| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lukasz Górnicki Dworzanin Polski IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Ksiega
5515 3 | chytrości, tyle fortylów, tyle sidł, tyle sieci, tyle dołów, 5516 2 | kiedy kto nagotowawszy sidło ponętą, przywiedzie kniemu, 5517 2 | też i ona trzecia w też sieć wpadła; owa ten list więcej 5518 3 | fortylów, tyle sidł, tyle sieci, tyle dołów, iż to jest 5519 2 | owo od myśliwca żórawie siecią, gdyż w sercu człowieczym 5520 2 | przyjmować miał, kazał obwieszać sieciami, wrzeczy to nie w domu Biskup, 5521 1 | puszcza bańki, a ów zasię siecze sie winnikiem; zasię jeden 5522 2 | abych siedział, tedy ja siędę, i siadł. Więc też i to 5523 2 | powiem na cię, jakoś s Siedleckim a s Korzbokiem grał żorawka. 5524 1 | kiedy jedni tam, drudzy sam siedliska swe przenieśli, przyszło 5525 4 | albo uczynionych ma swe siedlisko, ale i dusza nasza cnotami 5526 1 | na Prądnik odjechawszy, siedm albo ośm dni tam mieszkał. 5527 1 | dni, niż dziś za niedziel siedmnaścic, ośmnaście.~Odpowiedział 5528 2 | za głowę brata swego, a siedzenie odpuściwszy, niemałą sumę 5529 1 | lepiej nad nie tak dużym siedzeniem jako i fortylmi, niechajże 5530 2 | kiedy rydwan, w którym panny siedziały, stanąć za kolebką musiał, 5531 2 | zapłonienie, a czasem osa na nos siędzie. Przeto Dworzanin musi sie 5532 2 | rzekł do tych, co na sądzie siedzieli: Proszę, moi łaskawi panowie, 5533 2 | niebyło się już dalej do czego sięgnąć, a wojna stateczna dopiro 5534 3 | on sam w miłości płuży, sieją dopiero miedzy nimi zazdrość, 5535 4 | każdą rzecz czynić mogła. Siejąc tedy tak piękne ziarno, 5536 3 | nieprzyjaciel główny, z waśni sieje, chociaż będzie i prawda, 5537 2 | zabił, jako jest mężny i sierdziły, jako s każdą bronią dobrze 5538 3 | ominąć miał, poruczyła nieco siestrze około rzeczy swoich, potym 5539 3 | pilną prośbę i usiłowanie siestrzyne, co sie jej w onym domu 5540 3 | Dworzaninowi naznaczyły, siłabych ja jeszcze chciał przyczynku 5541 4 | tedyby niemogli, abowiem siłakroć poddanych bogactwa niepomierne, 5542 1 | krol prawy. Więc Lucullus, Silla, Pompejus, Brutus i ini 5543 2 | obrazić niechciał, to jest silne głupstwo. Abowiem najdują 5544 3 | Polszcze, wielkich cnót i silnej sprawy, osobnego baczenia, 5545 4 | liczba, będą też bez chyby silniejszy tak iż ani bogatym, ani 5546 1 | de pennis i przywodzi to simile o dziecęcych zębach, jako 5547 2 | lepiej nie umieją, jako simulare cupressum, i jął prowadzić 5548 2 | miłościwy księże, jedno sine discipulis.~Bywa i w tym 5549 3 | przeciwko mocy i gwałtowi Sinorixowemu onej bronić mogli. Białagłowa 5550 3 | mamy w księgach o żenie i o siostrach Mitrydatowych, które mniej 5551 2 | osolila, pytał jej : Miła siostro, aboś tego nie soliła? A 5552 3 | o żenie Markantoniego, a siostrze Augustowej Oktawiej, więc 5553 2 | Hieronim Łaski, Wojewoda Siradzki (iż tak wielkiego a sławnego 5554 2 | abo w czapecce chodzą, aby siwiznę zakryli, ano ta szedziwość 5555 2 | lepiej, kiedy przyspieje włos siwy, a człowiek na dół idzie, 5556 3 | białymgłowam nie każesz na sjem być posełkinami, więc sądzić, 5557 1 | jest, grać piłę, na koń skakać, chciałbym, aby moj Dworzanin 5558 1 | gorzej skoczył, niż póki skakał w kabacie. Wolę to już dziś 5559 2 | przy nim drudzy szyrmowali, skakali, chodzili zapasy, powiedział: 5560 4 | nie odejmują im biegu, ani skakania, lecz chcą, żeby koń w ten 5561 1 | ciskanie, wzawod bieganie, skakanie i ine podobne temu, w czym 5562 2 | sie okręt o jaką rozbije skałę. A tak, iż stary człowiek 5563 2 | zarzuca, bo stąd ludzie skąpego a mizernego takiego być 5564 2 | by sie jedno mówiło; są skąpi, trudni, nieużyci, bojaźliwi, 5565 4 | pragnie przystojności, a skaradość zasię twarz ponura, przykra, 5566 1 | na tym wszytkim fortuna skarała, jako sie rodzą drudzy tak 5567 4 | ludzi zgodnych, chyba za skaraniem Bożym, począć sobie źle 5568 2 | raz u sądu była na jednego skarga, że mu wielkich pieniędzy 5569 2 | Bojanowski na białegłowy skarżysz, że w. m. nie miłują, nic 5570 4 | próżnowanie wieldzy to są skaźce człowieczy. Stądże były 5571 4 | złączy s tą rzeczą, której skażenie panuje, jako jest ciało 5572 1 | przeciwko temu czo sie dzieje za skażeniem natury naszej od onego jeszcze 5573 4 | rzeczy zawieść, a tym jego skazie mieli. Tym tedy sposobem 5574 2 | gorączkę, iż mu ona gorącość i skażone wapory język i podniebienie 5575 4 | tak byli niefortunni, a skażonego rozsądku, że mogąc zmiękczyć 5576 4 | przeciwko swoim powinowatym skazują, aby je za sprawiedliwe 5577 2 | snadź powiedał o jednym skępcze, który nie chcąc na ten 5578 2 | chcesz, aby ten frasunek ze skępstwa pochodził. Ja tak w. m. 5579 2 | pieniądzom nie folgując, tam skępstwo żadną miarą, być nie może, 5580 2 | uczynku chwalebnego, i owszem składając s siebie, a czemu inemu 5581 2 | swoję drugi, powiedając: Składźmy sie - prawi - kołom, iżby 5582 2 | swego przyczynić, a troszkę skłamać wolno.~Słyszał kto kiedy 5583 2 | gdy słońce ku ziemie sie skłania, a ziemię zdzierając z niej 5584 2 | sługom swym nieść do jednego sklepu, już na to nagotowanego, 5585 4 | to duma ku poczciwemu ją skłoni, uspokoi i w dobrej mierze 5586 4 | starożytnego domu pana, skłonnego ku cnocie s przyrodzenia 5587 4 | rzekę napaści, zawdy bywamy skłonni. A tego każdy w sobie dozna 5588 3 | białegłowy są pochopniejsze i skłonniejsze ku grzechowi (jako W. M. 5589 4 | iżby go ani zelżyła zbytnia skłonność, ani zasię przywiodła w 5590 4 | człowieczeństwa tak barzo jest skłonny, by jedno w niej będąc pokazał 5591 1 | rozebrawszy sie do koszule gorzej skoczył, niż póki skakał w kabacie. 5592 2 | w łeb ubogą małpę. Małpa skoczywszy na stronę jęła wrzeszczeć, 5593 2 | szachowy raz, a potym uczyniła skok przed królem na znak zwycięstwa.~ 5594 3 | ochotę zbytnią, żarkiem skokiem, pochutnywaniem sobą pokazować 5595 2 | czerstwy, rączy, hybki do skoków, do zapasu, do biegania 5596 1 | tego chwaleniem uczynił skomę, tak jej nam nikt iny nie 5597 3 | Rzymianom o wszytko szło, a do skończenia wojny i zupełnego zwycięstwa 5598 1 | człowieczej me jest s to, aby skończone doskonałości w sie wziąć 5599 2 | tym, w czym sie ćwiczy, ku skończonej doskonałości przyszła; niechaj 5600 4 | tych panów s panem Kostką skończyło, a ja go nie chcąc ożywiać, 5601 2 | a sama ta rzecz, iż ze skór człowieczych rzędy być miały, 5602 2 | było zalawtu żadnego, ale skóra telko była lina w rosole 5603 2 | i na odpowiedź dziwnie skory, Jakubellusewi Medykowi 5604 2 | więc chocia będzie trefnym, skorym na odpowiedź, bacznym, rostropnym, 5605 2 | wiele, żeby ich na wołowej skórze nie spisał. Nakoniec, gdy 5606 2 | serce, iż z nierównym sobie skosztować-em sie nie sromał, co ludzie 5607 3 | kilka wymienił, aż bych za skróceniem czasu, ku krzywdzie drugim, 5608 2 | dalą, na głębią, zniży, skróci podług potrzeby; owa kładzieniem 5609 3 | swoje wniwecz obrócił, i skrócił sobie żywota onemi nieznośnemi 5610 3 | dzielniejszym, hojniejszym, skromniejszym, baczniejszym był niż on, 5611 3 | obyczajmi dobremi, ludzkością, skromnością, pokorą, wstydem; a miłość, 5612 2 | kto ku temu jeszcze jest skromnym. Kto sie z w. m. temu przypatrzył 5613 3 | te tak twarde dyamenty skruszył, a zagrzał ów zimny lód, 5614 3 | Cóż ? abo sie w nas zasię skryć chcecie, s którycheście 5615 2 | podczas drugi dla jakiej skrytej przyczyny ulata i mostem 5616 1 | zawdy miejsce czemuś tam skrytemu, czego zda mu sie, że nie 5617 1 | twarz, ale więcej czasu skryto siedzą, rzadko inaczej kto 5618 2 | człowieczym tak wiele chytrości skrytych jest, iż rozum żaden niemoźe 5619 2 | ciało ozięble, ledwe nie skrzepłe, zagrzać i ożywić chce na 5620 2 | trudni, nieużyci, bojaźliwi, skrzętni, dziwacy na syny, frasunk 5621 2 | miejsca; niech nie będzie skrzętny, niechaj mu nie leda co 5622 4 | nim piszą) aż w zamknionej skrzyni jako wąż w jamie legał? 5623 2 | ten czas wszytek jako na skrzypcu, bojąc sie, aby jej też 5624 1 | używają. U nas ślachta na skrzypicach, na piszczałkach nie grawa; 5625 2 | jako owo trochę ma gębę skrzywioną, powiedział, gdy go pan 5626 2 | jastrząba, a on kuropatwę skubie; i miał kiedyś lecowcgo, 5627 2 | na drogę gotował, wszytko skupił, wyjechał do Mistrza, miasteczka 5628 1 | nogi, ani jej nad miarę skurczy, ale ją nic wrzeczy o jeździe 5629 2 | iż też już nie było co skuść, rzekł kniemu: Niebożę stradny, 5630 2 | które ja nie mam za uczynki skuteczne, pokażą wnet człowieka, 5631 2 | tych ja teraz mówię, i tych skutecznymi uczynki nic zowę,jako jest 5632 1 | przykładów pięknych, cnych skutków siła widzi; a owa księga 5633 4 | przyrodzenia, żadną miarą skutku swego pokazać nie mogą, 5634 3 | nic sie w tej mierze nie skwapi, ażby był pewien, że jej 5635 1 | bez gwałtownej przyczyny skwapliwie bieży, godzien jest, żeby 5636 2 | żyły, muszkuły, członki słabieją, przez które duch nasz rospostrza 5637 3 | tego mieć mają, im jest słabsze ich przyrodzenie ku sprzeciwieniu 5638 2 | kowal, chocia w czym inym słaby, tedy rękę dla onego zwyczaju, 5639 4 | dziesiętnika bywa rotmistrz, s ślachcica książę, s księdza biskup, 5640 2 | Bojanowski): Przystoili ślachcicowi tego pana, któremu służy, 5641 3 | to rozumiem być powinność ślachecką, co w. m. powiedasz, ale 5642 3 | było wolno za tą pogodą ślacheckiej powinności dosyć czynić, 5643 2 | jakoś nie przystoi zawołaniu ślacheckiemu aby chłop miał w czym nad 5644 1 | chcę naprzód, aby sie w ślacheckim zacnym domu urodził, abowiem 5645 4 | szczęśliwsza jest, niż ina, im ślachetniejsza to rzecz jest, która one 5646 4 | źwirzęta; ale ona ma coś ślachetniejszego, a zwłasniego swego, ku 5647 1 | przodka idziem, aniby był ślachetniejszy jeden, niż drugi. Ale iż 5648 2 | najduje sie w źwirzętach ślachetniejszycb, jako we lwie, w orle. Ani 5649 4 | słuchając; a myślą, uznawając ślachetność dusze onej, która, tak piękne 5650 3 | w tym przedsięwzięciu, a ślachetnym uporze będąc, gdy przez 5651 3 | mie tą nieustawicznością sławią. A w tym w. m. upewniam, 5652 3 | chcieć o nich mówić chcieć sławić, nakoniec małżonki do mężów 5653 3 | sobie, doszła onego błogo sławieństwa, które na samym poczciwym 5654 4 | od wszelakiej sprosności ślepego smysłu, a użyć onej oczyma, 5655 3 | jako sie więc owo drugi ślepo, chromo, garbato urodzi, 5656 4 | w. miłości, aby który o ślepotę tak, jako on poeta Stesichorus 5657 4 | umyśle; co jaśnie widzi w ślepych, w chromych, w ułomnych, 5658 2 | niepodlejsza, słuchając tak często słodkich słów o dobrym panie, którego 5659 2 | przyłączył i to, iż go s słodkiej powieści jego każdemu miło 5660 4 | pospolicie miodem, abo czym słodkim. Otoż, gdy Dworzanin używać 5661 1 | gier, jako bywają, abo o słomie, na czo dobra (jak nieboszczyk 5662 4 | żadnej rzeczy niemasz pod słońcem, któraby wszem ludziom wobec 5663 4 | wszechmocności Bożej, niż słoneczna światłość, abo ten ustawiczny 5664 4 | światu tak, jako światło słoneczne; jeszcze ktemu tak go dobrze 5665 3 | Pygmalionie ona jego s kości słoniowej.~Naprzód tedy, co tu pan 5666 2 | odpowiedziała: Miałoćby panie być słono, boćem dwa kroć soliła. 5667 1 | najstarszy, a od Rusi dopiero Słowacy, od sławy, iż prze nie mężnie 5668 1 | urodził sie niedawno barzo z słowańskiego. Abowiem wszytki te języki: 5669 1 | ruskim, czyli chorwackim, abo słowańskim, abo jeśli mu też wolno 5670 1 | s tych językow, ktore s słowieńskiego poszły, najcudniejszy widział, 5671 2 | posługę, bo w tej trefności słownej dosyćes w. m. uczynił swemu, 5672 3 | sie dowiedział, iż była ślubną w tamtejże ziemi jednemu 5673 3 | powiedając przyszedł czas ślubu, szli pospołu do kościoła 5674 2 | upity odpowiedział: Ten słuch - prawi - u nas jest w hordzie 5675 2 | starano, niż ona o kogo. Słuchajcież w. m. co sie zasię stało. 5676 3 | więcej jest, ktorzy w. m. słuchamy s chęcią. A tak nie ustawaj 5677 1 | czasow mówił, brzydkie ku słuchaniu tym panom było, tak zasię 5678 4 | trojem, myślą, widzeniem, a słuchem użyć cudności możem, a miłość 5679 4 | pochyby miłość na myśli, na słuchu, a na widzeniu zawdy przestawa, 5680 2 | mając języków mawiały, i słuchywały, me mając uszu, a zatym 5681 2 | roskazaniu nic, kiedy ci, którzy słucliać mają, miasto posłuszeństwa 5682 4 | mogli w przeciwnym szczęściu słuszniej i z lepszym ufaniem o łaskę 5683 4 | nie w prawnych rzeczach słuszność (iż tak mam rzec), a z baczeniem 5684 1 | znając ten jej gniew być słuszny, bo z mego przewinienia 5685 3 | chęci, tej miłości, tych służb ustawicznych żadną miarą 5686 3 | to na oko, iż ta, której służę, s serca mię miłuje i umysł 5687 2 | Takoweż i ono rzeczenie służebnej panny było. Wojewoda jeden, 5688 1 | też wymówka chcę aby mi służyła do tego, iżem kilka kunsztownych 5689 3 | swobodzie pannom zakonu Vestae służyły, samy sie i z dziatkami 5690 3 | złe mniemanie przywieść. Słychałem też i o takich ojcach, którzy 5691 4 | ktoreby ludzi nigdy mówiąc nie słychało, chociaż by mu dobrze nic 5692 3 | szkodzić ma, jako ja często słycham, i śmiać sie barzo muszę 5693 3 | iż to chwilkę nic było słycliać od w. m. barzo uszczypliwego 5694 2 | znowu na garki była zdobyła: Słysz. A kiedyby znowu co takiego 5695 3 | prostaków, którzy, skoro to słyszą, iż kiedy jaka białagłowa 5696 3 | nigdy ocucić w nocy, aby nie słyszała wymyślonej muzyki, lamentliwych 5697 2 | Przecławowi: Bracie kuku (bo tak słyszę zwał pana Lanskoruńskiego) 5698 2 | umieją to, co widzieli, abo słyszeli, abo im sie samym przydało, 5699 2 | nietelko takiej rzeczy, któraby słyszenia godna, na którąm sie ja 5700 4 | się, toż dopiro widzimy, słyszymy, dotykamy sie, aczkolwiek 5701 2 | chwalili jako trefne, jako smaczne, jako uczone, potym, gdy 5702 2 | co człowiek tegdy czuł smacznego. Jakoż wprawdzie serce nasze 5703 2 | tysiąc kroć jeszcze zda sie smaczniejsza. Jako też i ona druga o 5704 1 | wydwarzają, potrawy przewybornych smaków czynią, więc tego prędko 5705 4 | te rzeczy, które rzkomo smakują, ano są żółcią zaprawione, 5706 2 | folgą, przystrychnieniem, smelcem, uczyni gi dobrze cudniejszy; 5707 1 | nędzne, strapione, blade, smętne, wyschłe, a mało do ludzi 5708 4 | nikt mizerniejszy, nikt smętniejszy, nikt częściej nie wzdycha, 5709 2 | więc owo o białychgłowach smętnych a strapionych, i ta go - 5710 3 | zasię białą, bladą, abo śmiadą, iżby na to nalazła oblik, 5711 2 | miłością nie zgadzam, i owszem śmiałbych tak powiedzieć, i pokazać 5712 3 | spomina jako hamownego, bo ja śmiałbym sie założyć do tego, ktoby 5713 3 | człowieka, żaden go niema za śmiałego, t»o to, co czyni, zapamiętale 5714 3 | potkał sie z oną niepodobną śmiałością, której mu miłość dodawała, 5715 2 | niebożę, broń sie: Pachołek śmiały zapomniawszy sie i wodzę 5716 2 | teraz barzoby sie s tego śmiano. A przeto niechaj nam też 5717 1 | czego osobnego dowieść, musi śmieć i ufać sobie, bo nic nie 5718 2 | niechaj zaniecha żartów, śmiechów, zbytniego wesela, bo kiedy 5719 1 | bardzie, ani zuchwale, ale śmiele a rzeźwie poczynać sobie 5720 4 | mało tych ludzi, którzyby śmieli, nierzkąc umrzeć dla rzeczy 5721 2 | nauczył sie wiele, ale i śmielszym już do tego został przykładem 5722 4 | duszne, i to, co w nich jest śmiertelnego, wypala i gubi, a ożywia 5723 4 | ta piękność, którą oczyma śmiertelnemi tu na ludziech widamy (która 5724 4 | na świecie i najsroższą śmiertelnych ludzi skazą, a wdy niektórzy 5725 2 | wszetecznie, z dziwnemi śmieszki i wda sie w rzecz, jako 5726 2 | rzekł: Ba to – prawi - śmieszna spowiedź była, co miał na 5727 2 | barziej dziwne jest, niż śmieszne, oprócz jeśli kniemu druga 5728 1 | medicate, nie może być nikąska śmieszno teraz, kiedy złość ludzka 5729 4 | i drugiego straszliwego Smoka, Herkulesowi kościoły stawiał, 5730 3 | kosztu potrzebują, są jako smolne drwa ku rozżarzeniu ognia, 5731 4 | weźrzał, tam niemasz jedno smród, ziemia, proch a kość zbutwiała. 5732 2 | fortki, kruka, wilka i inych smrodliwych a sprosnych rzeczy nic trefnego 5733 4 | nie schodziło na żadnym smyśle; tak też i te cnoty, które 5734 4 | wszelakiej sprosności ślepego smysłu, a użyć onej oczyma, uszyma 5735 1 | drzwi zawżdy otworem stały, snadniej mógł na stronie, niż w mieście 5736 1 | przęckę miłować, a wszakoż snadźby owe słowa skazić mogły tę, 5737 2 | rzeczy wszytkich, które były snami w nieszczęściu naszym, a 5738 2 | dworzanin był ochędożny, a snażny; wszakoż, aby nie było białejgłowy 5739 4 | jako kiedy sie więc owo śni choremu, a on wielkim kubkiem 5740 2 | kazać mu jeszcze dać co śniadać. Chłop onemu uwierzywszy 5741 1 | gałęzi zawdy są do pniaka a śniatu podobne, a jeśli sie kiedy 5742 4 | mając) pod zasłoną a jako we śnie widziała. Jeśliż tedy ta 5743 2 | sie (a on od króla bierze) śniło, więc drugi raz rychło potym 5744 2 | racz sie w. m. frasować, śniłoć mi sie owo wszytko, com 5745 2 | pokazuje, jako to zna, iż go sobiepan wieldze waży; i ktemu też 5746 2 | Skoro takowa i ona była co Sobieski uczynił, aby niebaczność 5747 2 | prawi - cnota tu była a sobola czapka.~Tu też położę owo 5748 1 | Moskwa czasu na przedanie soboli. Wielka tu rozność jest 5749 2 | od soboty) nie jadać, i sobotę każdą w chlebie samym a 5750 2 | nic nie rozny piątek od soboty) nie jadać, i sobotę każdą 5751 1 | Achillis statuam una cum sociis circumcurrens powiedział: 5752 3 | amore o powścięgliwości Socratowej. Xenocrates też, panie Bojanowski, 5753 2 | zacznie mówić, to on s swoją Sokalską na plac, jako w ten czas 5754 1 | ćwiczenie, ktore wziął od Sokrata. Caesar, jako sie pilnie 5755 2 | małpo, powiodą, bo przed solą i jeść nie mogę.~Nieco też 5756 2 | będąc w Rzymie Więźniem brat Soleimana Cesarza tureckiego, Gein 5757 3 | słuchać tego niemógł, kiedy Sophocles, towarzysz jego na urzędzie, 5758 1 | et liquefa alcune virtu sopite, et congelate nell' anima, 5759 4 | co takiego ku ochędostwu sorom druga przeda, by telko ten 5760 2 | tak, porąbili hnet dwie sosni, a uczyniwszy na nich karby, 5761 2 | stopnie, na jedne wysoką sosnicą po nich wleźli, i tam przez 5762 2 | przez noc byli, obaliwszy sośnie na ziemię. Nazajutrz, gdy 5763 2 | mistrzowie, położył sie tak spać. A ci dwa niedługo też s 5764 2 | żartów siła ksiądz Buczyński spachał, miedzy któremi są drugie, 5765 2 | niedługo grając hnet jeden spadł s stołu, iż mu i pieniądz 5766 1 | pogańskiego, bo sie od Turków spadlali: nasz też polski zda sie 5767 4 | abo obali, żagle rozerwane spadną, puści sie na fortunę, nie 5768 1 | s niego czasem i suknia spadnie, a on sie po nie nie schyli, 5769 4 | Ona wszytki części świata spaja; ona przyczyną jest, iż 5770 3 | czas, kiedy to Xenoeratcs spał nie sam, był tak barzo pijany, 5771 2 | wyrzekszy zasię sie dla spania uspokoił. Ci dwa na takie 5772 1 | znacznego, wdzięcznego, spaniałego, i dobrze usadzonego; ktemu 5773 3 | przypomnię tu wnet, jako Spartanki kochały sie w tym, kiedy 5774 4 | żywioły jednoczy, naturę spasabia k temu, iż wypuszcza wszytko 5775 1 | kto tak niedba, iż dopuści spaść s siebie szacie, abo w nogawicy 5776 2 | i pożytek doma, i sława spelna. Także po roku, gdy sie 5777 2 | umrzeć, a dwie mi był jeszcze spełnić powinien.~Takowemu rzeczeniu 5778 2 | drugie pozamykał, a pana tak śpiącego kazał sługom swym nieść 5779 2 | roskazał mu, aby Pukarzowskiemu śpiącemu pół gęby zalawty zaprawił. 5780 2 | zjednoczyć nie mogł, że je spiął wirzchy do siebie tym sposobem, 5781 2 | począł ten najwyższy wołać: spieszcie się, daj was zabito, bo 5782 2 | Niebożę stradny, dźwigaj spieszno te nogi, a co naprędzej 5783 3 | hnet poczęła sie do domu spieszyć, a kiedy w drodze było, 5784 1 | obiedwie rzeczy pospołu spięte, nauka z rycerskim rzemięsłem ( 5785 2 | złości dla onej przeciwności spiętej musiały im pomocz towarzystwa, 5786 2 | tego, że drudzy po onych spiętych już z góry leźli, począł 5787 1 | nauczyło mamki śpiewać, aby śpiewaniem dziecinny płacz tuliły, 5788 2 | powiedział: Niećmy ogień, a nie śpijmy. Odpowiedziano mu, iż tak 5789 1 | Facci scntir quelli odori spirituali, cho vivifican le virtu 5790 1 | owo mówi Perche que vivi spirti che escono per gli occhi 5791 2 | ich rozerwać trudno, i tak splecione ku jednemu końcu bieżą, 5792 3 | białegłowy, chociażby grzech spłodzić chciały, niemogły by, gdzieby 5793 2 | znacie, a czego oni nie splotą.~Jednemu takież słudze, 5794 4 | po tej drabinie, która na spodnim szczeblu ma cień jakiś piękności, 5795 3 | stare niechaj uczynki one spodziwne, naschwał dobrze wypisane 5796 3 | przyjaciół stracono; a chocia spodziwnemi mękami była trapiona, jednak 5797 4 | budował, a nie ledajako, ale spodziwnym budowaniem i wielkością 5798 2 | drugim nie barzo trefnie spoi, na ten kształt, jako owo 5799 4 | ona trojaka, a ku dobremu spojona zwierzchność nad ludźmi, 5800 2 | zmarski na twarzy, siedzieć spokojem, a paciorki piać każą, grać 5801 4 | pokoju, iżby przyszli ku spokojnej myśli, która jest końcem 5802 4 | ozdobiły, i ludzie w zgodę, a w społeczność życia przywiodły, a roskazał 5803 4 | a kiedy nie ma z niczym spółki, jedno sama jest w swej 5804 4 | drabinie musiał chodzić, a tam spólne z białągłową swoją miewał 5805 4 | zboru, przezwiska, jednej spólnej miłości, pod jednym panem 5806 3 | Nad to ma też wiele rzeczy spolnych dworna pani z inemi poczciwemi 5807 2 | miłości u wszytkich, jeśli w spolnym życiu a w towarzystwie nie 5808 3 | kto Xenocrata w tej mierze spomina jako hamownego, bo ja śmiałbym 5809 3 | dobrze pisały, nakoniec spominają i te, które instygowały 5810 2 | dowiedziawszy się, iż on uczony spominając w niektórym piśmie swym 5811 2 | I to prawo, które w. m. spominasz, żeśmy je sami sobie mężczyźni 5812 2 | człowieka ku tej drobnej rzeczy spomnię) przy biesiedzie raz żądał 5813 2 | miłości Rzeczypospolitej, spomnieli Scipiona, jakim był miłośnikiem 5814 1 | pozwalam w. m. Ale to jest iny spor, czo w. m. powiedasz iż 5815 3 | wino uśpić umie, kto je sporą czaszą pije. A coś w. m. 5816 3 | Bojanowski, mówić o tym tak spornie, a mieszkać panu Kostce, 5817 2 | niech nie będzie ociętny, sporny, swarliwy, jako niektórzy, 5818 2 | roskazał, a ten, kiedy kilka sporych trunkow uczynił, począł 5819 2 | miało. A snadź w takowym sporze, a poprawowaniu mojej rzeczy 5820 4 | podług mego zdania ma, a nie sposobi tak umysłu swego, żeby wszytek 5821 2 | ludzie kn przychylności sposobiło, zadzierży i dalej je poprze. 5822 1 | który zwyczaj czyni duszę sposobniejszą ku dostąpieniu błogosławieństwa, 5823 3 | rozumieć o nich, iż one są sposobniejsze ku pojęciu nauk subtylnych, 5824 4 | chciwości. Więc obadwa te sposoby roskazowania są pożyteczne, 5825 2 | ten czas, kiedym sie miał spotkać s tobą, kupiłem oto sznur 5826 4 | nieprzyjaźń miedzy ludźmi, spotwarzać, nakoniec i zabić, gdzieby 5827 2 | Ba to – prawi - śmieszna spowiedź była, co miał na sie skarżyć, 5828 2 | słuchając często sióstr spowiedzi, zapowietrzył ich pięć. 5829 3 | tego, iż, jeśliżby takim spowinowaceniem gardzili, a umysłu swego 5830 4 | wczora i onegda mało sie nie spracował mową, bo teraz bespieczniej 5831 2 | była uciecha umysłom ich spracowanym subtylną, a prawie niebieską 5832 2 | też prosto by jaką robotą spracuje.~Zasię gdy Dworzaninowi 5833 3 | mi w. m. przypatrzyć sie sprawam niewieścim, a męskim, a 5834 2 | statecznie za rzecz tak sprawiedliwą, a pana Bojanowskiego, srogiego 5835 4 | na świecie wszytcy byśmy sprawiedliwie pragnąć mieli. Tym tedy 5836 1 | wolisz miłosierdziem być, niż sprawiedliwością sławny, albowiem kto przepuszcza 5837 1 | sędzią, abo czyj dekret sprawiedliwszy być może, jako tego, który 5838 1 | jednak szczęście nie co inego sprawiło to, że Achilles miał takiego ( 5839 3 | wygrane, bo widzę, iż mało sprawisz swą odpowiedzią. A to ktemu, 5840 2 | choć nie będzie miał żadnej sprawki, przedsię sobie najdzie 5841 4 | wszelakie bystrej, ktemu sprawnym, dzielnym, biegłym w rzeczach 5842 1 | ich też u nas ludzie nie sprosni jęli. Ale do wynalezienia 5843 1 | sama zdałaby sie wielką sprosniczą.~Takież i rękę, ktora białagłowa 5844 2 | wywoływał, a był w tym takim sprosnikiem, ale gdzieby go do czego 5845 3 | Dersniak, jeśliż sie tą sprosnością na on czas ludzie nic brzydzili, 5846 1 | rozumiem, ktoby tak był sprosny, żeby nie baczył, iż takowe 5847 2 | wymowny, by jedno zbytnie sprosnym nie był, mam za to, iż ten, 5848 4 | sie najmniejszym słówkiem sprzeciwi, tak srodze, jakom rzekł, 5849 2 | kiedy sie w niczym jemu nie sprzeciwię; tedy tak około ślachectwa, 5850 3 | słabsze ich przyrodzenie ku sprzeciwieniu sie cielesnym namiętnościam, 5851 1 | ani chcę, abych sie nie sprzeciwił wolej W. M., ani ubliżył 5852 2 | dobrze pocznie, chwalić to ma sprzyjaźliwie, a chociażby i w tym i w 5853 2 | prowadził, prędkoby sie to sprzykrzyło; a gdyż wszytek czas u dworu 5854 4 | Wapowskiego odkryć nie miał, który sprzysiągszy sie (jako ja mnimam) tajemnie 5855 4 | zjątrzyli, s czego więc bunty, sprzysięgania i ine złe rzeczy rostą; 5856 3 | białagłowa sprawiła, iż bunt a sprzysiężenie Katiliny, s czego sie tak 5857 2 | boki, jakoby tedyż człowiek spukać sie miał, niechaj o tym 5858 2 | królu, każ tu pisarze swe spuścić, tym nic nie wadzi, by sie 5859 2 | rzekł tak: Patrzże teraz, l spuścił z ręki one chustkę nieznacznie, 5860 4 | miast, więzienie, pożoga, spustoszenie ziemie, iż to może nazwać 5861 2 | pies, którego z łańcucha spuszcza, bo sie wymoże, wysili w 5862 2 | chwili jął kołatać, pan spyta, kto jest. A on; Ja, panie, 5863 3 | przeciwko białymgłowam, spytam w. m. o nieco. Powiedz mi 5864 2 | strawie, a tam zostawić oczy srebrne, jeśliby mu pirwszy wzrok 5865 2 | na koniech, pieszo, we srebrze, we złocie widział, i dziwnego 5866 1 | nikczemnymi siła mają, bo takowi średni pracą, pilnością, staraniem 5867 4 | daleko człowiek jest od onego środku, gdzie cnota mieszka, przeto 5868 2 | i nadto obiecał mięsa we środy a z masłem w piątki (bo 5869 3 | nader ganiebny występ i srogi grzech kładziesz, że też 5870 3 | niebyła ina przyczyna jej srogości, jedno ta, iż męża miłowała 5871 4 | i oną swą nadętą twarzą, srogością, pompą, szaty, złotem, dyamenty, 5872 3 | tłumili, nie z musu, ani przed sromem, jako białegłowy, bo co 5873 3 | też zasię nie tak barzo srprzyjaźliwym, jako abo pan Kostka, abo 5874 2 | taniec parami; obaczy ktoś śrzednią parę, w której był pan Wolski 5875 2 | s którym ani do gospody ssiadając wszytek dzień strawił, gdy 5876 2 | cie było pirwej w sztuki ssiekano, niżem ja do twej gospody 5877 2 | podobno i z dworzaninem sstać mogło. A przeto nie wiem, 5878 2 | rzeczy, która sie kiedy sstała należą. A teraz podźmy do 5879 2 | sie co komu nad nadzieję sstanie, hnet sie temu ludzie śmieją. 5880 1 | ślachcicewi, który jeśli namniej sstąpi s tej drogi, którą szli 5881 4 | zwyczajem doskonalsza sie sstawa. A tak Dworzanin zwyczajem 5882 2 | bo też to rada czyni, iż sstępując s kolebki ukaże czasem troszkę 5883 2 | dalej to barziej na dół sstępuje, z desperacyej obiesił się, 5884 4 | osobnych obyczajów młodzieniec sszedł s świata. A pan Lupa Podlodowski, 5885 2 | skąpy rok był barzo rad, sszedszy sie na zamek poczęli sie 5886 1 | i zdobywania przychodzi. Stądci ja rozumiem, że przystałość, 5887 2 | gromnicach, kiedy wilcy stadem chodzą, radzili miedzy sobą 5888 1 | czo widzimy nie telko w stadziech końskich, abo i inych zwierząt, 5889 4 | tego dowiódł, iż zburzona Stagira (miasto, w którym sie Arystoteles 5890 4 | jest przeciwna rozumowi i stają sie tacy niegodnemi, aby 5891 3 | przed sobą widzi, jednak tak stale a mocnie trwa sercem i umysłem 5892 4 | będzie. Do tej mężności stałość przysłuży, także też pożyteczna 5893 3 | dobrej ściąga, mamy zwać stałością, jaki był upór Epicharis, 5894 2 | niewie, czo sztuka, hnet stanąwszy w kroku, pokazuje, jakoby 5895 3 | wymalowana tak jako tako stanęła, bo ja to wiem pewnie, iż 5896 4 | pospólstwa jako s członków stanęłoby cale jedno ciało, nad którym 5897 3 | ją nakoniec umyślił (acz stanem równa mu nie była) wziąć 5898 1 | Dworzaninowi polskich słów nie stanic. dobrze uczyni, iż pożyczy 5899 1 | stopniem niżej stąpić, i zaraz stanieć musieli gdzieby mieli dać 5900 2 | swym koniu zbrojno na placu staniesz. Tu dopiero z nim było turnieju 5901 2 | miasto chłosty być w koszu) Stanisławowi Białobockicmu na biesiedzie 5902 2 | ta panna sługi, czemuby stano. Odpowiedział jej: dla koni - 5903 1 | cudzego języka, a miasto stanow Koronnych, mówi stawy Koronne, 5904 1 | grozić, dziwniej niż Indzie stąpać; wszytko to nic inego nic 5905 1 | umie. W tańcu zasię jedno stąpienie pokaże umiejętność. Muzyk 5906 2 | widząc, że mu już met jednym stąpieniem dać miała, chytrze obwarowała 5907 1 | teraz używamy, zamietać, a staradawnych na to miejsce chytać sie 5908 4 | mnie pewnie niemasz.~A tak starajmy sie, abyśmy takiego Dworzanina 5909 3 | poczciwości nie wykroczyła, starała sie wszelakim sposobem o 5910 4 | telko, iż ich słuchali, ale starali sie s pilnością, aby je 5911 3 | białymgłowam dopuszczono, aby sie starały o cudność, i o to, jako 5912 2 | tego była, aby sie o nie starano, niż ona o kogo. Słuchajcież 5913 2 | powiedział, przyszło na jednego starca, który z wesołą twarzą tak 5914 4 | niewiem, jako by jego nakład starczył. Acz drudzy królowie mają 5915 2 | brunszwisku, po usarsku, dwojako, staro i nowo, po kozacku, po tatarsku, 5916 1 | abo jeśli mu też wolno starodawne, a prawie już umarłe polskie 5917 3 | to urosło, iż w Rzymie za starodawnego wieku był ten obyczaj, że 5918 4 | Stądże był on zwyczaj u starodawnych Tatarów, iż s tej czasze, 5919 1 | czego dowodząc, wyrwie jakie staropolskie z Bogarodzice słowo, a s 5920 3 | swe na świat, od których w starości onegoż sie wzajem nadziewają, 5921 2 | bohatą, bieret wielki rogaty, staroświecki, sam też obwysz jakoby na 5922 1 | nie telko mie nie obrazi starożytne słowo, ale je wolę, niż 5923 4 | był być królem, to jest starożytnego domu pana, skłonnego ku 5924 1 | uwieść nigdy nie mogło, starzuchnym będąc, na lutni sie uczył. 5925 1 | białągłową, niż prawemu, a statecznemu mężowi, ktory temi roskoszkami 5926 2 | młodym pachołku chwalą ludzie stateczność a postanowienie, bo sie 5927 3 | kamiennego serca, które za statecznością spodziwną, gwałtowniej się 5928 2 | czasu, a raz ku rzeczam statecznym, drugi raz ku biesiednym, 5929 1 | jego, tak w kunście, jako i statku, żeby znać było, i co pocznie, 5930 1 | Alexander wielki ad Achillis statuam una cum sociis circumcurrens 5931 1 | misterniejsza jeśli pictura, czy statuaria, której u nas nie znają; 5932 1 | Lycurgus też w swoim. surowym statucie muzykę pochwalił. Lacedemonianie 5933 3 | nie miłuje podług tegoż statutu, któryś w. m. allegował.~ 5934 2 | przed panem z wesołą twarzą stawać, nie pochmurno, ani niemo, 5935 4 | pospolicie sie odmieniają i stawają sie niesprawiedliwemi, niepowścięgliwemi 5936 4 | niecnotliwie, toż potym stawamy sie abo cnotliwemi, abo 5937 1 | słów wybornych polskich, stawiać czeskie dobrze niż nasze 5938 4 | Smoka, Herkulesowi kościoły stawiał, i takie jemu jak Bogu modły 5939 4 | a schodziech pospolitych stawiali; tak wiele dla nieśmiertelnej 5940 1 | takowąż bronią jako i on stawić sie na placu, przeto umieć 5941 1 | dziwnie rozprościwszy, jakoby stawu w nim nie było; a zasię 5942 1 | miasto stanow Koronnych, mówi stawy Koronne, bo to jest nie 5943 3 | niechcieli, aby radniej nad nimi stępili miecze swoje, bo tak - prawi - 5944 4 | ślepotę tak, jako on poeta Stesichorus przyść miał; abowiem zwykł 5945 2 | będzie dobrze to czynił, stokroć jeszcze więcej ludzie ważyć 5946 3 | winie palec, i napisz to na stole.~Odpowiedział pan Kostka: 5947 1 | Maciejowskiego szkoły ku wysokim stolicam i dostojeństwu przyszli; 5948 4 | dostojeństwu a wysokiej stolicy bieżą, jedne w pół kresu, 5949 2 | iż tej wieże jest w około stóp czterdzieści, a ja powiedam, 5950 3 | czym mogła być więtsza stopa Herkulesowa niż drugich 5951 1 | rozsądkowi jego, który wielą stopni, niż mój jest wyszszy. Gdy 5952 3 | prawą a istotną długość stopy, s tej dopiero stosując, 5953 2 | takową przestrogą niechaj sie stosuje bacznie ku temu wszytkiemu, 5954 4 | zamarszczoną twarzą wszytki stosy przeciwnej fortuny. Przystoi 5955 4 | nieumiejętność a głupstwo, stowarzyszywszy sie z onym fałszywym mnimaniem, 5956 1 | podobne czyniła, na czo ja ze strachem patrząc i słysząc ich cięszkie 5957 1 | mam naleść M. księże, nie straciłem nic, i nie rozumiejąc o 5958 4 | panowie czynią, aby poddani stracili serce i za swoim rozerwaniem 5959 3 | temi długiemi rozmowami straciliśmy to wszytko, co sie jeszcze 5960 2 | iż były czyjeś insze hnet straciły tę cenę, i zdały sie barzo 5961 3 | zacnych ludzi jej przyjaciół stracono; a chocia spodziwnemi mękami 5962 3 | stałą, bespieczną, a nie strapioną, słysząc też mądre napominanie, 5963 2 | trefnować ma; bo ludziom strapionym wszelaka trefność jeszcze 5964 4 | jako kiedy owo kto śpi a straszliwe sny nań przychodzą. Otóż 5965 4 | paszczęki tego i drugiego straszliwego Smoka, Herkulesowi kościoły 5966 1 | postawą srogą, odętym wąsem straszyć miał, a nie umiał łagodnie 5967 2 | na tym więtsza nierówno strata była, niż zysk, gdzieby 5968 3 | Phryne całą jedne noc na tym strawiła.~Nuż Pericles, który i słuchać 5969 3 | niczemu nie pr/yszedszy próżno strawili. A kiedybych tego nie baczył, 5970 3 | Takich wieni wiele, którzy strawiwszy głupie czas, a nie mogąc 5971 4 | Prometeus przed zbytnie czujną strażą przystępić nie mógł. Aż 5972 4 | przyrodzone doległości i myśli strestane tak go umocnić może, iż 5973 1 | nie bojąc sie niczyjego strofowania mówić to, czo mi naprzód 5974 2 | m. moje frasowliwą grę strofujesz, i chcesz, aby ten frasunek 5975 1 | rozumienie, jako czo któremu strojewi służy, chcialbych, aby w 5976 2 | starać, aby nietelko był strojne, ale też i warowno, a gdzieby 5977 2 | brodę, zda sie sobie barzo strojny, a drugi, mając botki gładko 5978 3 | która jest wszytkich cnót strożem, a której sie miedzy mężczyznami 5979 2 | jeden florencki s familiej Strozzi wywołanym s Florencyej będąc 5980 2 | sie w cieniu przy jakiej strudze, tak Ja też odpocznę sobie 5981 2 | jako łatwiej na kobzie dwie strunie nastroić, niż trzy, żeby 5982 4 | piegi s twarzy, abo słodki strup dziecięciu zegnać, a tego, 5983 2 | pana Kaspra Maciejowskicgo, Stryja w. m. M. panie Lubelski, 5984 2 | który oddawszy dary, dwie strzałce od Cara, a chustkę modrą 5985 2 | Biskup posła odprawił, a za strzałki carowi kulę żelazna od piszczka, 5986 2 | Jako starzy ci niechaj sie strzegą zbytniej chluby a powiedania 5987 4 | cnotami ozdobiony, miłował, strzegąc tego, żeby w co nieprzystojnego 5988 2 | łuk duży ciągnie i nieźle strzela, każdego, kto jedno w dom 5989 1 | mieć, żeby z łuku dobrze strzelał, pięknie stał za nim, dociągał 5990 4 | wzrok chciwym a ustawicznym strzelaniem na upodobane ciało, co dalej, 5991 2 | przykład, jako kiedy owo chciwy strzelec na łupieźa zmierza, albo 5992 2 | pirwej tam utknąć ma, gdzie strzelono, niżby mógł ten, kto rzekł, 5993 3 | rzędu na koń, do ostrog, do strzemion używać dopuszczano. Chciałem 5994 3 | wspaniałe serce, powściągliwość; strzeżże tego w. m., abyś ich do 5995 4 | człowiek nie dużością, nie mocą strzymawa sie od złego, ale iż wolej, 5996 4 | ów, który sie póki poty strzymywa, daleko mniejszego karania 5997 3 | strzygą, iż przed wodą "strzyżono" wymówić nie mogła.~Upór 5998 2 | człowieczy, iżby ten, kto onego studia, ina rzecz usłyszał, niż 5999 4 | przywraca je Bogu, jako tej studni, s której wyszły; ona żywioły 6000 4 | piękność początkiem jest i studnią, s której wszytcy czerpają, 6001 1 | takowąż harmonią miałaby być stworzona, i dlatego, kiedy muzykę 6002 3 | jako jest od tych panów stworzony.~Odpowiedział pan Wapowski: 6003 1 | też nie źle podoba, kiedy stworzy sobie nowe słowo, ale na 6004 4 | naschwał dla tego przyjemne stworzyła, żeby łatwiej gładką twarzą, 6005 3 | wzrok z wzrokiem często styka, bo w ten czas jeden drugiego 6006 4 | oczyma wszytkiego świata styrować tego okrętu, do którego 6007 4 | fortunę, nie używając już ani styru, ani kompasu, ani żadnej 6008 1 | Praeterea gdzie mówi, iż substantia non recipit majus nec minus, 6009 1 | historyej, ale też i te subtelniejsze nauki, w których są przyczyny 6010 1 | przyrodzenie nie ma tego tak subtylnego rozdziału, i owszem (jakom 6011 2 | więtszą roskoszą przyjmują i subtylniej rozeznać ją mogą, niż drugiego, 6012 3 | Philozophia, iż kto ciała subtylniejszego, ten i rozumu bystrszego 6013 1 | zemdlona mowa, (jako sie na tę subtylnośc drudzy wydają, aby sie pokazali, 6014 2 | nikt nie dojdzie, ale ani subtylności ich zrozumieć może. A przeto