiego, o którym też w. m. dobrze 494 2 | chwaląc sie sam z uczynku chwalebnego, i owszem składając s siebie, 495 3 | która przeważne męstwo, chwalebny skutek pochwalić miała. 496 1 | snadź każdemu tu wielką tego chwaleniem uczynił skomę, tak jej nam 497 3 | niemiała. A przeto ja jeden nie chwaliłbym tego w. m., kiedybyś sobie 498 2 | wie, ix, w czym nas w. m. chwalisz, w tym w. m. przed nami 499 2 | jest mozdzyrzowa i inych chwastów. Owa ci o ledaczym mówić 500 2 | pisać. Zabrzeski po małej chwili jął kołatać, pan spyta,