| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lukasz Górnicki Dworzanin Polski IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Ksiega
2501 2 | wynalezienie podobieństwa, mówienie jakoby nie k rzeczy, upominanie 2502 1 | w dozorze, ale telko w mówieniu przez nos. I siła takich 2503 2 | inaczej być, będę ja już poty mowił, póki mi w. m. każesz, tego 2504 3 | po niej, iżby z nikim nie mówiła, ani w te stronę patrzyła, 2505 1 | za nic sobie nie mają, i mówiłeś W. M. wiele za nią, jako 2506 4 | którym sie tu jeszcze nie mowiło, ku któremu Dworzanin zmierzać 2507 4 | rzekł pan Myszkowski: Ba, mówmy trochę o tym, dobrzeli by 2508 3 | wolej jest w nich tak wiele.~Możcć to być - odpowiedział pan 2509 2 | piśmie, jest węgorzowa, jest mozdzyrzowa i inych chwastów. Owa ci 2510 3 | powiedział pan Lubelski: Możeć pan Bojanowski s panem Dersniakiem, 2511 4 | czują; zawróciwszy sobie mózg dostatkiem, pływając i ledwe 2512 2 | aby kto mógł być takim mózgowcem, żeby chciał na ten czas, 2513 2 | na tym mało, iż u takich mozgowców nie będzie wziętym. Inych 2514 2 | tak wiele sztuk a wymysłów mozgowczych, iż mu je trudniej szykować 2515 4 | cielesnej, nieprzyjaciela nader możnego, zapomienie sie, a odpadnie 2516 4 | które to cnoty łatwie pan za możnością swoją czynić i w nich wziąć 2517 2 | tykać nie trzeba, zwłaszcza możnych, bo igrzysko z nimi jest 2518 2 | na koniec ani go dostać możono, ubrali dwu pachołków nieznajomych 2519 2 | kilka kroć w koło, pocznie mruczeć wrzeczy conjuracye, a i 2520 3 | nacz sie byli nasadzili, mszczą sie złym językiem, i chłubią 2521 3 | trefiła, iż ludzie oni, którzy mszcząc sie okrucieństwa AIexandrowego, 2522 2 | był jeden, który chwaląc muchę, księgę napisał, drugi chwalił 2523 2 | ludziom przykrzyć, prosto by muchy lecie, a niechaj kto jako 2524 1 | calido et frigido in viro et muliere, precz sie puściła, jako 2525 3 | toć ta jest najtwardszy munsztuk białymgłowam. Siła takich 2526 2 | żeby przezdzięki na tym munsztuku chodząc, cokolwiek dobrego 2527 4 | jako ów sznur z wagą, co go murarze używają, który nie jedno 2528 4 | prosto jako owe groby w murze zawieszone, bo zwirzchu 2529 2 | sie miała, jako, kiedy kto murzyna białym zowie, abo wielkiego 2530 3 | maluczkiej bacie pojman był od Murzynow, którzy tak prędko przypadli, 2531 3 | sługą, iż więc wielkie uffy murzyńskie rwać sie, i tłumy ladzi 2532 2 | odpowiedział: Miłościwy królu, musiałbych sie znowu z nią zmówić. 2533 1 | przeto wszytkiego tego musiałem nie włożyć, gdzie powieda 2534 1 | tak to łatwie przychodzi, musić to dobrze lepiej umieć, 2535 2 | m., abowiem tym sposobem musieliby tego wieku wszytcy panowie 2536 2 | rzekł tak pan Bojanowski: Musielibyśmy my Polacy szermować nigdy 2537 2 | człowiek sie mieni, żyły, muszkuły, członki słabieją, przez 2538 2 | atenieńskiemu, któremu P. Crassus Mutianus będąc hetmanem w Azyej, 2539 1 | potrzeba ku temu, aby był muzykiem, iżby, abo śpiewać, abo 2540 2 | bywali we Francyej, iżeśmy mv Polacy Francuzom w tym, 2541 4 | bo i w młodszych leciech mych nigdym nie był na te miłostki 2542 1 | jeden sie maże gorzałką z mydłem, drugi maścią od urazu; 2543 4 | prawdziwym bólu kęs jeden mylą. Abowiem to jest rzecz ista, 2544 4 | tak i wzrok sie obłądza a myli, mnimając, aby to było cudne, 2545 2 | tak pisał, jako mu co na mysi przyszło, i począł rejestr: 2546 2 | żeby sie bić, o tym wy ani myślcie. Zatym pospołu s przyjacioły 2547 2 | złej myśli. Atoli - prawi - myślę sobie, kiedy na sąd Boży 2548 2 | kiedy je powtarzała, a myśliła sobie, że to nie leda kto 2549 2 | wszytkich cnotach. Jako powiedam myśliłem na to częstokroć, i było 2550 1 | rycerskiemu. Podźmyż do myślistwa, ktore ma w sobie coś podobnego 2551 4 | czasu pokoja; niechby było myślistwo wszelakie i każda krotochwila 2552 2 | tak przyrwan, jako owo od myśliwca żórawie siecią, gdyż w sercu 2553 4 | łatwiej gładką twarzą, jako myśliwcy ponętą ptaki, zdradzać mogli.~ 2554 4 | czasem człowiecze wiedzą. I myśliwiec poźrzawszy na psa, na ptaka, 2555 3 | żadnemu jeźdźcowi nie dadzą. Myśliwych nie spominam, bo tych w 2556 2 | człowiek, że dawno przed tym myślono, mało abo nic śmiać mu sie 2557 1 | rozbirając jako drudzy, panu Myszkowskicmu mówić kazał. A ten hnet 2558 3 | mówić kazano, jeśli panu Myszkowskiemu, aby rzecz o dworzaninie 2559 2 | nagotują, kto ją pirwej zje, myszli, kotkali, ta musi zdechnąć; 2560 2 | powróz na szyję, zakładał go nabalkę, rzkomo sie chcąc obiesić. 2561 3 | poczciwa białagłowa więcej tym nabędzie niż straci, kiedy przeględąjąc 2562 2 | siekł, rąbał, kłół, iż nabitych rannych barzo wiele było, 2563 4 | przyszedł. Bo jednych nauczył nabożeństwa, drugich gospodarstwa, tych 2564 4 | miłość serdeczną pana Boga a nabożeństwo przyłączył, musiałby mieć 2565 2 | hnet na łożu, a z wielkim nabożenstwym i żałością za grzech, iż 2566 3 | zachowania w dobrej mierze nabycia a majętności małżonka swego, 2567 4 | przydzie, a dokona onej nędze nabyciem drugiej nędze, jeszcze więtszej 2568 3 | zaczętej miłości sprawować, a nabytą łaskę sobie zachować mógł.~ 2569 3 | ku przyrodzonemu baczeniu nabytcgo s ksiąg rozumu potrzeba. 2570 1 | ale straci i to, czo było nabyte, gdyż ślachectwo jest jako 2571 4 | poddani czasu pokoju poczciwie nabytego żyli we wszelakim bespieczenstwie, 2572 4 | uczuł. Owa przyrodzony i nabyty rozum, ktemu cnota muszą 2573 2 | kiedy ty nieprzystojnie nabywać.~A iż (jako się pirwej powiedziało) 2574 4 | ogniem dowcip, którym ludzie nabywają sobie żywności. Ale mądrości 2575 1 | żądze, iż ani łakomstwa w nabywaniu, ani pustoty w dostatku, 2576 2 | s tych, którzy słuchali nachylał ucha i czekał, ku czerniłby 2577 2 | sie nieda pociągnąć ani nachylić; a pilnie przysłuchywając 2578 1 | A to mi sie zdała rzecz nacięszsza, cirpicć niewinnie, a mieć 2579 3 | lamentem ustawicznym jego nacieszyć nie miały. Za czym on nieboraczek 2580 3 | on jego niesłuszny, ani naczęsny upór w ohyzdę do niej przydzie; 2581 1 | będzie wolno używać swego naczynia, a uczonym przeciwko nim 2582 1 | niewierzę, aby tak wielkie naczynie mógł na świecie naleść, 2583 2 | swarzyli o karty jako w naczystszej prawdzie, także, gdy to 2584 3 | wielkim zjęta, bieżała jako nadalej mogła, na dół po brzegu, 2585 1 | ktore przyrodzenie hojnie nadało, równa praca to dać może, 2586 1 | hojnie od przyrodzenia nadani, jakoś W. M. powiedział: 2587 2 | strapionego człowieka, a on nadaremno łaski prosi. Odpowiedział 2588 2 | siebie poczyta, czym go pan nadarzyć a ozdobić chce, aby pan 2589 1 | Dworzanina bez Ale, ozdobionego i naddanego tym wszystkim, czo ludzie 2590 2 | jako umarły, ocknie sie nadedniem, i woła: Coż sie dzieje, 2591 4 | pychę spodziwną, i oną swą nadętą twarzą, srogością, pompą, 2592 4 | oczu bystrość, w trzeciego nadętość jakąś. Pódźmyż zaś do owce, 2593 2 | któremu był wrzód nieco nadkaził gęby, iż była oparzysta, 2594 4 | tak piękne ziarno, wznidze nadobne zboże, obyczajów i postępków 2595 2 | iż mi sie to podoba, kto nadobnie a bez frasunku gra, a ku 2596 3 | pijanym sie czynić każe. Nadobny fortyl ku pozyskaniu łaski. 2597 3 | długa mowa w. miłościam nadprzykrzyła, a panu Bojanowskiemu podobno 2598 2 | tak jeśli sie w. m. mówić nadprzykrzyło, lepiej abyś w. m. J. M. 2599 2 | przed dwiema, a jam trzeci nadsłuchywał, jako sie ktoś (osoby nie 2600 1 | sie słowy, a nie rzeczą nadstawia. A jeśli Alexander zaźrzał 2601 1 | jakim językiem dworzanin nadstawiać swego ma, jeśli czeskim, 2602 1 | tedy ony rozumem chczą tego nadstawić; stądże urosło owo, iż sie 2603 2 | każdy kto tu w tym kole nadziewa sie usłyszeć co osobnego, 2604 3 | starości onegoż sie wzajem nadziewają, co sami rodzicom swym czynili. 2605 3 | ta nic się takowego nie nadziewała, w rzekę wskoczyła Siostra 2606 4 | ja w. m., panie Kryski, nadziewałem się, iżeś w. m. tę swą białągłowę 2607 4 | ze wsząd pędzi, ze wsząd nagania, pospolicie sie odmieniają 2608 2 | moje, jako i inych ludzi, nagie ma być widziano. A ile kroć 2609 2 | niechce sie ulitować nad tym nagim niebożątkicm, który zdychając 2610 1 | Zatym pan Kostka rzekł: Nagła to na mię M. księże, nielza, 2611 2 | na mię, co raczysz.~Nie nagorzej i to padnie, kiedy kto ku 2612 2 | mówić, aby sie doma na to nagotował; mali też co czynić, tedy 2613 2 | jednego sklepu, już na to nagotowanego, i tam kazał go wsadzić 2614 2 | który był na kogo inego nagotowany. Krótko powiedając rozsławiło 2615 2 | zbłaźni. Druga jest, kiedy kto nagotowawszy sidło ponętą, przywiedzie 2616 2 | trucizna, kiedy ją na szczurka nagotują, kto ją pirwej zje, myszli, 2617 4 | więcej, co w nich chwalić i nagradzać, niż ganić abo karać. Toż 2618 4 | płacone, iżby hojność a nagroda za nie rychlej wybijała 2619 4 | a wszytcy hnet jęli go nagrzewać, aby dalej o tej miłości 2620 4 | roznie mieszkali, ustawicznie najadali, posłał na świat z nieba 2621 2 | na ten czas niemiał, ten najął furmana, abo u którego s 2622 Ded| Najaśniejszemu Książęciu a najmożniejszemu 2623 Ded| Miłości przyczyść sie musi, Najaśniejszy, a Miłościwy Krolu, iż za 2624 2 | mógł, ale ktoby tego był najbliższy, ten aby był mian za najlepszego; 2625 3 | powiedam, iż to najwiętsza i najchwalebniejsza cnota, o której pan Bóg 2626 1 | przezwiska używę) wybór, a czo najchwalebniejsze sztuki niechaj kradnie. 2627 4 | najmniejszy członek jego, najcieńsza żyłka, najliższa kosteczka 2628 1 | ludzie tak powiedają, że to najcudniejsza mowa, która jest podobna 2629 1 | jedno, iż te dwie mowie są najcudniejsze; ale iż tego Turek, Arab, 2630 2 | stworzył, a przedsię są najcudniejszemi.~Ma i metaphora dobrze wzięta 2631 2 | być pokaże, to Jest rzecz najczelniejsza.~Tu pan Lupa powiedział: 2632 3 | miłości przydzie, bo o tym najczęściej i najradniej mężczyzna z 2633 1 | najwszeteczniejszy, tym sie ma za najczystszego Dworzanina, aby w tym była 2634 2 | równą czynić będę, które Bóg najdawniej stworzył, a przedsię są 2635 4 | przystojeństwu. A przeto jest najdoskonalszą i za jej pomocą inych cnot 2636 1 | żadna ina choroba duszna nie najdowała; drugie Krolestwo samych 2637 2 | dobre. Więc, gdzieby sie najdowali tacy Alchimistowie ludzi, 2638 1 | barzo im dobrze s sobą) najdowały sie w mym dworzaninie. Ani 2639 1 | tańsza będzie, by też wierć najdroszsza była. A przeto ten jest 2640 2 | Niewiem ja, co to w. m. najdujesz (powiedział pan Wapowski) 2641 4 | błogosławiony kres i koniec najdziem naszym żądościam. Tu odpoczynie 2642 2 | inemi rzeczami to mi sie najdziwniejsza zdała. Człowiek jakiś przy 2643 2 | przeciwko w. m. tak wielkiemu najeznikowi mężnie bronić, jakoż gdzieby 2644 2 | niewstydliwych, mnimając by to było najforemniej, co jest najsprosniej, tak, 2645 2 | dworu siła bywa, ale to są najforemniejsze, które człowieka s przodku 2646 2 | pacholąt przydzie. Owa by był najgodniejszym na świecie człowiekiem, 2647 2 | Bojanowski: I toć była nie najgorsza, którą ja sam w drodze s 2648 4 | owszem każdy, by też był najgorszy, tedy sie za dobrego, za 2649 3 | swe wcale, a sławę w nie najgorszym punkcie zachowali. Tychże 2650 2 | dostali tej sławy, czynią, im najgrubiej mogą, i nietelko jeden drugiemu 2651 4 | najskępiej ? tego, czego było najhojniej być miało, to jest ludzi 2652 1 | dobre, ktore Bog za skarb najkosztowniejszy ludziom na świat posiał, 2653 2 | posłuszeństwu niedał, powiem jako najkrócej będę mógł o tych rzeczach, 2654 2 | gdyjp na ocet obrócisz, najkwaśniejszy, najmocniejszy ocet będzie. 2655 1 | ku wyrozumieniu Polakowi najłatwiej było, gdyż sie sens jednaki 2656 4 | jego, najcieńsza żyłka, najliższa kosteczka jest mu potrzebna. 2657 1 | przodkować kazał, abych ciebie za najmędrszego rozumiał, ale dla tegom 2658 1 | rzeczach, a jako zbroja najmiększa jego pierzyna, a s przyłbice 2659 2 | Podczaszy, - iż pana Jakuba, najmłodszego z braciej, ludzie za tego 2660 2 | obrócisz, najkwaśniejszy, najmocniejszy ocet będzie. A przeto, iż 2661 Ded| Najaśniejszemu Książęciu a najmożniejszemu w Krześciaństwie panu, Panu 2662 1 | ślachcicem zwano, ale jednym najnędzniejszym przekupniem. Tu ani tego 2663 3 | wczora, iż białagłowa jest najnicdoskonalszc żwirze miedzy źwirzęty, 2664 2 | jakoby białegłowy miały być najniedoskonalsze źwirzęta, i małej, abo żadnej 2665 4 | Takowa tedy miłość jest najniefortunniejsza, bo ten każdy, który w niej 2666 2 | albowiem gdyż białagłowa najniejdoskonalsze jest żwirze miedzy źwirzęty, 2667 1 | o sobie, iż pochlebca by najniewstydliwszy sromać sie musi. Ale kiedy 2668 Ded| sześćdziesiątego piątego.~W. K. M.~Najniszszy sługa~Łukass Gornicki.~ 2669 4 | wszytko oświeca, zimie do najniższego na niebie znaku schodzi, 2670 3 | płakać, iż onym zwyciężyłby najokrutniejsze serce. Nuż kiedy do darów, 2671 2 | chłop drugi, coby wdy tam najosobniejszego widział. Odpowiedział: było 2672 2 | snadź Sokrates w tym był najosobniejszy, a tego wieku król Zygmunt 2673 1 | ostatek. A czyja będzie gra najpełniejsza, tę W. M. przed sie weźmiecie. 2674 2 | Nasza intrata - prawi - najpewniejsza jest ze cła bram florenckich. 2675 1 | należy, pomniąc na ono, iż najpewniejsze świadectwo jest sumnienie 2676 4 | postępki ku niemu, jako ku najpewniejszemu celowi obracać wszytki mają. 2677 4 | cielesne choroby. Tu będzie najpewniejszy port nam wszytkim, którzy 2678 3 | kiedy człowiek pospolicie i najpodlejszy w pychę a w swowoleństwo 2679 2 | trefność przystąpi. Ale najpospolitsza trefność ta jest, kiedy 2680 2 | a który ubiór jemu jest najprzystojniejszy; owa około wszelakiego ochędostwa 2681 4 | ciało sprawuje. To tym jako najroskoszniejszym pokarmem nasyci sie dusza, 2682 3 | temu każdy, jako tam, gdzie najściślej białegłowy chowają, gdzie 2683 4 | panom, bo u nich a czego najskępiej ? tego, czego było najhojniej 2684 2 | abowiem z najlepszego, z najsłodszego wina, gdyjp na ocet obrócisz, 2685 2 | było najforemniej, co jest najsprosniej, tak, iż im sie barziej 2686 4 | najwiętszą na świecie i najsroższą śmiertelnych ludzi skazą, 2687 4 | nawodzi poddane, jako jedno najsroższe pisane prawo, i nie może 2688 1 | i język ruski miałby być najstarszy, a od Rusi dopiero Słowacy, 2689 2 | imie sie co najuczciwiej i najstateczniej chodzić, jakoż to tak usarzowi, 2690 2 | rzeczeniu zależą, ta jest najsubtelniejsza, która s słowa abo rzeczy 2691 4 | naznaczyli, by też dobrze był najsurowszym, a obyczajów najświętszych 2692 2 | mnie, jużciem olsnął, o najświętsza panno, zmiłuj sie nademną, 2693 4 | smysły używie, aby to było najświętsze błogosławieństwo a uspokojenie 2694 3 | dank w świętobliwości, iż najświętszego mężczyzny barziej by chwalić 2695 4 | siły duszne nasze ku tej najświętszej światłości, która nam drogę 2696 4 | najsurowszym, a obyczajów najświętszych philozophem, abowiem te 2697 2 | człowiek, kiedy chce być najtrefniejszym, a najwięcej mówić, tedy 2698 2 | zawarty zarzuci, a imie sie co najuczciwiej i najstateczniej chodzić, 2699 1 | chwalono, który w swą rzecz najwięczej czeszczyzny mieszał,) jakim 2700 3 | uboga dziewka jako przed najwierniejszą rodzoną ni z czym nie kryła, 2701 3 | ani rozchełznano, choć w najwiętszej miłości nie począł robić, 2702 1 | ani za godnością, ani za najwiętszemi Boskiemi dary, a rychlej 2703 1 | iż u inych dworów im kto najwszeteczniejszy, tym sie ma za najczystszego 2704 4 | odchodzi, a przychodzi lecie ku najwyższemu znakowi.~Nuż miesiąc ten 2705 2 | pokazał, a na oczach co najzacniejszych ludzi, a możeli być samego 2706 2 | które człowieka s przodku nakarmią strachu, a potym wszytko 2707 2 | będzie, bo owe samołowki, abo nakarmienie kogo fortki, kruka, wilka 2708 2 | strach, którym go dobrze było nakarmiono, jeszcze sie długo wstydzić 2709 2 | po okrutnych wełnach, i nakarmiwszy sie srogiego strachu, nakoniec 2710 2 | lata przynoszą, ku dobremu nakierowali. Jako starzy ci niechaj 2711 4 | dzielni, godni, i dobrze nakierowani ku człowieczemu na świecie 2712 4 | bo ta wielokroć szczęścia nakieruje, jako dobry gracz, gdy mu 2713 4 | przystało, niewiem, jako by jego nakład starczył. Acz drudzy królowie 2714 2 | to hnet i bez wielkiego nakładu pieniądze będą.~Gdy sie 2715 1 | czegoś tak wiele na twarz nakładzie, iż sie zda jakoby była 2716 1 | wdzięczną harmonią dają. Nakoniecz dusza nasza przez takowąż 2717 3 | pomordowali nasze męźe, nakouicc niektóre s nich trzymając 2718 2 | księdza Biskupa drugiego wina nalać, iż mu to, co przed nim 2719 2 | jeden drugiemu od matki nałaje, słów szkaradnych ni s tego, 2720 4 | hnet w takim postanowieniu nalazłaby sie ona trojaka, a ku dobremu 2721 2 | M. pan Lubelski raczył, nalazłby wdy w tym kole kogo, ktoby 2722 2 | wesołą twarzą tak rzeki: Nalazłem ja w swej głowie dwie łatwie 2723 3 | mężczyźni. I tu miedzy nami nalazłoby sie ich kilka, którzy mając 2724 3 | też miedzy niemi takie nie nalazły, któreby hetmanić mogły? 2725 4 | co? niemoże - prawi - nic nalcśó w nim osobnego, czymby go 2726 4 | gdzie ciec miała, a skoro ją naleją, ali sie hnet s kilka stron 2727 2 | powiedział pan Lupa: Toćby nalepiej wyrugowsć od wszytkiego 2728 1 | siła rzeczy, ktore abo nie należały Polszcze, abo rzecz zatrudnić 2729 2 | które widamy, s tych nowo nalezionych wyspów przywiezioną, która 2730 4 | krotochwila wielkiemu panu należyta. Wiódł bym go też i na to, 2731 4 | w drugim przychodzimy w nałog ze zwyczaju, tak, iż pirwej 2732 2 | święty Piotr s świętym Pawłem namalowani byli, powiedając, że je 2733 4 | owym kółku, które kretą namalujesz, nie łatwie pośrzodek prawy ( 2734 2 | było, bo i głodu sie drugi namarł, i pieszo sie na zad (konia 2735 1 | dal sie czyście tłustem namazać, a wespołek ze zbroją i 2736 2 | lecie, kiedy go praca gorąco namdli, o południu przesypia sie 2737 3 | korda w ręku mając, ranny i namdlony przez wojsko sie przebije, 2738 2 | którego pomnisz, proszę namień mi go w. m.~Odpowiedział 2739 2 | czasem, który był ku zapłacie namieniony, aby Jarosza upatrzył, kiedy 2740 1 | lepiej jakąkolwiek s tych namienionych gier wziąć przed sie teraz, 2741 4 | włoskie książęta miewają, namniejby nie trzeba, bo właśni poddani, 2742 2 | radzę, jedno słuchać do namniejszego punktu jego roskazania, 2743 2 | jako na nić, a subtylnie namniejszej rzeczy zmacać, zda mi się, 2744 4 | opuścił. Owa zgoła, jeśli za namową a rozumnemi wywody zacząć 2745 3 | nieprzyjaciel : owa po krótkiej namowie na to sie zgodziły, iż miały 2746 3 | gdzieby była co sprawiła, namówiła panią, żeby pewnego dnia, 2747 2 | go wtedy ledwo nakoniec namówili, że wsiadł zbrojno na koń, 2748 3 | męstwo pochodzi s statecznego namyśla, gdy człowiek więcej sobie 2749 1 | cokolwiek poczną, ludziom nanieś podziwieniem patrzyć miło. 2750 2 | wniść do ciasnego kąta, naostatck dała mu met. A dobry pan 2751 2 | nie czynić nic na prośbę napartą. Rzekł zasię ten trzeci, 2752 4 | wiele dla pożytku, jako dla napasienia oczu to było uczyniono. 2753 2 | człowiek niemal każdy dzień napatrzy, a dworzanin wiele tego 2754 1 | sie tego oczy nasze dosyć napatrzywają. Przymówkę też owę jednookiemu 2755 4 | gdy już ktemu przydzie, że napełni takowy człowiek swe żądze, 2756 4 | one też fałszem a błędy napełnią. I stąd to bywa, iż młodzi 2757 1 | cożkolwiek swego przyłożył, napełniając te miejsca, którychem przestąpił, 2758 4 | przyczyną jest, ale ona chciwość napełnienia żądzy cielesnych, czym ze 2759 3 | białychgłów nad miarę słowa, tak napełniły uszy każdego, iż tam nic 2760 2 | także sie trochę kontuzu napije i położy. Po obiedzie przydą 2761 3 | chłopskiego, aby sie wody napiła. Gospodarz, który był młody, 2762 1 | jedno wżdy na kształt tego napisać czo takiego, a owe prośbę 2763 3 | odjechania Jego barzo teskliwą, napisała do niego list, prosząc lamentliwemi 2764 1 | rozmowę tam tej podobną napisałem, ale też i wiele inych rzeczy 2765 1 | którą ja o sobie daję około napisania po polsku Dworzanina, i 2766 3 | dziw, że go w bibliej nie napisano. Ale miły panie, powiedz 2767 3 | omoczże w winie palec, i napisz to na stole.~Odpowiedział 2768 3 | sie była nasadziła (bo ten napój s trucizną pomieszan był) 2769 3 | Kamma wziąwszy czarkę z napojem, który przed tym przyprawiła, 2770 4 | pić nie śmiał, ani inych napojów, które idą w głowę, abo 2771 3 | Ktoby chciał troszkę tego napoju, od którego ludzie szaleją, 2772 4 | obłądzili, tedy wdy słuchali napominania tych łudzi, o których rozumieli, 2773 3 | strapioną, słysząc też mądre napominanie, które do swych uczyniła, 2774 3 | prosi, to one wnet same napomkną, a czasem i proszą.~Powiedział 2775 1 | dla tego to tak rzekł, aby napomknął kogo z mądrą głową ku pisaniu 2776 4 | a iż, żaden nietelko nie napomni, ale ani sie najmniejszym 2777 3 | sie drugiemu, że go tym napomykają, aby sie wdał w co dalej, 2778 4 | tu w. m. czystych rzeczy napowiedział, iżby szkoda, którą iną 2779 4 | pan Bojanowski : Jam sie naprawdę nie nadziewał, aby nasz 2780 3 | a obłąd białagłowa zasię naprawiła, i nierówno nam więcej ta 2781 3 | kroć obłędy mężczyznskie naprawowały, i rzeczy zawiedzione złej 2782 2 | dźwigaj spieszno te nogi, a co naprędzej zbądź tej boleści i sromoty. 2783 2 | tych, których był na obiad naprosił, miejsce swe zasiadł, chyba 2784 4 | gdzie tym fałszem niktby nie narabiał, kiedyby w cnotach, tak, 2785 2 | foremniejsza, co Król stary księdzu Narapienskiemu powiedział, który, gdy nigdy 2786 Ded| ośmnastego dnia Lipca. Roku od narodzenia Pańskiego, Tysiącznego pięcisetnego 2787 1 | sie byli urodzili w inym narodzie, tożby byli uczynili, a 2788 2 | dopiero krzyknie: A niestetyź narodziwszy sie mnie na ten świat, a 2789 3 | wolały umrzeć, niż poczciwość naruszyć.~Rzekł tu pan Bojanowski: 2790 3 | jedno ci, którzy fukają, abo narzekają, wielkimi są w miłości prostaki, 2791 3 | zawdy ją od lamentów, od narzekania, od uskarżania pocznie, 2792 3 | takim płaczem, za takim narzekaniem obaczyli sie wdy ludzie, 2793 4 | słów nowych i wydwarzanych nasadza, oracyą wszytkę od Adama 2794 2 | szkaradnych ni s tego, ni z owego nasadzi, a miasto dobry dzień, owo 2795 2 | sie na to radą i silą swą nasadzić, abyśmy my tak wiele złego 2796 3 | dowiodła, nacz sie była nasadziła (bo ten napój s trucizną 2797 3 | tego dowieść, nacz sie byli nasadzili, mszczą sie złym językiem, 2798 4 | pożytecznych tak wiele w Polszcze nasiał, iż tego nie mała księga 2799 4 | jako dobry gospodarz onemu nasieniu pomógł, a otworzył mu drogę, 2800 2 | człowiek wciąż pędzić, a naskakawszy sie po okrutnych wełnach, 2801 4 | a sprośnej miłości nie naśladował, ale iżby sie prawej drogi, 2802 4 | sadzą sie na to, aby też naśladowali pana Boga w dobroci i w 2803 1 | być podobien, więc go nie naśladuje w cnotach, w godności, w 2804 2 | widział, i dziwnego sie grania nasłuchał, tak, iż mnimał, by był 2805 2 | towarzystwa, a s nimi pospołu nastać, tak iż zawdy, gdy przybędzie, 2806 2 | niewiem, co to dziś za wiek nastał, iż ludzie opuszczają to, 2807 1 | Ruś i ini pismo wzięli. Nastało zasię pismo czeskie z łacińskich 2808 Ded| polskim, nastała Biblia, nastały ine pisma, ktore pokazują 2809 3 | sie w gębę lać pocznie, nastąp na łeb, a pogrąż go do ostatka. 2810 4 | sie chcenie zamyka, w nas nastawa, toż dopiero ta część, która 2811 2 | abo co takiego kto na kogo nastawi. Jako jeden dworzanin króla 2812 3 | dopiro nie żałował głowy nastawić, wiedząc to pewnie, iż patrzała 2813 2 | obrazy towarzyskiej, wymysł i nastósowanie.~Tylko tego jest, com ja 2814 2 | łatwiej na kobzie dwie strunie nastroić, niż trzy, żeby sie s sobą 2815 3 | własnej krwie, oto ją macie, nasyćcie sie jej, pobiwszy te niewinne 2816 4 | który s panowania aż do nasycenia mają, ani by sie drugi rozumiał 2817 4 | najroskoszniejszym pokarmem nasyci sie dusza, przez sprawę 2818 4 | białagłowa pozwolić wszytkich bez naszczerbienia poczciwości swej może; ale 2819 1 | człowieka, jeśli namniej w czym naszczerbiona będzie, już sie nigdy niepoprawi, 2820 3 | pilnuje, zabiega, ulata z naszczyrbieniem zdrowia i z niebespieczeństwem 2821 3 | swego, jeszcze porażonego natenczas; a co najwiętsza, iż nader 2822 1 | wiele odmieniło; bo matto nato, abo owo, come puo esser 2823 3 | wiedział, i co czynić miał, był nauczon, przywiodła zła sługa panią 2824 2 | mi sie. Dopiro sie straż nauczona odezwała mówiąc: Awom ja 2825 4 | jakim bych ja był jego nauczycielem, który przed tym nic sam 2826 1 | poczęli to, czego sie u Grekow nauczyli, łacińskim językiem pisać, 2827 1 | niewczasy ludzkie odpędza) nauczyło mamki śpiewać, aby śpiewaniem 2828 1 | w. m. że sam, kiedy nas nauczysz, jako nabyć mamy tej (iż 2829 4 | nie mogąc sie gwałtownej nawałności oprzeć, gdy sie powrozy 2830 3 | niż która w morzu skała nawałnym wełnam.~Gdy tu przestał 2831 2 | obiedzie przydą towarzysze nawiedzać, którym już był Skotnicki 2832 2 | mie Pan Bóg takową raną nawiedził. Barwierz poszypławszy trochę, 2833 2 | przeskoczył szranki, kto mu sie nawinął w onej zgrai, siekł, rąbał, 2834 4 | jakoby kwiatem, to zasię to nawodzenie pana ku dobremu, a odwodzenie 2835 4 | które kieruje, i na dobre nawodzi poddane, jako jedno najsroższe 2836 2 | dowiedzieć, do domu woźnicy nawrócić i poganiać kazał, wóz pięknie 2837 4 | któremi sie Dworzanin podług naznaczenia tych panow parać ma, jako 2838 4 | przymioty, któreś mu w. m. za naznaczeniem tych panów przyznał. Abowiem 2839 3 | niż najwiętsze zalecanki, naznaczniejszy pokaz łaski drugiej, która 2840 4 | mógł łatwie przyść ku temu naznaczonemu końcu iście że umysł tego 2841 2 | niewiem, jakiby im iny urząd naznaczyć, chyba ten z wirzchu mianowany, 2842 2 | czyj cudnym przezwiskiem nazowie. Jako Scipio Africanus, 2843 2 | owego oszukaniem w. m. nie nazowiesz, kiedy dobry złotnik, wziąwszy 2844 2 | sie z dobytą bronią nieda naźrzeć; - powiedziałeś w. m. panie 2845 1 | sam jeden tę grę osobną nazwał, tak mnimam, że sie o to 2846 4 | ludzie dobrym bakałarzem nazwali, niż dobrym Dworzaninem; 2847 2 | szczypania Scipionem było nazwano.~Powiedał też niedawno jeden 2848 4 | ale poczciwością, bo tego nazywają cnotliwym człowiekiem, poczciwym 2849 4 | Włoszech, jako w Rzymie, w Neapolim i indziej, ale też i w pogańskich 2850 2 | mu powiedano, jako król neapolski Ferdinand jest duży, czerstwy, 2851 1 | substantia non recipit majus nec minus, tom ja (chyba czo 2852 4 | ziemskich. Tu wytchnie z nędz, w których opływa człowieczy 2853 2 | kogo dojechać ma, bo z nędznego a upadłego człowieka, abo 2854 1 | nie umieją. Kto jest tak nędznej myśli, tak małego a strapionego 2855 2 | odciął. Nierychło potym on nędznik, kiedy przyszedł k sobie, 2856 1 | virtu sopite, et congelate nell' anima, lequali etc. (czo 2857 1 | il generar la bellezza nella bellezza, abo i owo drugie, 2858 3 | wielkim buncie na śmierć Neronowę, chociaż ją wymyślonemi 2859 2 | barzo by teraz na wątłej nici rzecz białychgłów wisiała, 2860 2 | dwoje PP, a V, co znaczyło: Nicolaus Papa quintus, i hnet z zaniesieniem 2861 3 | poetę, uczyła białągłową; Nicostrata wieszczka, matka Ewandrowa 2862 3 | mógł, poty nic nie pokazuje nicprzyjaźni, i owszem rychlej chęć a 2863 4 | na tę cudność częstokroć nicuje rozsądek a baczenie człowiecze, 2864 2 | pachołka i mówi mu: Towarzyszu, nicwiesz, gdzie tu moja gospoda? 2865 1 | biesiady.~Socrates on, ktorego nicz uwieść nigdy nie mogło, 2866 1 | twarz wdzięczną, a s której nicześ inego sędzić nie mógł, jedno 2867 2 | to pięknie ugodzi, iż sie niczyje uszy nie obrażą, gdzie wielki 2868 3 | strzeże, aby sie w czym niebacznie niepochwaliła, abo iżby 2869 4 | rzekł J. M. pan Maciejowski: Niebądź w. m. z tym drog, co w, 2870 3 | naszczyrbieniem zdrowia i z niebespieczeństwem żywota; widząc niepomierną 2871 2 | wprawdzie rzecz jest barzo niebespieczna, wykroczyć z roskazania 2872 2 | bo igrzysko z nimi jest niebespieczne. Owa s takimi telko kunsztować 2873 1 | kto ma czego wielkiego, a niebespiecznego na wojnie poważyć, sława 2874 2 | poczciwości ich kunszt jest niebezpieczny, czym iuym Dworzanin, chociaż 2875 1 | świat przez muzykę stanął, a niebieskie biegi obracając sie podług 2876 4 | wierzył, jedno, że ty dwie niebieskiego rozumu głowie wszytko umiały, 2877 4 | władzej i dużości, iż one niebogę ledwe nie jako nieprzyjaciela 2878 2 | A o rostarganie sie też nieboję, bo nasze Polki nie są bestliwe. 2879 3 | nacieszyć nie miały. Za czym on nieboraczek zniewolony miłością musi 2880 2 | aby miał litość nad onego nieboraka krewkością. Biskup żadnym 2881 3 | jako najbarziej mógł nad nieborakiem przez wszytkę drogę, a przypłynąwszy 2882 2 | wielkiego pana, a snadź nieboszczyka pana krakowskiego Szydłowskiego ( 2883 3 | lepszego nie baczą, ale niebożątka radyby mężczyznami były 2884 2 | sie ulitować nad tym nagim niebożątkicm, który zdychając głodem 2885 3 | mocy miał, tyle jej nad niebożątkiem użył, ale przedsię żadną 2886 4 | owoc, morzu uspokojenie, niebu światłość ożywiającą daje; 2887 3 | które nic milszego u niej niebyłe, nie poddała sie przedsię, 2888 2 | kiedyby nie były krzywdy, niebyłoby na świecie sprawiedliwości, 2889 2 | przy tym jest, jako też w niebytności jego. Jeśli też jaki przyrodzony 2890 2 | kto z nas wygrał; przeto niechajci nie będzie ciężko poczekać, 2891 4 | nieprzystojnego siebie nie zawiedli, niechajżeby je w dobre zwyczaje zaprawił, 2892 2 | gdyż wy - prawi - odemnie niechcecie, muszę ja od was jechać.~ 2893 4 | rzeczy poczciwych, jedno niechcenie rzeczy obrzydłych u obojga 2894 3 | powiedział, a ku memu upodobaniu niechcia bych, aby co więcej nad 2895 2 | dworzaninem, bo to, iż w. m. niechciałbyś dalej mówić, więcej stąd 2896 1 | doskonałego Dworzanina własność, niechciejciesz w. m. więcej po mnie. Jedno 2897 2 | pokazując sie być nikąska niechciwym, aby go s tych fraszek, 2898 2 | uczynił, nic musiał czasem z niechęcią tego pozwolić, o co by go 2899 4 | wiele zelżywości i szkody z niecierpliwości, z łakomstwa, z nikczemności, 2900 2 | zjedli. Jeden powiedział: Niećmy ogień, a nie śpijmy. Odpowiedziano 2901 4 | natury panie, który by w niecnocie był tak zastarzały, jako 2902 4 | wszytkich inych obyczajów i niecnot tyrańskich. A za tym staną 2903 4 | niepowścięgliwego, złego i a niecnotliwego na świecie człowieka, któryby 2904 4 | sie abo cnotliwemi, abo niecnotliwemi. Ale w rzeczach, które s 2905 4 | pirwej czynimy cnotliwie, abo niecnotliwie, toż potym stawamy sie abo 2906 4 | kiedy sie owo piękny a niecnotliwy mężczyzna trefi.~Tu pan 2907 2 | pożyteczne, nie w tych, które są niecześciwe i szkodliwe. Roskazałby 2908 4 | Antheus, Geryon byli okrutnicy nieczęściwi, przeciwko którym ci sławni 2909 1 | stosować sie musi, przyda nieczo powagi polskiej rzeczy. 2910 3 | mamy sie hydzić niemi, albo nieczynić im tej poczciwości, która 2911 2 | przykładu ku posłuszeństwu niedał, powiem jako najkrócej będę 2912 2 | uspokoił. Ci dwa na takie słowa niedali mu żadnej odpowiedzi, ale 2913 3 | weźrzysz w historye dawnego i niedawnego wieku (chociaż mężczyźni 2914 1 | białejgłowie, kiedy owo niedbaliwie tańcuje, a mówiąc czo s 2915 1 | wszytko czynił, a ta zmyślona niedbałość, abo (iż to tak przekrzczę) 2916 1 | psuje. I ktokolwiek tej niedbałości abo nizaczmienia nie po 2917 4 | też pod czas kiedy sie pan niedbałością swoją a puszczeniem wszytkiego 2918 1 | przyrodzenie winno, ale ogrodnik niedbały. Także sie też dzieje i 2919 2 | Scipio powiedział: wielkiś niediscret, jam ongi twej dziewce wierzył, 2920 3 | abo i skryta mowa czymsi niedobrym pachnie. Już tak po naszemu 2921 2 | głupstwa dworzanin nasz niedopuści, ale za jakiego sie będzie 2922 3 | pożądanej światłości, to jest, niedopuszczała im patrząc na to, nacz im 2923 3 | mężczyźni, nic już są tym niedoskonałe, bo kiedyby siła a dużość 2924 1 | przewinienia; ale dla jej niedoskonałej miłości i wiary o mnie. 2925 3 | Bojanowski, w czym w. m. tę niedoskonałość białychgłów baczysz, bo 2926 3 | białegłowy nic w tej swej niedoskonałości niewinny, nie mamy sie hydzić 2927 4 | rzeczy rosproszone zgromadza; niedoskonałym doskonałość, ziemi owoc, 2928 3 | mężczyźnie, abowiem wiele tej niedostaje, która sie niegładką urodzi. 2929 4 | ogniem a wodą, zbytkiem a niedostatkiem, wielem a trochą siada; 2930 3 | swoim starym, bo im służą i niedostatku cirpieć im nie dopuszczą, 2931 4 | swą uczcić, uważyć, abo niedostatnie ludzie zapomagać.~Do tego 2932 2 | warowno, a gdzieby mu czego niedostawało, aby radniej zaniechał wszytkiego, 2933 4 | wybijała s kloby, niźliby co niedoważać miała.~A gdyby sie tak pan 2934 4 | więcej złego z wiary, niż z niedowiarstwa pańskiego roście, które 2935 4 | pańskiego roście, które to niedowiarstwo nietelko czasem nie zawadzi, 2936 3 | tańcuje, iżby znać było niedużość jej i jakąś przyrodzoną 2937 3 | miarę, przystojnego żeńskiej niedużości, aby w staniu, w chodzie, 2938 2 | telko tak stało: obiad w niedzielę kosztuje tak wiele, wieczerza 2939 3 | Powiedział tu pan Bojanowski: Niedziwuj sie w. m. temu, bo to jest 2940 2 | rzekł do nich Raphael: Niedziwujcie sie w. m. miłościwa księża, 2941 2 | psi jakoż nie ochotnie z niedźwiedziem sie wiązali, i Król J. m. 2942 2 | to dla tego, aby pokrył nieforemność niejaką nóg swoich, a tego 2943 4 | dalej (wyliczywszy swoje niefortunną miłość, w którą go była 2944 4 | rozumiesz, iżby ludzie tak byli niefortunni, a skażonego rozsądku, że 2945 1 | jeszcze jabłka, którego Adam niefortunnie skosztował, trudno czo mówić, 2946 3 | Sam telko Tomazo był tak niefortunny, iż ani na okup, ani na 2947 2 | Zaprawdę żałowałam ja burzo tej niefurtuny w. m., a zwłaszcza, iż tu 2948 3 | tej niedostaje, która sie niegładką urodzi. Ktemu też ma być 2949 2 | rzeczenie, kiedy ten, kogo za niegłupiego mają, powie co takiego, 2950 2 | chcąc pokazać, że ta rzecz niegodna, by o niej mówiono; ale 2951 4 | nie winien, jedno ten, kto niegodne ludzi na stolice sądowe 2952 1 | aż pod obłoki, człowieka niegodnego, nikczemnego, a zasię pogrążyć 2953 2 | chudemi wdawał, a zdamy mu sie niegodni jego towarzystwa, przydzie 2954 4 | przezwstyd jakiś obarwiony, nigdy niegodny tego świętego przezwiska 2955 4 | mówić, a iż sie czuję być niegodnym, abych o świętych tajemnicach 2956 3 | której już odmienić sie niegodziło, pokazały one tę drogę, 2957 2 | aby pokrył nieforemność niejaką nóg swoich, a tego do niego 2958 3 | sie jej rozmiłował Sinorix niejaki, człowiek w tam tym mieście 2959 2 | miejsca urosło i poganienie niejakie i wysoka chwała. A to sie 2960 4 | w. m. wspomniał, zaś to niejasna rzecz, iż Aleksander siła 2961 3 | najmilszy mężu, gdyżem już niejedno opłakała twoje śmierć, alem 2962 2 | kunsztownych posług namienił, i o niejeś mówić obiecał, wyprawisz. 2963 1 | pan Kryski: Ja ganię nasze niektore Polki, i ktokolwiek taki 2964 2 | przyszło powiedzieć, jako niektórego czasu w Poznaniu wziął okrutnie 2965 2 | swego do pewnej osoby w niektórej potrzebie pilnej; sługa 2966 4 | dotykamy sie, aczkolwiek niektorym rzeczam s tych ćwiczenie 2967 2 | iż on uczony spominając w niektórym piśmie swym wielkie a sławne 2968 1 | świętą. I dzierżeli tak niektorzy wieldzy philozophowie, że 2969 3 | więcej usiłować począł, nielitując pracej, starania, kosztu, 2970 2 | wdzięczna nie jest, jeśli jej nielubość nic uprzedzi. Komu może 2971 3 | żeby takowa ich surowość i nieludzkie postępki znali ludzie, a 2972 4 | wielkim nieprzyjacielem nieludzkości i obrzydłej gnuśności. Owa 2973 3 | wziąwszy za sie Koronianie niemałe wojsko ludzi na ratunk od 2974 4 | uczyni urzędowi swemu w niemałej części, a iż nie we wszytkim, 2975 2 | odpowiedział im na to, niemaszci tu żadnego zamieszania, 2976 2 | tym jest osobny, bo kiedy Niemca Polakiem czyni, trudno ma 2977 1 | przodkuje. Dawamy też to Niemcom, iż w kolczej nikt lepiej 2978 1 | nieda w tym naprzód żadnemu Niemcowi. Nuż Węgrzy, którym to jest 2979 1 | powiedział tak: Zaprawdę niemiałaby sie ta tak czysta rzecz 2980 2 | to pomyślić, bo inaczej niemialoby kęs jeden wdzięczności. 2981 2 | uszczypkiem a despektem czyim niemiano, bo takowy złośliwy język 2982 1 | ale też i ine języki, jako niemiecki, włoski, francuski, hiszpański 2983 1 | używamy.~Owa, jako wiele słów niemieckich mamy w języku naszym, których 2984 1 | których już nie mamy za niemieckie, ale za polskie, tak też 2985 4 | dłuszce, do niewolej wróci, niemieliby moc, abo chcieć sobie pomoc, 2986 3 | kiedyby sie ona, widząc niemiłość mężowę bez żadnej przyczyny 2987 2 | dziękować im za to, iż one, niemiłością swoją uczyniły mię wolnym 2988 3 | białegłowy popisały. Nuż one Niemkinie, których był męże Marius 2989 4 | Zaprawdę, jeśli Dworzanin niemłody będzie mógł iść tą drogą, 2990 2 | stawać, nie pochmurno, ani niemo, jako więc owo drudzy, s 2991 2 | abo jaką dziwną chorobą niemocnym przed ludźmi czyni, aby 2992 2 | onemu: zaprawdę, mój panie, niemogę więcej pić, bo już nie mam 2993 2 | rzeczy cieszyć, mówiąc: I niemożeć to być, abyś wdy nie miał 2994 3 | rzekł zasię pan Kostka) niemożesz jedno polem wszytko z białemi 2995 3 | aby sie o nim dowiedzieć niemożono. Ona służbista zaślepiona 2996 3 | dobywano, podać sie zaraz niemusiał. Przypatrz sie temu w. m. 2997 4 | przyrodzone wszytki źwirzętom niemym rozdawszy, ludziom potym 2998 2 | serce nasze brzydzi sie i nienawidzi tych rzeczy wszytkich, które 2999 3 | miłość do serca, została nieobacznie więźniem gorszego człowieka, 3000 2 | od cudzej żony. Tego ja nieobce, aby nasz dworzanin na sie