Czesc

 1 1|          Niemca przy żonie Niemce - świat cały jakoś zasnął wokoło
 2 1|            już bliski mojego celu - świat ludzi zostawiłem z tyłu -
 3 1|             Ona pójdzie, kędy idzie świat cały.~MĄŻ~Mario, może chcesz
 4 2|        wewnątrz, bym stworzyĺ drugi świat w sobie, równy temu, jaki
 5 3|          nędzni, bez serca i mózgu, świat dąży ku swoim celom, rwie
 6 3|         przerzuca, odrzuca - walcem świat się toczy, pary znikają
 7 3|         niezmiernej gadziny, oplótł świat czcicielów Krzyża, panów
 8 3|            kropel kilka jeszcze - a świat nasz, nasz, o bracia moi! -~
 9 3|          bez czucia wiarę nadałaś - świat na podobieństwo swoje -
10 3|             na podobieństwo swoje - świat nowy utworzyłaś naokoło
11 3|    zazdrościm jej chwały. -~LEONARD~Świat nowy ogłaszam - Bogu nowemu
12 3|     niegdyś- a w jedno słowo zamknę świat ten nowy, ogromny - on siebie
13 3|           kark schylam - tym prawem świat bieży w coraz wyższe kręgi -
14 3|       litość twoją. - Ja także znam świat twój i ciebie - patrzałem
15 3|           pod herbem swoim~PANKRACY~Świat mój jeszcze nie rozparł
16 3|             w głębi ducha mojego! - Świat cielska do ciebie należy -
17 4|              DRUGI HRABIA~Myśli, że świat podbił. -~TRZECI HRABIA~
18 4| przeznaczonego nie uszedł, od kiedy świat światem. -~MĄŻ~Nie ma już