Piesn

 1 Tresc |        poety. Kto do łez naszych ma prawo~Sztuka w zadziwieniu
 2  1    |        twarzą nie rozśmiało.~Kto ma dowcip ścieśniony i genijusz
 3  1    |          dwa słowa,~Tego - jeźli ma dowcip - wolna wzywa mowa;~
 4  1    |    architekta ręki,~Tak i dzieło ma tylko rozsypane wdzięki,~
 5  1    |         w nim układu.~Ten, który ma porządek w przyzwoitym względzie,~
 6  1    |  ścieśnienia się sztuki,~Ten nie ma o pisaniu najpierwszej nauki.~
 7  1    |       imię?~Każdy rodzaj pisania ma szlachetność swoję,~Inszą,
 8  1    |    różnych, ale przyzwoicie.~Kto ma zdolność przy pracy, wszystko
 9  1    |      siedział na Parnasie,~Dwóch ma obok przy sobie, więcej
10  1    |          Tok w piśmie rymotwórca ma właściwy sobie.~U niego "
11  1    |     zgodę, jeźli język gwałcisz?~Ma swe pisarz wolności, lecz
12  1    |         początku,~Nie tak wielki ma dowcip, jak mało rozsądku.~
13  2    | przyrodzenia~I zdobić, i ożywiać ma pasterskie pienia.~Czyli
14  2    |      smutek, choć go w sercu nie ma,~I zmyślone na wszelki raz
15  2(7) |          sądzić, każdy czytelnik ma wolność.~
16  3    |       ustępach żadnej zwłoki nie ma.~Kryje rzecz przed naszymi
17  3    |  przyszedł do nas; wysokie myśli ma,~Ale gdy chce być górnym -
18  3    |       greckich, ale ta niewielką ma sławę;~Same w niej są rozmowy,
19  3    |    talentu wyciąga.~Mierność nie ma w nim miejsca. Próżno się
20  3    |    wyjdzie z jego ręki,~I kamień ma swa piękność, i głaz swoje
21  3    |         mądrą nieskończenie,~Nie ma granic swej mocy, jak wszystko
22  3    |         autorowie!~Niechaj rzecz ma rozciągłość sobie przyzwoitą.~
23  3    |         droga pozłaca.~Natenczas ma zupełną dzieło doskonałość.~
24  3(22)|        Henryjadę p. Chomentowski ma już gotową, tylko niech
25  3    |          drugi nienawidzi.~Każdy ma swe zamiary, każdy ma swe
26  3    |      Każdy ma swe zamiary, każdy ma swe żądze;~Dumny lubi ukłony,
27  3    |          tego się weseli;~Upadek ma w nim wsparcie, smutek pocieszenie,~
28  3    |         Rad pomnaża fortunę, gdy ma, więcej żąda,~I uważnym
29  3    |        każdego przywary.~Nie tak ma mówić młody, jak zwykł mówić
30  3    |        nie jednej natury:~Nie te ma lekki Francuz, co Anglik
31  3    |      Niech w scenach przerwy nie ma, niech wszystko dosadnie~
32  3    |           i starym,~Co pierwszym ma być zawsze poety zamiarem.~
33  3    |    odnosi,~Niech zawsze należytą ma cześć wiek sędziwy,~Niechaj
34  4    |          prosto wierzyć,~Kto nie ma ust wyprawnych, przynajmniej
35  4    |         jest Muza poety, od niej ma natchnienie,~Ona mu rodzi
36  4    |   Kieruje krokiem jego - otwarte ma wrota~Do szacunku ludzkiego.
37  4    |     wiary.~Czyż to już doskonałe ma z każdej być miary~I w niczym
38  4    |    Znajdzie kto wiersz nowy,~Już ma tłum naśladowców za sobą
39  4    |          człowiek, jako z ludźmi ma żyć obyczajnie;~Przy twoich