Czesc

 1 1|           drogi, co masz, bo głos twój niezwyczajny i gorączką
 2 1|      opuszczaj, a ja się na gniew twój poświęcę- dziecko moje kochaj -
 3 1|              MĄŻ~Twe czoło jasne, twój włos kwieciem przetykany,
 4 1|         się naokoło ciebie - głos twój raz jeszcze - niechaj zaginę
 5 1|           dziecięcia~Gdzie ojciec twój, Orcio? -~OJCIEC BENIAMIN~
 6 1|       duszy mojej -   Boże - wróg Twój zwycięża! -~Anioł Stróż
 7 1|        wszystkiego dopełnię.~ŻONA~Twój syn będzie poetą.~MĄŻ~Co?~
 8 2|            że ich nie poznajesz - twój ojciec jeden milczy i spogląda
 9 2|        jako są w niebie,~I ojciec twój~Kochał ciebie. -~Widzi Ojciec,
10 2|     Nazwali pięknością-~By ojciec twój,~O synku mój,~Kochał ciebie -~
11 2|            O synku mój,~By ojciec twój~Kochał ciebie - ~MĄŻ~Boże,
12 2|       mowa. -~MĄŻ~Jednak to obraz twój i wszystkich twoich, i wieku
13 2|          ku pomocy - a jeśli duch twój wrócił do łona Boga, niechaj
14 2|      cokolwiek?~ORCIO~Słyszę głos twój, ojcze. -~MĄŻ~Spojrzyj w
15 2| przeklęstw śmieje. -~GŁOS SKĄDSIŚ~Twój syn poetą - czegóż żądasz
16 3|         Szabla twoja - szkło, Bóg twój - mara. - Potępionyś głosem
17 3|       tacy ludzie niedługo żyją - twój syn bliższy grobu niż młodości -
18 3|      twoją. - Ja także znam świat twój i ciebie - patrzałem wśród
19 3|         twoja? - Wieczorem namiot twój rozbijasz na gruzach cudzego
20 4|       czart odpłaci w piekle upór twój i męki moje.- Tak mi, Panie