Piesn

  1 Inc   |             poetica~ ~Tak i ja, nic nie pisząc sam, uczyć w tej
  2 Inc   |             żywi,~Co przystoi, a co nie, wytknę jak najżywiej,~Na
  3 Tresc |        chroniąc się jednych błędów, nie wpadać w drugie~Jednoton
  4 Tresc |       względem dzisiejszych teatrów~Nie wszystko na scenie okazywać
  5 Tresc |         Charakteru bohatyra upodlać nie trzeba. Wady same nie powinny
  6 Tresc |       upodlać nie trzeba. Wady same nie powinny być pospolite. O
  7 Tresc |            względem poezyi i poetów~Nie godzi się być miernym poetą~
  8 Stan  |             skrzydła,~Żeby opacznym nie poszedł zwrotem,~Musi szanować
  9 Stan  |         mając na oku ściśle.~Jeźlim nie doszedł mojego wzoru,~Nie
 10 Stan  |           nie doszedł mojego wzoru,~Nie wstyd mię upaść w dobrym
 11 Przed |       bojaźliwy nigdy nic znacznego nie zrobi.~......... Wszakże
 12 Przed |           niech będzie~Wiadoma, kto nie waży, wysoko nie siędzie.~
 13 Przed |       Wiadoma, kto nie waży, wysoko nie siędzie.~Śmiałego szczęście
 14 Przed |         piórem ojczystym traktowaną nie była. Taką mi się zdała
 15 Przed |          dużo czytelnika~zatrudnia.~Nie jest to dzieło samym tłumaczeniem,
 16 Przed |             też sobie oryginalności nie przyznaje. Zagrzany czytaniem
 17 Przed |           ale się też i moich myśli nie zapieram. Bardzo sobie winszować
 18  1    |             Niebo darów potrzebnych nie dało~Ani się mu łaskawą
 19  1    |           Ani się mu łaskawą twarzą nie rozśmiało.~Kto ma dowcip
 20  1    |   rymotwórców zapuszczasz przegony,~Nie chciej próżno nad wierszów
 21  1    |      wierszów składaniem pracować~I nie sądź, że masz dowcip, gdy
 22  1    |          Lecz by zwodne pochopy cię nie omyliły,~Mierz się długo
 23  1    |       wyborne dowcipy,~Różne między nie dzieli dary Aganipy.~Ten
 24  1    |         dowcip, co sobie pochlebia,~Nie znając swej wartości, zamiaru
 25  1    |            Gdzie rym dużo kosztuje, nie będzie bez wady.~Komu trudno
 26  1    |         wolna wzywa mowa;~Wiersz go nie chce, bo musu żadnego nie
 27  1    |           nie chce, bo musu żadnego nie lubi.~Lecz i ten niech się
 28  1    |        niech się z próżnej łatwości nie chlubi,~Który jakobądźkolwiek
 29  1    |            początkach uwagę miał na nie.~Rym największa dzisiejszych
 30  1    |  dzisiejszych wierszów jest ozdoba.~Nie wiem, czy się wiersz komu
 31  1    |        ducha~Choć rozum kontentuje, nie głaszcze nam ucha,~Że wierszem
 32  1    |             uważaj najściślej;~Lecz nie myśl kręć do rymu, ale rym
 33  1    |           rzeczy pilnuje, ten rymów nie szuka.~Wielu idąc za zwodnym
 34  1    |            blaskiem farb pozornych,~Nie tak z myśli prawdziwych,
 35  1    |             tak myślić jak drudzy~I nie chcąc być rozumu, są przymusu
 36  1    |             Byleś je brał rozumnie, nie ślepym trafunkiem.~W niej
 37  1(2) |           narodach, gdzie zupełnego nie masz iloczasu, czyli prozodyi,
 38  1    |              Gdy wytkniętej rozumem nie przechodzi mety.~Czyż mogą
 39  1    |         Jeżeli podobności do prawdy nie macie,~Jeźli co się podoba
 40  1    |           Same nawet okrasy, jeżeli nie zdobią,~Jeźli nie są potrzebne,
 41  1    |            jeżeli nie zdobią,~Jeźli nie są potrzebne, gorsze dzieło
 42  1    |            niech będzie mistrzem, a nie widzimisię.~I cóż w obrazie
 43  1    |          twardy kamień czułego wlać nie można ducha.~I kto się na
 44  1    |             okazałe i wyniosłe mury~Nie uczynią budowy pięknej,
 45  1    |       budowy pięknej, gdy struktury~Nie znać w niej ni biegłego
 46  1    |       rozsypane wdzięki,~Błyszczące nie na miejscu, świecące bez
 47  1    |            ładu,~Jeżeli potrzebnego nie masz w nim układu.~Ten,
 48  1    |            w robocie swojej usterku nie boi.~Nie braknie mu wymowy,
 49  1    |             swojej usterku nie boi.~Nie braknie mu wymowy, na krasie
 50  1    |        braknie mu wymowy, na krasie nie schodzi.~On wie, co dzieło
 51  1    |          swego i gładko, i snadnie,~Nie wzbije się zbyt górno, zbyt
 52  1    |          się zbyt górno, zbyt nisko nie padnie;~Zawsze dzieła osnowę
 53  1    |        głowę zbyt zawróci,~Póki jej nie wyczerpa, póty nie porzuci.~
 54  1    |         Póki jej nie wyczerpa, póty nie porzuci.~Maluje pałac -
 55  1    |         pisarzów próżnej obfitości,~Nie chciej w dziele wyliczać
 56  1    |          Wszystko bowiem, co nadto, nie wypada smacznie,~A umysł
 57  1    |           gdy go sycić zacznie.~Kto nie zna przystojnego ścieśnienia
 58  1    |         ścieśnienia się sztuki,~Ten nie ma o pisaniu najpierwszej
 59  1    |             natomiasteś ciemny.~Ów, nie chcąc się zbyt stroić, nadto
 60  1    |            się obnaży,~Ów, żeby się nie czołgał, nadto górno waży.~
 61  1    |            względy,~Staraj się, byś nie gadał jednym tonem wszędy,~
 62  1    |        dziełach nigdy Groell kosztu nie straci,~Tysiąc mu czytelników
 63  1    |          którym Tyrsys wielbi Nice,~Nie z kałuży wytryska, lecz
 64  1    |            może uwieść tłumy,~Które nie znając, na czym prawdziwe
 65  1    |           jej dopomoże, ale sam jej nie da.~Trzeba znać dobrze wszystkie
 66  1    |        bierze bez braku, nic dobrze nie zrobi;~To w jednym miejscu
 67  1    |        przystojnego toku rzeczy dać nie umie,~Kto wszystko w błędnym
 68  1    |           nigdy podłość pism twoich nie szpeci.~Można pisać szlachetnie
 69  1    |             na wiersz skoki ustawne nie trudzą,~Niech jednotonem
 70  1    |         jednotonem wiersze parzyste nie nudzą.~Niechaj się coraz
 71  1    |         głos jednobrzmiący po sobie nie schodzi,~Bo to najwięcej
 72  1    |              Choć wiersz pełny, nic nie wart, kiedy ucho razi;~On
 73  1    |      inaczej we mnie~Czucia sprawić nie możesz. O, jak ten szczęśliwy.~
 74  1    |           się uda.~Zdolność z pracą nie dzieła, lecz robi z dzieł
 75  1    |             Długo nasze Muz wdzięku nie słyszały przodki.~Szablą
 76  1    |       przodki.~Szablą robić umiały, nie pisać rym słodki;~Zatkana
 77  1    |            dość mieszczą kantyczki.~Nie znał przyzwoitego porządku
 78  1    |            się doń przybliża, żaden nie zwycięża.~W sykulskiej Muzy
 79  1    |          mało siebie, jego zaś nikt nie rozumiał.~Ale dzisiaj, pod
 80  1    |             bez braku wiersz pisze.~Nie wszystko to jest wierszem,
 81  1    |           niego "kutym rydlem Kloto nie wyskrobie" 8~Łask świadczonych
 82  1(7) |        poetów kładzie. Wszakże i ci nie są bez chwały, którzy w
 83  1    |      Tłumacząc się, wyraża: że ich "nie zapomni".~Inak mówca, poeta
 84  1    |          jędza blada,~Co światłości nie lubiąc w czarnych lochach
 85  1    |         lochach siada,~Nigdy prosto nie patrzy, zyzem tylko strzyże,~
 86  1    |           szanuj mowę twą ojczystą.~Nie znać języka swego - hańbą
 87  1    |          piszesz piórem,~Bez języka nie możesz być dobrym autorem.~
 88  1    |            żadna jeszcze wszystkich nie objęła mowa;~Masz nową myśl,
 89  1    |             tę zachowaj miarę:~Poty nie twórz słów nowych, póki
 90  1    |         skarb bardzo wielki, ale go nie znamy.~Pracuj na osobności,
 91  1    |          Niechaj cię próżnej chwały nie zwodzą pozory,~Nie szukaj
 92  1    |           chwały nie zwodzą pozory,~Nie szukaj z tego chluby, żeś
 93  1    |         Nadto czasu w pisaniu łożyć nie możecie,~Jeżeli prawdziwej
 94  1    |            znajdzie niż w początku,~Nie tak wielki ma dowcip, jak
 95  1    |        zwolna. Pisz ostrożnie rymy.~Nie leń się ich dwadzieścia
 96  1    |     dwadzieścia razy wziąć do limy.~Nie trać serca w robocie, zniknie
 97  1    |            na opóźnieniu twe dzieła nie stracą.~Czemu dziś nie wydołasz,
 98  1    |       dzieła nie stracą.~Czemu dziś nie wydołasz, nazajutrz dokażesz,~
 99  1    |         samej własnych ozdób czeka;~Nie przylgnie do niej wzięta
100  1    |             znaczy.~Lecz prawda się nie takim sposobem tłumaczy.~
101  1    |           urzędu~Sędziego i żadnego nie przepuszcza błędu.~Wytknie,
102  1    |             co niskie - poprawi,~Co nie w ładzie, na swoim to miejscu
103  1    |            wyraz twój wyłoży, kiedy nie brzmi jaśnie.~Tak poczyna
104  1    |         wyraz niezgrabny,~Ja bym go nie chciał użyć. - I owszem,
105  1    |    Przepraszam, wysoko!~- To mi się nie wydaje. - Bo krzywe masz
106  1    |              jeszcze mu myśl płocha~Nie zajechała głowy, w krytyce
107  1    |          autora, książkę jego kupi.~Nie tylko to po ziemiach, znajdziesz
108  1    |         Niechaj się autor poci, nic nie zyska przecie,~Dobrze pisze,
109  2    |       wiosnowy~Wykwintnymi strojami nie obciąża głowy~Ani pereł
110  2    |             zbiera,~W których, choć nie bogato, przystojnie wygląda,~
111  2    |         nigdy nastrzępionym wyrazem nie głuszy.~Wszystko w niej
112  2    |     Menalków ministrów chce zrobić;~Nie może się to w ustach pasterskich
113  2    |            O czym oni w swym stanie nie powinni wiedzieć.~Żebyś
114  2    |             ale bez przysady,~Żebyś nie miał podłego grubijaństwa
115  2(2) |  Wirgilijusz Maro, naśladowca jego. Nie wiedzieć, komu przyznać
116  2(2) |            ale Maronowy~Wysoki duch nie zniży się moimi słowy.~Lubo
117  2(2) |         zdaniem, na sykulskie Muzy,~Nie dogania pasterza pięknej
118  2    |             Ulały, w dzień i w nocy nie wypuszczaj z ręki.~Ci sami,
119  2    |             w nim z mocy swojej nic nie straci,~Kiedy ją w przyzwoitej
120  2    |          czułą i serca głos tkliwy.~Nie lubię ja tych wierszy, gardzę
121  2    |             smutek, choć go w sercu nie ma,~I zmyślone na wszelki
122  2    |            w tkliwych jego pieniach nie czuć serca głosu?~A Nazo,
123  2    |            ty, Gallu, co w starości~Nie znalazłeś w kochaniu słodkiej
124  2(7) | zimnomiłosnymi wierszami.~Ja nikogo nie wymieniam, nikt się więc
125  2(7) |            się więc na mnie gniewać nie może. Co o nich sądzić,
126  2    |             Swoje nieszczęśliwości! Nie znajdziesz człowieka,~Co
127  2    |           człowieka,~Co z nim żalów nie dzieli, co z nim nie narzeka.~
128  2    |          żalów nie dzieli, co z nim nie narzeka.~Jest pisarz, albijońskiej
129  2    |            swój zapęd wznosi niczym nie wstrzymany,~Rada z nieśmiertelnymi
130  2    |              z Parnasu ohydą~Prawie nie znają w pieniach ogniem
131  2    |     pochwalić,~Gdzie nic prócz słów nie widzę i nazwiska ody:~Owe
132  2(15)|           Grzymałą umocni, co wieki nie zwalą,~Jelenną i Bajwolą
133  2    |       niechaj nas miłość tak bardzo nie pali,~Bośmy się już w tym
134  2    |        przystojnym względzie,~Niech nie próżnym słów dźwiękiem pieśń,
135  2    |             zbyt rozszerzył,~Ledwie nie każdy nimi rozum człeka
136  2    |       Satyra w szczególności nikomu nie łaje,~Czołem bije osobom,
137  2    |          ludzkie wytyka, lecz ludzi nie draźni.~Ten prawdziwy duch
138  2    |              Nigdy w satyrze płazem nie przepuścił winy,~Nieszczęśliwa
139  2    |    siekaczach swoich przodków gada,~Nie uszedł jego pióra. A tak
140  2    |             szydzić,~Że gniewać się nie można, a trzeba się wstydzić.~
141  2    |        pustoszą, że po malej chwili~Nie znajdą drew, by sobie izby
142  2    |            Aby nigdy w pieszczotach nie chowały dziatek,~Tych wytyka,
143  2    |        żywoty,~Mówią o Panu Bogu, a nie mają cnoty,~Jakie w domach
144  2    |         Dawni byli wolniejsi; teraz nie uchodzi.~My, choć od nich
145  2    |           uchodzi.~My, choć od nich nie lepsi i starzy, i młodzi,~
146  2    |         będzie w wyrazach ostrożna,~Nie maluje tak osób, że je poznać
147  2    |          mowy,~Ale niech się samymi nie napełnia słowy.~Ten, co
148  2    |            Gdyby w swym rymopistwie nie tak był niedbały.~W różnych
149  2    |           uczą ludzie, niech równie nie błądzą.~Tok jej prosty,
150  2    |         mało dobrze pisało gatunku.~Nie z dużym smakiem czytam Sto
151  2(16)|           Aleksander pewnie,~Że się nie chciał urodzić prędzej,
152  3    |                     PIEŚŃ TRZECIA~ ~Nie masz takiego smoka ani dziwoląga,~
153  3    |          Który sztucznie wydany oka nie pociąga.~Trafny pędzel,
154  3    |             igrzyska,~I bawiąc nas, nie chcącym łzy z oczu wyciska.~
155  3    |        okropnym częstokroć zamachem~Nie przejmie nas bojaźnią, nie
156  3    |          Nie przejmie nas bojaźnią, nie napełni strachem~Lub do
157  3    |            Lub do politowania serca nie nakłoni -~Próżny pewnie
158  3    |            go dochodząc, próżno się nie biedzę.~Źle trzymamy o tego
159  3    |           rzeczy zamiaru sam skazać nie umie.~Kto się pląta w zaczęciu -
160  3    |          pomnoży.~U niego się osoby nie znają na scenie~Ani wiedzą,
161  3    |        trzymać miary.~Czasem prawda nie będzie podobna do wiary;~
162  3    |           Nic więc nad podobieństwo nie stawiaj do prawdy -~Cud
163  3    |             zemsty w Niebie.~O czym nie jestem mocno przekonany
164  3    |     przekonany w duszy,~To ująć mię nie może, to mię nie poruszy.~
165  3    |           ująć mię nie może, to mię nie poruszy.~Względem miejsca
166  3    |        Zamach na życie jego? 4 Póki nie zostanie~Tak ułożony teatr,
167  3    |             zachować.~Czego widzieć nie trzeba, to powiedz dokładnie.~
168  3    |            nigdy teatr krwią ludzką nie broczy:~Nie mogą cierpieć
169  3    |            krwią ludzką nie broczy:~Nie mogą cierpieć tego delikatne
170  3    |           dzielnie umysłów ludzkich nie porywa,~Jako gdy prawda,
171  3    |         akty, drugie szersze,~Kiedy nie wykroczono nic w układzie
172  3    |          sprężyny,~Niech nikt sceny nie widzi bez słusznej przyczyny~
173  3    |       słusznej przyczyny~Ani z niej nie wychodzi. A to już naganie~
174  3    |   pobocznych ustępach żadnej zwłoki nie ma.~Kryje rzecz przed naszymi
175  3    |             Gdy spektator spoczywa? Nie, muszą iść dalej.~Chociaż
176  3    |           Długo prostota pierwszych nie znała go ludzi.~Wskoczył
177  3    |       dziwiono się obu,~Chociaż się nie jednego trzymali sposobu.~
178  3    |        stanie,~Że im nigdy wyrównać nie mogli Rzymianie 6.~Plaut
179  3    |             komicznej wdzięki, lecz nie doszli Greków.~Wiele innych
180  3(6) |        Medeę, ale te czasów naszych nie doszły. Mamy kilka trajedyi
181  3(6) |          pięknych sztuk cząstkowych nie masz pięknej całości, a
182  3    |           chylić. Ale do tej chwały~Nie przyszedł, aż z dawnymi
183  3    |             Same w niej są rozmowy, nie masz zawikłania~Rzeczy,
184  3    |             masz zawikłania~Rzeczy, nie masz trudności, nie masz
185  3    |         Rzeczy, nie masz trudności, nie masz rozwiązania.~Tym się
186  3(8) |   trajedyjej pisał. A iżem przedtem nie wiedział o tych liściech,
187  3(8) |         Jakom listy WM. przeczytał, nie było czasu poprawować, bom
188  3(8) |             WM. tym śmielej, chocia nie masz co, żem to jeszcze
189  3(8) |        przodku WM. opowiadał, że to nie miało być ad amussim [dokładnie],
190  3(8) |      amussim [dokładnie], bo mistrz nie po temu".~
191  3    |         króla rozerwał Rodrygiem 9,~Nie znał naród teatru i tylko
192  3    |             Lecz na widok publiczny nie byli stawiani 10.~Dopiero
193  3    |       dramatyka rośnie, śpieszem na nie radzi,~Ale ta, co do śmiechu,
194  3    |              Ale ta, co do śmiechu, nie do łez prowadzi.~Wyznać
195  3    |      cierpliwy, uważny w potrzebie.~Nie ten jego charakter, lecz
196  3    |            dobija się sławy,~Nikomu nie ustąpi, dzielnej ufa dłoni~
197  3    |          nigdy się z hardego umysłu nie skłoni.~Niech gadatliwy
198  3    |          różnymi przymiotami darzy,~Nie masz dwóch dusz podobnych,
199  3    |          dwóch dusz podobnych, jako nie masz twarzy.~Tego pycha
200  3    |      Niechaj cnotliwy Kato pedantem nie będzie 15~Ni mówca-konsul
201  3    |           pędzel charaktery kreśli,~Nie miesza z sobą stanów, nie
202  3    |           Nie miesza z sobą stanów, nie łączy narodów.~Inną spiekłym
203  3    |           zmieni się w miłość, lecz nie bez przyczyny 16;~Dzielnej
204  3    |            w swej zemście zaciekła,~Nie ludzkiego jest tworu, lecz
205  3    |            W rodzie ludzkim takiego nie masz dziwoląga,~Co by -
206  3    |             czucia iskierki ku niej nie miał w duszy.~Każda namiętność
207  3    |     słuchacza przelewa.~Lecz jeżeli nie umie wydać w swej postaci~
208  3(16)|            przyczyna, bez której by nie mogło być drama do wiary
209  3(16)|            sercu? Tak się po ludzku nie dzieje. Przetoż Cynna poprzestał
210  3    |             że słowa z serca nadęte nie idą.~Próżno je puszczasz
211  3    |            puszczasz w uszy, nikogo nie złudzą;~Zamiast uczucia
212  3    |     prawdziwa chwała dobrego poety?~Nie chciejmy szukać w samych
213  3    |        pospolici są w tym upodleni?~Nie krzywdźmy przyrodzenia,
214  3    |             wypłacę!~Lecz dzieło to nie lada talentu wyciąga.~Mierność
215  3    |           talentu wyciąga.~Mierność nie ma w nim miejsca. Próżno
216  3    |       roboty wzruszenia serc, który~Nie wziął dowcipu, nie wziął
217  3    |            który~Nie wziął dowcipu, nie wziął serca od natury.~Kogo
218  3    |     pochwały skłania,~Owszem, czego nie zrobi, temu rad przygania.~
219  3(17)|            Pojźrzy na mnie i Troję: nie będą dowody~Nigdy większe
220  3    |            jej mocy i wdziękom nikt nie zaprze ucha.~Wszem użycza
221  3    |            Niezgoda wylata.~Pioruny nie są skutkiem ziemnego wyziewu -~
222  3    |     ziemnego wyziewu -~Jowisz przez nie oznacza pogrom swego gniewu;~
223  3    |          zaniosła -~Nic tu dziwnego nie masz. Ktokolwiek się kusi~
224  3    |         twardy, niemiły,~W obrazach nie masz wdzięku, w rymach nie
225  3    |          nie masz wdzięku, w rymach nie masz siły.~Zimny autor,
226  3    |           prawi,~Unudzi czytelnika, nie słodko zabawi.~U dawnych
227  3    |           sobie stawia się Trojany.~Nie lubiąc się w zaciętych kobiet
228  3    |      Istnością mądrą nieskończenie,~Nie ma granic swej mocy, jak
229  3    |          będzie, to odmianie żadnej nie podpada.~Przez winne wielmożności
230  3    |         wielmożności Jego poważenie~Nie możem Go, jak dawne bogi,
231  3    |            im nadto mocy przyznawać nie trzeba:~By chytrością i
232  3    |           wsparcie córek Helikonu -~Nie może w chrześcijańskiej
233  3    |         zrobionym z trzech deszczek~Nie idzie kłaść z prawymi za
234  3    |          Świętym dawnych bożyszczów nie przyznawać chuci.~Niezgoda
235  3    |        szczęścia w niebie wiecznego nie kłóci,~Nie masz w zdaniach
236  3    |         niebie wiecznego nie kłóci,~Nie masz w zdaniach różności,
237  3    |           masz w zdaniach różności, nie masz w radzie sporów,~Nie
238  3    |           nie masz w radzie sporów,~Nie masz rozpustnych biesiad
239  3    |         przyjmują skinienia.~Jednak nie wcale bajki znosimy użycie,~
240  3    |           bierze i postać, i życie.~Nie odbieramy państwa Trytonom
241  3    |             w wierszu chrześcijanem nie być bałwochwalczym.~Jeżeli
242  3    |         nigdy czytelnika w tęsknotę nie wprawić,~Niech dzieje bohatyra
243  3    |       pienie?~Także cnoty pomiernej nie uchodzi chwalić.~Czyliż
244  3    |             którym nic szczególnego nie widzim nad ludzi?~Cnota
245  3    |             cnota wysoka nas budzi.~Nie znajduje się w sercu ludzkim
246  3    |            aby~I największy bohatyr nie był czasem słaby.~Te są
247  3    |             prostego rzeczy wykładu nie lubię,~Gdy mi z pewnych
248  3    |        niech się w ustępach zbytnie nie rozszerza.~Mnóstwo różnych
249  3    |          nic zbytniego nigdy w niej nie mieści,~I płynnego jej toku
250  3    |             płynnego jej toku grube nie rwą rysy.~Wspaniałość i
251  3    |           wydane kształtnie, żadnej nie masz skazy.~Ciągiem rzeczy
252  3(19)|       duchów błogosławionych, jakby nie dosyć na ich pomocy było,
253  3(19)|            poetowie, przyznaje. Tak nie uchodzi.~
254  3    |            swoim nam powie, żebyśmy nie spali?~Czy się równie potrafi
255  3    |      skrzydła, jużci leży w błocie;~Nie dotrzymał nam słowa, choć
256  3    |           mi się ten podoba, co się nie nadyma,~Co mało obiecuje,
257  3    |            rady i miecza zaszczyty.~Nie zawsze trzeba górno na Pegazie
258  3(20)|          podziwienia godne, a razem nie przechodzące wiary (co Francuzi
259  3(20)|           godne podziwienia były, i nie przechodziły podobieństwa
260  3    |             bawi przyjemnie i nigdy nie nudzi.~Nie znając niewolnego
261  3    |       przyjemnie i nigdy nie nudzi.~Nie znając niewolnego w swych
262  3    |          zdrożnego od swego zamiaru nie powie.~W nim więc sobie
263  3    |             on korzyści prac swoich nie straci,~On sobie wieniec
264  3    |           dowcipy do innej uciechy.~Nie samą tylko trwogą, lecz
265  3(22)|         dłużej publiczności ukrywać nie raczy. Ja dobrym przyjęciem
266  3    |             drugich szydzić,~Nikomu nie darować, każdego zawstydzić.~
267  3    |             wyniósł tą drogą, którą nie należy,~Kto swą zrobił fortunę
268  3    |            I gdyby wyrazem~Szpetnym nie wykraczali a złością bezwstydną,~
269  3    |            bezwstydną,~Granych osób nie brali mask na scenę szydną~
270  3    |             teatru otworzyli wrota,~Nie uszła ich szyderstwa ni
271  3    |          Komedyja bawiła, lecz osób nie gryzła;~Karciła obyczaje,
272  3    |       patrzy z pieniędzmi szkatuły,~Nie zna dobroczynności i byle
273  3    |         skrzyni przygarnął tysięcy,~Nie dba, że go przeklina człowiek
274  3    |             fałszywą napojony cnotą~Nie dba o zyski ziemskie, za
275  3    |             odmianą,~Tego w wieczór nie lubi, w czym się kochał
276  3    |   wszystkiemu przygania,~Czego użyć nie może - młodości zabrania.~
277  3    |             wieku każdego przywary.~Nie tak ma mówić młody, jak
278  3    |            Do tego - wady w różnych nie jednej natury:~Nie te ma
279  3    |          różnych nie jednej natury:~Nie te ma lekki Francuz, co
280  3    |          Francuz, co Anglik ponury,~Nie te Niemiec opiły, które
281  3    |        opiły, które Włoch złośliwy,~Nie te skrzętny Holender, co
282  3    |     paryskich wystawiasz Polaki? 24~Nie dosyć do udania przyzwoitej
283  3    |             serca, zwierzchność mię nie zwodzi,~Sama wydana dobrze
284  3    |            Ponurej trajedyi płaczem nie rozrzewnia,~Wesołym sobie
285  3    |         czarty~Ani tłustym prostoty nie rozśmiesza słowem.~Z czego
286  3    |             Niech w scenach przerwy nie ma, niech wszystko dosadnie~
287  3    |           Wszystko tak czyń, jakoby nie było słuchacza.~Ciężko ten
288  3    |             spektator, że świadkiem~Nie jest umyślnie sceny, lecz
289  3    |             lecz tylko przypadkiem.~Nie muś się, żeby były na scenie
290  3    |            widzieć komedyją rzadko.~Nie dosyć jednak umieć ludzkie
291  3    |          wynalazkiem~Nowym szczycić nie mogła, lepiej lud zabawi~
292  3    |     poklaski~Wzbudził całego Rzymu, nie dbał o te wrzaski,~O te
293  3    |           wzruszenia, czucia dobrzy nie chcą.~A jeźli pospolita
294  3    |            się powszechności widoku nie lękać.~Nie będzie się pospólstwo
295  3    |     powszechności widoku nie lękać.~Nie będzie się pospólstwo na
296  3    |          wiek sędziwy,~Niechaj góry nie bierze człowiek niecnotliwy;~
297  3    |      bezczelność, na co serce boli,~Nie grają same brzydkiej, jak
298  4    |                 PIEŚŃ CZWARTA~ ~Kto nie jest architektem, może być
299  4    |            Może być cyrulikiem, kto nie jest lekarzem,~Kto nie potrafi
300  4    |          kto nie jest lekarzem,~Kto nie potrafi niebios, może ziemię
301  4    |            może ziemię mierzyć,~Kto nie jest teologiem, może prosto
302  4    |            może prosto wierzyć,~Kto nie ma ust wyprawnych, przynajmniej
303  4    |         zawołać na prejudykaty,~Kto nie jest jenerałem, może flintę
304  4    |          może flintę dźwigać,~Może, nie rządząc wojskiem, nieprzyjaciół
305  4    |           nieprzyjaciół ścigać,~Kto nie może wymowie kaznodziejskiej
306  4    |             rodzaju, kto pierwszych nie dopnie,~Może, nie bez honoru,
307  4    |        pierwszych nie dopnie,~Może, nie bez honoru, drugie trzymać
308  4    |           Musi ten być ostatni, kto nie będzie pierwszy;~Żaden szczebel
309  4    |     szczebel pośrzedni dwóch końców nie grodzi.~Nigdy się rymotwórcą
310  4    |          się rymotwórcą miernym być nie godzi,~Nie ścierpią tego
311  4    |   rymotwórcą miernym być nie godzi,~Nie ścierpią tego ludzie, nie
312  4    |           Nie ścierpią tego ludzie, nie darują bogi.~Jeźli pisarz
313  4    |       pisaniem się trudzi,~Nigdy on nie pozyska szacunku u ludzi.~
314  4    |             na wybór zrobione gdzie nie będzie wszytko,~Całe dzieło
315  4    |          Jeźli mocnym wyrazem serca nie poruszy,~Jeźli się w krasy
316  4    |           plama wkradnie,~Gdy nieba nie dosięgnie - na ziemię upadnie.~
317  4    |              Jeżeli cię natura sama nie sposobi:~Idąc naprzeciwko
318  4    |      naprzeciwko niej, człowiek nic nie zrobi.~Ta jest Muza poety,
319  4    |        kąkole,~Gdy biegłego rolnika nie sprawi go praca,~A uprawne -
320  4    |        zakwita szczęśliwym.~Acz się nie trzymaj sztuki jak pijany
321  4    |            sztuki jak pijany płota.~Nie każda jedne cierpi prawidła
322  4    |             Co w sobie sztukę dotąd nie poznaną kryje,~Razi umysły
323  4    |             szuka~Genijusz twórczy, nie chcąc iść gościńcem bitym?~
324  4    |         jakąś na sobie prostotę,~Co nie znaną w tych czasach okazuje
325  4    |             sucha tam wymowa,~Gdzie nie jest w różne myśli zbogacona
326  4    |          radzie,~Ani drogiego czasu nie tracić na zwadzie,~Niczego
327  4    |          tracić na zwadzie,~Niczego nie żałować dla miłej ojczyzny,~
328  4    |            pochlebne nigdy pochwały nie zwodzą.~Więcej zawsze pochlebcy
329  4    |            Każdego słuchaj zdania i nie wstydź się radzić;~Nigdy
330  4    |       wstydź się radzić;~Nigdy taka nie może ostrożność zawadzić.~
331  4    |       obmowi.~Na niczyim zbytecznie nie sadź się rozumie:~Ten sam
332  4    |            dobrze napisze, a sądzić nie umie,~Ten zna, co jest dobrego,
333  4    |          kto z siebie myśli.~Ledwie nie każdy wyrok daje tonem śmiałym,~
334  4    |           dobrym po wszystkie wieki nie przestanie.~Nie szukaj sławy
335  4    |     wszystkie wieki nie przestanie.~Nie szukaj sławy twojej z drugich
336  4    |         jakiej drugim szkodzi -~Ale nie taką drogą prawa dusza chodzi.~
337  4    |             umysłu przesada:~Nikomu nie ujmuje, swa siła go niesie,~
338  4    |            musi używać swej chwały.~Nie na tym sadź twą chwałę,
339  4    |      zyskasz tę płatę,~I tysiąc lat nie możesz poczytać za stratę.~
340  4    |        jadowitym godząca pociskiem,~Nie da użyć słodkiego za życia
341  4    |             to jednak w tobie ognia nie przydusza,~Niechaj cię miły
342  4    |           ledwie że oddycha, ledwie nie umiera,~Ale czego się dotknie,
343  4    |            Kto w ciasnym wad autora nie czuje rozumie,~Ten pewnie
344  4    |        pewnie i piękności jego czuć nie umie.~Lecz w nich nie pokładajmy
345  4    |          czuć nie umie.~Lecz w nich nie pokładajmy zabobonnej wiary.~
346  4    |             w niczym go bez grzechu nie godzi się winić,~Co pisze
347  4    |          jej przewodnictwem chodzą.~Nie dajmy się przesądu zaciemniać
348  4    |           mamy.~Jeźli pióra twojego nie ufasz zbyt sile,~Ani w dowcipie
349  4    |          sile,~Ani w dowcipie twoim nie masz mocy tyle,~Ażebyś własnym
350  4    |          Masz-li dosyć wprawności - nie chciej czasu tracić,~Przebieraj
351  4    |         przelewać, a swojską wymową~Nie znasz mocy obcego naśladować
352  4    |     naśladować piora -~I sam siebie nie wsławisz, i skrzywdzisz
353  4    |     wsławisz, i skrzywdzisz autora.~Nie chodź ślepo cudzymi ścieżkami
354  4    |             Wiek świadczy wiekowi -~Nie zrównał naśladowca nigdy
355  4    |        Twego zuchwalstwo wstrzyma?" Nie masz tego prawa.~Wszelką
356  4    |             nas niedbalstwo dowcipu nie morzy,~Wnet ze swych skarbnic
357  4    |           talent nowe cuda stworzy.~Nie ludzkie dzieło ze wszech
358  4    |           miar być doskonałym,~Lecz nie przeto w pisaniu możesz
359  4    |         wieki. A jak w lutni strony~Nie zawsze, które ręka chce,
360  4    |       wprawny, choć usilnie mierzy,~Nie zawsze w sam cel grotem
361  4    |          Trudno się czasem w długim nie usterknąć rymie,~Nawet i
362  4    |          obraz - słońca~Jasnego się nie lęka, nigdy nie próżnuje~
363  4    |         Jasnego się nie lęka, nigdy nie próżnuje~I im częściej czytane,
364  4    |          ozdoby, a wady postrzegać.~Nie mógł przed Zoilami Homer
365  4    |             by bez tego dotąd świat nie wiedział,~Ani się przed
366  4    |       przetaki.~Ostry krytyka urząd nie każdego zdobi:~Niech ten
367  4    |          lasach grubą żołądź jedli,~Nie znali chytrych wpuszczać
368  4    |             tylko żywili się płody.~Nie było tego słowa: to moje,
369  4    |         poczęły serca się łagodzić,~Nie chcieli więcej ludzie ze
370  4    |           stawiła.~Wszędyś czczona; nie było tak twardego ducha,~
371  4    |              Co by na wdzięki twoje nie chciał skłonić ucha.~Lgnęli
372  4    |        ziemia się w zamęcie czarnym nie zagrzebie.~Kto od wszystkich
373  4    |          użytek łączyć do słodyczy.~Nie zwykł mądry czytelnik darmo
374  4    |    płaszczykiem, pod prawdy pozorem~Nie szczyp ludzi zmaczanym w
375  4    |            brzydkiej żółci piorem~I nie chciej się poprawcą wszystkich
376  4    |       częstokroć złego przez to się nie dzieje,~Gdy rozpuściwszy
377  4    |        swego ścisły,~Baczy, by serc nie psował, słodko łechcąc zmysły.~
378  4    |             w żywej maluje postaci.~Nie tknięta prawdą dusza liche
379  4    |         przechodzi.~Niechaj wiersze nie będą twym rzemiosłem wiecznym.~
380  4    |         Jeżeli mię samego na dzieło nie stanie,~Jeźli znając, co
381  4    |        znając, co dobre, sam zrobić nie mogę -~Przynajmniejże młodzieży
382  4    |           chociaż nic sama rozkroić nie może,~Ostrzejsze jednak