Czesc

 1 1|             wianek, igraszkę palców twoich łzy wyciskasz - suszysz
 2 1|           kwiaty i perły na włosach twoich - płoniesz ze wstydu i znużenia -
 3 1|            świątobliwy na skroniach twoich - wszystko, com marzył i
 4 1|          miała ot kona! - i nieboga twoich stóp się prosi, by nie szły
 5 1|       Kwiaty odrywają się od skroni twoich i padają na ziemię a jak
 6 2| niewidzialnego kłębka - bo w oczach twoich jaśnieje iskra, której nikt
 7 2|             obraz twój i wszystkich twoich, i wieku twego, i teorii
 8 2|    rozpaczających pokochaj bliźnich twoich, biednych bliźnich twoich,
 9 2|           twoich, biednych bliźnich twoich, a zbawion będziesz.~MĄŻ~
10 2|          boju. -~ORZEŁ~Szablą ojców twoich bij się o ich cześć i potęgę.~
11 3|       przeklętego nie zbrudził kart twoich. -~Talmud chowa.~Kto tam?~
12 3|          głowy - to konieczność lat twoich, a z nią walczyć nie umiesz
13 3|     PANKRACY~Nic - tylko pięć kul w twoich piersiach za to, żeś śmiał
14 3|        jutro, wschodząc, zastaniesz twoich niewolników przy mięsiwie
15 3|             kładę w ręce twoje - na twoich piersiach zawieszam medalion
16 3|         tajemnic, które za krańcami twoich myśli odbywają się teraz
17 3|           nigdy - bo każden z ojców twoich pogrzeban z motłochem pospołu,
18 3|         synu. - Ani ty, ani żaden z twoich by nie żył, gdyby ich nie
19 4|           przed Arcybiskupem~U stóp twoich składam zdobycz moją. -~
20 4|        takiej litości żaden z ojców twoich nie słyszał - zowie się
21 4|           znać strudzenie ná rysach twoich.~PANKRACY~Nie czas mi jeszcze