Piesn

  1 Inc   |             nic nie pisząc sam, uczyć w tej mierze~Powinności piszących
  2 Tresc |            jednych błędów, nie wpadać w drugie~Jednoton naganny.
  3 Tresc |               Tworzenie wyrazów~Praca w poprawie i wykształceniu
  4 Tresc |          ożywiać żale poety~Zimny ton w elegii nieznośny. Pisarze
  5 Tresc |          pisarze~ ~O epigrammatach~Co w sobie mieści epigramma.
  6 Tresc |        Marcyjalisa. Czego się chronić w żartach i fraszkach~Duch
  7 Tresc |          pisarze~Czego się wystrzegać w satyrach. Styl satyry. Zdanie
  8 Tresc |         poezyi dramatycznej. Stan jej w Grecyi, w Rzymie. Upadek.
  9 Tresc |      dramatycznej. Stan jej w Grecyi, w Rzymie. Upadek. Powstanie.
 10 Tresc |             Powstanie. Stawniejsi jej w różnych wiekach i narodach
 11 Tresc |               naszych ma prawo~Sztuka w zadziwieniu umysłów i poruszeniu
 12 Tresc |              bohatyrze Tassa~Porządek w osnowie dzieła~O powieściach
 13 Tresc |   bohatyrskiego~ ~O komedyi~Powstanie w Grecyi komedyi dawnej. Autorowie
 14 Tresc |              Niesprawiedliwość ludzka w szacowaniu talentów~Jak
 15 Tresc |           natury zapala dowcip~Sztuka w sądzeniu i czynieniu wyboru
 16 Stan  |                Panie, łaskawy, tronu,~W którym nauki mają schronienie,~
 17 Stan  |            jej własne.~ ~Wszystko się w pewnej mieści osnowie,~Złe
 18 Stan  |        narzeka smutnie -~ ~Zawsze się w pewnych zamyka szrankach,~
 19 Stan  |         rodzajów tony.~Sam tylko może w treściwym rymie~Wstawić
 20 Stan  |            wzoru,~Nie wstyd mię upaść w dobrym zamyśle.~ ~Czcią
 21 Przed |         znajdą zaletę.~ ~* Szymonowic w Przedmowie do Wolskiego~
 22  1    |            niebios drogi,~Bez którego w ozdoby sam dowcip ubogi!~
 23  1    |            nauki niwie,~Których naród w chwalebne wieńce uczcił
 24  1    |        niebeśpiecznym ogniem zapalony~W śliskie się rymotwórców
 25  1    |            siły.~Płodna zawsze natura w wyborne dowcipy,~Różne między
 26  1    |                Komu trudno przychodzi w rym związać dwa słowa,~Tego -
 27  1    |           trzeba i słów rozmaitych 1.~W czym całą trudność częste
 28  1    |           ułatwi pisanie,~Byleś tylko w początkach uwagę miał na
 29  1    |            miarowy dwóch rymów słodko w uszy wpada.~A zatem na ich
 30  1    |               zastąpić ubóstwo skąpej w myśli głowy.~Pozorne to
 31  1    |                nie ślepym trafunkiem.~W niej się zielenią lasy,
 32  1    |               niej się zielenią lasy, w niej się łąki śmieją,~Grzmią
 33  1    |          kózki skaczą;~Zamki zwalone, w gruzach wielkości swej płaczą.~
 34  1    |               to leży pomostem.~Ryczy w odległych puszczach głodem
 35  1    |        zwierzę,~Rybak chytre zastawia w jeziorach więcierze.~Tysiąc
 36  1    |          zdobi niebieskie sklepienie,~W cichej nocy okropne panuje
 37  1    |            pieśń nucąc przyjemną.~Idą w pole rolnicy, ciągną w jarzmo
 38  1    |            Idą w pole rolnicy, ciągną w jarzmo woły;~Ci orzą, tamci
 39  1    |             do stodoły.~Wszystko może w naturze do robót twych służyć,~
 40  1(2) |               podobne wiersze, czegoś w nich zdaje się braknąć.
 41  1(2) |      zaspakaja słuchacza i niejaką mu w uszach sprawuje rozkosz;
 42  1(2) |              zdobią". (Ks. Kopczyński w Przyp. do grammat. na klas.
 43  1    |            przechodzi mety.~Czyż mogą w lasach morskie przebywać
 44  1    |        śmiertelny,~Stawia go na plac, w rękę kładzie oręż dzielny -~
 45  1    |        Malarze!~Umiejcie żywość myśli w pewnej trzymać miarze.~Jeżeli
 46  1    |               otrzymacie, ten pożytek w zysku,~Że będziecie w powszechnym
 47  1    |         pożytek w zysku,~Że będziecie w powszechnym ludu pośmiewisku.~
 48  1    |               a nie widzimisię.~I cóż w obrazie twoim po pięknym
 49  1    |              po pięknym cyprysie,~Gdy w morzu tonącego malujesz
 50  1    |               szpecą. A jeżeli sucha,~W twardy kamień czułego wlać
 51  1    |                gdy struktury~Nie znać w niej ni biegłego architekta
 52  1    |           Jeżeli potrzebnego nie masz w nim układu.~Ten, który ma
 53  1    |                Ten, który ma porządek w przyzwoitym względzie,~Wie,
 54  1    |            gdzie jej przystoi,~On się w robocie swojej usterku nie
 55  1    |             on wie, co mu szkodzi,~Co w początku, co w śrzodku,
 56  1    |            szkodzi,~Co w początku, co w śrzodku, co położyć potem.~
 57  1    |         próżnej obfitości,~Nie chciej w dziele wyliczać suchych
 58  1    |               będzie najwspanialsza i w wybornym rymie,~Z początku
 59  1    |             tonem.~Szczęśliwy ten, co w wierszach rozmaitym tokiem~
 60  1    |             być musi od Nieba,~Chwałę w wieki mieć będzie, czas
 61  1    |        poświęci,~Potomność go uwielbi w kościele pamięci;~Na jego
 62  1    |          Pospolicie się chudość myśli w nich ukrywa,~I gdzie same
 63  1    |              nic dobrze nie zrobi;~To w jednym miejscu szkodzi,
 64  1    |            jednym miejscu szkodzi, co w innym ozdobi.~Kto przystojnego
 65  1    |            dać nie umie,~Kto wszystko w błędnym kładzie za jedno
 66  1    |               I jednakim wyraża tonem w prostym rymie -~Możeż zyskać
 67  1    |             Wszystkie wdzięki dowcipu w dziełach swoich mieści,~
 68  1(3) |          naśladować i każdy kocha się w naśladowaniu". (Arystoteles
 69  1(3) |           naśladowaniu". (Arystoteles w Poetyce).~
 70  1    |               dźwięk pewny, co słodko w uszy nasze wpada;~Jest dźwięk,
 71  1    |            kradzione uciechy,~I złote w pierwszych wiekach ojców
 72  1(5) |              języka wyciągnione uwagi w Grammatyce Ks. Kopczyńskiego.
 73  1(5) |         Grammatyce Ks. Kopczyńskiego. W dziele O wymowie i poezyi
 74  1(5) |              poezyi Ks. Golańskiego i w książce O prozodyi i hamonii
 75  1    |            opiewając, że się Chrystus w podłym mieście~Narodził,
 76  1    |              zakończyli, że przyszedł w ubóstwie.~Późniejsi, zarażeni
 77  1    |           łaciną.~Długo mowa ojczysta w małej była cenie~Jako do
 78  1    |               Oświeciło nas z czasem. W tym genijusz dzielny,~Jan
 79  1    |             dzielny,~Jan Kochanowski, w rytmach swoich nieśmiertelny,~
 80  1    |             łacińskie tony,~Zabrzmiał w arfy Dawida niezrównane
 81  1    |        przybliża, żaden nie zwycięża.~W sykulskiej Muzy wdzięki
 82  1    |             skotarz godny,~I Gawiński w pastusze wdzięcznie dmiąc
 83  1    |              Nadto się zagęściły dziś w kraju poety.~Niejedno narzekanie
 84  1    |               ciemność zagrzebie.~Tok w piśmie rymotwórca ma właściwy
 85  1(7) |             nie są bez chwały, którzy w swoim gatunku celując idą
 86  1    |              Co światłości nie lubiąc w czarnych lochach siada,~
 87  1    |                Ryknął, ruszywszy zęby w paszczy ostrym zgrzytem:~
 88  1    |         chcesz obróć słowa,~Mimo tego w nich zawsze ogień się zachowa.~
 89  1    |             ciemno.~Są takowe dowcipy w myślach zawikłane,~Są w
 90  1    |               w myślach zawikłane,~Są w obrotach przysadne, w wyrazach
 91  1    |              Są w obrotach przysadne, w wyrazach zatkane,~Że im
 92  1    |           wprzód myślić.~Myśli ciemne w twej głowie -w piórze wcale
 93  1    |           Myśli ciemne w twej głowie -w piórze wcale zgasną.~Gdy
 94  1    |            czuj żywo,~A będziesz miał w pisaniu dosadność szczęśliwą.~
 95  1    |             szukaj z tego chluby, żeś w pisaniu skory.~Rzadki ten,
 96  1    |               towarzysze,~Nadto czasu w pisaniu łożyć nie możecie,~
 97  1    |               przy końcu znajdzie niż w początku,~Nie tak wielki
 98  1    |               Niż ów gwałtowny potok, w biegu rozpędzony,~A cały
 99  1    |               do limy.~Nie trać serca w robocie, zniknie trudność
100  1    |             tym, że się jaka piękność w dziele świeci,~Jeźli ją
101  1    |              wszystko na oczy wytyka!~W tych obliczu zdejm z siebie
102  1    |            Lecz że się często znaleźć w przyjaciołach zdarza~Podłych
103  1    |               tym, co oświeca.~Ten ci w oczy przychwala, za oczyma
104  1    |               za oczyma kąsa,~Ten cię w duszy szacuje, choć zewnątrz
105  1    |               niż krytyk przypłacisz:~W tych znajdziesz oświecenie,
106  1    |           tych znajdziesz oświecenie, w tamtych je utracisz.~Pochlebca
107  1    |              niskie - poprawi,~Co nie w ładzie, na swoim to miejscu
108  1    |             brzmi jaśnie.~Tak poczyna w krytyce przyjaciel prawdziwy.~
109  1    |            szczerze.~- Cóż to mówisz, w tym wierszu ten wyraz jest
110  1    |          krzywe masz oko! -~Tak więc, w swym rozumieniu nadto zaufany,~
111  1    |           płocha~Nie zajechała głowy, w krytyce się kocha,~Szuka
112  2    |           DRUGA~ ~Jako młoda pasterka w piękny dzień wiosnowy~Wykwintnymi
113  2    |               polu ozdoby swe zbiera,~W których, choć nie bogato,
114  2    |            mieć żąda -~Tak się piękna w swym toku, w okrasie niewinna,~
115  2    |               się piękna w swym toku, w okrasie niewinna,~Doskonała
116  2    |            zdobi, przyjemność zaleca.~W słodkie wdzięki przybrana,
117  2    |          wyrazem nie głuszy.~Wszystko w niej prosto idzie. Sam głos
118  2    |             łany,~Czyli bogi wysławia w darach dobroczynne,~Czyli
119  2    |          Zabrzmi, choć niedorzecznie, w głos trąby hukliwy.~Pan,
120  2    |                A strwożone nimf grono w głąb lasu ucieka.~Drugi
121  2    |             wiedzie,~Jakoby szerstkie w tany prowadził niedźwiedzie.~
122  2    |         prowadził niedźwiedzie.~Inny, w wiejskich sielankach zbytecznie
123  2    |               zrobić;~Nie może się to w ustach pasterskich osiedzieć,~
124  2    |     pasterskich osiedzieć,~O czym oni w swym stanie nie powinni
125  2(1) |       przedziwnie pięknie wydany jest w sielance ks. Naruszewicza
126  2    |            Szymonowicz chodzić z tymi w parze 3,~Tak więc, jak on,
127  2(2) |              Lubo przed Askrejczykiem w górę wylatywa.~Gdy mu przyszło,
128  2    |             które same wdzięki~Ulały, w dzień i w nocy nie wypuszczaj
129  2    |              wdzięki~Ulały, w dzień i w nocy nie wypuszczaj z ręki.~
130  2    |              tajemnic, mówić poufale,~W radości grać wesoło, w smutku
131  2    |                W radości grać wesoło, w smutku nucić żale,~Flory
132  2    |        opiewać,~Na przesadę skotarzów w piszczałki zagrzewać,~Narcyssa
133  2    |        piszczałki zagrzewać,~Narcyssa w kwiat przemienić, Dafne
134  2(3) |             dzięki Teokryta.~Krasicki w tomie I Listów i pism różnych.~
135  2    |          Palemona,~Jak uderzył Dameta w żałobliwe głosy,~Jęczał
136  2    |               pospolitej,~I najwyższa w nim z mocy swojej nic nie
137  2    |              nic nie straci,~Kiedy ją w przyzwoitej wystawisz postaci 6.~
138  2(5) |             jedna z najpiękniejszych, w której autor smutny przypadek
139  2    |              zewnątrz smutek, choć go w sercu nie ma,~I zmyślone
140  2    |               zmyślone na wszelki raz w oczach łzy trzyma;~Cierpi,
141  2    |            swojej kontent doli,~Jęczy w więzach, a przecie kocha
142  2    |          więzach, a przecie kocha się w niewoli;~Błogosławi przykrościom,
143  2    |               Gdy mu dziwaczna miłość w głowie mózg przewróci,~Ustawnie
144  2(6) |       czytelnika mile zabawić mogą. I w tym gatunku poezyi starożytnych
145  2    |              swe śpiewał zapały?~Czyż w tkliwych jego pieniach nie
146  2    |             Propercy, i ty, Gallu, co w starości~Nie znalazłeś w
147  2    |              w starości~Nie znalazłeś w kochaniu słodkiej wzajemności,~
148  2    |               na gęśli ponurej?~Każdy w pieniach postrzega waszych
149  2    |        postrzega waszych głos natury.~W tym was tylko winiemy, że
150  2(7) |                    Zarzuceni jesteśmy w tym wieku zimnomiłosnymi
151  2    |             August obrażony~Wyrzucił, w jak żałosne opisuje tony~
152  2    |          zabranego od śmierci haraczu~W miłych dzieciach; od niego
153  2(8) |  elegijackiego pisarze. Pierwszeństwo w tym rodzaju przyznane Tybullowi.~
154  2(9) |                  Edward Jung, Anglik, w Nocach swoich opłakuje stratę
155  2(9) |              dzieci. Zapęd imaginacyi w nich wielki, czasem aż do
156  2    |               arfie Dawida 12.~Bogata w myśli, pełna ognistego ducha,~
157  2    |              wybucha.~Ona szermierzom w Pizach zapory otwiera,~Śpiewa
158  2(12)|         przejęty ukoronowany prorok - w zapędach swoich myśli, w
159  2(12)|              w zapędach swoich myśli, w wspaniałości obrazów podnosi
160  2(12)|          boskich, co też szczególniej w psalmie setnym trzecim czuć
161  2(12)|             je przełożył, a mieszcząc w krótszych wierszach, stosowniejszymi
162  2    |            jak pszczółka obiega wonne w polu kwiaty~I z nich na
163  2    |             bierze ton wysoki,~Trwoży w wielkich obrazach, w świetnych
164  2    |           Trwoży w wielkich obrazach, w świetnych myślach błyska.~
165  2    |             świetnych myślach błyska.~W niej staje w całym świetle
166  2    |          myślach błyska.~W niej staje w całym świetle sztuka rymopiska.~
167  2    |               prawideł nauki~I nieład w niej szczęśliwy wyskokiem
168  2    |        Parnasu ohydą~Prawie nie znają w pieniach ogniem się zapalić!~
169  2    |             jeszcze suchsze płody;~Co w wierszach swoich zwykły
170  2(14)|         Anakreonta, których słodycz i w polskim tłumaczeniu przedziwnie
171  2(15)|         cytrze, Kupidyny swaty,~Fauny w pląsach, Dryjady śpiewają
172  2(15)|            niecałe Krzyże...~Krasicki w tomie II Listów i pism różnych.~
173  2    |           zapędem myśli mieć powinna.~W niej się mieści i miłość,
174  2    |               nie pali,~Bośmy się już w tym wieku nadto rozkochali.~
175  2    |           rozkochali.~Moralność dobra w pieśniach, gdy serce przenika.~
176  2    |              Lecz jakim prawem weszła w pieśni polityka?~Umiejmy
177  2    |         Umiejmy wszystkie rzeczy brać w przystojnym względzie,~Niech
178  2    |               Dyjonizy ścięty?~Wymowa w epigrammach szukała okrasy~
179  2    |                lecz niezbyt wytworną;~W igraszkach słów masz tylko
180  2    |              ozdobę pozorną.~Ściągnij w jedno myśl dobrą wraz z
181  2    |             poklask odbierze.~"Satyra w szczególności nikomu nie
182  2    |              sądzi człowieka".~Satyra w ścisłej z cnotą zostając
183  2    |         rzymskie przywary Lucyli;~Jak w zwierciedle się w rymach
184  2    |         Lucyli;~Jak w zwierciedle się w rymach jego zobaczyli.~Mścił
185  2    |          przydał trefne drwiny,~Nigdy w satyrze płazem nie przepuścił
186  2    |            tylko mógł gładko umieścić w swym rymie.~Ni łakomca,
187  2    |             się wad jednych chroniąc, w drugie wpada,~Ni ten, co
188  2    |                Persyjusz więcej myśli w wiersz niźli słów ściąga,~
189  2    |              cnotę, że jej odstąpili.~W zgiełku szkoły wychowań
190  2    |          Kochanowski do króla Augusta w Satyrze~Choć niemiłą Polakom
191  2    |            mając obfite nauki krynice~W kraju, próżnym ślą kosztem
192  2    |              by sobie izby upalili...~W Zgodzie karci duchownych,
193  2    |         widziały dni nasze.~Opaliński w bezrymnym wierszu uczy matek,~
194  2    |         wierszu uczy matek,~Aby nigdy w pieszczotach nie chowały
195  2    |               a nie mają cnoty,~Jakie w domach swawole, wykręty
196  2    |               domach swawole, wykręty w dworszczyźnie -~Lecz mu
197  2    |         pochlebnicze palą,~I na tych, w powierzonym co grzeszą sekrecie,~
198  2    |       głupstwa poprzestać, kochać się w rozumie.~Tych więc torem
199  2    |            dobrego, co występkom łaje~W brzydkiej żółci zmaczawszy
200  2    |           uszy.~Niechaj satyra będzie w wyrazach ostrożna,~Nie maluje
201  2    |           przydał sobie chwały,~Gdyby w swym rymopistwie nie tak
202  2    |     rymopistwie nie tak był niedbały.~W różnych rzeczy postaci i
203  2    |         zmierza.~Co zwierzęta gadają, w czym się mylnie rządzą,~
204  2    |             rzeczy i stosunku.~Lecz i w tym mało dobrze pisało gatunku.~
205  2    |              przypowieść zaostrzyć, i w bajce się pieścić,~Wszystko
206  2    |          ojczystym przestroił,~A ten, w którym się tyle wielkich
207  2    |          bajki i powieści.~Jeźli więc w bajkach życia chcesz dawać
208  2    |             za piękną naturą i stąpaj w tych ślady.~ ~
209  2(16)|               zajaśnieje...~Węgierski w Liście do wierszopisów.~ 
210  3(1) |                                    Co w naturze zdaje się nam być
211  3(1) |               się nam być okropne, to w naśladowaniu jest miłe". (
212  3(1) |              jest miłe". (Arystoteles w Poetyce).~
213  3    |            Więc ty, co śmiało idziesz w teatru zawody~I tam wspaniałych
214  3    |            dwudziestu leciech zostaną w swej cenie -~Niech namiętność,
215  3    |              mię wiązały!~Niech zaraz w pierwszym wstępie roboty
216  3    |               nie umie.~Kto się pląta w zaczęciu - zamiast co miał
217  3    |               to go więcej miesza,~To w nim silniej ciekawość do
218  3(2) |          cechą są trajedyi. Pospolite w społeczności interesa, obyczaje
219  3    |         śnieżnej Pireny 3~Długie lata w dniu jednym na scenie wywodzi.~
220  3    |            scenie wywodzi.~Tam często w pierwszym akcie bohatyr
221  3    |              akcie bohatyr się rodzi,~W następujących staje dojźrzały
222  3    |               dojźrzały mąż z laty,~A w ostatnim - już starzec wygląda
223  3    |     podciągamy do prawideł sztuki,~By w jednym dniu, na jednym miejscu
224  3    |               stawiaj do prawdy -~Cud w dziełach rymotwórczych podejźrzany
225  3    |             Ludzkim działaj sposobem. W ostatniej potrzebie,~Gdy
226  3    |             siły słabe, szukaj zemsty w Niebie.~O czym nie jestem
227  3    |               jestem mocno przekonany w duszy,~To ująć mię nie może,
228  3(3) |               teatralnych, ale więcej w nich obfitości niż rozsądku
229  3(3) |       obfitości niż rozsądku pokazał. W jednej sztuce wystawia historyją
230  3(3) |              Orsona, którzy się rodzą w pierwszym akcie, a w ostatnim
231  3(3) |            rodzą w pierwszym akcie, a w ostatnim bardzo się już
232  3(3) |               ostatnim bardzo się już w podeszłym wieku okazują. (
233  3    |        zostanie~Tak ułożony teatr, że w każdej odmianie~Rzeczy -
234  3    |              że rzecz na oczy mocniej w umysł padnie,~Lecz są takie
235  3    |                Jako gdy prawda, która w sztucznym się ukrywa~Powiązaniu,
236  3    |           nagle się pokaże na jawie~I w niespodzianej wyda rzecz
237  3    |               wierzchołka.~Różnie się w tym zamiarze obracają kołka:~
238  3    |              Kiedy nie wykroczono nic w układzie rzeczy?~Insze względy
239  3    |             gdy scena zostanie.~Niech w pobocznych ustępach żadnej
240  3    |          widok tak dzielnie ciekawość w nas budzi,~Długo prostota
241  3    |             go ludzi.~Wskoczył kozieł w winnicę i narobił szkody;~
242  3    |               winnym;~Najlepszy kozła w wierszy swych odbierał zysku.~
243  3    |         bawiły igrzyski.~Eschil potem w przystojny strój przybrał
244  3(4) |                                       W wybornej trajedyi Kornela
245  3    |          wdzięk, mowie wspaniałość,~I w tak wysokim teatr zostawili
246  3(5) |               sztuka Eumenid Eschila, w której wystawia furyje piekielne
247  3    |           kolejno światłości szafarki~W różne świata narody i różnymi
248  3    |              Parnasu dziewice.~Leżały w zagrzebaniu nieśmiertelne
249  3    |            czarną rozciągnęła.~Rozum, w ścisłe ujęty więzy perypatu,~
250  3    |              Głupią mądrość przedawał w dzikich słowach światu.~
251  3(6) |            greckiej trajedyi pisarze. W pierwszym dziwiono się wysokości
252  3(6) |          myśli, wspaniałości wyrazów, w drugim - czułemu wydaniu
253  3(6) |          czułemu wydaniu passyi, mocy w poruszeniu serca i tkliwości
254  3(6) |           Mamy kilka trajedyi Seneki, w których oprócz pięknych
255  3    |       przyszedł, aż z dawnymi poszedł w przegon śmiały.~U nas przez
256  3    |               szkolne dyjalogi,~Gdzie w niezgrabnym układzie, dla
257  3    |       widowiska z siebie,~Udawały, co w piekle, co dzieje się w
258  3    |               w piekle, co dzieje się w niebie.~Cała się rzecz kończyła
259  3    |              śmiechach.~Potem Bachus, w rzęsistych spełniany kielichach,~
260  3    |             gdzie śmieszne grano role w Wielkie Piątki:~Annasza,
261  3    |              niewielką ma sławę;~Same w niej są rozmowy, nie masz
262  3(7) |             poeta traiczny angielski, w którego dziełach przy najżywszych
263  3(7) |               celuje. Rasyn, równy mu w sławie, ale w innym sposobie
264  3(7) |                równy mu w sławie, ale w innym sposobie wielki, to
265  3(7) |              sposobie wielki, to jest w wydaniu passyi i poruszeniu
266  3(9) |               przed Janem Kazimierzem w czasie najburzliwszym nieszczęśliwego
267  3    |      ojczyźnie, biec za piękną sławą,~W złym razie całość ludu za
268  3    |             podejźrzenie,~Sól attycką w dowcipnej widać jego scenie;~
269  3    |           prowadzi.~Wyznać potrzeba - w sztuce traicznej-śmy mali;~
270  3    |         Jeźliby był cierpliwy, uważny w potrzebie.~Nie ten jego
271  3    |           Agamemnon wyniosły i uparty w błędzie,~Żwawy Ajaks, tchórz
272  3    |               Zatem trzeba brać ludzi w przyzwoitym względzie.~Niechaj
273  3    |           zachowa.~Niechęć zmieni się w miłość, lecz nie bez przyczyny 16;~
274  3(15)|             Sprawiedliwie autor Emila w Liście o widowiskach, do
275  3(15)|                nagania Krebillona, że w jednej swej sztuce teatralnej
276  3(15)|       pedantem. Taki błąd jest ciężki w dramatyce, bo cnocie ujmuje
277  3(15)|              do zbrodni, stawiając ją w okazałości, spektatora interesuje.~
278  3    |        dobrocią same oblewa morderce?~W tym razie czarna dusza,
279  3    |               tym razie czarna dusza, w swej zemście zaciekła,~Nie
280  3    |             natury, cnota go pociąga;~W rodzie ludzkim takiego nie
281  3    |             iskierki ku niej nie miał w duszy.~Każda namiętność
282  3    |              serc ludzkich przenika~I w robotach swych bierze farby
283  3    |            ponury;~Straszną rozpacz - w postaci odmaluje śniadej,~
284  3    |              głową zwieszoną, nędzę - w twarzy bladej,~Gniew - w
285  3    |              w twarzy bladej,~Gniew - w słowach popędliwy, zemstę -
286  3    |              groźnym czołem,~Śmiech - w słodkich ustach, radość -
287  3    |             słodkich ustach, radość - w ruszeniu wesołem.~Tak namiętność,
288  3    |          maluje się tęczą~I wszystkie w niej wyraża skarby swej
289  3    |              Czym tchnie - czucia swe w serce słuchacza przelewa.~
290  3    |            Lecz jeżeli nie umie wydać w swej postaci~Natury - całą
291  3    |           Podobnaż, by Hekuba, widząc w prochu Troję,~W nadętych
292  3    |                widząc w prochu Troję,~W nadętych wyrażała słowach
293  3(16)|                   Musi czasem odmiana w charakterze nastąpić, ale
294  3(16)|              chował jeszcze nienawiść w sercu? Tak się po ludzku
295  3    |              idą.~Próżno je puszczasz w uszy, nikogo nie złudzą;~
296  3    |            poety?~Nie chciejmy szukać w samych poklaskach zalety.~
297  3    |        litości,~A ludzie pospolici są w tym upodleni?~Nie krzywdźmy
298  3    |              wyciąga.~Mierność nie ma w nim miejsca. Próżno się
299  3    |             łechce przyjemność,~Niech w trafach niespodzianych zdumiewa
300  3(17)|                Seneka, trajed, często w tej mierze wykracza. Oto
301  3(17)|         wykracza. Oto jak się u niego w Troadzie Hekuba w nadętych
302  3(17)|               niego w Troadzie Hekuba w nadętych słowach nad zgubą
303  3(17)|            posiłki ten, co się obraca~W polu z siedmiogębnego Donu
304  3(17)|             Ciepłe wody tygrowe nurzy w bród czerwony,~I który na
305  3(17)|             patrzając zagony~Od Pontu w białogłowskiej wojska wiedzie
306  3(17)|          Przekładania Bardzińskiego .~W oryginale jeszcze większa
307  3    |         naturę i życiem bogaci.~Każda w niej cnota - bóstwa nazwisko
308  3    |            wdzięki.~Wszystko zręcznie w przystojne okrasy przywdzieje,~
309  3    |   bohatyrskiego wiersza jest autorem.~W tysiąc lat Wirgilijusz poszedł
310  3    |          poszedł jego torem,~A po nim w drugi tysiąc odważnymi kroki~
311  3    |               trojańskie łodzie~Jedne w wzburzonej wichrem zatopiła
312  3    |             innym starła wiosła,~Inne w dalekiej kraje Afryki zaniosła -~
313  3    |               wiersz twardy, niemiły,~W obrazach nie masz wdzięku,
314  3    |            obrazach nie masz wdzięku, w rymach nie masz siły.~Zimny
315  3    |               Trojany.~Nie lubiąc się w zaciętych kobiet mieszać
316  3    |          rządzi wola Jego~I cokolwiek w przedwiecznych wyrokach
317  3    |         niezłamane męstwo,~Odniesione w zapale nad sobą zwycięstwo,~
318  3    |           Cnota zawsze wysoka, ufność w Bogu szczera -~Może u nas
319  3    |            Zamiast bajek pogańskich - w rzeczy przedsięwziętej~Można
320  3    |          Można poruszyć piekło, gdzie w złości przeklętej~Pragną
321  3    |        fałszem braci,~Ten samę prawdę w bajki wystawia postaci.~
322  3    |             córek Helikonu -~Nie może w chrześcijańskiej materyi
323  3(18)|    interesując spektatora do cnoty, a w najohydliwszych farbach
324  3(18)|               mu występek i usposobić w nim serce do ludzkiej nad
325  3    |             chuci.~Niezgoda szczęścia w niebie wiecznego nie kłóci,~
326  3    |         wiecznego nie kłóci,~Nie masz w zdaniach różności, nie masz
327  3    |           zdaniach różności, nie masz w radzie sporów,~Nie masz
328  3    |              Domy wzięły dziedzictwem w nagrodę za cnotę.~On sam
329  3    |               rządzi władza,~On pełni w czasie swoje wieczne przeznaczenia,~
330  3    |          piekła nieszczęśliwej krypy,~W której wraz pławi króle
331  3    |              i występki przekształcić w osoby:~Sprawiedliwości panią
332  3    |   Sprawiedliwości panią wydać z szalą w rękach,~Ślepą losów szafarkę;
333  3    |               losów szafarkę; Nędzę - w gorzkich jękach,~Szumnym
334  3    |        skrzydła,~Zabójcze ująć Gniewy w hartowne wędzidła,~Straszną
335  3    |               na to tylko walczym,~By w wierszu chrześcijanem nie
336  3    |            zabawić~I nigdy czytelnika w tęsknotę nie wprawić,~Niech
337  3    |              nieśmiertelność;~Niechaj w nim coś wielkiego same wady
338  3    |             nas taki bohatyr zapalić,~W którym nic szczególnego
339  3    |               budzi.~Nie znajduje się w sercu ludzkim doskonałość.~
340  3    |             ludzkim doskonałość.~Może w nim świecić wielkość, powaga,
341  3    |               zaszczyty,~Lecz nawet i w słabościach swych niepospolity,~
342  3    |               nas wzrusza~Niźli stała w Wirgilim Trojańczyka dusza.~
343  3    |         Jerozolimy,~Tass tak wybornie w polskie przestrojony rymy,~
344  3    |            polskie przestrojony rymy,~W tym dzieło upośledził, w
345  3    |              W tym dzieło upośledził, w tym sobie zaszkodził,~Że
346  3    |          sobie zaszkodził,~Że bohatyr w nim mały. Godfred ci dowodził,~
347  3    |        Wszystko źle bez porządku, jak w matni się zgubię.~Wszakże
348  3    |              wielkiego duch boski,~Co w silnym obejmuje rzecz całą
349  3    |               rzecz całą rozumie,~Ten w samym nieporządku porządnym
350  3    |              porządnym być umie.~Jako w pięknym ogrodzie wiele jest
351  3    |         milszym bawiła widokiem -~Tak w dziele doskonałym kryją
352  3    |             zmierza.~Jednak niech się w ustępach zbytnie nie rozszerza.~
353  3    |               przyczyny pochodzą.~Tak w Maronie Junony gniew nieubłagany~
354  3    |            stawia przypadków Trojany.~W tym sztuka - umieć związać
355  3    |             się i nic zbytniego nigdy w niej nie mieści,~I płynnego
356  3    |                kiedy wątku urwało się w głowie,~Chudzi zwykli napychać
357  3    |        przyzwoitą.~A niech będzie tak w myśli, jak w słowa obfitą.~
358  3    |               będzie tak w myśli, jak w słowa obfitą.~Wielkość przystojna
359  3(19)|          jeźli wszędzie naganna, tedy w materyi świętej najnaganniejsza.
360  3(19)| Sannazaryjusza, trudno mu darować, ze w poemacie o narodzeniu Chrystusa
361  3(19)|               portas recludite coeli.~W następujących wierszach
362  3    |               okraszone dziwem 20.~To w nas wzbudza ciekawość, a
363  3    |           tego dzieło~Upadnie, choćby w inne ozdoby świeciło.~Część
364  3    |             doskonałość.~Gdy i części w nim piękne, i piękna z nich
365  3    |              wzywa, cóż godnego dalej~W dziele swoim nam powie,
366  3    |               równie potrafi utrzymać w robocie?~Ledwie co podniósł
367  3    |         podniósł skrzydła, jużci leży w błocie;~Nie dotrzymał nam
368  3    |         obiecał siła,~Tak drobną mysz w połogu góra urodziła.~Jak
369  3    |            światem panowanie.~Toż się w czarne spuściwszy Erebu
370  3    |              okrutne bezbożnych ludzi w piekle kary,~I sędziów nieujętych
371  3    |         bohatyry podziwienia godne,~I w szczęściu, i w nieszczęściu
372  3    |               godne,~I w szczęściu, i w nieszczęściu zawsze z sobą
373  3    |            Wspaniałym tchnące sercem, w urazach otwarte,~A nawet,
374  3    |           swoich wad, szacunku warte.~W tym Homer jest przedziwny.
375  3(20)|              nazywają), koniecznie są w epopei potrzebne. Ta uwaga
376  3    |               idą po drugich odmiany;~W wszelkie bujny piękności
377  3    |           tylko dotknie, to przemieni w złoto.~Umie wydać naturę,
378  3    |          nudzi.~Nie znając niewolnego w swych dziełach porządku,~
379  3    |             Sama się rzecz wykłada, a w długiej osnowie~Nic zdrożnego
380  3    |              swego zamiaru nie powie.~W nim więc sobie smakujmy,
381  3    |            wieka,~Już Tass lepiej niż w włoskim wygląda w tym stroju,~
382  3    |          lepiej niż w włoskim wygląda w tym stroju,~Już i Milton
383  3    |               suknie tegoż kroju,~Już w słowiańskim ubiorze chodzi
384  3(21)|                 Homer, ojciec poetów, w tym nad wszystkich pisarzów
385  3    |                 Tylko czemu tak długo w ukryciu być rada?).~Ale
386  3    |               genijusz wprawny~Został w Atenach twórcą komedyi dawnej 23.~
387  3    |               cnoty, zasługi, urzędy.~W skromnym wierszu Menandra
388  3    |             szydził,~A znalazłszy ich w sobie obraz, sam się wstydził.~
389  3    |               Niechajże bystrym okiem w serce ludzkie wgląda,~Niech
390  3    |             człowiek poczciwy. Biegły w świata szkole,~Pewnie dobrze
391  3    |          umysłem,~Druga tamtego serce w jarzmie trzyma ścisłem,~
392  3    |             ukłony, łakomy pieniądze.~W jednym oka rzuceniu dusza
393  3    |               każde oko ją postrzega.~W ciasnej duszy zamknięty
394  3    |               nic waży złoto,~Ale gdy w niebo patrzy - zabija na
395  3    |            tego się weseli;~Upadek ma w nim wsparcie, smutek pocieszenie,~
396  3    |        utulone, skacze.~Młody, gorący w chuci, niestateczny w myśli,~
397  3    |          gorący w chuci, niestateczny w myśli,~Coraz inne układy
398  3    |              myśli,~Coraz inne układy w pustej głowie kreśli,~Nowa
399  3    |        odmiana idzie za odmianą,~Tego w wieczór nie lubi, w czym
400  3    |              Tego w wieczór nie lubi, w czym się kochał rano;~Mało
401  3    |         Zgromadzone, miodem się poiły w Kruszwicy.~Inaczej ten,
402  3    |            długi,~Inaczej mówi dworak w różne sztuki płodny:~Każdy -
403  3    |           mieć zgodny.~Do tego - wady w różnych nie jednej natury:~
404  3(23)|              i Arystofan wsławili się w komedyi dawnej. Ta komedyja
405  3    |        dogodzi.~Na to ściśle pamiętał w dzieł swych wykonaniu~Wysoki
406  3    |                  Tak wystawując ludzi w przyzwoitym względzie,~I
407  3    |              końcu bieg rączej,~Niech w scenach przerwy nie ma,
408  3    |              obraca. Rzecz dzieje się w domu~Między swymi, przystoiż
409  3    |          swymi, przystoiż mieszać się w nią komu?~W tym względzie
410  3    |               mieszać się w nią komu?~W tym względzie być powinien
411  3    |             na scenie przeciwne~Osoby w charakterach. Prawda, że
412  3    |         dociecze.~Różne zawsze bywają w ludziach charaktery,~Ale
413  3    |               Tego niezwiędły wawrzyn w potomności czeka,~Który
414  3(25)|           Podolskich dla delikatności w wydaniu passyi i charakterów,
415  3    |      pospolita rzecz będzie porządna,~W ułożeniu swym kształtna,
416  3    |              ułożeniu swym kształtna, w zdaniach swych rozsądna,~
417  3    |              niech widzę dobry koniec w dziele:~Niechaj się poróżnieni
418  3    |             grają same brzydkiej, jak w Dziedzicu, roli.~Wtenczas
419  4    |             dobrym katechistą zostać;~W każdym innym rodzaju, kto
420  4    |          drugie trzymać stopnie.~Lecz w sztuce niebeśpiecznej odlewania
421  4    |              Jeźli pisarz jest zimny, w wyrazy ubogi,~A jeszcze
422  4    |              ubogi,~A jeszcze skąpszy w myśli - bardzo ciężko błądzi,~
423  4    |          ludzi.~Jako jedna zła strona w muzyce nas razi,~Jeden zły
424  4    |          serca nie poruszy,~Jeźli się w krasy jego szpetna plama
425  4    |          głównym przymiotem.~Daremnie w pracy hojnym oblewasz się
426  4    |               dzieła.~Czyliż wszystko w okresie swym sztuka zamknęła?~
427  4    |         światło niespodziane bije,~Co w sobie sztukę dotąd nie poznaną
428  4    |            poznaną kryje,~Razi umysły w ciasnym zamknięte okresie,~
429  4    |             nowe sobie robiąc~Drogi i w nowe kwiaty dzieła swoje
430  4    |              rwą pazurem z głowy,~Gdy w powszechnym nieszczęściu
431  4    |         pospołem~Biorą żałobne szaty, w piasku grzebią czołem,~Gdy
432  4    |             Na ręce i Niebu je oddaje w ofierze,~Po długim oddaleniu
433  4    |          sobie prostotę,~Co nie znaną w tych czasach okazuje cnotę,~
434  4    |           myśli dostarcza poecie.~Cóż w dzisiejszym równego może
435  4    |            tam wymowa,~Gdzie nie jest w różne myśli zbogacona głowa.~
436  4    |               się uczyć. I we dnie, i w nocy~Wartować mądre pisma,
437  4    |            nocy~Wartować mądre pisma, w nich pewnej pomocy~Szukać
438  4    |               jak chwalebnie rządzić,~W całym życiu za czystą ubiegać
439  4    |               Tak zostaniesz pisarzem w późne wieki sławnym,~Tak
440  4    |            poetów sztuki nieodmienne:~W przyprawnym kąsku dawać
441  4    |               Więcej zawsze pochlebcy w nauce zaszkodzą~Niżeli przyganiacze.
442  4    |         wynosi ludzkim pognębieniem~I w takiej mierze rośnie, w
443  4    |               w takiej mierze rośnie, w jakiej drugim szkodzi -~
444  4    |               Większą ten sławę zyska w pamięci kościele,~Co choć
445  4    |         zdrowe dajesz rady sejmującym w Grodnie,~Niosąc wracającemu
446  4    |       pierwotnego stanu,~Zacny gościu w Heilsbergu! Kto się wpatrzy
447  4    |         trudna praca, jeżeli ją czeka~W potomne wieki chwała! Gdy
448  4    |            życia pokoju.~A ci, którzy w uczonym dni pędzili znoju,~
449  4    |             szatana opiewał zuchwałą,~W zarzuceniu i wzgardzie przeżył
450  4    |         Albijonu 2.~Niechaj to jednak w tobie ognia nie przydusza,~
451  4    |               i kwiatami uwieńczy cię w grobie.~W wieku atoli naszym
452  4    |       kwiatami uwieńczy cię w grobie.~W wieku atoli naszym trudno
453  4(2) |                autor Raju utraconego, w ostatniej żył nędzy do śmierci.
454  4(2) |              drukarzom ustąpił, które w początkach swych było wzgardzone.
455  4    |             wynalazki,~Wziął zadatki, w szacownych darach, pańskiej
456  4    |              tu powietrze czyste,~Jak w ciele, tak i w duszy skutki
457  4    |            czyste,~Jak w ciele, tak i w duszy skutki oczywiste~Dzielną
458  4    |          słońce złotą barwę daje,~Tu, w przyjemne poranki, tu w
459  4    |               w przyjemne poranki, tu w chłodne wieczory~Wiosna
460  4    |            jędrną trawkę depce,~Idzie w las, cichość jego do ucha
461  4    |             szepce;~Błąka się, wszedł w jaskinią; tam go coś porusza.~
462  4    |                wód obszerne niwy.~Raz w miłej ciszy stoi, znowu,
463  4    |           milczenia.~Naturo! Wszystka w tobie piękność się zamyka,~
464  4    |            nas przenika~Czcią powaga! W twej księdze dla wszystkich
465  4    |          człowiek gniewa,~Znowu nagle w głębokie wpada zadumienie,~
466  4    |               ciała części,~Ogień się w nim zajmuje, ogień go pożera,~
467  4    |      poszanowaniem wiek wiekowi poda.~W dawnych znajdziesz wszelkiego
468  4    |              gatunku przykłady.~Umiej w nich rozeznawać piękności
469  4    |      rozeznawać piękności i wady;~Kto w ciasnym wad autora nie czuje
470  4    |              jego czuć nie umie.~Lecz w nich nie pokładajmy zabobonnej
471  4    |               ma z każdej być miary~I w niczym go bez grzechu nie
472  4    |              nie ufasz zbyt sile,~Ani w dowcipie twoim nie masz
473  4    |           dobrego autora. Jeźli słowo w słowo~Pragniesz myśli przelewać,
474  4    |            ścieżkami jak bydło.~Jeźli w dobrym chwalebną, tedy w
475  4    |              w dobrym chwalebną, tedy w złym obrzydłą~Rzeczą naśladowanie.
476  4    |     naśladowców za sobą gotowy;~A gdy w nim każdy wyraz wiele zawsze
477  4    |           Biedne naśladowniki zostają w rozpaczy.~Rzadko uda się
478  4    |           natura łaskawa,~Niech tylko w nas niedbalstwo dowcipu
479  4    |           doskonałym,~Lecz nie przeto w pisaniu możesz być niedbałym.~
480  4    |             być niedbałym.~Staraj się w pracy twojej uiścić najlepiej,~
481  4    |           najlepiej,~Niech cię zawsze w robocie ta nadzieja krzepi,~
482  4    |             krzepi,~Że chwałę zyskasz w wieki. A jak w lutni strony~
483  4    |         chwałę zyskasz w wieki. A jak w lutni strony~Nie zawsze,
484  4    |            usilnie mierzy,~Nie zawsze w sam cel grotem niechybnym
485  4    |         autora, wypadnie.~Lecz jeżeli w rozliczne ozdoby bogaty,~
486  4    |              bogaty,~Jeźli kształtnie w dobrane przybrał dzieło
487  4    |         przepuści lekkie błędy piora,~W wadach uzna człowieka -
488  4    |               wadach uzna człowieka - w pięknościach autora.~Trudno
489  4    |             autora.~Trudno się czasem w długim nie usterknąć rymie,~
490  4    |        zadrzemie.~Dzieło, co wszelkie w sobie ozdoby zamyka,~Zawsze
491  4    |              osiedział.~Ale oszczercy w wiecznej niepamięci zgnili,~
492  4    |          zebrał poety wszystkie błędy w dziele.~Których, jak bystry
493  4    |              chytrych wpuszczać matni w szklanne wody,~Samorodnymi
494  4    |            doskonale,~Jak twarz swoję w odwrotnym poznaje krysztale.~
495  4    |               kapłan Feba,~Zasiadłszy w srogiej minie na stołku
496  4    |           przeciwkostopy,~A ten swoje w potomne wieki podał imie,~
497  4    |            podał imie,~Któregoś cnoty w pięknym wysławiła rymie.~
498  4    |        pielęgnuje łonie,~Polska twych w wawrzyn wieńczy miłośników
499  4    |               na niebie,~A ziemia się w zamęcie czarnym nie zagrzebie.~
500  4    |            Nie szczyp ludzi zmaczanym w brzydkiej żółci piorem~I