Piesn

 1  1    |           gdy masz chęć rymować.~Lecz by zwodne pochopy cię nie
 2  1    |        bo musu żadnego nie lubi.~Lecz i ten niech się z próżnej
 3  1    |      piękność uważaj najściślej;~Lecz nie myśl kręć do rymu, ale
 4  1    |        Wiele jest dróg do błędu, lecz jedna prowadzi~Do prawdziwych
 5  1    |          i kwiaty.~Piękny widok, lecz nudny, że nadto bogaty.~
 6  1    |           Nie z kałuży wytryska, lecz z czystej krynice.~Chroń
 7  1    |     Zdolność z pracą nie dzieła, lecz robi z dzieł cuda.~Długo
 8  1    |       ochrzypialy,~Huczne tylko, lecz przykre dźwięki wydawały~
 9  1    |          więcej spodziewa się 7.~Lecz co grozi upadkiem - to pewnie,
10  1    |           Są tam rymy, są słowa, lecz na duchu zbywa.~Wezmą one
11  1    |        prawego genijuszu radzić.~Lecz o tym pamiętajmy, że kiedy
12  1    |          Ma swe pisarz wolności, lecz niech na to pomni,~Żeby
13  1    |       obce rozumieć~Dobrze jest, lecz ojczysty trzeba naprzód
14  1    |   stworzyć i użyć nowego wyrazu.~Lecz względem tej wolności tę
15  1    |       siebie wyniosłość pisarza.~Lecz że się często znaleźć w
16  1    |          choć zewnątrz się dąsa.~Lecz ciężej zawsze pochlebstw
17  1    |        każde słowo wiele znaczy.~Lecz prawda się nie takim sposobem
18  1    |       powabny.~- To niedobrze. - Lecz wszyscy wynoszą pod nieba...~-
19  1    |     zyska przecie,~Dobrze pisze, lecz nudzi - a ów bawnie plecie.~
20  2    | śnieżnych piersiach rozpościera,~Lecz na kwiecistym polu ozdoby
21  2    |   pasterz głosem natury ozywa 1.~Lecz często próżnym autor ogniem
22  2    |        maluje, to żale i smutki.~Lecz żeby, jak powinna, sprawiła
23  2    |   pieśniach, gdy serce przenika.~Lecz jakim prawem weszła w pieśni
24  2    |    próżnym słów dźwiękiem pieśń, lecz pieśnią będzie.~Niech ją
25  2    |       nimi rozum człeka mierzył.~Lecz wedle nich najwięcej gryzły
26  2    |           Lubią rymy dowcipność, lecz niezbyt wytworną;~W igraszkach
27  2    |        Wielbi urząd, czci króla, lecz sądzi człowieka".~Satyra
28  2    | przyjaźni,~Błędy ludzkie wytyka, lecz ludzi nie draźni.~Ten prawdziwy
29  2    |       Krasiccy, Naruszewiczowie,~Lecz o nich i dawniejszych to
30  2    |        wykręty w dworszczyźnie -~Lecz mu się tłusty wyraz częstokroć
31  2    |      zaleta z rzeczy i stosunku.~Lecz i w tym mało dobrze pisało
32  2(16)|         przemoc Polszcze wzięła,~Lecz i tak nieomylne powzięli
33  3    |          on jeszcze ich strudzi.~Lecz doskonały pisarz jasno rzecz
34  3    |         starzec wygląda brodaty.~Lecz my, którzy rozumu słuchamy
35  3    |          mocniej w umysł padnie,~Lecz są takie przypadki, które
36  3    |          naszymi zasłona oczyma,~Lecz możnaż, aby wtenczas aktorowie
37  3    |         Sceny komicznej wdzięki, lecz nie doszli Greków.~Wiele
38  3    |          trajedów dobry Epifani,~Lecz na widok publiczny nie byli
39  3    |     dowcipnej widać jego scenie;~Lecz gdyby był chciał więcej
40  3    |          Nie ten jego charakter, lecz waleczny, krwawy;~Tysiące
41  3    |     Niechęć zmieni się w miłość, lecz nie bez przyczyny 16;~Dzielnej
42  3    |        Nie ludzkiego jest tworu, lecz wyziewem piekła.~Człowiek
43  3    |        serce słuchacza przelewa.~Lecz jeżeli nie umie wydać w
44  3    |     zapłaczę i ja nad twą biedą,~Lecz wiem, że słowa z serca nadęte
45  3    |     tysiącem łez ci się wypłacę!~Lecz dzieło to nie lada talentu
46  3    |           flag doznać tych musi.~Lecz że mściwej Junony gniew
47  3    |    Homerowego Achilla zaszczyty,~Lecz nawet i w słabościach swych
48  3    |         bitwy na nieprzyjacielu,~Lecz naprzód - mało znaczy wśrzód
49  3    |          górno na Pegazie latać,~Lecz wspaniałość słodyczą, wdzięk
50  3    |           Nie samą tylko trwogą, lecz trefnymi śmiechy~Starały
51  3    |       sceny komicznej przykłady.~Lecz zbyt wolne teatru otworzyli
52  3    |      obmierzła.~Komedyja bawiła, lecz osób nie gryzła;~Karciła
53  3    |      obyczaje, wyszydzała błędy,~Lecz szanowała cnoty, zasługi,
54  3    |        oczy pozory zwierzchnemi,~Lecz mu się przypatrz dobrze:
55  3    |         Nie jest umyślnie sceny, lecz tylko przypadkiem.~Nie muś
56  3    |         na niej z śmiechu pękać,~Lecz zdrową da naukę i młodym,
57  4    |          drugie trzymać stopnie.~Lecz w sztuce niebeśpiecznej
58  4    |     piękności swe plamami zmaże,~Lecz gdy się z sztuką ścisłym
59  4    |  urodziła dla nas trudna sztuka.~Lecz ma-li to być grzechem, że
60  4    |     oświecony da ci radę zdrową.~Lecz się ostrego z krzywą chroń
61  4    |          kościele,~Co choć mało, lecz piórem napisał wybornym,~
62  4    |    piękności jego czuć nie umie.~Lecz w nich nie pokładajmy zabobonnej
63  4    |      wszech miar być doskonałym,~Lecz nie przeto w pisaniu możesz
64  4    |    ostrożności autora, wypadnie.~Lecz jeżeli w rozliczne ozdoby
65  4    |         raz przeczytać do końca.~Lecz dzieło doskonałe, co - jak
66  4    |       miła ci ta praca -~Dobrze! Lecz słuchaj, jako u Feba popłaca:~
67  4    |       obrony praw ginęli marnie.~Lecz skoro głośna lutnia, miodomowne
68  4    |    pisaniu mocny jesteś wierszy,~Lecz dobrym być człowiekiem -