| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Lukasz Górnicki Dworzanin Polski IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Ksiega
8017 4 | wykopawszy około niego zielsko, cirnie, oset, to jest żądze 8018 1 | przyjeżdżali ludzie z roznych ziem, którzy będąc wielkimi prostaki, 8019 2 | słuchaj onego nie ubogiego ziemianina, co na karasiu jeżdżą, a 8020 2 | takież raz, gdy posłowie ziemscy przywodząc pany koronne 8021 4 | iż niebieska zwierzchność ziemską sprawuje; ona odwraca umysły 8022 4 | odpoczynie każdy s prac ziemskich. Tu wytchnie z nędz, w których 8023 2 | prawdziwie miłować i we czci jako ziemskiego boga mieć, będzie, wszytek 8024 2 | jakoć sie zbiera wczas na zimę. I okrom tych słów nie dał 8025 3 | dyamenty skruszył, a zagrzał ów zimny lód, którym cnotliwe białegłowy 8026 3 | powróz, który dla związania ziół s sobą była wzięła, aby 8027 3 | pospołu s siostrą swą po polu zioła, gdy sie jej zbytnie pić 8028 4 | rozum, źwirzętom smysły, ziołom moc, kamieniom własność. 8029 2 | Odpowiedział ten: Kiedybyś to ziścić chciał, a był tajemnym, 8030 2 | Zebrzydowski Kapellana, zjadłego księdza, któremu był wrzód 8031 3 | postępki nie telko taki zjątrzy przeciwko sobie białegłowe, 8032 4 | sie przeciwko niemu nie zjątrzyli, s czego więc bunty, sprzysięgania 8033 2 | trębacza: przejedź. A trębacz zjąwszy czapkę, z wielką, uczciwością 8034 2 | żeby którego z nich nie zjedli. Jeden powiedział: Niećmy 8035 3 | pokaże, i wiele sobie łaski zjedna. Jedno iż, kto oczu swych 8036 2 | i lekarza tobie dobrego zjednamy i o ine potrzeby nietrzebać 8037 2 | któremu służyć będzie, i zjednaniu sobie miłości u wszytkich, 8038 3 | obaczywszy ono, żalem wielkim zjęta, bieżała jako nadalej mogła, 8039 3 | młodych pachołków, miłością zjętych. Więc kiedykolwiek wycieczka 8040 3 | człowiek, tak też s tego złączenia dwojga osób, mężczyzny z 8041 3 | tego ona przez to dwoje złączenie mężczyzny z białągłową wypuszcza 8042 3 | był s pokorą, a ze wstydem złączony, bo te dwie cnocie białągłowę 8043 3 | i obyczajów s pięknością złączonych niemasz, ani było nigdy 8044 4 | wiele tym traci, kiedy sie złączy s tą rzeczą, której skażenie 8045 3 | sobą sie wieczną przyjaźnią złączyli i sprzysięgli, ale (co więtszego) 8046 2 | odpowiedział: wierę niewiem zlali, dobrali była, bo na ten 8047 3 | opatrzyć i przysięgi tym złamać oni niemieli. A to tak. 8048 2 | szyję, kto rękę, kto nogę złamał, ledwo podobno jeden abo 8049 4 | powrozy porwą, maszt sie złamie, abo obali, żagle rozerwane 8050 3 | białegłowy, a wdy im samem zleca obronę a straż miasta, a 8051 3 | dwornej paniej to naprzód zlecam, aby była ludzką a przyjemną 8052 2 | czci darmo nie odnosił, zlecę jemu tę posługę. A to wyrzekszy, 8053 2 | to tam niechaj komu inemu zleci, zwłaszcza kto chce tak 8054 2 | mnie tu Jest zwirzchność zlecona, roskazuję to w. m. abyś 8055 1 | czas, gdy sie rozgniewał, zlęknąć sie, w nie wezrzawszy, nie 8056 2 | powiedział, iż niebożątko chłopek zlększy sie umilkł i poszedł precz, 8057 4 | nie obaczył, cnotliwie żyć zliczyły, czyli ma Dworzanin hnet 8058 2 | strachu. Aż wdy nakoniec zlitowali sie nad nim, a wrzeczy to 8059 3 | ani od nieprzyjaciela był złnpiou, ani od sąsiada uciśnion. 8060 2 | pieszo, we srebrze, we złocie widział, i dziwnego sie 8061 3 | wielekroć głównicy, złodzieje, złoczyńcy, zbójce, zdrajce otrzymywają. 8062 2 | tym mieście, gdzie pełno złodziei.~Jednego czasu tez towarzysz 8063 2 | Rotmistrz zakołysawszy głową: To złodziej chytry, jakoć sie zbiera 8064 4 | prawa, rospusta, łupiestwo, złodziejstwo, i częstokroć upadek wszytkiego 8065 2 | wymyślając niezwyczajne klątwy i złorzeczenia, jako na to są Włoszy mistrzowie, 8066 4 | śmierci płacze, a nieszczęście złorzeczy, które, mając władzą nad 8067 2 | będzie dworzanin obmowcą złościwym, zwłaszcza o panie o swym, 8068 4 | czyni, tym go ludzie za złośliwszego, a onemu, o kim źle mówi, 8069 2 | czyim niemiano, bo takowy złośliwy język godzien bywa przykrszego 8070 2 | trefnować; ktemu musi nie być złośliwym, jadowitym, drażniąc ludzie 8071 4 | srogością, pompą, szaty, złotem, dyamenty, ktemu chowając 8072 2 | nie nazowiesz, kiedy dobry złotnik, wziąwszy w rubin, który 8073 Ded| jako nie Orzechowskiego złotym, ale moim ołowianym piórem, 8074 2 | przed bitwą, pospolicie hnet złożą i oslabieją, gdy ku rzeczy 8075 2 | izbę, gdzie fraucymer miał złożenie, pochodniami rospalonemi, 8076 4 | kształtownie urodzonych abo złożonych, albo uczynionych ma swe 8077 2 | które pospołu na ubiór złoży, aby sie s sobą dobrze zgadzały; 8078 2 | Jego M. niechce tej powagi złożyć s siebie, aby sie też s 8079 2 | jako wiele inych baśni złożył, tak by też był tę jednę 8080 1 | aby sie jej na twarzy nie złupała, ani sie obeźrzy, chyba 8081 3 | ganiebniejszego, jako kłamliwą gębą złupić poczciwą białągłowę z dobrej 8082 1 | to dla tego, aby nie był złupion z onej prawdziwej zapłaty, 8083 2 | pierścieni, aby ich nie zmaczał, i dał je trzymać jednemu, 8084 4 | księgę, i obawiam sie, aby ci zmarli, które tu wspominam, memu 8085 2 | szedziwy włos, drżące ręce, zmarski na twarzy, siedzieć spokojem, 8086 2 | barwierz: Tak to, widzi w. m. zmartwiało ciało od razu, ale po trzecim, 8087 3 | ciało ustawicznym bólem zmartwione, jako wielkiej boleści, 8088 2 | wyprawili, abych was tą zmazą i wieczną sromotą pocieszył. 8089 1 | przodkowie jego, zostawi zmazę na domu na swym, a nie telko 8090 1 | umiał zapalić, podwieźć, zmiększyć, zwycięży ć, przełamać wedle 8091 2 | iż o pierścieniach nigdy zmienka nie była, a u króla na palcach 8092 2 | którejeś w. m. teraz uczynił zmienkę, a pokaż w. m. drogę, którą 8093 4 | mowiło, ku któremu Dworzanin zmierzać ma, ja rozumiem, iż ten 8094 2 | będzie ciężko poczekać, aż ją zmierzę. A to mówiąc, wyjmie z rękawa 8095 2 | tobą, kupiłem oto sznur dla zmierzenia, abych wiedział pirwej, 8096 2 | strawił, gdy sie już było zmierzkło, szedł sam, sług nie czekając 8097 2 | zawołał: panie, rychłoż wdy zmierzycie, a nigdy mu sie nie odezwano, 8098 2 | czekając przedsię, ażeby wieże zmierzył; nakoniec, gdy kilka razów 8099 3 | przodkowania, ktemu głupstwo zmieszane z okrucieńswem; bo one starają 8100 2 | bezrozumne, iż sie czasem zmiłują na cudzy smak, wierząc więcej 8101 2 | musiałbych sie znowu z nią zmówić. Słysząc to ów, który przegrał 8102 2 | gdy ja kilka conjuracyi zmówię, potłucze hnet te wszytki 8103 2 | i siła o nim dzierżał, zmówił sie z babą, która pod zamkiem 8104 1 | ludzie na świecie na to zmówili, rozebrać po jednej między 8105 2 | głównego swego nieprzyjaciela, zmówiwszy sie, nie rozdrapają, jako 8106 Ded| Pruskiemu, Mazowieckiemu, Żmudzkiemu, i inszych wiela państw 8107 1 | włoskim kształtem dom piękny zmurować kazał, jako dla wiela inych 8108 2 | grochem Popluska, mlekiem zmyje, a potym chychu na trzy 8109 2 | człowiekiem, tedy mu sie zmylą szyki. A zasię kiedy pan 8110 1 | nie myśli, prosto jakoby zmylić ani umiała ani mogła.~Tu 8111 1 | wielką pilnością, aby nie zmylił, wyciągnąwszy szyję, nie 8112 3 | nader pragnie, musiałby siła zmyślać, wiele nie baczyć, tak wdzięcznego, 8113 2 | przyczynę jakiej rzeczy iną zmyśli, niźli jest; abo kiedy kto 8114 2 | rzeczy, którąm ja był sobie zmyślił, nic nie była. Takżeby sie 8115 2 | co oni byli dla kunsztu zmyślili.~Co sie zasię wtórego żartu, 8116 1 | u kmiecia, ale głośnego, znacznego, wdzięcznego, spaniałego, 8117 3 | czego ja pragnę, skąd sie znaczy, iż mnie ona nie miłuje 8118 4 | Aleksandrowej przeciw niemu (których znaków była siła) i to jest niepośledniejszy, 8119 4 | przychodzi lecie ku najwyższemu znakowi.~Nuż miesiąc ten bierze 8120 3 | osobne białegłowy, które znasz, na pamięć przywiódł, co 8121 3 | i mogą swoją pięknością znędzić abo ubłogosławić; dać zdrowie 8122 4 | jedno sie młodym ludziom znidą, a jeszcze drugie rzeczy, 8123 3 | przybywa, iż ani pamięć jednego zniesie, ani język tej prace zdoła. 8124 1 | niema sie psować, niema zniewieścieć, aby sie za tym nie musiał 8125 4 | miały, jedno to, że człowiek zniewieścieje, a młody zwłaszcza na dziwną 8126 4 | którzy opanowania, abo zniewolenia godni, abo, aż dla pożytku 8127 3 | nimi przywłaszczyli, i tą zniewoliliśmy niebogi nad przystojeństwo.~ 8128 3 | dziwujemy, kiedy białagłowa zniewolona temi rzeczami, ulituje sie 8129 3 | swemu i naszemu, jako już zniewolonemu ciału rozkazowała, bo tak 8130 3 | Za czym on nieboraczek zniewolony miłością musi tak wiele 8131 3 | iną rzecz odwracać a zatym znikać nieznacznie onej o miłości 8132 1 | miarą przestąpić niemógł, znikając tedy, a w rzeczy nie pragnąc 8133 4 | niwecz obróciło, i poddani znikczemnieli, i pan stracił wziętość, 8134 1 | zaprawdę radbym jakokolwiek zniknął, a to dla tego, iż widzę 8135 3 | sie to, co niedopuszcza zniszczeć narodowi ludzkiemu. Bo, 8136 3 | będzie chciała, aby ono żniwo, na które miłość robiła ( 8137 4 | niźli w. m. masz tak barzo zniżać Dworzanina, aby nic nie 8138 2 | poda na dalą, na głębią, zniży, skróci podług potrzeby; 8139 4 | jest łagodne, gładkie, a znośne, jako kiedy dobrzy królowie 8140 3 | wiedzieć) skoro ono kto zoczy, a pocznie mieć w podeźrzeniu, 8141 3 | jako Cesarza Tureckiego, Zofiego, co tam za ćwiczenie, co 8142 1 | chciał, wzgardziwszy chlebem, żołądź jeść, jako starego wieku 8143 3 | wyswobodzenia mieli, w smętek a w żółć sie wszytka obróciła. A 8144 4 | które rzkomo smakują, ano są żółcią zaprawione, bo ktokolwiek 8145 2 | wszyscy jednego czystego żołnierza i męża doświadczonego, który 8146 2 | uczonym o księgach, a z żołnierzem o wojnie rzecz prowadził, 8147 2 | rostrucharza, że zbytnie drogo żołnierzewi zacenił konia, powiedając, 8148 1 | takiej dysputacyej, gdzie żołnierzom będzie wolno używać swego 8149 1 | nigdy tak wiele mężnych żołnierzów, jako z domu księdza Maciejowskicgo 8150 3 | chijscy jednego czasu z żonami i z dziećmi prze pewny występ, 8151 2 | Siedleckim a s Korzbokiem grał żorawka. Jedno - prawi - zgryź ten 8152 3 | żadną przyczynę iną nie zostałam na tym nędznym świecie po 8153 2 | wszytkiego. I tak jedni zostali przy panie, drudzy odeszli 8154 4 | więcej my wszytcy w. m. zostaniem powinni, im więtsza będzie 8155 2 | iż w. m. w swym błędzie zostaniesz, to dla tego, abyś za swój 8156 2 | s tych rzeczy, które nam zostawili, jako s pisma ich, z budowania, 8157 1 | abyś nie musiał na zad zostawszy nic nie powiedzieć, jako 8158 1 | sobie, idzie za ludźmi, a zostawuje zawdy miejsce czemuś tam 8159 4 | przeto, panie Bojanowski, nie zow w. m. drobiozgiem żadnej 8160 2 | kiedy kto murzyna białym zowie, abo wielkiego chłopa karłem, 8161 1 | panie Kryski, (jako je zowiecie) rozmowne, będali w sobie 8162 2 | wieczerza kosztowała, tyle zrachowanego summą przy każdym dniu stało, 8163 2 | chocia miał grzbiet barzo zraniony, wszakoż przedsię pomaluczku 8164 3 | wdzięcznie, co białegłowy zrobiły, i pobratawszy sie z nimi, 8165 2 | wołać, chceszli, aby cię zrozumiał. Przyjechał zatym pan krakowski 8166 1 | ktore znaczniejsze, ktore źrzetelniejsze, ktore włośniej rzecz opisuje. 8167 2 | był piękny i dobry, rząd źrzetelny, świetny, barwy te, które 8168 2 | przedał i zawdy sam najlepszą zrzucając, jeszcze musiał dawać niemałą 8169 1 | raczyłeś na mię włożyć, zrzucić go s siebie ani mogę, ani 8170 1 | poczciwa pani jedna takiemuż zuchwalcewi na biesiedzie powiedziała: 8171 1 | tym kształtem, jako owi zuchwalcy, którzy całą gębą mówią, 8172 4 | hardości, gniewu, łakomstwa, zuchwalstwa, i wszytkich inych obyczajów 8173 2 | nowe stroje są świetne, zuchwalstwem rospustnym które jest ze 8174 2 | krótki nieuczciwy, a długi zuchwały. Owa niemasz nic, coby chwalili. 8175 3 | a do skończenia wojny i zupełnego zwycięstwa wiele jeszcze 8176 4 | życiu należą, niemamy ich zupełnie od przyrodzenia, abowiem 8177 4 | podlega czemu, już nie jest zupełnym panem. Przeto ugruntowawszy 8178 3 | mężnych oszczep jest miasto żupice, a paweza miasto sukniej. 8179 3 | telko w jednej sukience, a w żupicy, żadnej rzeczy z sobą nie 8180 3 | podobno w, m. załawiasz na zwadę, aby sie wczorajsze wspomniało, 8181 2 | szczyrszy. Ale hnet sie zwadzi, uieustawiczny, prędko sie 8182 1 | niedawno jeden, gdy mu w zwadzie ud oszczepem przebiło, powiedział, 8183 4 | pewnej affekt nigdy nie zwalczy, który to affekt s ciała, 8184 4 | Jako je Łacinnicy Optimates zwali, abo od wszytkiego wobec 8185 3 | miłość poczciwości, nie zwalić, ale spadać sie musi. Co 8186 2 | mięsa jeść nie śmie, aby zwaniem nie poruszył hawtów, także 8187 1 | trzeba żeby przeczcił i zwartował, aby mógł wiedzieć, czo 8188 3 | Bojanowskiego barziej nie zwaśnił.~Mieszczanie chijscy jednego 8189 3 | sie tego dowiedzą) na sie zwaśnisz. A niewiem by i nie mężczyzn 8190 3 | o swym błogosławieństwie zwątpiła. Ale miłość, której sie 8191 4 | panie Wapowski, o w. m. zwątpili, alem ja przyjechania w. 8192 1 | którym sie podoba człowiek żwawy, a takiego nazową biesiednym: 8193 1 | nic jest, jeśli w każdym zwiąsku słów (czo lacinnicy sentencyami 8194 3 | pożądanego owocu, a będąc związaną mocnym łańcuchem, to jest 8195 3 | miecąc jej powróz, który dla związania ziół s sobą była wzięła, 8196 2 | ludźmi czyni, aby szalony o związanie, a chory o ohyzdę na chwilę 8197 3 | niebożątko chytrością chłopią zwiedziona, niebyła godna jeśli nie 8198 1 | drugi powiedał o sobie, iż zwierciadła w mieszkaniu swym niechciał 8199 1 | stadziech końskich, abo i inych zwierząt, ale też patrząc na drzewa, 8200 4 | gorącość od ognia. Cudność tedy zwierzchnia prawdziwy znak jest a piątno 8201 4 | wszytkich rzeczach, które zwierzchniemu panu należą, zdawam.~Zaś 8202 3 | chcąc ujść surowej naszej zwierzchności, którąśmy sobie sami nad 8203 3 | zamków, miast cnocie ich zwierzonych, jako wiele białychgłów 8204 2 | dłużej skrytego ognia nosić, zwierzyła sie tego towarzysce swej, 8205 2 | zasię, kiedy kto krótko, zwięzliwie, trefnie, a s prętka co 8206 2 | na jednym telko, krótkim, zwięźliwym, a s prędka rzeczeniu zawisła. 8207 4 | święcicę ze stateczności zwiodą.~Takoweż też abo tym podobne 8208 3 | miłością człowieka ten okrutny zwirz białagłowa przywiedzie, 8209 4 | Nadto chciałbym, aby ten zwirzchni pan miłował Patryą i poddane 8210 4 | główny porządek wszytek i zwirzchnia władza na panu samym zawisła. 8211 4 | który da sie zwyciężyć tej źwirzęcej miłości, ku której s krewkości 8212 4 | gniewliwy, bo duch każdego źwirzęcia na ciele na swym wyraża, 8213 4 | naśladując smysłów zostać źwirzęciem, albo naśladując rozusu 8214 4 | coś ślachetniejszego, a zwłasniego swego, ku czemu ciągnąć 8215 2 | chciałbych ja jeszcze słyszeć coś zwłasniejszego około zabaw dworskich, co 8216 4 | nieba pokazuje, a za tą (zwlekszy s siebie żądze i chciwości 8217 4 | szczodroby swej nie tai, ale zwoływa sąsiadów do tego, aby wszytek 8218 2 | rad barzo chadzał w swoim zwyciężnym wieńcu, aby pokrył one łysinę. 8219 4 | rozsądkowi, ale nakoniec rozum zwyciężony od chciwości cielesnej, 8220 3 | umie tak płakać, iż onym zwyciężyłby najokrutniejsze serce. Nuż 8221 4 | nigdybyśmy sie źle czynić nie zwyczaili. A zaś też ani grzechy są 8222 4 | s tego, czego nie czynić zwyczaimy, nałóg roście, a cnota na 8223 4 | sprawiedliwości i w dobrych zwyczajach żyli, ale mi sie widzi, 8224 1 | sie trefi słowo już tak zwyczajne, tak utarte, że je niemal 8225 1 | wyszszego rozumu, a nie tak zwyczajny, jako ten, którym pospolicie 8226 2 | owemi (do Boga odsyłając) zwykłemi słowy, ale ten czas wszytek, 8227 4 | zawdy tedy piękne odmawiać zwykły, i za tym to idzie, iż muszą 8228 3 | opakując onych powściągliwe życic, godzien (jakoś w. m. powiedział) 8229 3 | i owszem rychlej chęć a życzliwość; ale kiedy czas i pogodę 8230 1 | ludzie patrzyć i jemu samemu życzyć będą; a to jako rzecz droga, 8231 4 | a zatym począł tak:~Nie życzyłbym tego żadnemu z w. miłości, 8232 3 | wszytcy w onym mieście ludzie życzyli, okrom jej ojca, który dziewkę 8233 2 | potrzebne, tedy sie już tam nie zyda, ale je ma odłożyć na iny 8234 3 | żona Alexandrowa króla żydowskiego co uczyniła; ta po śmierci 8235 2 | nakoniec i za pogany, i za żydy, nie modlił sie za Kardynały, 8236 2 | najosobniejszy, a tego wieku król Zygmunt sławnej pamięci ociec pana 8237 1 | Jego M. po śmierci Krola Zygmunta świętej pamięci, ojca swego, 8238 Ded| Krześciaństwie panu, Panu Zygmuntowi Augustowi z łaski Bożej 8239 1 | przypowieść u Grekow: tak żyj, jakoby tego nikt nie uczuł, 8240 3 | instygowały u prawa abo sie zyjmowały za czyje niewinność i ze 8241 3 | ma starać, aby poczciwie żyła, ale też, aby nikt o niej 8242 4 | iż, chocia on w kościach, żyłach, w członkach nie siedzi, 8243 4 | członek jego, najcieńsza żyłka, najliższa kosteczka jest 8244 2 | twoi słudzy pobrali nam żyto i już je młócą. A ten zasie: 8245 2 | w. m. żeś słyszał, jako żyweś ni od kogo nie słyszał. 8246 2 | którzy, by byli do tego czasu żywi, takby byli złością nasze 8247 3 | powinowatych na świecie żywiąc, miały wspominać sobie, 8248 3 | przez długi czas tym sie żywiło, nie miało inej odelgi jedno 8249 3 | poczęli sie zdobywać na żywność. W tym czesie ich białegłowy, 8250 4 | którym ludzie nabywają sobie żywności. Ale mądrości gruntownej, 8251 4 | jako kiedy sie człowiek w żywocie zacznie, pirwej zawdy natura 8252 4 | ku swej zupełnej sile a żywości, bo na ten czas już sam 8253 1 | wzgardził hnet tym nędznym żywotem, ktory jedno do trzech dni 8254 4 | dzielności; otóż obadwa te żywoty Łacinnicy na activam a contemplativam 8255 3 | ku wszytkiemu, śmielszy, żywszy niż ten, kogo miłość nie 8256 1 | jeden na drugiego wotum zzwala, żebym ja też na jednę z