Piesn

 1 Przed |           gorsza jest bojaźń. Prawda, że się częstokroć śmiałemu
 2  1    |       składaniem pracować~I nie sądź, że masz dowcip, gdy masz chęć
 3  1    |                nie głaszcze nam ucha,~Że wierszem bezrymowym swe
 4  1    |                A potem, zapomniawszy, że wziął raz śmiertelny,~Stawia
 5  1    |      otrzymacie, ten pożytek w zysku,~Że będziecie w powszechnym
 6  1    |             Piękny widok, lecz nudny, że nadto bogaty.~Chroń się
 7  1    |             są wdzięki,~Chwalą obraz, że wielki, choć niezgrabnej
 8  1    |             bez miary.~Tak opiewając, że się Chrystus w podłym mieście~
 9  1    |         mieście~Narodził, zakończyli, że przyszedł w ubóstwie.~Późniejsi,
10  1    |              i z wyższych ust słyszę,~Że zdolny i niezdolny bez braku
11  1    |      skromniej~Tłumacząc się, wyraża: że ich "nie zapomni".~Inak
12  1    |                Lecz o tym pamiętajmy, że kiedy się sadzić~Będziemy
13  1    |        przysadne, w wyrazach zatkane,~Że im trudno przychodzi, co
14  1    |              oczywistą.~Co mi po tym, że wiersze swoje pięknie kształcisz,~
15  1    |            dobrym autorem.~Trafi się, że ci braknie właściwego słowa,~
16  1    |           nadto, zmażesz.~Cóż po tym, że się jaka piękność w dziele
17  1    |              wyniosłość pisarza.~Lecz że się często znaleźć w przyjaciołach
18  1    |         smutku płacze,~Wielbi hojnie, że każde słowo wiele znaczy.~
19  1    |                Oto, żeby się szczycił ze swymi roboty.~Zganisz-li,
20  2    |              Drugi znowu, przeciwnie, że aż ucho boli,~Twardym smykiem
21  2    |              Dziwić się darom Niebios ze wszystkim stworzeniem,~A
22  2    |    pasterskiego wiersza są zaszczyty,~Że i wdzięku przydaje rzeczy
23  2    |            sprawiła swe skutki,~Mało, że rymotwórstwa masz talent
24  2(6) |       śpiewających widzimy. Zwłaszcza że i samego Wirgilijusza sielanki
25  2    |              W tym was tylko winiemy, że piórem swawolnym~Częstokroć
26  2    |                najpiękniejsze kwiaty,~Że z ojczystych herbarzów liczą
27  2    | dobrodziejstwa, czy zwycięstwa głosi,~Że wspaniałość z zapędem myśli
28  2    |            Marcyjalis pisał,~Naganny, że pochlebstwem tyrana kołysał;~
29  2    |            zdanie daje o swym dziele,~Że są dobre, że miernych jest
30  2    |             swym dziele,~Że są dobre, że miernych jest dosyć, złych
31  2    |            pióra. A tak umie szydzić,~Że gniewać się nie można, a
32  2    |              źli schną, widząc cnotę, że jej odstąpili.~W zgiełku
33  2    |        pożytkiem,~Jako lasy pustoszą, że po malej chwili~Nie znajdą
34  2    |        ostrożna,~Nie maluje tak osób, że je poznać można,~Lub, co
35  2(16)|             będzie Aleksander pewnie,~Że się nie chciał urodzić prędzej,
36  2(16)|          nieomylne powzięli nadzieje,~Że nam z jego pomocą szczęście
37  3    |           zostanie~Tak ułożony teatr, że w każdej odmianie~Rzeczy -
38  3    |            powiedz dokładnie.~Prawda, że rzecz na oczy mocniej w
39  3    |             zawsze - i na tym zależy,~Że bliżej końca swego z większym
40  3    |            liczysz wiersze!~Cóż stąd, że jedne węższe akty, drugie
41  3(4) |      spektatorów, i czytelników razi, że Cynna o zgubie Augusta,
42  3(4) |              gdzie się dopiero cesarz ze swymi dworzanami, a konsul
43  3    |               teatr zostawili stanie,~Że im nigdy wyrównać nie mogli
44  3(5) |               przeraziła spektatorów, że wielu z nich mdlało, kobiety
45  3    |          tylko robota od winy odjęła,~Że się zacny mąż przyznał do
46  3(8) |           liściech, spodziewałem się, że za tymi czasów odwłokami
47  3(8) |               się miało, albo raczej, że ta ze mną zostać miała mólom
48  3(8) |             miało, albo raczej, że ta ze mną zostać miała mólom na
49  3(8) |          cokolwiek to jest], a baczę, że błazeństwo, i WM. sam podobno
50  3(8) |              z przodku WM. opowiadał, że to nie miało być ad amussim [
51  3(9) |               iż gdy chciano wyrazić, że jaka rzecz jest piękna,
52  3    |               zawołany~Rycerz, Eneasz ze czcią ku bogom wylany.~Natura
53  3(15)|          pisanym, nagania Krebillona, że w jednej swej sztuce teatralnej
54  3    |             nad twą biedą,~Lecz wiem, że słowa z serca nadęte nie
55  3    |             Błądzi ten, który mniema, że traicznej scenie~Wielkich
56  3    |         rozrywa, tak przyjemnie uczy,~Że jej mocy i wdziękom nikt
57  3    |            wielkiego genijuszu płody!~Że nawałność powstała i trojańskie
58  3    |           flag doznać tych musi.~Lecz że mściwej Junony gniew nieubłagany~
59  3    |             skinieniem ucisza,~Spycha ze skał okręty, bałwany uśmierza -~
60  3    |                Mściwa Juno z Palladą, że minął je chlubny~Honor piękności,
61  3    |           mamy Boga wyrażenie,~Wiemy, że jest Istnością mądrą nieskończenie,~
62  3    |              przeznaczenia,~A wszyscy ze czcią Jego przyjmują skinienia.~
63  3    |             wraz pławi króle i dziady ze stypy.~Dyjana z łukiem,
64  3    |               w tym sobie zaszkodził,~Że bohatyr w nim mały. Godfred
65  3(19)|    Sannazaryjusza, trudno mu darować, ze w poemacie o narodzeniu
66  3(19)|          najtrudniej znieść, to jest, że wezwawszy duchów błogosławionych,
67  3(19)|       następujących wierszach uznaje, że te rzeczy nad moc Muz wyższe
68  3(20)|               uwaga Arystotelesa jest ze wszystkich względów dobra
69  3(21)|           wszystkich pisarzów celuje, że tyle na plac osób wyprowadziwszy
70  3    |          przygarnął tysięcy,~Nie dba, że go przeklina człowiek nieszczęśliwy;~
71  3    |            sztuki płodny:~Każdy - ton ze swym stanem powinien mieć
72  3    |              udania przyzwoitej roli,~Że się Francuz zaczesze, a
73  3    |               być powinien spektator, że świadkiem~Nie jest umyślnie
74  3    |               w charakterach. Prawda, że stąd dziwne~Zdają się płynąć
75  3    |         chytrość z prostotą,~Płochość ze statkiem, zbrodnią razem
76  3    |           którego dotyka 26~Ludzkość, że jest człowiekiem, i przez
77  4    |           Lecz ma-li to być grzechem, że nowych dróg szuka~Genijusz
78  4    |               na tym mądrość kładzie, że wszystko obmowi.~Na niczyim
79  4    |             kamień probierczy gotowy,~Że lichych jest przymiotów
80  4    |               na tym sadź twą chwałę, że napiszesz wiele.~Większą
81  4    |              Kto się wpatrzy pilnie -~Że to twój wizerunek, wyzna
82  4    |              tylko jest nieszczęście, że złość z smoczym pyskiem~
83  4    |         śmierci ten zaszczyt odebrał,~Że rodem jego siedm miast uszlachcić
84  4(1) |              dobitność wiersza, owa - że tak powiem - i myśli, i
85  4    |           ogień go pożera,~Już ledwie że oddycha, ledwie nie umiera,~
86  4    |       ludzkiej, sądząc ją tak płochą,~Że dawnym była matką, a dla
87  4    |            pisarzów, a pewnie uznamy,~Że wiele równych bogactw starożytnym
88  4    |               Czyż tak rzekła natura, że tylko dopoty~Posuniesz dzielność
89  4    |               dowcipu nie morzy,~Wnet ze swych skarbnic talent nowe
90  4    |           stworzy.~Nie ludzkie dzieło ze wszech miar być doskonałym,~
91  4    |           robocie ta nadzieja krzepi,~Że chwałę zyskasz w wieki.
92  4(4) |             mędrek tym jedynie znany, że się odważył Homerowi uwłaczać.
93  4    |             Nie chcieli więcej ludzie ze zwierzęty chodzić,~Gromadzili
94  4    |               był rytmów pierwotnych,~Że zaniechawszy ludzie obłąkań
95  4    |               nas pogłoski odwieczne,~Że na głos Orfeusza, skrzypka
96  4    |               Gdy rozpuściwszy pióro, że aż ucho boli,~Uczy bezwstydnym
97  4    |      świętości, a tym więcej szkodzi,~Że brzydki jad wyrazem cukrowanym
98  4    |             ręki wygląda.~Pięknie to, że w pisaniu mocny jesteś wierszy,~