| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lukasz Górnicki Dworzanin Polski IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Ksiega
501 2 | kiedy ciebie księże będą chwostać, pójdziesz ty, jako będziesz 502 4 | tych dróg jest, któremi chybiają nietelko serca, ale i wszytkiej 503 2 | mlekiem zmyje, a potym chychu na trzy zbyty; a kto w tym 504 2 | omierzł, jakeśmy sie nowinek chycili. Otóż, chocia sie ochopnie 505 2 | okręcił, a sam s kapłuny chyłem burą w one sie ciasną uliczkę 506 4 | swego, i to k czemu sie chyli, a podług tego sie sprawując 507 1 | powiedział, Dworzanin nie chyta sie chyba za to, czo ludzie 508 1 | staradawnych na to miejsce chytać sie chciał, nie inaczejby 509 4 | sobie powróz na szyję, a chytając sie za te rzeczy, które 510 1 | wspominając owe białychglow chytre obyczaje; wszakoż nie wiem, 511 1 | przeto nie one z mojej księgi chytrsze zostaną, ale sie męszczyzni 512 2 | zakołysawszy głową: To złodziej chytry, jakoć sie zbiera wczas 513 3 | wabione tak dobrą paszą, od chytrych wilków bespieczne być mogą. 514 2 | jakoby miał odbić, i potym ciąć na nieprzyjaciela.~Tu pan 515 2 | przequinty śmiech za sobą ciągną. Jako niedawno jedna pani 516 3 | nieprzyjacielewi iszpańskie wojsko ciągnęło, jeżdżała królowa Izabella 517 2 | których wam było da kota ciągnienia potrzeba. Odpowiedział ten: 518 2 | którym musiał on wniść do ciasnego kąta, naostatck dała mu 519 2 | za nim do pana przyszli, ciążąc sobie o takową krewnego 520 1 | aby na ledzie mógł ogień cić, żaden dziw nie jest, bo 521 2 | grochem, co gi po łacinie cicer zową, z daleka dosyć ciskając 522 1 | to idzie, iż tych nowych Ciceronow mało rozumiemy, a tego prosto 523 1 | ktore on wziął z Oratora Ciceronowego służyć mnie nie mogło), 524 1 | drudzy ludzie radzi widzą cichego, skromnego niektórzy zasię 525 3 | upominali sie słowa, ale cicho każdy Boga prosił, aby już 526 4 | matką roskoszy, pokoju, cichości, dobrotliwości, a wielkim 527 4 | poty nie znać, by gdzie ciec miała, a skoro ją naleją, 528 4 | dusza nie tak jest obciążona cielesną niewolą, jeśli sie rozmiłują 529 1 | brzydzą, i chcą wszytko brać cieleśnie, słów, a nie sensu patrząc, 530 3 | przyrodzenie ku sprzeciwieniu sie cielesnym namiętnościam, jako ten 531 3 | panią swą do jednej pieczary ciemnej (jako ich jest u świętego 532 4 | Bo iż ona w ciele, jako w ciemnicy siedząc, jest prawym więźniem, 533 4 | tym (zakażone cielesnemi ciemnościami oczy mając) pod zasłoną 534 2 | będzie; jako dobry malarz cieniem wysadzi rzecz i uczyni ją 535 2 | południu przesypia sie w cieniu przy jakiej strudze, tak 536 2 | człowieczy chować sie miał, cienkimi a drobnemi kostkami okryła 537 2 | czegoś od Boga dla więtszego ciepła Polkąm. A co w. m. raczysz 538 4 | żórawie, i ini ptacy, kiedy do ciepłych krain w jesieni lecą, zawdy 539 1 | bywają też niezgrabni, i cięscy do każdej rzeczy, a Dworzaninowi 540 4 | ucieszyć, jedno tym, czym sie cieszą nieme źwirzęta; ale ona 541 2 | góry, ale kopa przedsię, ciesząc sie tym, iż wdy srebro najduje, 542 1 | podróżny człowiek, tą więzień w cieszkich okowach. Nakoniec przyrodzenie 543 1 | strachem patrząc i słysząc ich cięszkie wzdychanie, i ustawiczne 544 1 | Powiedział zaś pan Wapowski: Cięszko mi na w. m. panie Kryski. 545 1 | nie miała być na świecie cięszsza męka, jako ta, żeni widział 546 1 | iżbyśmy naleść mogli, czo jest cięszszcgo, jeśli obrazić tego, kogo 547 1 | jedno do muzyki. Tą sie cieszy podróżny człowiek, tą więzień 548 4 | to siły, aby tak wielki ciężar wielmożności znieść na sobie 549 4 | wnątrz ujęcia, za oną wagą a ciężarem, który na sobie niosą, muszą 550 3 | namawiać Kammę, aby w tym ciężka, a uporną nie była, opowiedając 551 4 | uleczyć febrę, pleurę, i ine ciężkie choroby, co jako by było 552 3 | ale z ustawicznego a s ciężkiego płaczu mógł znać jej niechęć 553 3 | wracał, nie umiał sie o ciężkim jego więzieniu a nędzy wypowiedzieć, 554 4 | drugiemu z wielką prac a ciężkością przychodzi, gdy miłość pokryć 555 3 | robić, bo niemoże być nic cięższego temu, kto tajemnym być chce, 556 4 | któryś w. m. teraz wspomniał, cili, którym jeden pan a dobry, 557 4 | widzą.~Mamy w księgach, iż Cimonowi to przyczytano, jako by 558 4 | Wapowski: Kiedy by jaka Circe wszytki poddane Cesarza 559 1 | Achillis statuam una cum sociis circumcurrens powiedział: O fortunate 560 4 | wykopawszy około niego zielsko, cirnie, oset, to jest żądze a cielesności 561 2 | kto skurczywszy ramiona, a cirpcu przyłożywszy, gładce co 562 3 | nieszczęścia przydzie, skromnie to cirpiąc wszytko sie jej w dobre 563 2 | przyjacielu obaczy, aby gi cirpial radniej, niźliby leda o 564 1 | zdała rzecz nacięszsza, cirpicć niewinnie, a mieć te serdeczną 565 4 | człowieka Achilla, drugą cirpliwości a wytrwania niewczasów Ulixa, 566 2 | cicer zową, z daleka dosyć ciskając na koniec igły utykał. Lecz 567 1 | należy, jako jest kamieniem ciskanie, wzawod bieganie, skakanie 568 1 | ludzie wezmą, a jako sie cisnąć do tego musi, aby miał hnet 569 1 | ustawicznie mieszkał u dworu, cisnął sie do tego czelnicjszy 570 2 | wezwanym będąc, nigdy nie ciśnie, chociażby też był dobrze 571 1 | być, ale ludziom; abowiem cisz ludzie gdzieby sie byli 572 2 | odpowiedział: Tibi malum cito.~Na biesiedzie też jednej 573 2 | najpewniejsza jest ze cła bram florenckich. Otóż co 574 4 | jakim mógł bywać strachu on Clearch tyran, każdy ten raz, kiedy 575 3 | Kostka - iż sie też wdy która Cleopatrze podobną trefi, ale Sardanapalów 576 2 | za tym przed sie wzięciem clicą, aby im wszytko wolno było 577 2 | idzie, że on będąc w Koronie cnemi posługami Rzeczypospolitej 578 2 | statecznych rzeczach. Przeto cni starzy zacni a sławni ludzie 579 1 | niechaj to czyni, co dobremu cnotliwemu należy, pomniąc na ono, 580 4 | to idzie, iż muszą te być cnotliwsze, niż żadne, których, kiedy 581 1 | przyczyną męstwo swe, abo jaki cny uczynek krótkimi słowy wspomni, 582 2 | umyślił. A ów zasię: Ale coć tego za niewola, czemu to 583 4 | skłonnym, znienagła sie ma cofać a na przeciwną stronę przeprowadzać, 584 3 | m. dla wzięcia posiłku cofnął, jako owo taran nazad odwodzą, 585 1 | bo matto nato, abo owo, come puo esser egli dotto se 586 1 | mogło. Zasię owo czo mówi Commessario Florentino delle pallote 587 1 | alcune virtu sopite, et congelate nell' anima, lequali etc. ( 588 2 | szło o garło, a gdy Rajce conjecturami dowodzili nań tych tam rzeczy, 589 2 | pocznie mruczeć wrzeczy conjuracye, a i tedy i owedy słowo 590 2 | góry); ta, gdy ja kilka conjuracyi zmówię, potłucze hnet te 591 1 | rozmowy godzą, jako kiedy Conte Lodovico da Canossa, abo 592 4 | cielesnych pokus, ani sie w contemplatiej tak obierają (czego do niebieskiej 593 4 | zową; ale koniec jego vita contemplativa będzie, jako jest koniec 594 4 | żywoty Łacinnicy na activam a contemplativam vitam rozdzielili.~Zatym 595 1 | florem virginitatis et e contra męszczyzni nie lubią tych 596 4 | sławne Hetmany, których contrefet to z marmoru, to z miedzi, 597 2 | też przyłącza sie baczne contrefetowanie a pokazowanie czyich obyczajów 598 2 | foremnej powieści, abo też i w contrefetowaniu kogo mamy sie tego strzedz, 599 1 | kształt czynienia niechaj contrefetuje, chcieli aby mu wszytko 600 1 | bellezza astratta, więc la convenientia che hanno i fantasmi co' 601 1 | Kommentarza Marsilii Ficini in convivium de amore, ex quarto capite 602 1 | słów umieją, więc z nimi coraz na plac, a w tym i ono głupie 603 1 | che hanno i fantasmi co'l corpo; bo to wszytko łacina jest, 604 1 | tym stoję, iż libri del Cortegiano tak sie przełożyć nie mogą, 605 3 | Łacinnikom litery pokazała; Corynna, Sapho jako nader dobrze 606 2 | aby Dworzanin nasz, gdy cośkolwiek czynić, abo mówić będzie, 607 2 | wozie, nosić łóżko s sobą,cowszytkonic nie wadzi, zwłaszcza, kiedy 608 4 | potrzeba.~Tu rzekł pan Lupa: Cożeś to zaś w. m., panie Wapowski, 609 1 | będzie, iżem ja i tu i owdzie cożkolwiek swego przyłożył, napełniając 610 2 | posłał nad wolę i roskazanie Crassowe mniejszy. Co gdy obaczył 611 1 | je pokaże, tam mu zaraz credit zginie, i wnet nie tak wziętym 612 2 | Furiarum maxima juxta me cubat. Trefnie toż kiedyś powiedział 613 1 | gracya, kiedy mówimy, nie cud naprawi ale ma gracya. Wszytko 614 4 | piękniejsze sztuki biorąc) dobrze cudniejszą w swej głowie stworzyć i 615 2 | gotowy i nie może być nad ten cudnieszy, jedno im kaźcie co rychlej 616 1 | umie z głowy pisać list cudny, rzecz poważną, więc i wiersz, 617 2 | kto postępek szkarady czyj cudnym przezwiskiem nazowie. Jako 618 3 | które to sobie mają za jedno cudo, żeby białagowa która na 619 2 | kroć iżeśmy więcej wierzyli cudzemu zdaniu, niźli swemu; pomnię 620 2 | człowieka tego miał, kogo na cudzołostwie zastaną, odpowiedział: Za 621 4 | takiemu panu gwardyej s cudzoziemców, jaką pospolicie włoskie 622 2 | iż sie czasem zmiłują na cudzy smak, wierząc więcej komu 623 1 | niż to któreby o nim s cudzych ust wyszło. A przeto, kto 624 1 | nie rozumiem, czoby to za cukier miał być, któryby gi mógł 625 1 | wymyślone, gdzie każda potrawa s cukrem, bo słodkość prędko omierznie.~ 626 2 | Jęła go sobie na trzy zbyty cukrować, tak, iż niemiało już być 627 4 | troszkę przed tym tak barzo cukrował, przyść ma. Odpowiedział 628 1 | ad Achillis statuam una cum sociis circumcurrens powiedział: 629 1 | amante, et riscaldandogli il cuore, risueglia, et liquefa alcune 630 2 | nie umieją, jako simulare cupressum, i jął prowadzić dalej rzecz 631 2 | Powiedział pan: już ty mnie nie ćwicz, dalej ten bywał, niż ty, 632 4 | dworzaninowi należą; jeden ćwicząc Aleksandra Wielkiego, a 633 1 | pokryte. Nad to za takowym ćwiczeniem będzie mu hnet słów dostawało, 634 3 | wiele placów ku rozmaitemu ćwiczeniu na sześć set dwadzieścia 635 1 | tak ten moj Dworzanin im ćwiczeńszy będzie w tym rzemięśle rycerskim, 636 1 | oszukać mógł, w dobrejeś ćwiczon szkole. Ale przedsię, abyś 637 2 | a musiał czytać Paediam Cyri) rad barzo po usarsku, a 638 2 | Chalecki w Litwie, Starosta cyrkaski (stojąc przy królu starym 639 3 | sie też trefiło raz, gdy Cyrus, król perski przeciwko Medom 640 1 | gdzie Xenophont pod osobą Cyrusa krola, wypisuje, jaki by 641 1 | potkaniu kazywali więc grać na cytarach i na inych instrumenciech 642 2 | pana, jako dzieci orzechy w czaczu. Co wszytko urosło s pirwszego 643 1 | mnie jakąś odmianę, a nie czałą wiarę przeciwko sobie, czo 644 2 | farbują sobie brodę, abo w czapecce chodzą, aby siwiznę zakryli, 645 2 | cnota tu była a sobola czapka.~Tu też położę owo upominanie 646 2 | podobne czaplam, bo jako czapla bez przestanku je, a gdziekolwiek 647 2 | prawi - nasze są podobne czaplam, bo jako czapla bez przestanku 648 3 | Diany, a tam Kamma wziąwszy czarkę z napojem, który przed tym 649 4 | Rzecz ta, która drugą rzecz czarną, abo białą czyni, bez pochyby 650 1 | aby miał mieć białe za czarne, a iż nie będzie rozumieć 651 2 | to za burego kota, to za czarnego kota. Skoro to usłyszał 652 2 | iż miał wielką chęć ku czarnksięstwu, i siła o nim dzierżał, 653 2 | znowu co takiego trefnego s czarnoksięskiej nauki uczynić, a chociaż 654 2 | król uczynił sobie rzecz o czarnoksięstwie z onym dworzaninem, który 655 2 | musiał, a od tych czasów czarnoksięstwu dał pokój, bojąc sie, aby 656 2 | szemrzą przeciwko naszym czasom, iż w nich jest pełno łotrostwa, 657 3 | zamku, który, gdzie by jedną cząstką małą tych fortylow, jakich 658 4 | dobrocią. Bo dusza mając cząstkę jedne prawdziwej cudności, 659 3 | uśpić umie, kto je sporą czaszą pije. A coś w. m. Pericla 660 4 | starodawnych Tatarów, iż s tej czasze, której jeden drugiemu na 661 2 | onego, czym ich panowie czczą, znają sie być niegodnemi.~ 662 2 | będzieli chciał, aby go czczono i miłowano, potrzeba, aby 663 1 | drugi, chocia nie będzie w Czechach, jedno iż granicę Śląską 664 2 | to było Scipionowi. Ale Czechowi jednemu nie barzo, o którym 665 1 | polerowańszego, stad podobno, iż Czechowie są w sąsiedztwie z narody 666 1 | Polaki wyganiał z ziemie, a Czechy do niej przyjmował, w czym 667 2 | sprawy nasze, obyczaje, i to, czegokolwiek oni w młodości swej nie 668 2 | nieszczęsny ja człowiek, czegożem ja to doczekał. Także po 669 2 | a bezecne pijaństwo, do czegożeś ty to mnie przywiodło, iż 670 1 | oczy ludzkie i onej zawdy czekają, ginie za tym i gaśnie nie 671 4 | Ich miłości muszę, aby nie czekali odemnie wszytkiego tego, 672 1 | panie Bojanowski, od W. M. czekam, nie takowych gier prostaczkich. 673 2 | Rotmistrza: Panie - prawi - twoja czeladka młóci w gumnie nasz owies. 674 3 | gospodzie, co s końmi i s czeladzią strawił, zań rozkazała zapłacić. 675 1 | sie o to, żeby zawdy na czele, zawdy miedzy pirwszymi 676 1 | dworu, cisnął sie do tego czelnicjszy z dworzan każdy, aby był 677 1 | zostawuje zawdy miejsce czemuś tam skrytemu, czego zda 678 2 | sromotnie garło dać muszę. Czemużeś ty mnie radniej, miły Panie, 679 4 | bez pochyby sama musi być czernsza, abo bielsza, jako i ogień 680 2 | nie wszytcy mogli być tak czerstwemi (zwłaszcza iż było miedzy 681 2 | iż robi młotem, duższą i czerstwiejszą nierówno ma, niż drugi człowiek, 682 1 | praca czyni ciało i duższe i czerstwiejsze. I nie telko, że nam nie 683 2 | ślachectwo, ale kto duższy, kto czerstwiejszy a więcej umie; a siła, moc, 684 2 | obrali miedzy sobą kilku co czerstwiejszych, a duższych, aby najpirwszy, 685 2 | w. m. widzicie, to jest czerwieni ze wstydu, przeto, iż tacy 686 1 | prawda (jakom powiedział) częściuchno pokryto siedzi, a tego o 687 1 | w polskim języku wymowca czeskich słów miasto polskich używa, 688 4 | jest. Niechajże by były częste i kosztowne uczty, tańce, 689 2 | wstąpi w nas chciwość zbytnia czestki prawic nic nie widzi, bo 690 2 | ale to tam, to sam goście częstując chodził, ustawicznie s panią 691 1 | mowić, jedno po czesku, a czeszczyzna wie to Bóg jaka będzie. 692 1 | który w swą rzecz najwięczej czeszczyzny mieszał,) jakim językiem 693 2 | bieżąc, biorą s sobą wiele człowieczego dobrego i odejmują siłę, 694 4 | miłości, ku której s krewkości człowieczeństwa tak barzo jest skłonny, 695 2 | człowieka skazi, więc iż człowieczeństwo prędkie jest ku grzechowi, 696 1 | każdej rzeczy bez którego to, czobykolwiek dworzanin dobrego miał w 697 1 | dworzanin w każdej swej sprawie, czojedno pocznie, ma sie o to starać, 698 1 | płynie; zdobi też barzo to, czokolwiek czynimy, a za tym i umiejętność 699 1 | iż sobie dla wielkiego czoła włosy, a dla ozdobienia 700 2 | brzeg bieży, a okręt abo czołn stoi, a to w istej prawdzie 701 2 | okręcie na morze, abo w czółnie na rzekę z brzegu sie puści, 702 2 | nie dosyć na tym wszytkim, czom wyliczył dworzaninowi ku 703 1 | kroków stąpi ocierać, a czosać nie miał. Abowiem chocia 704 2 | wieże jest w około stóp czterdzieści, a ja powiedam, że niemasz. 705 2 | wdy, kiedy by kto sobie ze czterech abo s pięci barw pospołu 706 1 | dobrego postanawiali za cztery pięć dni, niż dziś za niedziel 707 2 | hnet, aby we trzech abo we czterych naszych miasteczkach mińcę 708 3 | dwudziestu leciech i we czterzech, przed którego, kiedy po 709 4 | Prometeus przed zbytnie czujną strażą przystępić nie mógł. 710 4 | przez sie złą jest) sprawą, czujnością, męstwem czynili swemu dosyć; 711 2 | jest cnotliwy, trzeźwy, czujny, pilny, sprawny, jako jeden 712 2 | wygoliwszy a wysmuknąwszy sobie czuprynę, już zaniedba i zapomni 713 1 | szczęśliwym, ukazując na ono; to czusz, jeślić – prawi - sława 714 1 | Już do tego czo jest w czwartej księdze przychodzę, i powiedam, 715 4 | jeśli w. m. pomnisz, co dziś czwarty dzień w swej grze pan Wapowski 716 2 | razu, ale po trzecim, abo czwartym dniu poczujesz w. m. Zaś 717 4 | wstydzą się, nie rzekę, przed czworem abo pięciorem osób, ale 718 2 | sobie po wielkiej sieni, czyhając już na tego swego towarzysza, 719 2 | oddać, na ktory obiecał, czyhał na to dzień, albo kilka 720 2 | sie to odkryło, iż były czyjeś insze hnet straciły tę cenę, 721 1 | Może być tam czo takiego, o czymem ja nie słychał, czo jeśli 722 3 | w czym są podobni, abo w czymeśmy my od nich są różni. Ale 723 2 | poczekam ci ich, jedno tego nie czyń. Owa tak mówiąc odwiązał 724 3 | tak co chcecie to s nim czyńcie, chcecieli go dać psom zjeść, 725 2 | A kiegoż djabla jeszcze czynicie; owa całą noc to wołanie 726 4 | drugie miasto inej korzyści czyniłyby s niego sobie wielką komedyą.~ 727 4 | żądzej, ale dla rozumu ma być czyniona. Bo jako przyrodzony rozum 728 2 | krzywd, które waszej K. M. czyniono na ten czas, gdyś był Książęciem 729 2 | A Pukarzowski hnet parę czyrwonych złotych dać mu roskazał, 730 2 | lubelski miedzy kramy trzej czyści pachołcy, prząstąpi sie 731 2 | i zatym tak powiedział: Czyścieś w. m. podparł swego widzenia 732 3 | powścięgliwość, hojne serce i czyste sumienie, czym hnet wszytki 733 2 | Znacie w. m. wszyscy jednego czystego żołnierza i męża doświadczonego, 734 2 | byli pospołu z drugiemi czystemi ludźmi dwa panowie Tarłowie, 735 2 | które oni pomnią, nierówno czystsze mnóstwem osobnych ludzi 736 2 | sie oni sobie zdadzą być czystszymi pachołki, a wszytko sie 737 3 | a komu sie mało widzi, czytaj sobie Ovidiusa.~Na to pan 738 1 | wziętym u ludzi będzie. Czytałem to, iż dawni niektórzy wieldzy 739 1 | Mam za to, iżeście w. m. czytali, iż Chiron on starzec, piaston 740 1 | ale kiedy ja cudze pisanie czytam, tam gdyż niemasz tego, 741 1 | wniść mogły, tedy mądry czytelnik obaczy snadnie przyczynę, 742 1 | mówi "Pero degnati signor d'udir i nostri prieghi: Infondi 743 3 | pokazować, iż jest jako dąb, tak zasię w białejgłowie 744 4 | deszczowa woda ściekać mogła, a dach sie nie kaził, a wszakoż 745 2 | jeszcze nieznajome, nie dadząc sie barzo raczyć, hnet wszytko 746 4 | silny koszt czynić miał.~Ale dałby to pan Bóg, żeby dzisiejszy 747 2 | nauczyć. A ów zasię rzekł: dałbych - prawi - sto i drugie złotych, 748 2 | sto i drugie złotych, ba i dalejby mię wyciągnął. Odpowiedział 749 3 | budowały kosztem, a królestwa dalekie, narody dziwne podbijały 750 1 | pan Derśniak powiedział: Dalekoś sie panie Kryski zagnał, 751 4 | często spominał i chwalił, i dałeś to nam w. m. tak rozumieć, 752 2 | s szyje, a pieniędzy do dalszego czasu czekać obiecał.~Takowyż 753 1 | żywotów, iż pamięć ludzka mało dalszy kres wynieść może, za którym 754 4 | Wapowski, iż te cnoty są dane od Boga, ani sie ich nikt 755 4 | pana swego, i onej od niego danej mądrości, bo ta wielokroć 756 4 | warcabnicy źle stanie, dobrym daniem sobie pomoże. Ku temu jeszcze 757 4 | koszt a utraty, aby prozne a daremne w państwie jego nie były, 758 2 | Mamy w historyach, kiedy Darius rok przed tym, niż potkę 759 3 | sie snadź hydził nimi dla Dariusa, nieprzyjaciela swego, a 760 3 | zachował poczciwość białychgłów Dariusowych, nieprzyjaciela swego, jeszcze 761 1 | nim tym tak wielkim Bożym darom: uczciwości, miary, dobroci, 762 2 | za męża, garłem takiego darują.~Tym sposobem tez onym dwiema 763 2 | do drugiego dworzanina, darując im ceduły, temu na 50, temu 764 2 | wymierzył, nie hnet w. m. dasz nim o ziemie jakobyś w owych 765 4 | rozumowi zwierzchność a władzą dawa, tak ta cnota, nie czyniąc 766 2 | niektórzy tak baczni, którzy dawając na przykład Platona, Xenophonta, 767 1 | przed Włochy przodkuje. Dawamy też to Niemcom, iż w kolczej 768 2 | wróżki, ale mnimam, iż z dawania karty ma sadzić o mym rozumie. 769 2 | uszczknieniu trefnym, zwłaszcza na dawaniu odpowiedzi, jeśli ten, kto 770 4 | ludziom godna jest rzecz, aby dawano urzędy, którymby zdołać 771 1 | być musi, a to stąd, iż dawniej w nim pismo, niż w naszym. 772 3 | stanie, zwłaszcza pocznęli dawniejszego wieku prowadzić historye, 773 2 | sług pana krakowskiego, dawnoli to J. M. przyszło, iż nie 774 1 | początek swoj: ale to prze dawność nie może przyść do naszej 775 1 | rzecz barzo jasna, a około dawności pozwalam w. m. Ale to jest 776 2 | wziętym, będąc Senatorem dawnym, Hetmanem sławnym, ktemu 777 3 | rzeczy, rzkomo o to nie dbając, czego nader pragnie, musiałby 778 3 | czas, kiedy mało abo nic dbał o to, iż serce już zakamiałe, 779 2 | pana, którą rękę on, jako dclikat, położył był na poduszecce 780 2 | sobie pokryty śmiech, jako ddy jeden przyjaciel przed drugim 781 1 | ominąć, gdzie mówi "Pero degnati signor d'udir i nostri prieghi: 782 3 | nie stworzył: Ad imaginem Dei creavit illum, masculum 783 2 | abo mam śpiewać po takim dekrecie?~Przeciwne temu jest, gdy 784 4 | swoje proporce i wykręcają dekreta, statut szpecą, prawo niszczą 785 1 | też naszym Polakom, którzy delicatum palatum nie dawno mieć poczęli, 786 1 | cho vivifican le virtu dell'intelletto etc. Tyło jest 787 1 | to opuścił, czo on pisze della imitatione, iż ten mądry 788 1 | mówi Commessario Florentino delle pallote medicate, nie może 789 3 | dowiodły.~Philip król, syn Demetriusow, gdy obiegł był ich miasto, 790 2 | sie miał, niechaj o tym Democritus dysputuje, bo to nie należy 791 1 | słuchając Anaxarcha (który z Demokritowej preceptora swego dumy powiedał 792 4 | panie Wapowski, zaczął pana Dersniakowę a pana Bojanowskiego piosnkę 793 2 | szumie żywej wody słów pana Derśniakowych, a snadź wytchnąwszy zdobędę 794 1 | Wapowski, pan Kostka, pan Derśuiak rozumy swemi do tego przyłożą, 795 4 | jakoby za niewolą, a na despekt sobie. W czym by iście sumnienia 796 2 | zatrefnować aż z uszczypkiem a despektem czyim niemiano, bo takowy 797 4 | gniew, podeźrzenie, bojaźń, desperacya i ine zapalczywe skutki 798 2 | barziej na dół sstępuje, z desperacyej obiesił się, gdzie na ten 799 4 | ozdobniejszy, ale iżby łatwiej deszczowa woda ściekać mogła, a dach 800 2 | mu: Domine Magister Deus det vobis bonum sero. A Beroaldus 801 2 | rzekł mu: Domine Magister Deus det vobis bonum sero. A 802 1 | powieda, Perche lo influsso di quella bellezza quando e 803 1 | włoszczyzny ledwo, chocia mają dialektykę pisaną językiem swym; takież 804 1 | Polaki, a nie Włochy w tym Dialogu mieć chcę, bo ci Polacy, 805 1 | e presente, dona mirabil diletto all'amante, et riscaldandogli 806 4 | Procrustes, Sciron, Cacus, Diomedes, Antheus, Geryon byli okrutnicy 807 4 | białagłowa ma je, na imię Diotima, objawiła, a onego nie pomnisz 808 2 | miłościwy księże, jedno sine discipulis.~Bywa i w tym trefność, 809 1 | imitatione, iż ten mądry discurs nie służy jedno uczonemu 810 1 | co parum distat, niliil distare yidetur. Taż też wymówka 811 1 | pisać począł, a co parum distat, niliil distare yidetur. 812 3 | nic nad ludzie, a przedsię djabelskie szczęście ma, iż go wszytki 813 2 | wyrzecze, aby ów mnimał, że djabłów wzywa. Aż dobył kartki jakiejś 814 3 | wytrwać, chce wszytko dać we djabły; dopiero ona miłość zbytnią 815 4 | jednej strony przyciska i dławi głupstwo a nieumiejętność, 816 3 | przystało, a co więtszego, temi długiemi rozmowami straciliśmy to 817 3 | wynalazł prawą a istotną długość stopy, s tej dopiero stosując, 818 2 | a prokurator jego prząc długu tym wychodził: A gdzież 819 4 | własnego domu, do pięści, do dłuszce, do niewolej wróci, niemieliby 820 1 | nikczemnego, a zasię pogrążyć do dna, ledwe nie do piekła te, 821 2 | jednego s nich, iż szedł, gdy dnieć poczęło, po pana Kaspra 822 4 | prawic w ten czas, kiedy dobiegają, trzecie hnet z miesca, 823 4 | i inych błogosławionych dóbr, których ja wyliczyć nie 824 2 | odpowiedział: wierę niewiem zlali, dobrali była, bo na ten czas urwał 825 1 | tak łatwie oszukać mógł, w dobrejeś ćwiczon szkole. Ale przedsię, 826 2 | chce. Lecz ja nic wiem ku dobremuli to, czy ku złemu, iż my 827 1 | włosny, a pospolity pożytek i dobro na stronę odrzuciwszy to 828 4 | bywa, tak zasię wrodzona dobroć za zwyczajem doskonalsza 829 2 | zbytnie sprzyjaźliwe, a dobrotliwego serca kupujemy je więc za 830 4 | roskoszy, pokoju, cichości, dobrotliwości, a wielkim nieprzyjacielem 831 2 | baczniejszego, nic cudniejszego, nic dobrotliwszego, nic godniejszego miłości 832 4 | hojnym, poważnym, nabożnym i dobrotliwym, prze które wysokie cnoty 833 4 | wszytka obróci, za nim już dobrowolnie wszędy pójdzie, jako baranek 834 2 | dzwie hołowie, ale odnu da dobru.~Trzeciego dnia Biskup posła 835 1 | mają tę sławę, jakoby byli dobrymi jezdcy, czo sie tycze kształtownego 836 2 | Odpowie Pukarzewski: ba dobrzeć mi leżeć, ale mi to ki djabeł 837 3 | Samem to widział, a przeto dobrzem tego pewniejszy, niż w. 838 4 | Rzekł zasię pan Wapowski: Dobrześ to w. m. osądził. Otoż ja 839 2 | to ma w sobie, że sie z dobytą bronią nieda naźrzeć; - 840 3 | miast i zamków na świecie dobyto, tam już niemasz żadnej 841 3 | miała, gdzie już każdy z dobytym mieczem był gotów na nieprzyjaciela, 842 2 | hetmanem w Azyej, a mając dobywać miasta Leucas, roskazał, 843 3 | białejgłowy mężczyźni używają, dobywano, podać sie zaraz niemusiał. 844 1 | pan Derśniak, że virtus doceri non potest, a pan Wapowski 845 1 | czego zda mu sie, że nie dochodzi, bo wżdy podobna mu sie 846 3 | rozczytaniem jej mieliśmy niejako dochodzić i smakować onych rzeczy 847 1 | staraniem i za długim czasem dochodzie tego, czego ów drugi zaraz 848 1 | strzelał, pięknie stał za nim, dociągał i miał dobrą rozrywkę. Było 849 2 | niemogła tu – prawi - dzisia dociągnąć, w Suderwi została, a tak 850 2 | mdłego wzroku, mówiąc: Domine Doctor, tu parum vides. Odpowiedział 851 3 | białychgłów skąpie zawdy chwalili) doczciesz sie w. m. tego, iż do poczciwych 852 2 | człowiek, czegożem ja to doczekał. Także po długim siebie 853 3 | nie użyła. Ale gdyżem już doczekała tego pożądanego dnia, którego 854 3 | tej mierze, gdzie miłość dodaje ognia, trudno sie ma umiarkować.~ 855 3 | śmiałością, której mu miłość dodawała, z oną spodziwną chęcią, 856 3 | też ma być ostrożniejszą, doglądając tego bystrym okiem, aby 857 2 | go do swej gospody, a tam dognawszy go do upaści, iż i ręką 858 2 | człowiek wiedział, kogo dojechać ma, bo z nędznego a upadłego 859 2 | obróci rzecz na tego, kto go dojechał, i jegoż go własną tnie 860 2 | pan Rylski to tym, to owym dojeżdżał, nakoniec mu rzekł; a chcesz, 861 2 | wszytko powiedał, kiedy go dojeżdżano, każ przeto w. m. więtszy 862 2 | wiela przyczyn nie dobrze dojrzy, to dopiero, kiedy wstąpi 863 1 | wypowieda, więc oni sami dokładają i plotą tak wiele o sobie, 864 2 | panie barzo mało, abo nic do dokładu nie dostaje, bo to, com 865 4 | złe s tym mu przydzie, a dokona onej nędze nabyciem drugiej 866 Ded| pomogło, żem jej jakożkolwiek dokonać mógł. A Wasza Kro. M. nie 867 3 | roskazawszy, aby rozmowy zaczęte dokonane były.~Po odeściu Księdza 868 2 | którym pospołu s Prus po dokończeniu wojny jechał) u siebie w 869 4 | przestał, jakoby, rzeczy swej dokończywszy, dalej mówić niemiał, powiedział 870 2 | mając zwać przezwiskiem Doktora Retikusa zwał go heretykiem. 871 1 | wiatr, deszcz i iny niewczas dokuczy, niemają sie do czego inego 872 4 | iżby wiedział, co kogo dolega, czym sie kto zawodzi, kto 873 3 | niż tygrys źwirzę.~Teć to dolegliwe a bolesne rzeczy człowieka 874 2 | chorobam, niewczasom, i dolegliwościam poddała, (bo sie to s tym 875 3 | tyle sidł, tyle sieci, tyle dołów, iż to jest wielki dziw, 876 2 | o każdej części osobno a dołożliwiej.~Odpowiedział pan Myszkowski: 877 3 | poda upominek od miłego, i dołoży litownemi słowy, jako nieborak 878 1 | niego sie w. m. wszytkiego domawiajcie.~Zatym rzekł pan Lubelski: 879 1 | wyszszy. Gdy tego pan Kryski domawiał, powiedział pan Myszkowski: 880 2 | potrzeba tego było, żeby ten domek, głowa nasza, w której subtylna 881 3 | pić zachciało, weszła do domku chłopskiego, aby sie wody 882 3 | jeśli do porządku swego domowego, do wychowania dziatek swych, 883 1 | rozumiano (gdyż o Tarantelli domowej Polak nic nie słychał), 884 2 | żołnierz, jedno z jakiemiś domowemi niedostatki, prze które 885 3 | dwornych, czy ku porządkowi domowemu używać ma, tak ja na to 886 3 | przyjąć w sie będą mogły. Tego domówiwszy, pan Lubelski powstał, a 887 4 | wielkich, a głównych, ale w domowych a potocznych rzeczach s 888 2 | pokazują na oko więtszy być domysł u naszych dzieci, niż był 889 3 | radzi sie wiec ludzie źle domyślają, chocia czasem białagłowa 890 2 | sie śmiać, a Pukarzowski domyśliwszy się, iż to już Skotnickiego 891 1 | bellezza quando e presente, dona mirabil diletto all'amante, 892 3 | takiego, któryby i poselstwo donosił, i o chęci takowej umiał 893 4 | sługami, którzy wszytko donoszą do rozumu; gdzie za taką 894 2 | cóż, kiedyby był wygrał, dopieroćby nas był nosił. Więc gdy 895 3 | zabiegać, znowu ulatać, jakoby dopieruczko teraz przystał, znowu s 896 1 | mi na w. m. panie Kryski. Dopieruczkoś w. m. ganił niektóre narody 897 3 | mu ona zła sługa s chęcią dopomagała; ile mocy miał, tyle jej 898 3 | Kiedy do tąd pan Kostka dopowiedział, rzekł ku J. M. panu Lubelskiemu: 899 3 | sprawiedliwego gniewu, a ubłagacie dopuścili. Owa, ile Alexander przez 900 3 | mi w. m. dalej mówić nie dopuścisz.~Rzekł na to pan Kostka: 901 4 | chciwości walcząc stracił pole, dopuszczają sie grzechów z jakimeś sumnieniem 902 3 | ostrog, do strzemion używać dopuszczano. Chciałem też był spomnieć 903 1 | pochlebuje, nie do końca jakoby doraża, ani wszytkiego wypowieda, 904 3 | niczyja na świecie mądrość nie dorówna, chcąc pod zasłoną pisać 905 2 | czego mógł by się drugi dorozumieć, że tego tam w głowie więcej, 906 4 | jego przy łasce pańskiej dosiąc mogła. Umarł potym pan Bojanowski, 907 4 | biegły) głębokich rzeczy dosięgał, a powieści prawdziwych 908 4 | rozkazować, trzeba by go naleść doskonalszej natury, niż jest człowiecza; 909 3 | podobno nie ukazować, a dosłuchać tego, co pan Myszkowski 910 3 | wyplundrowali, miedzy inym plonem dostała sie zacna i piękna ślachcianka 911 3 | chciwe, iż, aby go im zawsze dostało, trzymają na słowie sługi 912 3 | drzwi tych, które polubił; dostanieli mu sie mówić, umie uprząść 913 2 | tak prędko tych powrozów dostano, których wam było da kota 914 4 | miłość swym poddanym rozdawa, dostąpić mieli; ani w tamtej swojej 915 1 | czyni duszę sposobniejszą ku dostąpieniu błogosławieństwa, jako praca 916 2 | Myszkowski: Niewiem jakoby dostateczniej to powiedzieć miał, bo to 917 2 | trefne powieści, które na dostatecznym wypowiedzeniu rzeczy, która 918 4 | zawróciwszy sobie mózg dostatkiem, pływając i ledwe nie topiąc 919 4 | miłość, aby jako w jednym dostatnim a porządnym domu tak w jego 920 4 | są przypisane w. m. nie dostawa, tedy podobno tego, na czym 921 1 | miejscach, gdzie ludzie czci dostawają, ślachcic sobie lepiej poczyna, 922 1 | dziwniej niż ludzie, ziemie nie dostępując z wielką pilnością, aby 923 4 | wyniósł, iżby z Dworzaninem dostojnością porównać mogła, niźli w. 924 4 | rozgniewam, abowiem urzędom a dostojnościam nie zamierzył Bóg takiego 925 1 | nieboszczyk ksiądz Tomicki doświadczał dowcipu pacholąt swoich) 926 4 | wziętego, któregoby lata i doświadczenie wyćwiczyło, a gdzieby i 927 4 | rzeczy, których sie człowiek doświadczeniem uczy), ja niewiem, jako 928 2 | czystego żołnierza i męża doświadczonego, który sie tak barzo jął 929 3 | uaszczyrbić poczciwości. Czego doświadczyli wielokroć mężczyźni. I tu 930 3 | pan Lubelski powiedział: Doświadszy tu hnet tego każdy, panie 931 1 | przykrzejszy, czegom ja obojga doświadszył, bo raz pomnie, iż sie była 932 2 | w tej trefności słownej dosyćes w. m. uczynił swemu, i każdy 933 1 | pirwszych onych fortunnych nie doszli, a przed tymi zasię nikczemnymi 934 4 | a iż s tego, coś w. m. dotąd powiedział, tak by sie zamknąć 935 3 | s sobą gryźli, niż tak dotkliwie o białychgłowach mówić macie.~ 936 4 | piękną, której sie jedno dotknie, zwłaszcza, jeśli ciało 937 4 | umyśle człowieczym ożywia, dotknieniem, ale telko temi smysły, 938 2 | kto te słowa, któremi go dotkniono, przyjąwszy, obróci rzecz 939 1 | owo, come puo esser egli dotto se non ha letto? żadnym 940 2 | iżby jeden drugiego głową dotykał, a tak, jeśliby którego 941 4 | dopiro widzimy, słyszymy, dotykamy sie, aczkolwiek niektorym 942 1 | każdą rzecz, i dziwując sie dowcipowi a nauce tego, który pisał, 943 3 | aż sie wszytkiej prawdy dowie, a dowiedziawszy sie, już 944 3 | zacna białagłowa, skoro sie dowiedział, iż była ślubną w tamtejże 945 3 | Czego gdy sie białegłowy dowiedziały, poczęły narzekać na męże 946 2 | straż: A wierę niewiesz, dowiesz się, gdy cię we dnie na 947 3 | widząc i radując sie, iż dowiodła, nacz sie była nasadziła ( 948 3 | białegłowy potworniejsze, które dowiodszy tego chytrością swoją, iż 949 1 | powiedział, i wiele inych dowodów przywieśćbych mógł, chwaląc 950 1 | prawdziwie gruby widzi, czego dowodząc, wyrwie jakie staropolskie 951 4 | jako mężczyźni; a tego tak dowodzę, iż w piśmie nigdzie niemasz 952 2 | a gdy Rajce conjecturami dowodzili nań tych tam rzeczy, powiedając, 953 2 | głupstwo mają. Nakoniec doznałeś tego w. m. sam, iż niektórzy 954 3 | nieprzystojnym nie była doznana, ale też, iżby w podeźrzeniu 955 1 | nizacz nie mieli, a potym doznawaliśmy tego, że byli ludźmi osobnemi. 956 3 | bojaźliwsze, ostrożniejsze, dozorniejsze, niż my. A dla. tego one 957 4 | w tych ludziech, którzy doźrzałe lata mają. Abowiem ci, gdy 958 2 | przeźrzeć im tego i niejako dozwolić, żeby sie już do wszytkich 959 2 | widzieć nie będziesz mógł; dozwolił mu pan krakowski z ostatniego 960 3 | mądrze to uczynili ludzie, iż dozwolili białymgłowam nie umieć, 961 2 | temu łotrostwo wyrządził drab jeden dobremu naszemu panu 962 2 | nocleg w biskupiej wsi, gdzie drabi jego głodni hojnie zażyć 963 4 | matka w wieczór odejmowała drabinę, a rano ją przystawiała. 964 2 | a zalawty rosparzywszy dragant odjąć sobie kazał. Śmiechu 965 2 | nie gniewa, nie łaje, nie drapie kart, kostek nie zarzuca, 966 2 | Rotmistrza na poczciwości drasnął o to, iż nie był w bitwie, 967 2 | być złośliwym, jadowitym, drażniąc ludzie bez przyczyny, a 968 2 | gdy go to tym, to owym drażnili, chcąc, aby mówił, i każdej 969 2 | Więc, iż go tym często drażniono, często też i on o tym myślił, 970 3 | Kostka: Jedno mię w. m. drażnisz, a chcesz wywołać wilka 971 3 | okrutnemi mękami nad miarę dręczono, jednak na nikogo nie powiedziała; 972 1 | rzecz trudna.~Rzekł zaś pan Dreśniak: Nauczże nas, w. m. jako 973 2 | Tobie niewiele, bo trzy drewna to odprawią.~Ciągnie za 974 1 | owo troszkę o kamieniu a o drewnie włożyło) opuścił, bo nie 975 4 | nie to, żeby nie tak wiele drobiezgu, ostrze patrzał, a nie walczył, 976 1 | wszytkich Francuzów; i drugie drobiozgi tym podobne, których ja 977 4 | Bojanowski, nie zow w. m. drobiozgiem żadnej tej rzeczy, która 978 2 | sławnego człowieka ku tej drobnej rzeczy spomnię) przy biesiedzie 979 2 | chować sie miał, cienkimi a drobnemi kostkami okryła była; patrzmyż, 980 2 | nie będzie wziętym. Inych drobnych rzeczy nie wspominam, bo 981 4 | Maciejowski: Niebądź w. m. z tym drog, co w, m. nic nie kosztuje, 982 2 | zboża przedać, kiedy było drogie, nadziewając sie jeszcze 983 2 | nadziewając sie jeszcze większej drogości, gdy obaczył, że co dalej 984 1 | hnet ozdobniejsze, lhne droszsze, hnet chwalebniejsze będą.~ 985 4 | własne, jako o tej, która już droższa u niego, niż on sam u siebie 986 4 | cnotliwemi jego sprawami milsze i droższe zawdy u poddanych będzie, 987 2 | ją sobie człowiek barziej droży, i ku więtszej czci swojej 988 3 | jeśli tam ta które wzięła, drożyć, iż sie tak widzi, jakoby 989 4 | niebespieczeństwa wyrwała, a drugdy też posyła nieszczęście, 990 1 | zasię jeden woła zalej, a drugiby rad, żeby drzwi uchylono), 991 4 | DWORZANINA.~ ~W KRAKOWIE DRUKOWAŁ MACIEJ WIRZBIĘTA~KRÓLA JEGO 992 3 | dostawało, iżby ledaczego nie drwił, trzeba tego, aby miał pirwej 993 2 | któremu szedziwy włos, drżące ręce, zmarski na twarzy, 994 1 | przybędzie. Owo usarz, gdy z drzewem a s tarczą na koniu siedzi, 995 2 | obróciwszy sie ku drugim drzwiam, jakoby nic nie wiedział, 996 2 | tedy człowieka, który onego ducha, mierzy, ale gdy wydwarzanie 997 3 | cnota, o której pan Bóg duchem swym świadectwo daje, bo 998 1 | było i wspominać. Zasię de duello i tego tak sie włożyć nie 999 4 | głupstwa wchodzą w dziwną dumę, a w dzierżenie o sobie, 1000 4 | błogosławieństwa przysparza duszam tych ludzi, którzy są tego