Czesc

  1 Mot|              przodkowie - wahanie~się i bojaźń - i stało się zatem,~
  2 Mot|                wahanie~się i bojaźń - i stało się zatem,~że zniknęli
  3 Mot|          zniknęli z powierzchni ziemi~i wielkie milczenie jest po
  4 1  |          morza tęcza przed tobą pędzi i rozdziela mgły - co ujrzysz,
  5 1  |           jest twoim - brzegi, miasta i ludzie tobie się przynależą -
  6 1  |            rozkosze. - Splatasz serca i rozwiązujesz gdyby wianek,
  7 1  |      wyciskasz - suszysz je uśmiechem i na nowo uśmiech strącasz
  8 1  |            jak płaz pójdziesz czołgać i zadusić się mułem? - Tobie
  9 1  |            zadusić się mułem? - Tobie i niewieście jeden jest początek. -~
 10 1  |            jeden jest początek. -~Ale i ty cierpisz, choć twoja
 11 1  |         niebieskich. - Twoje rozpacze i westchnienia opadają na
 12 1  |           westchnienia opadają na dół i Szatan je zbiera, dodaje
 13 1  |             radości do swoich kłamstw i złudzeń - a Pan je kiedyś
 14 1  |               Poezjo, matko Piękności i Zbawienia. - Ten tylko nieszczęśliwy,
 15 1  |         którym się uniżają stworzenia i mówią: "On jest tutaj." -
 16 1  |                On będzie kochał ludzi i wystąpi mężem pośród braci
 17 1  |               kto zdradzi za wcześnie i wyda na marną rozkosz ludziom,
 18 1  |       sypniesz kilka kwiatów na głowę i odwrócisz się, a on zwiędłymi
 19 1  |               a on zwiędłymi się bawi i grobowy wieniec splata sobie
 20 1  |              przez całe życie. - Temu i niewieście jeden jest początek.~ ~
 21 1  |        zbawion być może. - Żono dobra i skromna, zjaw się dla niego -
 22 1  |         skromna, zjaw się dla niego - i dziecię niechaj się urodzi
 23 1  |            wczoraj, odświeżony w mgle i ubrany w kwiaty, dziewico,
 24 1  |             poety, naprzód. -~W drogę i ty, sławo, stary orle wypchany
 25 1  |              zawiesił w jesieni - leć i roztocz skrzydła, wielkie
 26 1  |           Belzebuba - dziury zalepiem i rozwiedziemy pokostem -
 27 1  |     czarodziejskie, zwiń się w chmurę i leć do poety - wnet się
 28 1  |               niego, opasz go skałami i wodami, na przemian nocą
 29 1  |              wodami, na przemian nocą i dniem. - Matko naturo, otocz
 30 1  |                  Mąż ściska rękę Żony i oddaje ją krewnemu - wszyscy
 31 1  |    przypadkiem napotyka Męża w tłumie i głowę opiera na jego ramieniu.~
 32 1  |            swoim - w nieładzie kwiaty i perły na włosach twoich -
 33 1  |           twoich - płoniesz ze wstydu i znużenia - o wiecznie, wiecznie
 34 1  |               jest tutaj - tak gorąco i huczno. -~PAN MŁODY~Idź
 35 1  |             taniec, a ja tu stać będę i patrzeć na cię, jakem nieraz
 36 1  |               moje kochanie. -~Taniec i muzyka~ ~*~Noc pochmurna. -
 37 1  |               teraz gnają mnie czarty i każą świętą udawać.~Leci
 38 1  |                Kwiaty, odrywajcie się i lećcie do moich włosów.~
 39 1  |              nad cmentarzem.~Świeżość i wdzięki umarłych dziewic,
 40 1  |             lampa nocna stoi na stole i blado oświeca Męża śpiącego
 41 1  |         twoich - wszystko, com marzył i kochał, zeszło się w tobie. (
 42 1  |          długiej przerwie wróciło ono i różnym jest od ciebie. -
 43 1  |            jest od ciebie. - Ty dobra i miła, ale tamta... Boże -
 44 1  |              nagle, mój drogi? Wstanę i dam ci eteru.~MĄŻ~Zaśnij. -~
 45 1  |             bo głos twój niezwyczajny i gorączką nabiegły ci jagody. -~
 46 1  |            był hasłem waszym. (chodzi i załamuje ręce) Boże, czyś
 47 1  |            pójdą każda w swoją stronę i ciała gdyby dwa trupy zostawią
 48 1  |             tyś się utworzyła ze mnie i teraz objawisz się mnie,
 49 1  |            objawisz się mnie, niechże i ja będę marą, stanę się
 50 1  |             będę marą, stanę się mgłą i dymem, by zjednoczyć się
 51 1  |              wtedy żegnaj mi, ogródku i domku, i ty, stworzona dla
 52 1  |           żegnaj mi, ogródku i domku, i ty, stworzona dla ogródka
 53 1  |             ty, stworzona dla ogródka i domku, ale nie dla mnie.~
 54 1  |              siada do fortepianu, gra i przerywa, znowu grać zaczyna
 55 1  |          przerywa, znowu grać zaczyna i przestaje znowu~Dzisiaj,
 56 1  |           wczoraj - ach! mój ty Boże, i przez cały tydzień, i już
 57 1  |           Boże, i przez cały tydzień, i już od trzech tygodni, od
 58 1  |           słowa nie rzekłeś do mnie - i wszyscy, których widzę.
 59 1  |         odwracasz się, kiedy wchodzę, i zakrywasz oczy, kiedy siedzę
 60 1  |             Wczoraj byłam u spowiedzi i przypominałam sobie wszystkie
 61 1  |       powinienem" - Ach! Lepiej wstań i powiedz: "nie kocham" -
 62 1  |       wszystko - wszystko. (zrywa się i bierze dziecko z kolebki)
 63 1  |         zawsze kochać będziesz. -~MĄŻ~I ciebie, i jego - wierzaj
 64 1  |             będziesz. -~MĄŻ~I ciebie, i jego - wierzaj mi.~Całuje
 65 1  |            muzykę - akord po akordzie i coraz dziksze.~ŻONA~Co to
 66 1  |         przynoszę ci błogosławieństwo i rozkosz - chodź za mną. -~
 67 1  |              jak umarły - oczy zgasłe i głos jak skrzypienie woza,
 68 1  |               daj mnie - czuję siarkę i zaduch grobowy. -~MĄŻ~Kobieto
 69 1  |        grobowy. -~MĄŻ~Kobieto z gliny i z błota, nie zazdrość, nie
 70 1  |               tyś poszła za radą węża i stałaś się, czym jesteś. -~
 71 1  |                MĄŻ~O luba! rzucam dom i idę za tobą. -~Wychodzi.~
 72 1  |           Henryku - Henryku! -~Mdleje i pada z dzieckiem - drugi
 73 1  |                jako Pismo mówi, płacz i zgrzytanie zębów. -~OJCIEC
 74 1  |       przyjmujesz olej święty?~OJCIEC I MATKA CHRZESTNA~Przyjmuję. -~
 75 1  |              Z GOŚCI~Patrzcie, wstała i stąpa jak gdyby we śnie. -~
 76 1  |             Roztoczyła ręce przed się i chwiejąc się idzie ku synowi.~
 77 1  |    Stanisławie, wyrzekasz się Szatana i pychy jego?~OJCIEC I MATKA
 78 1  |          Szatana i pychy jego?~OJCIEC I MATKA CHRZESTNA~Wyrzekam
 79 1  |            ŻONA~Ty ojcu zasłużysz się i przypodobasz - a wtedy on
 80 1  |            coś został chrześcijaninem i wszedł do towarzystwa ludzkiego,
 81 1  |               a za staraniem rodziców i łaską Bożą znakomitym urzędnikiem -
 82 1  |             że Ojczyznę kochać trzeba i że nawet za Ojczyznę zginąć
 83 1  |              Piękna okolica - wzgórza i lasy - góry w oddali.~MĄŻ~
 84 1  |              długie modliłem się lata i nareszciem już bliski mojego
 85 1  |          sobie tam każda mrówka bieży i bawi się dźbłem swoim, a
 86 1  |                  Przechodzi.~ ~*~Góry i przepaście ponad morzem -
 87 1  |            szczycie, otchłań pode mną i wiatry huczą przeraźliwie. -~
 88 1  |           przelecieć miała ot kona! - i nieboga twoich stóp się
 89 1  |          postać, którą bym mógł zgiąć i obalić. - Jeśli się was
 90 1  |       przepaści~Uwiąż się dłoni mojej i wzleć! -~MĄŻ~Cóż się dzieje
 91 1  |         odrywają się od skroni twoich i padają na ziemię a jak tylko
 92 1  |               wiatr zdarł ci z ramion i rozdarł w szmaty. -~DZIEWICA~
 93 1  |                uwiodłaś serce wielkie i dumne, podziw ludzi i siebie
 94 1  |         wielkie i dumne, podziw ludzi i siebie samego. - Serce wielkie,
 95 1  |              za to, żem ścigał za nią i męczył się dla niej, ażem
 96 1  |             morze dobywa się na skały i ciągnie ku mnie - niewidoma
 97 1  |              ludzi wsiadł mi na barkí i prze ku otchłani. -~DUCH
 98 1  |              święta. -~Wracaj do domu i nie grzesz więcej. -~Wracaj
 99 1  |              więcej. -~Wracaj do domu i kochaj dziecię twoje. -~ ~*~
100 1  |               przysiągłem na wierność i szczęście, sam strąciłem
101 1  |              się dotknął, zniszczyłem i siebie samego zniszczę w
102 1  |              ją w nocy? - Skowyczenia i śpiewy obłąkanych. Widzę
103 1  |        nieznane obszary, może za mną, i błąka się. biedna, i płacze.~
104 1  |             mną, i błąka się. biedna, i płacze.~GŁOS SKĄDSIŚ~Dramat
105 1  |             mi osiodłać - płaszcz mój i pistolety! -~ ~*~Dom obłąkanych
106 1  |           pokój!~Drzwi za sobą zamyka i idzie ku Żonie.~GŁOS ZNAD
107 1  |               krzyżu. - Ja drugi Bóg, i równie wśród katów. -~GŁOS
108 1  |              rusztowanie głowy królów i panów - ode mnie poczyna
109 1  |           ŻONA~Modliłam się trzy nocy i Bóg mnie wysłuchał. -~MĄŻ~
110 1  |           mnie -"Panie Boże", mówiłam i biłam się w piersi, i gromnicę
111 1  |         mówiłam i biłam się w piersi, i gromnicę przystawiałam do
112 1  |               przystawiałam do piersi i pokutowałam, "spuść na mnie
113 1  |          spuść na mnie ducha poezji", i trzeciego dnia z rana stałam
114 1  |          zaprowadzić na bitwę - ujrzę i opiszç - trup, całun, krew,
115 1  |            Nieskończoność mnie obleje~I jak ptak w nieskończoności~
116 1  |            Błękit skrzydłami rozwieję~I lecąc się rozemdleję~W czarnej
117 1  |            ŻONA obejmuje go ramionami i całuje w usta~Henryku mój,
118 1  |             dziesięciu jest jeszcze - i księży stu śpiewających
119 1  |          każdy krzyczy: "Ja Bogiem" - i co chwila jeden po drugim
120 1  |          drugim konają - gasną komety i słońca. - Chrystus nas już
121 1  |          krzyż swój wziął w ręce obie i rzucił w otchłań czy słyszysz,
122 1  |              w kawałki, a coraz niżej i niżej - aż tuman wielki
123 1  |               jedna się jeszcze modli i gwiazdy, Jej służebnice,
124 1  |              odbiegły Jej dotąd - ale i Ona pójdzie, kędy idzie
125 1  |           napoił wszystkim, co piękne i straszne, i wyniosłe. -
126 1  |      wszystkim, co piękne i straszne, i wyniosłe. - On wróci kiedyś
127 1  |           wyniosłe. - On wróci kiedyś i uraduje ciebie. - Ach!~MĄŻ~
128 1  |         głowie mi ktoś lampę zawiesił i lampa się kołysze - nieznośnie. -~
129 1  |              pomocy !~Wpadają kobiety i Żona Doktora.~ŻONA DOKTORA~
130 1  |            nie będzie!~Wchodzi Doktor i zbliża się do kanapy.~DOKTOR~
131 2  |               od A do Z? - Królu much i motyli, przyjacielu poliszynela,
132 2  |          opierasz na rączkach białych i zdajesz się marzyć, a jako
133 2  |           płoniesz jak stulistna róża i pukle odwijając w tył wzroczkiem
134 2  |        rozumie - a mamka twoja płacze i woła na ciebie, i myśli,
135 2  |              płacze i woła na ciebie, i myśli, że jej nie kochasz -
136 2  |               nie kochasz - a znajomi i krewni wołają na ciebie
137 2  |               krewni wołają na ciebie i myślą, że ich nie poznajesz -
138 2  |              twój ojciec jeden milczy i spogląda ponuro, aż łza
139 2  |         ponuro, aż łza mu się zakręci i znowu gdzieś przepadnie. -~*~
140 2  |             cię za puls, liczył bicia i ogłosił, że "masz nerwy". -
141 2  |       przyniósł, poklepał po ramieniu i wróżył, że będziesz obywatelem
142 2  |         narodu. - Profesor przystąpił i macał głowę twoją, i wyrzekł,
143 2  |       przystąpił i macał głowę twoją, i wyrzekł, że masz zdatność
144 2  |               ci piękną żonę na ziemi i koronę w niebie. - Wojskowy
145 2  |          Wojskowy przyskoczył, porwał i podrzucił, i krzyknął: "
146 2  |      przyskoczył, porwał i podrzucił, i krzyknął: "Będziesz pułkownikiem." -
147 2  |              Czytała dłoń twoją prawą i lewą, nic wyczytać nie mogła,
148 2  |              palcami twarz ci okrążył i przeląkł się, bo czuł, że
149 2  |            się do pierwszej spowiedzi i chciał ukląc przed tobą
150 2  |          nadszedł, kiedyś się gniewał i tupał nóżkami, nakreślił
151 2  |           nakreślił z ciebie szatanka i posadził cię na obrazie
152 2  |                   Tymczasem wzrastasz i piękniejesz - nie ową świeżością
153 2  |        świeżością dzieciństwa mleczną i poziomkową, ale pięknością
154 2  |               na ciebie, zatrzyma się i powie: ".Takie śliczne dziecię." -
155 2  |           więdnie, miał duszę z ognia i natchnienie z nieba. gdyby
156 2  |             Adama. -~ ~Cmentarz - Mąż i Orcio przy grobie w gotyckie
157 2  |              grobie w gotyckie filary i wieżyczki~MĄŻ~Zdejm kapelusik
158 2  |         wieżyczki~MĄŻ~Zdejm kapelusik i módl się za duszę matki. -~
159 2  |        błogosławionaś między Aniołami i każdy z nich, kiedy przechodzisz,
160 2  |              z skrzydeł swych wyziera i rzuca pod stopy Twoje. -
161 2  |              mi te słowa się nawijają i bolą w głowie tak, że proszę
162 2  |               ORCIO~Była bardzo biała i wychudła. -~MĄŻ~A mówiła
163 2  |            się przechadza po wielkiej i szerokiej ciemności, sama
164 2  |         ciemności, sama bardzo biała, i mówiła:~Ja błąkam się wszędzie,~
165 2  |      krawędzie,~Gdzie aniołów pienie,~I dla ciebie zbieram~Kształtów
166 2  |           roje,~O dziecię moje!~Myśli i natchnienie.~I od duchów
167 2  |            moje!~Myśli i natchnienie.~I od duchów wyższych,~I od
168 2  |    natchnienie.~I od duchów wyższych,~I od duchów niższych~Farby
169 2  |              od duchów niższych~Farby i odcienie,~Dźwięki i promienie~
170 2  |             Farby i odcienie,~Dźwięki i promienie~Zbieram dla ciebie,~
171 2  |                Był, jako są w niebie,~I ojciec twój~Kochał ciebie. -~
172 2  |            Ona gdzieś w niebie, cicha i spokojna, jak za życia na
173 2  |          biednemu chłopięciu. -~ORCIO~I teraz słyszę głos jej, lecz
174 2  |           napoję~Usta twoje~Dźwiękiem i potęgą,~Czoło przyozdobię~
175 2  |           przyozdobię~Jasności wstęgą~I matki miłością~Obudzę w
176 2  |             duch szczęśliwym, świętym i obłąkanym zarazem? -~ORCIO~
177 2  |              przeznaczyłeś szaleństwu i zawczesnej śmierci. - Panie,
178 2  |                 spojrzyj na męki moje i aniołka tego nie wydawaj
179 2  |            natłoku myśli, namiętności i uczuć, a jemu? - dałeś ciało
180 2  |        spuściłeś na mnie grad boleści i znikomych obrazów, i przeczuciów,
181 2  |          boleści i znikomych obrazów, i przeczuciów, i marzeń -
182 2  |               obrazów, i przeczuciów, i marzeń - łaska Twoja na
183 2  |              dziecię ukochać w pokoju i niechaj stanie mir już między
184 2  |         stanie mir już między Stwórcą i stworzonym - Synu, przeżegnaj
185 2  |     stworzonym - Synu, przeżegnaj się i chodź ze mną. Wieczny odpoczynek.~
186 2  |             Wychodzą.~*~Spacer - damy i kawalerowie - Filozof -
187 2  |           nadchodzi wyzwolenia kobiet i Murzynów. -~MĄŻ~Pan masz
188 2  |               Pan masz rację.~FILOZOF~I wielkiej do tego odmiany
189 2  |               ludzkim w szczególności i w ogólności - z czego wywodzę
190 2  |             rodu ludzkiego przez krew i zniszczenie form starych. -~
191 2  |               Nic - tylko że gruchnie i pójdzie precz na węgle i
192 2  |              i pójdzie precz na węgle i popiół, bo nawet stolarzowi
193 2  |              MĄŻ~Jednak to obraz twój i wszystkich twoich, i wieku
194 2  |             twój i wszystkich twoich, i wieku twego, i teorii twojej. -~
195 2  |     wszystkich twoich, i wieku twego, i teorii twojej. -~Przechodzą.~*~
196 2  |        wszelkich wiadomości, rozkoszy i myśli, i odkryłem - próżnię
197 2  |         wiadomości, rozkoszy i myśli, i odkryłem - próżnię grobową
198 2  |        wzrosłem, że rozprzęgnie się - i cierpię tak,. jak Bóg jest
199 2  |            wchodząc pomiędzy skały~Ty i głupstwo twoje. -~MĄŻ~Biedne
200 2  |              anioła rzucony na ziemię i błądzący w znikomości swojej. -
201 2  |            twoich bij się o ich cześć i potęgę.~MĄŻ~Roztoczył się
202 2  |                stanie się myślą, siłą i czynem. -~Zrzuca żmiję.~
203 2  |                 jako strąciłem ciebie i nie ma żalu po tobie w naturze,
204 2  |              wszyscy stoczą się w dół i po nich żalu nie będzie -
205 2  |              niemowlęciem, co zgrzyta i płacze - ale ty nie drżysz,
206 2  |               nie mogę ciebie, Ojcze, i tego pana rozpoznaé - iskry
207 2  |           tego pana rozpoznaé - iskry i nicie czarne latają przed
208 2  |           kształt cieniutkiego węża - i nuż robi się chmura żółta -
209 2  |                pryśnie z niej tęcza - i to nic mnie nie boli.-~LEKARZ~
210 2  |          zreorganizować. -~Bierze kij i kapelusz.~Najniższy sługa
211 2  |             nazwiska tej choroby?~MĄŻ~I żadnej, żadnej nie ma nadziei?~
212 2  |     nieszczęście być ślepym. -~LEKARZ~I bardzo nadzwyczajne w tak
213 2  |             zawsze słabej kompleksji, i matka jego umarła nieco...
214 2  |               około dwunastej, wstaje i przez sen mówi - proszę
215 2  |             się urodził synem światła i pieśni - co chcecie ode
216 2  |          wzrok mój uleciał z wiatrami i goni gdzieś po przestrzeniach -
217 2  |            bogaty w promienie gwiazd, i oczy moje rozogni płomieniem. -~
218 2  |            Częstochowska, weź mi oczy i daj jemu. -~ORCIO~Matko
219 2  |               naślij mi teraz obrazów i myśli, bym żył wewnątrz,
220 2  |                 to jest obowiązkiem - i zaletą lekarzy, panie konsyliarzu.~
221 2  |              że tak powiem,  stan snu i jawu zarazem, stan podobny
222 2  |                LEKARZ~Chciałbym pióra i kałamarza - Cerasi laurei
223 2  |                  MĄŻ~Okryj się dobrze i zaśnij spokojnie, bo doktor
224 2  |              ty podziejesz, sam jeden i wśród stu przepaści, ślepy,
225 2  |              ślepy, bezsilny, dziecię i poeto zarazem, biedny śpiewaku
226 3  |                wstydźcie wszyscy mali i wielcy- a mimo was mimo
227 3  |           mimo was mimo żeście mierni i nędzni, bez serca i mózgu,
228 3  |            mierni i nędzni, bez serca i mózgu, świat dąży ku swoim
229 3  |               się toczy, pary znikają i powstają, wnet zapadają,
230 3  |            bram miasta wśród wzgórzów i sadzonych topoli - namioty
231 3  |               długie, okryte mięsiwem i napojami, podparte pniami,
232 3  |        Niechaj żyje kielich pijaństwa i pociechy! -~*~Czy widzicie,
233 3  |               matki, ich żony, głodne i biedne jak oni, zwiędłe
234 3  |          Niech żyje kielich pijaństwa i pociechy! -~*~Teraz szum
235 3  |             stół, wskoczył na krzesło i panuje nad nimi, mówi do
236 3  |             się wcina pomiędzy koście i muszkuły - a od skroni broda.
237 3  |             niech żyje słowo pociechy i mordu! -~*~To ich wściekłość,
238 3  |         kochanie, to władzca ich dusz i zapału - on obiecuje im
239 3  |         zapału - on obiecuje im chleb i zarobek: - Krzyki się wzbiły,
240 3  |           palcach złote pierścienie - i on także głosem chrapliwym
241 3  |             Tymczasem trwają poklaski i wrzaski. - "Chleba nam,
242 3  |          pierś żywotną, z której siła i miód płynie dla nas, dla
243 3  |              dla nas, dla nich gorycz i trucizna.~CHÓR PRZECHRZTÓW~
244 3  |               bez końca, na zatargach i złościach, na ich głupstwie
245 3  |           złościach, na ich głupstwie i dumie osadzim potęgę Izraela-
246 3  |               go na nowo dziś umęczym i nie zmartwychwstanie więcej. -~
247 3  |           PRZECHRZTA~Bracia do młotów i powrozów!~Otwiera.~LEONARD~
248 3  |                obywatele, że czuwacie i ostrzycie puginały na jutro.~
249 3  |              LEONARD~Ten, który myśli i czuje najpotężniej z nas
250 3  |              CHÓR PRZECHRZTÓW~Powrozy i sztylety, kije i pałasze,
251 3  |              Powrozy i sztylety, kije i pałasze, rąk naszych dzieło,
252 3  |                 rozwieszą po ogrodach i borach - a my ich potem
253 3  | Pięćdziesięciu hulało tu przed chwilą i za każdym słowem moim krzyczało: -"
254 3  |               pecus .~wchodzi Leonard i Przechrzta~Czy znasz hrabiego
255 3  |            krzyknął mi- "ustąp się" - i spojrzał na mnie wzrokiem
256 3  |               wybierzesz się do niego i oświadczysz, że chcę się
257 3  |            Kiedym przysiągł uwielbiać i słuchać ciebie, to że cię
258 3  |                 przechrzty broń ukuli i powrozów nasnuli - tłumy
259 3  |             jak iskra, jak błyskawica i w płomień się zamieni, i
260 3  |              i w płomień się zamieni, i przejdzie w grom. -~PANKRACY~
261 3  |              z nią walczyć nie umiesz i to nazywasz zapałem. -~LEONARD~
262 3  |          zawarli się w Świętej Trójcy i czekają naszego przybycia
263 3  |          Mistrzu. bez zwłoki naprzód, i po nich.~PANKRACY~Wszystko
264 3  |            jedno wola moja. -~LEONARD~I na ślepo jej mam wierzyć? -~
265 3  |            może, sprawie naszej hartu i powagi dodać, rozkaż. -~
266 3  |            Jesteś żywy, pełen nadziei i wierzysz głęboko - najszczęśliwszy
267 3  |             się złożyli co do jednego i przynieśli sto tysięcy.~
268 3  |         jednak zbiera swoich włościan i, zaufany w ich przywiązaniu,
269 3  |                  PANKRACY~Dobrej nocy i miłego marzenia. -~Leonard
270 3  |            mój napotkał równego sobie i na chwilę się zatrzymał? -
271 3  |               w tobie zeszła się wola i potęga wszystkich - i co
272 3  |            wola i potęga wszystkich - i co zbrodnią dla innych,
273 3  |           siebie - a sama błąkasz się i nie wiesz, czym jesteś. -
274 3  |             wielką! -~Pada na krzesło i duma.~*~Bór, porozwieszane
275 3  |              ludzi.~Tańcują mężczyźni i kobiety wokoło szubienicy
276 3  |                  My dziś Bogu, królom i panom za służbę podziękujem-
277 3  |          Cieszy mnie; żeś tak rumiana i wesoła.~DZIEWCZYNA~A dyć
278 3  |        schyleni nad prawidłem w pocie i poniżeniu, glancując buty,
279 3  |             Salonów znany śmieszności i wszeteczeństwa - Vivat! -
280 3  |             Cóż to za głosy, twardsze i dziksze, wychodzące z tej
281 3  |           panie.~CHÓR RZEŹNIKÓW~Obuch i nóż to broń nasza - szlachtuz
282 3  |             panów rznąć.-~Dzieci siły i krwi, obojętnie patrzym
283 3  |         patrzym na drugich, słabszych i bielszych - kto nas powoła,
284 3  |              panów bić będziem.~Obuch i nóż broń nasza - szlachtuz
285 3  |             to ci dało te pierścienie i ten łańcuch ametystowy. -
286 3  |             bywali kondotiery książąt i rządów. -~PRZECHRZTA~On
287 3  |               moją lunetę mury, okopy i cztery bastiony. -~MĄŻ~Trudno
288 3  |            obejść jarem, podkopać się i...~PRZECHRZTA mrugając~Obywatelu
289 3  |              czemu patrzysz tak dziko i mgławo? -~RZEMIEŚLNIK~Przeklęstwo
290 3  |          kupcom, co jedwab sprzedają, i panom, co noszą jedwabie -
291 3  |      obietnice- równość - doskonałość i szczęście rodu ludzkiego? -~
292 3  |              także za wcześnie zdechł i ciało twoje psy rozerwały
293 3  |               żem cię miał za szpiega i dlatego zatrzymał. - (obziera
294 3  |             nami już same tylko sosny i świerki, oblane promieńmi
295 3  |               do swoich ludzi, którzy i tak już od dawna czekają
296 3  |               coś nas pędził do pracy i znoju - jutro, wschodząc,
297 3  |             niewolników przy mięsiwie i konwiach - a teraz, szklanko,
298 3  |               się - stój za tym pniem i milcz.~CHÓR CHŁOPÓW~Naprzód,
299 3  |             nas.~GŁOS JEDEN~Ciągnę go i wlokę, zżyma się i opiera -
300 3  |          Ciągnę go i wlokę, zżyma się i opiera - idź w rekruty -
301 3  |          przechodząc ~Upiór ssał krew i poty nasze - mamy upiora -
302 3  |             Nam strudzonym jeść, spać i pić. - Jako snopy na polu,
303 3  |            przez kosy nasze, siekiery i cepy, bracia, naprzód! -~
304 3  |              chwilę wyjrzała z cieniu i znów tam ciemno - tu, patrz,
305 3  |      pracowali przez czterdzieści dni i nocy, aż wreście zburzyli
306 3  |              a pędzone wiatrem blaski i cienie przechadzają się
307 3  |               się pod nim, wśród dymu i łuny twarz jego płonie,
308 3  |             poeci, artyści, córki ich i kochanki. -~MĄŻ~Ha! wasza
309 3  |          wyzwoloną, obnażoną z zasłon i przesądów, wybraną spośród
310 3  |        Wyprzedziłam je - przez popiół i żar, ogień i dym stąpam
311 3  |             przez popiół i żar, ogień i dym stąpam ku tobie, kochanku
312 3  |           Jego rozerwali, teraz proch i pył z nich, a duch Jego
313 3  |        Proroka - my tu na dole stoimy i zazdrościm jej chwały. -~
314 3  |               niebiosa. Panie swobody i rozkoszy, Boże ludu, każda
315 3  |          oceanie krwi utoną stare łzy i cierpienia rodu ludzkiego -
316 3  |            inne tworzy, temu stryczek i przeklęstwo. -~CHÓR MĘŻÓW~
317 3  |            Rozpadła się budowa ucisku i dumy - kto z niej choć kamyczek
318 3  |       kamyczek podniesie, temu śmierć i przeklęstwo.~PRZECHRZTA
319 3  |   przechadzali się po ziemi w berłach i koronach, w dumie i gniewie? -~
320 3  |           berłach i koronach, w dumie i gniewie? -~ZABÓJCA~Ja zabiłem
321 3  |             LEONARD~Idźcie bez trwogi i mordujcie bez wyrzutów -
322 3  |        wszyscy, jeszcze raz obejdziem i zdepcem świątynię umarłego
323 3  |               podnieś głowę - powstań i obudź się! -~DZIEWICA~Pałam
324 3  |               Pałam miłością ku tobie i Bogu twemu, światu całemu
325 3  |             Podajcie mi olej, sztylet i truciznę. - (do Hermana) -
326 3  |        dzisiaj - broń dawnych rycerzy i panów na zatratę panów kładę
327 3  |            nie dojdzie, niech ona żre i pali wnętrzności tyranów. -
328 3  |            wnętrzności tyranów. - Idz i niszcz stare pokolenia po
329 3  |                  MĄŻ~Ruszył z miejsca i na czele orszaku ciągnie
330 3  |         tańcują? -~PRZECHRZTA~Hrabiny i księżniczki, które, porzuciwszy
331 3  |                Syn filozofa pieni się i potrząsa sztyletem. - Dochodzą
332 3  |             iskrami na leżące ołtarze i krzyże - płomień się zajmuje
333 3  |          krzyże - płomień się zajmuje i gna słupy dymu przed sobą -
334 3  |          Czarne bałwany nawracają się i ku nam pędzą. -~PRZECHRZTA~
335 3  |          morderca klubu hiszpańskiego i dopiero dziś przybyłem. -~
336 3  |       sztyletu.~Bracie, na ten użytek i mojego wystarczy.~GŁOSY
337 3  |               bez słabości, kto dniem i nocą wierzy zwycięstwu,
338 3  |               Ty za nią walcz, morduj i giń.~Przechodzą.~SYN FILZOFA~
339 3  |              ciemności, na zgubę moją i wszystkich braci moich -
340 3  |                 A teraz na dół ze mną i do Jaru Św. Ignacego.~PRZECHRZTA~
341 3  |                 PRZECHRZTA~Wśród mgły i zwalisk, cierni i popiołów,
342 3  |          Wśród mgły i zwalisk, cierni i popiołów, gdzie mnie wleczesz? -
343 3  |                  MĄŻ~Naprzód, naprzód i na dół ze mną! - Ostatnie
344 3  |            DUCHÓW~Strzegliśmy ołtarzy i pomników świętych - odgłos
345 3  |          początek. -~MĄŻ~Hej! - Jezus i szabla moja!~Zrzucając czapkę
346 3  |         szabla moja!~Zrzucając czapkę i zawijając w niej pieniądze~
347 3  |       pieniądze~Weź na pamiątkę rzecz i godło zarazem.~PRZECHRZTA~
348 3  |            nie powtarza słowa - Jezus i szabla moja! -~GŁOSY W KRZAKACH~
349 3  |               GŁOSY W KRZAKACH~Maryja i szabla nasza - niech pan
350 3  |               wiara, do mnie! - Jezus i Maryja!~*~Noc - krzaki -
351 3  |              przylep się do tej sosny i dumaj. -~LEONARD~Mnie jednego
352 3  |              para pistoletów,. Pałasz i zegar - naprzeciwko druga
353 3  |          druga stolik, srebrne konwie i puchary.~MĄŻ~Niegdyś o tej
354 3  |            grożących niebezpieczeństw i podobnych myśli, Brutusowi
355 3  |          ukazał się geniusz Cezara. -~I ja dziś czekam na podobne
356 3  |              co wydobył się z nicości i zacznie może nową epokę,
357 3  |              moje.- Wiara w Chrystusa i Kościół Jego, ślepa, nieubłagana,
358 3  |                a wrogów będę mordował i palił, ja, syn stu pokoleń,
359 3  |        ostatni dziedzic waszych myśli i dzielności, waszych cnót
360 3  |              dzielności, waszych cnót i błędów.~Bije dwunasta.~Teraz
361 3  |              miał się stawić, przybył i czeka. -~MĄŻ~Niech wejdzie.~
362 3  |                 Siada, zrzuca płaszcz i czapkę wolności i wlepia
363 3  |             płaszcz i czapkę wolności i wlepia oczy w kolumnę, na
364 3  |          twoje. -~Bierze puchar, pije i podaje Pankracemu.~Gościu,
365 3  |               mylę, te godła czerwone i błękitne zowią się herbem
366 3  |               na waszą obronę zesłane i pułki aniołów spuszczone
367 3  |           twojej. - Jęk przez rozpacz i boleść wydarty tysiącom
368 3  |              włościan - hańba ich żon i córek - poniżenie ludzkości
369 3  |       ludzkości ujarzmionej przesądem i wahaniem się, i bydlęcym
370 3  |             przesądem i wahaniem się, i bydlęcym przyzwyczajeniem -
371 3  |             potęga moja - która chleb i cześć im rozda na wieki. -~
372 3  |             im rozda na wieki. -~Pije i rzuca kubek.~MĄŻ~Ja położyłem
373 3  |            zostaję przy, moim imieniu i dobrach, których całość
374 3  |                każ malować ich obrazy i rżnąć herby - a o tych nędzarzach
375 3  |          prababek, w słowo "ojczyzna" i tam dalej - ale w głębi
376 3  |            niepamięć. -~MĄŻ~Tobie zaś i twoim cóż inszego? -~PANKRACY~
377 3  |        inszego? -~PANKRACY~Zwycięstwo i życie. - Jedno tylko prawo
378 3  |              Jedno tylko prawo uznaję i przed nim kark schylam -
379 3  |          kręgi - ono jest zgubą waszą i woła teraz przez moje usta: ~"
380 3  |               robaczywi, pełni napoju i jadła, ustąpcie młodym,
381 3  |          ustąpcie młodym, zgłodniałym i silnym." ~Ale - ja pragnę
382 3  |              Ja także znam świat twój i ciebie - patrzałem wśród
383 3  |       tysiącami lat - rozpusta, złoto i krew. - A ciebie tam nie
384 3  |        olbrzyma - łaknie dotąd chleba i wygód - ale przyjdą czasy... - (
385 3  |            których on zrozumie siebie i powie o sobie: "Jestem" -
386 3  |             jednym warsztatem bogactw i przemysłu. -~MĄŻ~Słowa twoje
387 3  |        śmierci nie będzie.- Bóg pracą i męką czasów odarty z zasłon -
388 3  |                a one teraz przejrzały i dostały prawdy - Bóg ludzkości
389 3  |            ramiona wyciągał na wschód i na zachód, czoło święte
390 3  |  nieskończoność, jeśli kochasz prawdę i szukałeś jej szczerze, jeśliś
391 3  |            niegdyś, wstań, porzuć dom i chodź za mną. -~MĄŻ~Tyś
392 3  |              bratem szatana.- (wstaje i przechadza się wzdłuż) -
393 3  |            szczęście rodu ludzkiego - i ja kiedyś wierzyłem - ot!
394 3  |           powtórz raz tylko "biada" - i zwyciężaj z nami. -~MĄŻ~
395 3  |        wejścia namiotu twojego w nocy i olbrzymią dłonią błogosławiło
396 3  |          Spuszcza głowę między dłonie i staje.~PANKRACY~Odrzuciłeś
397 3  |             go jadłem, oblewaj posoką i winem - ale dalej nie zachodź
398 3  |                 ale dalej nie zachodź i precz, precz ode mnie! -~
399 3  |           PANKRACY~Sługo jednej myśli i kształtów jej, pedancie
400 3  |                patrz na mnie! - Myśli i kształty są woskiem palców
401 3  |              nie jako człowiek z siłą i duchem.~Wyciąga rękę ku
402 3  |       zmarszczkami - a co w nich było i przeszło, dzisiaj we mnie
403 3  |                o wschodzie go zwijasz i koczujesz dalej - dotąd
404 3  |               znalazłeś ogniska swego i nie znajdziesz, dopóki stu
405 3  |         chwała dziadom twoim na ziemi i niebie - w rzeczy samej
406 3  |             baby strzelał po drzewach i Żydów piekł żywcem. - Ten
407 3  |               Ten z pieczęcią w dłoni i podpisem - "kanclerz"- sfałszował
408 3  |             tamta czyta list kochanka i śmieje się, bo noc bliska -
409 3  |              w zielonym kaftanie- pił i polował z bracią szlachtą,
410 3  |            gonili jelenie. - Głupstwo i niedola kraju całego - oto
411 3  |              kraju całego - oto rozum i moc wasza. - Ale dzień sądu
412 3  |                 Ale dzień sądu bliski i w tym dniu obiecuję wam,
413 3  |               wam postawili świątynie i szkoły - podczas wojny tylko
414 3  |              psa wściekłego, co bieży i pieni się, aż skona gdzie
415 3  |               kiedy wam kul zabraknie i prochu...~MĄŻ~To się zbliżym
416 3  |              piorunem.~Bierze płaszcz i czapkę wolności.~Przechodząc
417 3  |       przeklęstwo należne starości. - I ciebie, i syna twego poświęcam
418 3  |         należne starości. - I ciebie, i syna twego poświęcam zniszczeniu. -~
419 4  |              prawej, po lewej, z tyłu i na przodzie leży mgła śnieżysta,
420 4  |              czarne, ostre, szarpane, i głębokości swoje, gdzie
421 4  |             dolina, której nie widać, i słońce, które jeszcze się
422 4  |             skałę pracą dawnych ludzi i zrosłe ze skałą jak pierś
423 4  |        sztandar się wznosi, najwyższy i sam jeden wśród szarych
424 4  |            dołu promienie się cisną - i kra z chmur pędzi po tym
425 4  |             się do.tej znikomej burzy i niesione na mglistych bałwanach
426 4  |              gór podniosły się mgły - i konają teraz po nicościach
427 4  |              światłem migającej broni i lud ciągnie zewsząd do niej,
428 4  |                niech żyje!~ARCYBISKUP~I przyjm ze znakiem Krzyża
429 4  |                Ojcze, szablę tę biorę i niech mi Bóg zrządzi zgon
430 4  |               że chcecie bronić wiary i czci przodków waszych -
431 4  |            przodków waszych - że głód i pragnienie umorzy was do
432 4  |         Przysięgamy.~Arcybiskup klęka i krzyż wznosi. Wszyscy klękają.~
433 4  |               progu starego więzienia i śpiewa proroctwa. -~MĄŻ~
434 4  |            sam nie ruszaj się stamtąd i co kilka minut patrzaj lunetą
435 4  |               piwnice naszych hrabiów i książąt. -~Jakub wychodzi.
436 4  |           walczył z wami, ale żelazem i ludźmi, którzy mnie się
437 4  |              skupione naokoło siebie, i na was, przeciwników moich,
438 4  |            kilka jeszcze, a może mnie i tych wszystkich nędzarzy,
439 4  |             tak, jakom marzył zawżdy.~I teraz tu stoję na pograniczach
440 4  |          siedzi na łożu - Mąż wchodzi i składa broń na stole.~MĄŻ~
441 4  |             mi serca - huk przeleciał i nie ma go więcej - co innego
442 4  |               drzwiom skrytym w murze i otwiera je.~MĄŻ~Gdzie idziesz? -
443 4  |              sklepień jeden po drugim i tam zasiadają w głębi. -~
444 4  |           moje - szalejesz, dziecię - i siły moje niszczysz, kiedy
445 4  |               Oskarżony już nadchodzi i jako mgła płynie. -~CHÓR
446 4  |            pojeni, przywaleni cegłami i źwirem, dręczmy i sądźmy,
447 4  |             cegłami i źwirem, dręczmy i sądźmy, sądźmy i potępiajmy-
448 4  |              dręczmy i sądźmy, sądźmy i potępiajmy- a kary szatan
449 4  |           zebrał wszystkie siły swoje i wszystkie namiętności swe,
450 4  |            wszystkie namiętności swe, i całą dumę swoją, by skonać. -~
451 4  |            prócz siebie, prócz siebie i myśli twych, potępion jesteś -
452 4  |                po bokach westchnienia i żale, wyroki i groźby. -~
453 4  |           westchnienia i żale, wyroki i groźby. -~ORCIO~On teraz
454 4  |           ojcze, kiedy się gniewasz - i odparł dumnym słowem, jako
455 4  |      ziemskiej, znikomej, której mnie i braci moich pozbawili naddziady
456 4  |          twoje - a potem zaginiesz ty i bracia twoi - i pogrzeb
457 4  |          zaginiesz ty i bracia twoi - i pogrzeb wasz jest bez dzwonów
458 4  |                 bez łkania przyjaciół i krewnych - jako nasz był
459 4  |            matka pośród nocy przyszła i kazała...~Mdleje.~MĄŻ chwyta
460 4  |            nieubłagany duchu! - Boże! i Ty, druga Maryjo, do której
461 4  |        poczyna się nieskończoność mąk i ciemności. - Nazad! - Muszę
462 4  |            prócz siebie, prócz siebie i myśli twych, potępion jesteś -
463 4  |        kobiety, dzieci, kilku starców i hrabiów klęczących u stóp
464 4  |           głód pali wnętrzności nasze i dzieci naszych- dniem i
465 4  |               i dzieci naszych- dniem i nocą strach nas pożera. -~
466 4  |          życie moje obywatelskim było i nie zważam na twoje wyrzuty,
467 4  |         sprawuję, to że znam wiek mój i cenić umiem całą wartość
468 4  |           wychodzi - kobiety powstają i płaczą - mężczyźni się oddalają
469 4  |              przyłączyli się do niego i uznali dążenie wieku. -~
470 4  |             tych murach - dotrzymam - i wy wszyscy zginiecie wraz
471 4  |          ojców waszych, po co gnębili i panowali! -~Do Hrabiego~
472 4  |    przepędziłeś wiek młody na kartach i podróżach daleko od Ojczyzny? -~
473 4  |              ich o życie teraz.~Staje i wyciąga ramiona.~Czego się
474 4  |              Panowie, tam, gdzie kule i bagnety - nie tam, gdzie
475 4  |             nie tam, gdzie szubienica i kat milczący, z powrozem
476 4  |              rzekę, nietykalność osób i ciał waszych. -~MĄŻ~Przybliża
477 4  |               się do Ojca Chrzestnego i chwyta go za piersi.~Święta
478 4  |               pod namioty przechrztów i szewców, bym ją krwią twoją
479 4  |         Rozdać im, co zostało wędliny i wódki - a potem na mury! -~
480 4  |             broń leżąca na ziemi - tu i ówdzie biegną żołnierze -
481 4  |              grać w niebezpieczeństwo i wygrywać zawżdy, a kiedy
482 4  |               tam w dole się gromadzą i niedługo wrócą do szturmu -
483 4  |             jakby dolina wzdymała się i opadała nazad - skały w
484 4  |           skały w sto kątów łamią się i krzyżują - dziwnym szykiem
485 4  |              uczuł nudę w sercu swoim i zapragnął potężniejszych
486 4  |          naszych, obejdź sale zamkowe i pędź do murów wszystkich,
487 4  |           spotkasz. -~JAKUB~Bankierów i hrabiów, i książąt. -~Odchodzi~
488 4  |            JAKUB~Bankierów i hrabiów, i książąt. -~Odchodzi~MĄŻ~
489 4  |               było takiej samej bieli i miękkości. -~ORCIO~Słyszałem
490 4  |          płynęły tak lekko jak wonie, i mówiła- "Dziś wieczorem
491 4  |               długo? -~ORCIO~Weź mnie i nie puszczaj - nie puszczaj -
492 4  |              coraz bliżej - huk dział i strzelb się rozlega - godzina
493 4  |             Jakubie! -~Orszak Hrabiów i Książąt przechodzi przez
494 4  |          JEDEN~Daliście odłamki broni i bić się każecie. -~GŁOS
495 4  |           ludzie moi! -~Dobywa szabli i przykłada do ust leżącego.~
496 4  |         szklanna jak wprzódy - oddech i życie uleciały razem. -~
497 4  |            syny wolności!~Zamieszanie i bitwa.~*~Insza strona okopów -
498 4  |            odpłaci w piekle upór twój i męki moje.- Tak mi, Panie
499 4  |       wyciągają ramiona ku zwycięzcom i bełkocą o miłosierdzie. ~
500 4  |            wdarli na wieżę północną - i patrzą, czy gdzie nie odkryją