Piesn

 1 Stan  |        głośnej użyć waltornie.~ ~Cóż gdy poważny koturn wystawi~I
 2  1    |            nie sądź, że masz dowcip, gdy masz chęć rymować.~Lecz
 3  1    |             zawsze kontent z siebie, gdy dwa słowa sprzęga.~Płaskość
 4  1(1) |           wszy, -la, -jąć, osobliwie gdy są często używane, czynią
 5  1    |              żywiołem i duszą poety,~Gdy wytkniętej rozumem nie przechodzi
 6  1    |           twoim po pięknym cyprysie,~Gdy w morzu tonącego malujesz
 7  1    |              uczynią budowy pięknej, gdy struktury~Nie znać w niej
 8  1    |        rzeźby, i okna, i ganki.~Cóż, gdy zacznie prowadzić od schodu
 9  1    |        smacznie,~A umysł je odrzuca, gdy go sycić zacznie.~Kto nie
10  1    |           szlachetność swoję,~Inszą, gdy lasy śpiewa, a inszą, gdy
11  1    |            gdy lasy śpiewa, a inszą, gdy boje.~Niechajże nigdy podłość
12  1    |        posyła do piekła.~Inna rzecz, gdy opiewasz miłej wiosny wczasy~
13  1    |                 Tę śpiewali ojcowie, gdy szli na potyczki;~Tej podobnych
14  1    |               w piórze wcale zgasną.~Gdy dobrze sam obejmiesz, wyłożysz
15  2(2) |       Askrejczykiem w górę wylatywa.~Gdy mu przyszło, mym zdaniem,
16  2    |          kajdany, które go ciemiężą.~Gdy mu dziwaczna miłość w głowie
17  2    |           twórczej prawicy się wyda,~Gdy głosi cuda Boże na arfie
18  2(15)|              tak pisze.~Cóż dopiero, gdy chcący pochwalić dokładnie,~
19  2    |         Moralność dobra w pieśniach, gdy serce przenika.~Lecz jakim
20  2    |       epigrammatu największa ozdoba:~Gdy zwięźle wyłożone, lepiej
21  2    |            sobie pozwolą,~Potockiego gdy czytasz, uszy cię zabolą.~
22  3    | podejźrzliwość, i chytre matactwo.~A gdy takie na scenę wyprowadzi
23  3    |               W ostatniej potrzebie,~Gdy ziemskie siły słabe, szukaj
24  3    |            ludzkich nie porywa,~Jako gdy prawda, która w sztucznym
25  3    |          prowadzi do swojego celu,~I gdy już miał dobrego pognębić
26  3    |            Strasznej podpada, próżna gdy scena zostanie.~Niech w
27  3    |            wtenczas aktorowie spali,~Gdy spektator spoczywa? Nie,
28  3    |              go grzech zabito. Odtąd gdy jagody~Corocznie obierano,
29  3    |           nas; wysokie myśli ma,~Ale gdy chce być górnym - często
30  3    |           matki natury.~Wstał teatr, gdy błysnęła jasność nauk szczera,~
31  3    |         północy, południa i wschodu,~Gdy złe wrogi po wrogach szły
32  3(9) |              we Francyi przyjęta, iż gdy chciano wyrazić, że jaka
33  3    |              za pierwsze mieć prawo.~Gdy mąż ten trwożył teatr duchem
34  3    |     najwspanialej na scenie wygląda,~Gdy przez moc namiętności i
35  3    |              przygania.~Kupił sobie, gdy wejście zapłacił, to prawo.~
36  3    |          wstrząsł berło trójzębne;~A gdy smutnym rozgłosem powietrze
37  3    |            rzeczy wykładu nie lubię,~Gdy mi z pewnych początków pewne
38  3    |            podoba, ale próżna praca,~Gdy całą sztukę jedna nić droga
39  3    |          zupełną dzieło doskonałość.~Gdy i części w nim piękne, i
40  3    |            pracy szacownej pochwali.~Gdy trajedyja swojej używała
41  3    |     przystojniejsze zatem widowiska,~Gdy przed dowcipem znikła bezczelność
42  3    |               za nic waży złoto,~Ale gdy w niebo patrzy - zabija
43  3    |        kłania, słodkim tonem mówi,~A gdy zwiedzie głupiego, gdy się
44  3    |             A gdy zwiedzie głupiego, gdy się zeń obłowi,~Z swoich
45  3    |         wspina,~Rad pomnaża fortunę, gdy ma, więcej żąda,~I uważnym
46  3    |          obyczaje, a inne za Piasta,~Gdy na obranie króla stany do
47  3    |             Zdają się płynąć skutki, gdy chytrość z prostotą,~Płochość
48  3    |             A nawet sam żak szkolny, gdy gniewną obaczy~Na scenie
49  3    |        pożyteczne twe dzieło uznaję,~Gdy szanujesz przystojność,
50  3    |              szanujesz przystojność, gdy czcisz obyczaje.~ ~
51  4    |                bardzo ciężko błądzi,~Gdy się za prawe dziecię Apollina
52  4    |              szpetna plama wkradnie,~Gdy nieba nie dosięgnie - na
53  4    |             wydaje chwasty i kąkole,~Gdy biegłego rolnika nie sprawi
54  4    |              swe plamami zmaże,~Lecz gdy się z sztuką ścisłym połączy
55  4    |              panują proste obyczaje,~Gdy śmierć ojca przebija krwawym
56  4    |      przebija krwawym sztychem syna,~Gdy matka dzieci swoje na piersi
57  4    |           włosy rwą pazurem z głowy,~Gdy w powszechnym nieszczęściu
58  4    |             w piasku grzebią czołem,~Gdy nowo wyszłe na świat dziecię
59  4    |         ofierze,~Po długim oddaleniu gdy syn swe rodzice~Widzi, ściska
60  4    |              zna, co jest dobrego, a gdy własnym piorem~Chce zrobić
61  4    |              W potomne wieki chwała! Gdy zyskasz tę płatę,~I tysiąc
62  4    |             miłej ciszy stoi, znowu, gdy burzliwy~Wiatr powstanie,
63  4    |       dotknie, temu daje życie.~Tak, gdy silny go wewnątrz ogień
64  4    |        naśladowców za sobą gotowy;~A gdy w nim każdy wyraz wiele
65  4    |              I kazał je oddzielać. A gdy on to sprawił~Z ochotą i
66  4    |       nagrody godzien jesteś takiej,~Gdy pracownych piór dzieła bierzesz
67  4    |            na początku dziwy.~Potem, gdy cię z mądrością genijusz
68  4    |          wykładały wyroki swe Nieba,~Gdy boskim poruszony duchem
69  4    |             miłośników skronie.~Więc gdy takie zadatki bierzesz z
70  4    |             przez to się nie dzieje,~Gdy rozpuściwszy pióro, że aż