| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lukasz Górnicki Dworzanin Polski IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Ksiega
5014 3 | Takież też będzieli abo przytłustszym troszkę, abo przychudszym, 5015 1 | Hrodelskiego na on czas przytoczył, kiedy sie były jeszcze 5016 4 | wdzięczną twarz weźrzeć przytrefi, ktemu, iż przy takowej 5017 1 | w czeskim, któreby było przytrudniejszym, a na to miejsce byłoby 5018 1 | jest na kształt mowy, ale przytym stoję, com powiedział, że 5019 4 | wprawują, którą sprośną przywarą słusznie sie i Bóg i ludzie 5020 1 | zdania, a pokrywając zawdy przywarę płaszczem cnoty, a cnotę 5021 1 | któregoby miłował. A gdyż bez przywary nikt nie jest, jakąby też 5022 4 | wyniść (gdyż to jest jako przywiązanym być do jednej telko rzeczy) 5023 2 | jednego czasu Królowi J. M. przywiedziono było z Niemiec niemało pięknych 5024 4 | aby ich używał. A tak pan przywiedziony ku cnotam przez Dworzanina, 5025 1 | powiedział, i wiele inych dowodów przywieśćbych mógł, chwaląc ślachectwo, 5026 2 | usarzem będzie, aby owych przywiętszych, tak kolnierzów jako ostrog ( 5027 2 | Na igrzysko to - prawi - przywiętszym, a na opłatne mało. Tenże 5028 2 | nowo nalezionych wyspów przywiezioną, która barzo dobrze szachy 5029 1 | życiu i ozdobie naszej. Przywiodłbych i ktemu siła przykładow, 5030 2 | do czegożeś ty to mnie przywiodło, iż oto marnie, a sromotnie 5031 4 | zgodę, a w społeczność życia przywiodły, a roskazał tenże Jowisz, 5032 2 | ślachcic, który ją stamtąd przywiózł. Małpa uczyniwszy kilka 5033 2 | Przyjechał zatym pan krakowski i przywitał silnym głosem panią, a pani 5034 3 | Rzeczypospolitej wszytko przywłaszcza. Com też pirwej powiedział, 5035 3 | doskonałości w sobie mieć nie może, przywłaszczają oboje płeć bogu; przeto 5036 3 | którąśmy sobie sami nad nimi przywłaszczyli, i tą zniewoliliśmy niebogi 5037 2 | miłości, a miłość staremu jako przywoita, zna to każdy. Acz to bezecne 5038 4 | panie Wapowski, rozumiem być przywoite prawemu królowi, a one go 5039 1 | sie, uśnie i zapomni sobie przywoitego płaczu, który płacz na ten 5040 1 | rzecz własniejsza, żadna przywoitsza człowiekowi nie jest, jako 5041 4 | ludzkie od bezeceństwa, a przywraca je Bogu, jako tej studni, 5042 3 | przymioty wielka część Polski przyzna, I tego mi też żaden za 5043 3 | poznano ją winną i pojmano; przyznała sie hnet do wszytkiego i 5044 2 | powiedzieć, a nic nie ochylać, przyznałbyś to w. m., iż ten, kogo to 5045 3 | pospolita, która jakoby przyznawała godność jego, jej go zdrożyła, 5046 4 | zacniejszym; tę trudność ja w. m. przyznawana, abowiem, nie mniej to trudna 5047 2 | zatrefnowania, kiedy człowiek przyznawszy ono i potwirdziwszy, co 5048 2 | barwierza hnet, któremu ufał, przyzwał, i roskazał mu, aby Pukarzowskiemu 5049 2 | ów owo pytać, a on jedno przyzwala głową, a milczy. Owa tego 5050 3 | białejgłowie najtrudniej rzec przyzwalam. A jeśli sie chudzinka pół 5051 2 | to powiedzą, co mu jest przyzwoite, jako jednemu księdzu, co 5052 4 | żadna rzecz niemoże sie przyzwyczaić do tego, co jest przeciwko 5053 2 | niedźwiedzia psy trawiono, a psi jakoż nie ochotnie z niedźwiedziem 5054 3 | czyńcie, chcecieli go dać psom zjeść, chcecieli też okrucieństwa 5055 2 | mój wielki nierozum dwu psów dla zająca jednej bestyej 5056 1 | temi roskoszkami niema sie psować, niema zniewieścieć, aby 5057 1 | Wszakoż abym ja porządku nie psował, tedy tak powiedam, iż ktoby 5058 2 | aby dworzanin miał sie pstrzyć zbytnie, bo jakom pirwej 5059 2 | mogłeś to uczynić powroza nie psując. Foremna i to, kiedy owo 5060 4 | człowieczy, jakoś w. m. o królu pszczół powiedział, jednak mając 5061 1 | wziąć siła w głowę, a jako pszczoła latając to tam to sam z 5062 4 | Więc ani ów przykład o pszczołach tu ma miejsca, bo pszczoły 5063 4 | szczyrym piasku posiał dobrą pszenicę, bo przyrodzona niepłodność 5064 4 | jelenie, żórawie, i ini ptacy, kiedy do ciepłych krain 5065 4 | posłuszni, mogąc to uczynić, iż ptak leci tam, gdzie mu każą, 5066 4 | myśliwiec poźrzawszy na psa, na ptaka, już hnet wie, co w nim 5067 4 | twarzą, jako myśliwcy ponętą ptaki, zdradzać mogli.~Ku temu 5068 4 | powiedzieć może. Owo pierze u ptaków, liście i roszczki na drzewie, 5069 2 | jest w tej mierze jako ów ptaszek, który sie w głodnym kraju 5070 2 | aż ją począł sztuk uczyć, puginała dobywszy; niebożątko białagłowa 5071 2 | wzajem Skotnicki Lula s Pukarzewskim, zacni dworzanie króla starego, 5072 4 | starania dworzaninowego ostatni punkt a koniec, jako jest cel 5073 2 | słuchać do namniejszego punktu jego roskazania, aby mu 5074 2 | rozsądek a baczenie jego puściło. Rzecz tedy pana Kryskiego 5075 1 | Andrzej Kostka tak powiedział: Puściszli to W. M. Miłościwy księże, 5076 4 | umysłowi odejmuje. Mnichowi abo pustelnikowi rychlej bych rzekł, żeby 5077 4 | musi krzywdy mimo sie nie puszczać, musi to dawać znać, jako 5078 1 | całą gębą mówią, a wtecz puszczają słowa, jako niedawno jeden, 5079 2 | rozmowę; na baczenie w. m. to puszczam.~Rzekł pan Bojanowski: Więc 5080 3 | przestać musiał. Wszakoż puszczę to na w. m. samego, abyś 5081 4 | pan niedbałością swoją a puszczeniem wszytkiego na szrot u nich 5082 3 | sława o w. m. fałszywie była puszczona, co jeśli tak jest, tedy 5083 2 | głupi mnimał, aby owa część puzana, która sie i tam i sam pomyka, 5084 3 | mnie, jako sie została przy Pygmalionie ona jego s kości słoniowej.~ 5085 2 | prawdziwy; bo jakoż pomarli Pylades, Orestes; Theseus, Pirithons; 5086 4 | że ku takowej złości abo pysze, żadna ich ina rzecz nie 5087 2 | niebieskiej zażył, którą w muzyce Pytagoras i Socrates być rozumieli, 5088 4 | Epaminondas miał Lysiam Pytagorika, którego słuchał; Agesilaus 5089 4 | śmiejąc sie pan Wapowski: Pytaj tych w. m., którzy za roskosznym 5090 2 | ubierać w bóty, a gdy go pytali, czemuby to czynił, gdyż 5091 2 | mili) po owies zajechał, pytawszy sie na zamku, pod zamkiem 5092 1 | influsso di quella bellezza quando e presente, dona mirabil 5093 2 | księgę napisał, drugi chwalił quartanę febrę, trzeci łysinę; więc 5094 1 | in convivium de amore, ex quarto capite orationis septimae, 5095 1 | ostatek czo owo mówi Perche que vivi spirti che escono per 5096 1 | powieda, Perche lo influsso di quella bellezza quando e presente, 5097 1 | kto wyłożył, Facci scntir quelli odori spirituali, cho vivifican 5098 2 | znaczyło: Nicolaus Papa quintus, i hnet z zaniesieniem powiedział: 5099 2 | nawinął w onej zgrai, siekł, rąbał, kłół, iż nabitych rannych 5100 1 | naszym. Od Bułgarow potym Racowie, Serbowie, Ruś i ini pismo 5101 2 | nieznajome, nie dadząc sie barzo raczyć, hnet wszytko pokaże, co 5102 1 | folgował, i dla tego to brzemię raczyłeś na mię włożyć, zrzucić go 5103 2 | plac, jako w ten czas na rączym uciekał. A gdy zasię do 5104 3 | sławne historye odprawować. Radci to podobno widzi pan Bojanowski 5105 4 | powiedział pan Lubelski: Radem temu, panie Kryski, iż w. 5106 3 | pieniądze miłosne serce radoby na to wydało; jakoż przedsię 5107 3 | wielkiej a niespodziewanej radości, iż tak prędko za cnotą 5108 2 | przydzie bolesny smętek, ale radosne wesele z dziwną uciechą; 5109 3 | wypił.~Kamma to widząc i radując sie, iż dowiodła, nacz sie 5110 3 | nie baczą, ale niebożątka radyby mężczyznami były dla swobody, 5111 1 | gdzieby też i być mogło, radziłbym mu to czynić, boby tym i 5112 2 | kiedy wilcy stadem chodzą, radzili miedzy sobą jakoby noc tę 5113 2 | kiedy Książę urbinskie radziło sie, coby s tą ziemią czynić 5114 2 | Prosił Doktor u pana Mikołaja Radziwiła Wojewody Trockiego psa dobrego 5115 2 | też Doktor Iszpan; panu Radziwiłowi Wojewodzie Trockiemu powiedział, 5116 1 | drugie, Puo venir anchor ragionevolmente in fin al bascio, nie powiedziało 5117 2 | użył; więc jednać, więc raić, więc stanowić, wszytkiego 5118 2 | wesele z dziwną uciechą; owa raj sie widzi przeciwko inemu 5119 2 | gdzie mu szło o garło, a gdy Rajce conjecturami dowodzili nań 5120 2 | uczynił. Miał akcyą wielką z Rajcy krakowskiemi, gdzie mu szło 5121 2 | pańskiego tuż nad Wilnem, który Rajem zową. Co gdy pan Zebrzydowski 5122 2 | dwie głowie nosił na swych ramionach, a dla tego mój pan s tym 5123 2 | abo na szatę, w której był ranion. A znalem jednego, co z 5124 2 | rąbał, kłół, iż nabitych rannych barzo wiele było, a konia 5125 4 | wieczór odejmowała drabinę, a rano ją przystawiała. Nędzne 5126 2 | nieszczęsny czas, więzienia, abo rany, za czym człowiek wezdrgnąć 5127 2 | ostatnim mi rzecze: Redde rationem villicationis tuae? W tym 5128 3 | niemałe wojsko ludzi na ratunk od Erytrejanów tak długo 5129 3 | tak że wszelaką pomocą i ratunkiem gardząc dać garło prędziuchno 5130 3 | przyszedł), iż chowano na ratuszu truciznę dla tego, aby ją 5131 2 | obwarowana nie jest przeciwko razowi a uderzeniu, jako głowa. 5132 2 | m. zmartwiało ciało od razu, ale po trzecim, abo czwartym 5133 2 | tak dzierżę, iż bez inych rcgułek użyć będzie mógł godności 5134 1 | mówi, iż substantia non recipit majus nec minus, tom ja ( 5135 1 | niektóre miejmy za swe własne. Ręczniki szerokie iż do nas ze Włoch 5136 2 | sądzie ostatnim mi rzecze: Redde rationem villicationis tuae? 5137 3 | kiedy, i pod ich mądrym regimentem nikt na swej sprawiedliwości 5138 3 | ksiąg a nauki patrząc, regułą swą, to jest, Philozophią, 5139 3 | gdzie na to trudno dać pewną regułę, abowiem siła kroć człowiek, 5140 2 | rozum nie umiem, ani inych regułek wiem, okrom tych, którem 5141 2 | ta, ktorąm ja naukę abo regułkę dał, zydzie sie też, widzi 5142 2 | rzeczenia mało sie nie wszytki reguły pokazały, i ta trefność, 5143 2 | brzuch wszytko włożył.~A pan Rej powieda: Białogłowy – prawi - 5144 2 | odpowiedział u Tarła; aż do pana Reja przyszło, który, gdy go 5145 2 | Wenecyej wyjeżdżał) a w tym rejestrze nie było wyliczanie rzeczy, 5146 2 | jakoby miały być jedne pana Rejowe, a drugie pana Jana Kochanowskiego; 5147 3 | łańcuchem, to jest temi rękama, nad które nic milszego 5148 2 | zmierzę. A to mówiąc, wyjmie z rękawa sznur, i da mu koniec jeden 5149 4 | grze wspomniał, a przeto restropniej on niż ja mówić może.~Rzekł 5150 2 | zwać przezwiskiem Doktora Retikusa zwał go heretykiem. A pan 5151 3 | dla onej jego potwornej retoryki, aby sie przed nim prostaczką 5152 2 | żywot umiarkować, i w pewną rezę wstawić umiał, a użyć mógł 5153 1 | tak ja mego Dworzanina do rhetoryki odsyłam. Acz i tam nic wszytkiego 5154 3 | jedna, której imię było Rhoma, zapaliła, drugie wszytki 5155 1 | kunsztu onego, który uczynił Ricciardo Minutulo Catelli; i drugi 5156 1 | mirabil diletto all'amante, et riscaldandogli il cuore, risueglia, et 5157 1 | riscaldandogli il cuore, risueglia, et liquefa alcune virtu 5158 1 | nie włoszczyzna.~Item si rivolga in se stesso, czo wziął 5159 2 | rękę dla onego zwyczaju, iż robi młotem, duższą i czerstwiejszą 5160 4 | jako żelazo, gdy nim nie robią.~A to ni przecz inego nie 5161 1 | potrzeba, aby tak wiele rozumem robił, jako i ciałem. Ale nie 5162 3 | ono żniwo, na które miłość robiła (gdy już człowiek poniekąd 5163 2 | ustawicznie i we dnie i w nocy robiono, a nic inego, jedno wszytko 5164 4 | ludzie byli w ustawicznej robocie, abowiem wiele dobrego s 5165 1 | zdrzemie sie śpiewając, a robotę swoje uczyni sobie miłą. 5166 2 | wam, ani drugiemu wasza robotka niepłatna.~Jest też i drugie 5167 3 | ta pani dworna jest tak robrze ozdobiona, iż jej jedwabiu, 5168 2 | ziemie, będąc w Wiznie na rocech przy przyjacielu, s którym 5169 2 | Atoli - prawi - to jest Roch, a to Pieszek.~Ujdzie czasem 5170 3 | naschwał, a drugie przygodnie rodzić sie miało. Prawda jest, 5171 1 | aby (jeśli tego Dworzanina rodzice zacni nie będą) wszytki 5172 2 | jeden z niepoczciwych sie rodziców urodziwszy, przymawiał poczciwemu 5173 4 | istotna prawda, abowiem sie rodzimy sposobni s przyrodzenia 5174 3 | jako przed najwierniejszą rodzoną ni z czym nie kryła, ale 5175 3 | bitwie ten Tomazo zabił brata rodzonego jednemu z onych murzyńskich 5176 2 | popędzi; to s nim jako z rodzonym w gadki; a choć nie będzie 5177 4 | dziwnemi a nieprzystojnemi rogami starają sie o to, aby do 5178 2 | a bohatą, bieret wielki rogaty, staroświecki, sam też obwysz 5179 4 | urostą, chcieć im dopiro rogów ucierać. Więc bych jeszcze 5180 1 | Zebrzydowskiego Kasztellana Rogozińskiego, a pana Krzysztopha Krupskiego 5181 2 | co nam było w młodości roiło, a na miejsce dobrej a wesołej 5182 2 | tnie bronią.~Jako Doktor Roizius Iszpan, człowiek i barzo 5183 3 | jedne spomniał, która pół roka cale na każdy niemal wieczór 5184 2 | przynależy: W Łęczycy na rokach miał Starosta jeden, którego 5185 3 | bo sie jej ona godzina rokiem widzi. Więc i o takiego 5186 2 | nie uczują. Owa po długim rokowaniu naostatek poradził tak jakiś 5187 4 | więc gospodarstwo około rolej, zasię wywieść im to, że 5188 4 | tego nie kazałem sie panom roschodzić, abyś w. m. dziś z rzeczą 5189 4 | cnoty na sądzie niemasz, tam rosciągają szeroko źli prokuratorowie 5190 2 | chcieli. Owa, kiedy poczęli roscięgać swe proporce, przyszło kilka 5191 2 | niecześciwe i szkodliwe. Roskazałby mnie pan mój, abym zdradził, 5192 3 | prze pewny występ, a za roskazaniem bożków swoich wyniść z miasta, 5193 3 | M. panu Lubelskiemu, a roskazawszy, aby rozmowy zaczęte dokonane 5194 1 | kiedy komu inemu wyprawie to roskażesz, abowiem każdy w to lepiej 5195 4 | aby nam Rzeczpospolita roskazowała, niż Książę, abo Król, jedna 5196 4 | je obiera i odłącza, aby roskazowały, jako też i drugie na to 5197 4 | Więc obadwa te sposoby roskazowania są pożyteczne, abowiem ciało 5198 4 | dobrym porządku i w dobrym roskazowaniu.~Moim zdaniem - powiedział 5199 4 | i ledwe nie topiąc sie w roskoszacb, tak sie barzo zdradzają 5200 4 | dziwnych a nieprzystojnych roskoszach. Przeto tym, którzy są w 5201 4 | umyśli, mając za to, iż kiedy roskosze wszemi smysły używie, aby 5202 1 | statecznemu mężowi, ktory temi roskoszkami niema sie psować, niema 5203 4 | Pytaj tych w. m., którzy za roskosznym chowaniem dobrze utyli, 5204 1 | bo kiedyby nie z zwyczaju rósł, ale s prawdziwego rozsądku, 5205 4 | ona władza, którą mają, rosła im z rozumu a z umiejętności, 5206 4 | przyczyn białychgłów cudnych rosły, abo z ich zapamiętania 5207 4 | strzymać sie nie mogą.~Rośmiał sie temu pan Kryski i rzekł: 5208 4 | Powiedział tak na to, rośmiawszy się, pan Wapowski: Wierę 5209 2 | nieprzystojne, pewnie nigdy nie rośmieszy, bo p. Dersniak powiedział, 5210 2 | człowiekowi złej myśli ani rospaczy nie czyni, kiedy widzi, 5211 2 | miał złożenie, pochodniami rospalonemi, a zawoławszy gore, uczynił 5212 2 | uderzył o ziemię, a zalawty rosparzywszy dragant odjąć sobie kazał. 5213 2 | słabieją, przez które duch nasz rospostrza swoje władzą. A przeto jako 5214 4 | jako pan wszytkiego mógł rospostrzeć swe proporce. Którego to 5215 3 | mógł czyjego teraz z rzeczą rospostrzenia.~Do jutra tedy odłóżmy ( 5216 2 | znak ten miał być chustka rospostrzona i wisająca z ręki. Gdy to 5217 3 | chęcią bieży. To mówiąc z rospostrzonemi rękoma, jakoby tedyż męża 5218 4 | sklepy osłabiały, iż dusza rospostrzyć swej władzej już nie może, 5219 1 | doskonałego Dworzanina, a rospowiedział te wszytki przymioty i oddzielne 5220 4 | świętych tajemnicach miłości rosprawiał, proszę onej samej, żeby 5221 3 | jako w takim nieszczęściu rosproszyłi, miedzy którą zgrają jedna 5222 3 | poczęła, wpadszy na wóz, kazał rospuścić, nadziewając sie, iżby za 5223 2 | ubrania, włosy utrafione rospuściwszy, a s krogulcem cały dzień, 5224 3 | najwietsza im hańbę, żyć rospustme; i tą bojaźnią osławy jako 5225 4 | niestrzymawałemi, ale by byli rospustnemi, a rozchełznanemi, co jest 5226 3 | ja w. m. nie pozwolę, aby rospustniejszy być mieli mężczyzna niż 5227 3 | światu gorzej, abowiem z rospustności białychgłów siła sie złego 5228 4 | abowiem bogactwo pospolicie rospycha człowieka, i uczyni go hardym 5229 2 | krakowski onego żałując, a rospytywując, s tymli sie urodziła, czyjej 5230 3 | wszytkiego dowiódł, tak że rostarchana i s płaczem wielkim wróciła 5231 2 | od miłowania siebie. A o rostarganie sie też nieboję, bo nasze 5232 2 | potrzeba mu najwięcej jakiejś rostropności i baczenia, czo przed czym 5233 2 | ostrożny, w mowie i w uczynku rostropny, niechaj sie nie telko o 5234 2 | skorym na odpowiedź, bacznym, rostropnym, tak w mowie jako i we wszytkich 5235 2 | A znalem jednego, co z rostruchanika (iż raz s niego wypił syrop) 5236 2 | jeden s naszych frasował na rostrucharza, że zbytnie drogo żołnierzewi 5237 4 | wdali, tedy abo je prędko rostrzygnąć, iżby sie waśń nie mnożyła, 5238 4 | tej, która od Boga płynie, roświeca i czyni każdą rzecz piękną, 5239 1 | natura, abo niebo dary swe rosypie. lako widujemy drugie ludzi, 5240 4 | pierze u ptaków, liście i roszczki na drzewie, co natura dała 5241 3 | Rzymiany na trzydzieści rot dzielił, przezwał te roty 5242 2 | Rotmistrz jeden, ciągnąc z rotą swą na granicę, miał nocleg 5243 2 | Africanus: Mierzą mie tacy Rotmistrze, co to są zbytnie pilni.~ 5244 2 | stołu i s nim wielka liczba Rotmistrzow także jedząc, obaczył dwu 5245 3 | jednemu z onych murzyńskich rotmistrzów), wszakoż iż gwałt a wielkość 5246 3 | rot dzielił, przezwał te roty imiony białychgłów sabińskich.~ 5247 1 | poczęły. Masz oto W. M. rowne towarzystwo, pana Wapowskiego, 5248 2 | tego dowiedzie, kto sobie równego w obyczajoch za przyjaciela 5249 2 | ma, o towarzystwie miedzy rownemi, abo mało co nierównemi 5250 3 | okazować miłość nie swojej równi, kiedyby go z dusze miłować 5251 4 | przestępków pana, jakoby swoje równią karał; i owszem, chcąc pozyskać 5252 2 | było siła nie nalazła jemu równych, i drugich, coby go byli 5253 2 | małym towarzystwie, a w równym, nie miedzy chasą, tam i 5254 2 | z niemałym podziwieniem rozbierałem to u siebie, i macałem przyczyny, 5255 4 | sądziech, na sessyach, przy rozbieraniu rzeczy wielkich prędzej 5256 2 | utonąć, gdy sie okręt o jaką rozbije skałę. A tak, iż stary człowiek 5257 1 | nie bawiąc się, ani tego rozbirając jako drudzy, panu Myszkowskicmu 5258 4 | ale by byli rospustnemi, a rozchełznanemi, co jest daleko gorzej, 5259 3 | miejsce, aby ani płocho, ani rozchełznano, choć w najwiętszej miłości 5260 3 | miłość, rozumiał temu, iż za rozczytaniem jej mieliśmy niejako dochodzić 5261 2 | Raju, pyta: gdzie owies rozdają. Odpowiedział mu pachołek 5262 2 | swoboda, nie telko swoje rozdaje, ale i cudze.~Wspomnię też 5263 4 | ludziom to rozdawał, jako im rozdane są ine rzemięsła, abo nauki, 5264 2 | z młodu uczą, aby umieli rozdawać, i tym sie najwięcej chlubią.~ 5265 4 | też i ci, którzy, kiedy rozdawają, tedy z jakąś nie ochotą, 5266 4 | Merkuryus nie tak ludziom to rozdawał, jako im rozdane są ine 5267 4 | kradną jednym, aby drugim rozdawali, więc są tacy hojni s cudzego 5268 4 | wszytki źwirzętom niemym rozdawszy, ludziom potym co dać niemiał; 5269 2 | nieprzyjaciela, zmówiwszy sie, nie rozdrapają, jako one Maenades Orpheusa.~ 5270 1 | niż drugi. Ale iż jest ten rozdział miedzy nami, i stopnie miedzy 5271 1 | nie ma tego tak subtylnego rozdziału, i owszem (jakom powiedział) 5272 2 | na wiele jeszcze części rozdzielić by mógł). Jedna jest, kiedy 5273 4 | activam a contemplativam vitam rozdzielili.~Zatym pan Dersniak spytał: 5274 4 | on ognisty Mojżeszow, one rozdzielne języki jakoby ogień, i wóz 5275 1 | widzimy. A około inych rzeczy rozdzielnie racz w. m. mówić, jaki wzrost, 5276 4 | abowiem ten na dwie części rozdzielon w nich jest, s których jedna 5277 2 | contrefetować ludzie, jako Guzmann z rozdzieraniem gęby, z wyszczynianiem języka, 5278 4 | końcu rzecz zaczętą i dobrze rozebraną od tych panów, i wszytkiego 5279 1 | być panie, jako on, który rozebrawszy sie do koszule gorzej skoczył, 5280 2 | abo, czym lecie woniasz różej. Ale miedzy inym trefnym 5281 2 | wskoczą wieldzy ludzie i rozejmą. Zatrąbi pirwszy raz trębacz, 5282 2 | nuż rychłoliż miedzy nami rozejmiecie. Odpowiedzieli mu przyjaciele, 5283 2 | wszytki cnoty poplotły, że ich rozerwać trudno, i tak splecione 5284 4 | złamie, abo obali, żagle rozerwane spadną, puści sie na fortunę, 5285 2 | dwa dla zamotania i potym rozerwania; i ktemu rychlej sie dwa 5286 4 | stracili serce i za swoim rozerwaniem a niestworą nie byli panom 5287 2 | powiedział, i hnet bóty rozerznął, a potym włożywszy tam i 5288 1 | maszkarze, ani sie śmie roześmiać, aby sie jej na twarzy nie 5289 2 | mówiąc: Kiedy sie - prawi -roześpim, wnet głowy daleko od siebie 5290 4 | który tę prawdę od fałszu rozeznywa, nauczyć sie jeden może, 5291 2 | prze Bóg cie proszę o kilka rózg s tego drzewa, abym je wszczepił 5292 3 | to, jako co inego miłość rozgłasza.~Rzekł pan Kostka: A cóż 5293 3 | rzeczy strzedz, które ją rozgłaszają, gdzie tego jest barzo wiele, 5294 3 | kilka dni tak sie ona miłość rozgłosi, iż nie będzie mógł ani 5295 1 | którą tak wielki poeta rozgłosił, niechajże tego nie przypisuje 5296 3 | sie już była ona miłość rozgłosiła, skutek tej tajemny być 5297 3 | tajemnym być chce, jako miłość rozgłoszona.~Tu powiedział pan Dersniak: 5298 4 | Ale jako ich moje pismo rozgniewa, tak je to niechaj błaga, 5299 4 | Dworzaninem i o to sie ja nie rozgniewam, abowiem urzędom a dostojnościam 5300 1 | widział za swym występkiem rozgniewaną twarz tego człowieka, któremum 5301 2 | bez przyczyny, bo takowe rozgniewanie, które bez wiela słów jakoby 5302 3 | Jako człowiek za żalem swym rozgniewany pastwił sie jako najbarziej 5303 4 | którzy na świecie, jako na rozgniewanym a niebespiecznym morzu mieszkamy. 5304 2 | spisał. Nakoniec, gdy do rozjechania przydzie, to w płacz taki 5305 4 | cnocie wszczepił. Nad to rozkazał Merkuryuszowi, żeby uczynił 5306 3 | s czeladzią strawił, zań rozkazała zapłacić. Zdała sie dobremu 5307 4 | mniejszej by uczciwości było rozkazanie a wola jego, niż zdawna 5308 2 | czas komużkolwiek w. m. rozkażesz białychgłów bronić, chociaż 5309 3 | jako już zniewolonemu ciału rozkazowała, bo tak ma być w miłości 5310 1 | teraz wyliczać nie potrzeba, rozkazują, iżbyśmy sie jej jeszcze 5311 2 | długą, a postawą, twarzą, rozkładaniem rąk będzie pokazował, jako 5312 3 | była dobrze w sercach ich rozkrzewiła, iż ten wielki a gwałtowny 5313 3 | iżeś tu w. m. chciał kogo rozkwilić, ale niemasz tu żadnej białejgłowy, 5314 1 | wiele krwie trojańskiej rozlać miały, zabawiały sie często 5315 3 | przeciwko sobie i potomkom swym rozlicznemi krzywdami ludzi pojątrzył, 5316 2 | zginęli. I w Polszcze u nas ta rozliczność strojów, wie to Bóg, jeśli 5317 2 | okrom maszkary tańcować rozmaicie, i troszkę bespieczniej 5318 1 | Takież też i umiejętność z rozmaitemi broniami nie telko mu sie 5319 3 | Grecyej wiele placów ku rozmaitemu ćwiczeniu na sześć set dwadzieścia 5320 1 | bywać miły. Prawda, iż bywa rozmaity, ale mnie jako żyw był barzo 5321 3 | ich za pirwszym weźrzeniem rozmiłować miał; i owszem rychlej sie 5322 3 | Trefiło sie tak, iż sie jej rozmiłował Sinorix niejaki, człowiek 5323 1 | rychłoby urosł, gdybyśmy sie go rozmiłowali, ale niewiem, czemu tak 5324 4 | cielesną niewolą, jeśli sie rozmiłują piękności i ku niej samej 5325 4 | Abowiem rychło po tych rozmowach ksiądz Maciejowski posłał 5326 3 | więtszego, temi długiemi rozmowami straciliśmy to wszytko, 5327 4 | postanowiony, jakoby częścią był w rozmyślaniu rozumnym, co Łacinnicy contemplatią 5328 1 | ten, kto czyta, z lepszym rozmysłem postępuje, obacza lepiej 5329 2 | owszem, trzeba sie dobrze rozmyślić, s kim w tak gruntowną przyjaźń 5330 2 | byś to w. m. drugi raz, rozmyśliwszy sie powiedzieć mógł. Więc 5331 3 | sie miało, jam jest w tym roznego mnimania; abowiem niektóre 5332 3 | w czymeśmy my od nich są różni. Ale mi sie widzi, iż niejest 5333 1 | leży, a około czego jest roznica, przychodzi) malowania nic 5334 2 | Jakom żywa, od jednej matki rozniejszych synów nie widziała; jeden 5335 1 | nogi, a sam sie dziwnie rozprościwszy, jakoby stawu w nim nie 5336 2 | ani niesławy żadnej żyć rozpustnie, a białejgłowie tak to jest 5337 4 | przeciwko urzędom buntować sie a rozruch w ziemi czynić mogli.~Już 5338 1 | nim, dociągał i miał dobrą rozrywkę. Było też u nas pirwej we 5339 4 | dworu swego. Potym żeby był rozrywki na rzeczy wszelakie bystrej, 5340 2 | nagotowany. Krótko powiedając rozsławiło sie to, i wiele białychgłów, 5341 1 | gdy sie temu i ten i ów rozśmiał, jął zaś mówić pan Kryski: 5342 2 | czas, żaden sie onemu nie rozśmieje. Jakoż te głupie postępki 5343 2 | wysypać sie ziemia ta może. Rozsunąwszy sie książę odpowiedział 5344 2 | sstalo? Chłopiec, jesteś tu, rozświeć. Hnet sie chłopiec porwie, 5345 1 | Więc iż ta pochodnia nie rozświeca uczynków podłych ludzi, 5346 4 | prawda, iż więc nierychło rozświeci w głowie, ale zasię tak 5347 2 | Nakoniec, gdy Tatarzyna on miód rozszedł, a bez przestanku oczy wytrzeszczywszy 5348 1 | nieszczesaną, i owszem napoły roztarchaną, ano u niej płeć przyrodzona, 5349 3 | też miłość w. m. jeśli sie roztroiła, żadną miarą na jednym miejscu 5350 4 | sie dać o sie muszą. Co rozumiecie w. m. w jakim mógł bywać 5351 4 | Theseus, Hercules, ani w. m. rozumiej inaczej, jedno że Procrustes, 5352 1 | wynieść może, za którym rozumieniem tej tak krótkiej sławy nie 5353 1 | wynalazł każdy z W. M. grę rozumną, na kształt owych naszych 5354 4 | wojny siła należy na onej rozumnej śmiałości, która śmiałość 5355 4 | zgoła, jeśli za namową a rozumnemi wywody zacząć sie i postanowić 5356 4 | roskoszy a boleści przeciwko rozumnemu rozsądkowi, ale nakoniec 5357 4 | swe ma na wodzy, a miłuje rozumnie, u mnie jest mało nie aniołem, 5358 4 | wszakoż, że są w liczbie rozumnych źwirząt, musimy je przedsię 5359 4 | częścią był w rozmyślaniu rozumnym, co Łacinnicy contemplatią 5360 2 | takowych dróg, ruszyć wszytkich rozumów, zmacać wszelakich fortylow, 5361 4 | źwirzęciem, albo naśladując rozusu zostać aniołem, bliskim 5362 4 | ani bogatym, ani ubogim rozwieść sie nie dopuszczą, iżby, 5363 2 | odprawi, to powrozy hnet rozwieszać, wysuszyć i schować na drugi 5364 3 | ku dziecięciu własnemu, rozwięzaćby sie musiał. A tak białejgłowie 5365 4 | abych sie troszkę z rzeczą rozwiódł, iżbym objaśnił to słowo 5366 4 | wszytkę od Adama ją począwszy rozwlecze, sam sie w sobie dziwnie 5367 2 | mogła. Owa chocia książę rozwodziło mu to, iż, im więtszy by 5368 3 | roskosz, na wszytek świat ono rozwołać. Ale przyjaciel w tej mierze 5369 2 | dobry złotnik, wziąwszy w rubin, który syć był piękny, osadą 5370 2 | powiedając, że je barzo rumiano poczynił; - rzekł do nich 5371 1 | chocia nie biała, biała, ani rumiona, ale owszem przybledszym, 5372 1 | potym Racowie, Serbowie, Ruś i ini pismo wzięli. Nastało 5373 1 | miałby być najstarszy, a od Rusi dopiero Słowacy, od sławy, 5374 Ded| Wielkiemu Księdzu Litewskiemu, Ruskiemu, Pruskiemu, Mazowieckiemu, 5375 1 | swego ma, jeśli czeskim, czy ruskim, czyli chorwackim, abo słowańskim, 5376 2 | najlepszego; jako gdy strzelcy z rusznic do tarczej strzelają, kiedy 5377 3 | białagłowa, kto jej w tym ruszy, słusznie to więc sobie 5378 1 | aby rzecz jego każdego ruszyła, aby mógł przywieść ku żalu, 5379 3 | wielkie uffy murzyńskie rwać sie, i tłumy ladzi zostać 5380 2 | mówię, iż, jako ów, co nago rwie trześnie, tak ten pan w 5381 3 | na koniec, ponieważ każdy rycerski człowiek winien o prawdę 5382 3 | przez ten czas, ktokolwiek z rycerstwa miłował, był pilen panny, 5383 2 | uczony człowiek sławnemu rycerzowi odpowiedział, który rycerz 5384 1 | widzimy. I nasz język polski rychłoby urosł, gdybyśmy sie go rozmiłowali, 5385 2 | pytać on mężny syn: nuż rychłoliż miedzy nami rozejmiecie. 5386 2 | kilka razów zawołał: panie, rychłoż wdy zmierzycie, a nigdy 5387 3 | hnet starać, aby ta rzecz rychły skutek swój wzięła. Owa 5388 2 | stanąć kazał, także, kiedy rydwan, w którym panny siedziały, 5389 2 | powiedział, gdy go pan Rylski to tym, to owym dojeżdżał, 5390 2 | też dobry towarzysz panu Rylskiemu dworzaninowi jako owo trochę 5391 3 | białymgłowam? kto by wirsz, abo rym pisał, by nie dla tego, 5392 3 | który członek; s którym rymować mógł, doszedł miary wszytkiego 5393 2 | to za para, tak barzo nie rymowna? a drugi stojąc podle niego 5394 3 | sercem, s tak wesołą twa rżą, iż i Pompejus i ini wszyscy, 5395 2 | wszytkim mieć miarę i z rzadka trefnować; ktemu musi nie 5396 4 | porządek czynić, kto sam nie rządny, albo w błocie kto leży, 5397 4 | nieumiejętności sprawowania a rządzenia ludzi, jako wiele złego 5398 4 | aby ciało sprawowała i rządziła, niemogąc w ten czas przeględać 5399 3 | otrzymywały wielkie zwycięstwa, rządziły królestwa, i czyniły to 5400 4 | jako waszmość wiesz, bywa rządzone abo od jednego człowieka, 5401 2 | Ale miedzy inym trefnym rzeczeniem to ma swą osobną wdzięczność, 5402 1 | Tuż u Krakowa jest rzeczka Prądnik, nad którą Samuel 5403 2 | wnątrz, i na toć owo u nas rzeczone: Jako cię widzą, tako cie 5404 2 | człowiek na inaksze, niż rzeczono, wyrozumienie ułapi. Jako 5405 2 | służby i zasługi przeciwko Rzeczyposp. wszech Rzymian uznawać, 5406 3 | było tak tanie, mosiądzu do rzędu na koń, do ostrog, do strzemion 5407 1 | wizerunkiem tego, czo sie rzekło; a prosto jest pisanie ta 5408 3 | za wynalezieniem nauk i rzemięsł dziwnych przyszły w tę cenę 5409 2 | wszytkich inych naukach i rzemięślech lepiej prześć miarę, a być 5410 4 | uspokojenie, kupcy nie ubodzy, rzemieśnicy osobni, a na to, aby własnych 5411 3 | znowu ciężko wzdychać, znowu rzewno płakać, znowu srodze siebie 5412 1 | barzej chwalą człowieka rzezwiego, pracowitego. A u inych 5413 2 | przeciwko Rzeczyposp. wszech Rzymian uznawać, i one abo czcią 5414 3 | Służył jeden pięknej i zacnej Rzymiance czas długi, pokazując wielką 5415 3 | początku swego szczęścia, gdzie Rzymianom o wszytko szło, a do skończenia 5416 3 | białychgłów uczynku, kiedy Rzymiany na trzydzieści rot dzielił, 5417 3 | siła możności a władzej Rzymowi przybyło, i za to Romulus 5418 1 | Pompejus, Brutus i ini rzymscy i greccy hetmanie, wszytcy 5419 1 | czynią, nie język. Ktemu rzymski język dla tego jest wzięty, 5420 1 | Patrz w. m. iż za krolow rzymskich nie była w takiej wadze 5421 3 | pomogły do tego, iż państwa rzymskie ku onej sławie, mocy a wielkości 5422 3 | z wielką uczciwością do Rzymu ku pochowaniu prowadzono. 5423 3 | sprzysięgli, ale (co więtszego) Sabinowie do Ezymu sie przenieśli, 5424 3 | nad wszytkimi, telko nad Sabiny nic, a s tymi była najwiętsza 5425 4 | ali sie hnet s kilka stron sączy, tak źli a skażeni ludzie 5426 2 | barzo znacznym słowem w sadno. Jako Stanisław Białobocki 5427 4 | niegodne ludzi na stolice sądowe wsadza.~I tego bym też powiedzieć 5428 4 | czego trzeba obierać na sądy ludzie mądre, dobre i których 5429 3 | im należy. Ale też zasię sadzać je wyszszej, niż one wniść 5430 3 | jako na gruncie wirsz swój sadzi.~A co więtszego, Salomon, 5431 4 | swoboda być musi. A mimo to na sądziech, na sessyach, przy rozbieraniu 5432 4 | kiedy ten, co mnie dziś sądził, jutro przedemną pozwany 5433 1 | z nienawiści o rzeczach sądzimy. Patrzcież w. m. jako wiele 5434 3 | tego powiedzieć, jako sie w Saguncie przeciwko mocy Annibałowej 5435 2 | zbytnie krotką sukienkę, sajan przed sobą nie zawarty zarzuci, 5436 1 | niemały na pokoju, wyszedł na salę. A gdy za tym przyściem 5437 2 | Tarentum miasto, a Livius Salinator, który je był kilka lat 5438 3 | swój sadzi.~A co więtszego, Salomon, s którego mądrością niczyja 5439 2 | zbytnie wydwarzanie, abo jako sameż białegłowy zową, przequinty 5440 1 | łaskawi na ty ludzi, ktore samiż znają być rychlej niełaski, 5441 1 | się, aby to jaka chytra samołowka na mię nie była. Na to powiedział 5442 2 | czas dosyć będzie, bo owe samołowki, abo nakarmienie kogo fortki, 5443 4 | bo mu sie tak zda, jakoby samoż przyrodzenie takowym ułomkiem, 5444 1 | rzeczka Prądnik, nad którą Samuel Maciejowski Krakowski Biskup 5445 3 | litery pokazała; Corynna, Sapho jako nader dobrze wirsz 5446 4 | tak wiele tysięcy Turków, Saracenów z błędu a s ciemności Mahometowej, 5447 3 | Cleopatrze podobną trefi, ale Sardanapalów teraz liczba jest niezliczona, 5448 4 | kiedy umiłuje, takież i one sarnę o złą sławę przyprawić miał, 5449 4 | swej nie tai, ale zwoływa sąsiadów do tego, aby wszytek świat 5450 3 | wzburzył wszytki w okolicy sąsiady za pobraniem gwałtem białychgłów 5451 2 | Scipio, jakiego ja mam w sąsiectwie, tedy sie djabłu godził, 5452 1 | podobno, iż Czechowie są w sąsiedztwie z narody niesprosnemi. Ci 5453 4 | odjąć pogranicznemu panu sceptrum, którego by on źle a nieprzystojnie 5454 2 | jeden drugiego strąci s scheda, wepchnie w błoto, oczy 5455 4 | najniższy stopień u tego schodu, którym dojść jeden może 5456 1 | świata, jako nieme zwierzęta schodzą. Co gdy mnie często na myśl 5457 4 | najniższego na niebie znaku schodzi, a zaś znienagła odchodzi, 5458 4 | ulać dawszy, na miescach a schodziech pospolitych stawiali; tak 5459 2 | aby co najbarziej s tego schodził, a gdzieby sie już wywikłać 5460 2 | po drabinie, aby na dół schodzili. A gdy przyszło do tego, 5461 4 | tak mu gruntownie jedno schwalić, a drugie zganić, że by 5462 2 | Stanisława na zamku wchodzi, schyla sie zawżdy, aby głową o 5463 1 | spadnie, a on sie po nie nie schyli, ale brnie wciąż przedsię 5464 2 | kiedybyś go na drodze nalazł, schylićbyś sie poń niechciał, mówiąc, 5465 2 | rękę po nie. A król mu, schyliwszy sie do ucha, poszeptał: 5466 2 | Małpa uczyniwszy kilka scia, barzo misternego, za którym 5467 3 | niż ten, ku komu sie wzrok ściągał. Przeto, kto będzie chciał 5468 2 | przedsię to ku onemu sie będzie ściągało, na co on założył, i tak 5469 2 | począł zdejmować s palców, ściągnął on dobry sługa rękę po nie. 5470 4 | prosty jest w sobie, ale i tę ścianę prostą uczyni, do której 5471 4 | drogami, które mu bespieczne scie pokazują, w łaskę jego, 5472 4 | dworzaninowi przypisane, mają sie ścięgać ku temu dobremu końcu, o 5473 4 | iżby łatwiej deszczowa woda ściekać mogła, a dach sie nie kaził, 5474 2 | rzymskiego od szczypania Scipionem było nazwano.~Powiedał też 5475 3 | Takież też i strzymawałość Scipionowa godna jest wielkiej chwały, 5476 1 | Alexandrowe, Caesarowe, Scipionowe, Hannibalowe i inych sławnych 5477 3 | zasię o Kornelie) dziewce Scipionowej, a takich liczba była niezliczona 5478 4 | inaczej, jedno że Procrustes, Sciron, Cacus, Diomedes, Antheus, 5479 1 | sam w sobie, na koniec nie ścirpi, aby godności swej zatłumionej 5480 4 | będą wywyższać; ani tego ścirpią, aby miedzy poddanymi była 5481 2 | prośba pro hereticis et scismaticis.~W radzie takież raz, gdy 5482 1 | jakoby to kto wyłożył, Facci scntir quelli odori spirituali, 5483 2 | Pani Kochanowska, Sędzina sędomirska, stateczna pani i barzo 5484 2 | Mikołaja Tarła, Chorążego sędomirskiego, pytał jeden drugiego przed 5485 2 | drugie. Pan Kozieł, ziemianin sędomirskiej ziemie, będąc w Wiznie na 5486 2 | Tęczyńskim, Podkomorzym Sędomirskim, jako we Wenecyej wmówili 5487 2 | przebierze. Pani Kochanowska, Sędzina sędomirska, stateczna pani 5488 3 | liczbę czynić onym surowym sędziom, którzy najmniejsze przestępki 5489 4 | do legacyj, w których na sejmach wolności polskiej, a u Papieżów, 5490 4 | pohamować, dał wywołać na sejmie, iżby żaden wina pić nie 5491 1 | wszytki, i czynią długie sejmy, gdzie ojcowie naszy nie 5492 2 | pieczęć wakowała, jeden zacny sekretarz przyszedszy powiedał, chcąc 5493 1 | rozumiał. A kto sie w tym semną nie zgadza, ten niechaj 5494 1 | nie było. Więc ludzkość a senatorska powaga mądrze były złożone 5495 4 | był został Kasztellanem Sendomirskim, w którym panie acz nauka 5496 1 | najłatwiej było, gdyż sie sens jednaki w mojej, jako i 5497 1 | brać cieleśnie, słów, a nie sensu patrząc, pewnie żeby sie 5498 4 | ludzkością, dobrocią, a mądrą sentcncyą w radzie; nikomu on źle 5499 1 | zwiąsku słów (czo lacinnicy sentencyami zową) nie będzie znać bystrego 5500 1 | quarto capite orationis septimae, tegom ja tak nie kładł, 5501 1 | Bułgarow potym Racowie, Serbowie, Ruś i ini pismo wzięli. 5502 1 | niskie, abo charwackie, abo serbskie, łatwie Polakowi ku wyrozumieniu, 5503 3 | trudno, tak sie była dobrze w sercach ich rozkrzewiła, iż ten 5504 1 | w. m. iżby mu sie tknąć sercza barzo nie miało. Toć to 5505 2 | Magister Deus det vobis bonum sero. A Beroaldus zaraz odpowiedział: 5506 4 | mimo to na sądziech, na sessyach, przy rozbieraniu rzeczy 5507 2 | był umiał. Abowiem tak są sfałszowane smysły nasze, iż też wielekroć 5508 4 | podlejszą część, to Jest ciało sformuje, toż dopiro dusza tam wnidzie; 5509 3 | dzieweczki jednej, ale go hnet sfukał mówiąc: Temu - prawi - kto 5510 1 | a nie włoszczyzna.~Item si rivolga in se stesso, czo 5511 4 | nosili nowinki, którzyby siać nieprzyjaźń miedzy ludźmi, 5512 4 | niedostatkiem, wielem a trochą siada; gdzie raz ku jednej, drugi 5513 3 | złego, a zatym wnet wolno siadać pospołu, mawiać, żartować, 5514 2 | niechciał, aby miedzy chłopstwem siadał, a tam to pokazował, co