Czesc

  1 1|               twoimi nogi fale morza - na falach morza tęcza przed
  2 1|                 suszysz je uśmiechem i na nowo uśmiech strącasz z
  3 1|            nowo uśmiech strącasz z ust na chwilę - na chwil kilka -
  4 1|             strącasz z ust na chwilę - na chwil kilka - czasem na
  5 1|                na chwil kilka - czasem na wieki. - Ale sam co czujesz? -
  6 1|            biada! - Dziecię, co płacze na łonie mamki - kwiat polny,
  7 1|                boleść nic nie utworzy, na nic się nie zda. - Ostatniego
  8 1|        rozpacze i westchnienia opadają na dół i Szatan je zbiera,
  9 1|              Pana.~Nie przeto wyrzekam na ciebie, Poezjo, matko Piękności
 10 1|               tylko nieszczęśliwy, kto na światach poczętych, na światach
 11 1|             kto na światach poczętych, na światach mających zginąć,
 12 1|             będzie nosił gdyby gwiazdę na czole swoim, a nie oddzieli
 13 1|             zdradzi za wcześnie i wyda na marną rozkosz ludziom, temu
 14 1|            temu sypniesz kilka kwiatów na głowę i odwrócisz się, a
 15 1|                niemu! - Ty naprzód, ty na czele, cieniu nałożnicy
 16 1|             opasz go skałami i wodami, na przemian nocą i dniem. -
 17 1|            Jeśli dotrzymasz przysięgi, na wieki będziesz bratem moim
 18 1|          kościoła - świadki - gromnica na ołtarzu. ~KSIĄDZ ślub daje.~
 19 1|          KSIĄDZ ślub daje.~Pamiętajcie na to.~Wstaje para. - Mąż ściska
 20 1|                w tłumie i głowę opiera na jego ramieniu.~PAN MŁODY~
 21 1|               nieładzie kwiaty i perły na włosach twoich - płoniesz
 22 1|              ja tu stać będę i patrzeć na cię, jakem nieraz w myśli
 23 1|           jakem nieraz w myśli patrzał na sunących aniołów. -~PANNA
 24 1|            sypialny - lampa nocna stoi na stole i blado oświeca Męża
 25 1|               białe- pokój świątobliwy na skroniach twoich - wszystko,
 26 1|             tamta... Boże - co widzę - na jawie!~DZIEWICA~Zdradziłeś
 27 1|               jakoś zasnął wokoło mnie na podobieństwo moje - jeździłem
 28 1|        myślałem o mamce. - ~Bije druga na wieży kościoła.~Do mnie,
 29 1|           drogi, chłód nocy spadnie ci na piersi; wracaj, mój najlepszy,
 30 1|                    Salon - dwie świece na fortepianie - kolebka z
 31 1|               kącie - Mąż rozciągnięty na krześle z twarzą ukrytą
 32 1|              Beniamina, obiecał mi się na pojutrze. -~MĄŻ~Dziękuję
 33 1|             podobno dużo gości sprosił na chrzciny - wiesz - takie
 34 1|               mój śliczny, śpij. -~MĄŻ na stronie~Parno - duszno -
 35 1|                 że źle wyglądam. -~MĄŻ na stronie~Nadeszła godzina -
 36 1|             jedno, bo już nie patrzysz na mnie, odwracasz się, kiedy
 37 1|                nie opuszczaj, a ja się na gniew twój poświęcę- dziecko
 38 1|               MĄŻ podnosząc~Nic zważaj na to, com powiedział - napadają
 39 1|             głos jak skrzypienie woza, na którym trup leży. -~MĄŻ~
 40 1|        Chrzestna - mamka z dzieckiem - na sofie na boku siedzi Żona -
 41 1|           mamka z dzieckiem - na sofie na boku siedzi Żona - w głębi
 42 1|         dzisiejszy przypomina mi bale, na które zaprosiwszy, gospodarz
 43 1|       słuchajcie. -~ŻONA kładąc dłonie na głowie dziecięcia~Gdzie
 44 1|             pogoda się zaćmiła - stoję na tym szczycie, otchłań pode
 45 1|             otrzymał nigdy. -~DZIEWICA na drugiej stronie przepaści~
 46 1|              od skroni twoich i padają na ziemię a jak tylko się jej
 47 1|        czarnymi wiry- morze dobywa się na skały i ciągnie ku mnie -
 48 1|              tyłu tłum ludzi wsiadł mi na barkí i prze ku otchłani. -~
 49 1|               bracia - radujcie! -~MĄŻ~Na próżno walczyć -  rozkosz
 50 1|             uciszcie się!~W tej chwili na głowę dziecięcia twego zlewa
 51 1|                 Tę, której przysiągłem na wierność i szczęście, sam
 52 1|               do rzędu potępionych już na tym świecie. - Wszystko,
 53 1|               zniszczę w końcu. - Czyż na to piekło mnie wypuściło,
 54 1|          dłużej był jego żywym obrazem na ziemi?~Na jakiejże poduszce
 55 1|                żywym obrazem na ziemi?~Na jakiejże poduszce ona dziś
 56 1|          obłąkanych. Widzę ją - czoło, na którym zawsze myśl spokojna,
 57 1|                  Patrz Pan, jaki widok na góry - ale Pan, widzę, niecierpliwy -
 58 1|           kilka krzeseł - łóżko - Żona na kanapie.~MĄŻ wchodzi~Chcę
 59 1|             wchodzi~Chcę być z nią sam na sam. -~GŁOS ZZA DRZWI~Mój
 60 1|                Boga. - Jeden już umarł na krzyżu. - Ja drugi Bóg,
 61 1|             katów. -~GŁOS SPOD PODŁOGI~Na rusztowanie głowy królów
 62 1|                ZZA LEWEJ ŚCIANY~Kometa na niebie już błyska - dzień
 63 1|             Mario?~ŻONA~Przysięgłam ci na wierność do grobu. -~MĄŻ~
 64 1|           piersi i pokutowałam, "spuść na mnie ducha poezji", i trzeciego
 65 1|             Nigdy, nigdy. -~ŻONA~Patrz na mnie. - Czy nie zrównałam
 66 1|                Musisz mnie zaprowadzić na bitwę - ujrzę i opiszç -
 67 1|       Rozjaśnij czoło, bo smucisz mnie na nowo. - Czegoż ci, nie dostaje? -
 68 1|             będzie poetą.~MĄŻ~Co?~ŻONA~Na chrzcie ksiądz mu dał pierwsze
 69 1|               Wszystkie światy lecą to na dół, to w górę - człowiek
 70 2|           Czemu, o dziecię, nie hasasz na kijku , nic bawisz się lalką,
 71 2|             nie mordujesz, nie wbijasz na pal motyli, nie tarzasz
 72 2|           głową? - Skąd czoło opierasz na rączkach białych i zdajesz
 73 2|             kim rozmawiasz wtedy? - Bo na twe czoło występują zmarszczki,
 74 2|              mamka twoja płacze i woła na ciebie, i myśli, że jej
 75 2|                znajomi i krewni wołają na ciebie i myślą, że ich nie
 76 2|                 obiecał ci piękną żonę na ziemi i koronę w niebie. -
 77 2|                szatanka i posadził cię na obrazie dnia sądnego między
 78 2|               piersi każdy, co spojrzy na ciebie, zatrzyma się i powie: ".
 79 2|             natchnienie z nieba. gdyby na każdym listku, chylącym
 80 2|                wszystkiego, co kwitnie na ziemi, po polach, nad strumieniami...~
 81 2|            rzuca pod stopy Twoje. - Ty na nich, jak gdyby na falach...~
 82 2|                  Ty na nich, jak gdyby na falach...~MĄŻ~Orcio! -~ORCIO~
 83 2|               ale tak, kiedy zasypiam, na przykład zawczoraj. -~MĄŻ~
 84 2|               i spokojna, jak za życia na ziemi - marzy się tylko
 85 2|                od tych dwóch modrzewi, na które pada światło zachodzącego
 86 2|              tobie~Wszystko, co ludzie na ziemi, anieli w niebie~Nazwali
 87 2|             wybudował Sobie - spojrzyj na męki moje i aniołka tego
 88 2|             przynajmniej obdarzył siłą na wytrzymanie natłoku myśli,
 89 2|          miałem - nasłałeś wielu ludzi na mnie, którzy mi szczęścia
 90 2|       zazdrościli, życzyli - spuściłeś na mnie grad boleści i znikomych
 91 2|                 i marzeń - łaska Twoja na rozum spadła, nie na serce
 92 2|             Twoja na rozum spadła, nie na serce moje - dozwól mi dziecię
 93 2|               się prostuje lub pochyla na osi swojej przez nagłe rewolucje. -~
 94 2|             FILOZOF~Z młodymi listkami na dolnych gałązkach. -~MĄŻ~
 95 2|               gruchnie i pójdzie precz na węgle i popiół, bo nawet
 96 2|           nawet stolarzowi nie zda się na nic. -~FILOZOF~Przecie nie
 97 2|               MĄŻ~Pracowałem lat wiele na odkrycie ostatniego końca
 98 2|            podnosząc rękę do kapelusza~Na kopersztychu podobna twarz
 99 2|              gdzieś widziałem.~MEFISTO na stronie~Hrabia ma dobrą
100 2|                będzie pochwalon. -~MĄŻ~Na wieki wieków - amen. -~MEFISTO
101 2|          przelatującego anioła rzucony na ziemię i błądzący w znikomości
102 2|          żegludze, by spojrzeć za sobą na tylu synów ziemi, ginących
103 2|               bądź mi zdrowa - idę się na człowieka przetworzyć, walczyć
104 2|           czasem z nich wydobędzie się na kształt cieniutkiego węża -
105 2|                w górę podleci, spadnie na dół, pryśnie z niej tęcza -
106 2|       przypatrz się źrzenicy- nieczuła na światło - osłabienie zupełne
107 2|              MĄŻ odprowadzając Lekarza na stronę~Wszystko, co zażądasz -
108 2|             tamte pogasły.~MĄŻ padając na kolana~Chwila milczenia~
109 2|               Jak trzyma ręce założone na piersiach. -~TRZECI~Nie
110 2|        oczywiście tu napotykamy. -~MĄŻ na stronie~Boże, patrz, on
111 2|        szczęśliwej. -~MĄŻ~Wesprzyj się na mnie, odprowadzę cię do
112 2|              błogosławieństwo spoczywa na tobie - nic ci więcej dać
113 3|             rzucę cień katedr świętych na głowy wam. - Ale to nie
114 3|              wszyscy nędzni, ze znojem na czole, z rozczuchranymi
115 3|                 bez śladów pięknaśei - na ich włosach kurzawa bitej
116 3|          włosach kurzawa bitej drogi - na ich łonach poszarpane odzieże -
117 3|                który nadszedł, wstąpił na stół, wskoczył na krzesło
118 3|              wstąpił na stół, wskoczył na krzesło i panuje nad nimi,
119 3|             przestronne, włosa jednego na czaszce nie masz, wszystkie
120 3|             krwi, nigdy zmiennej barwy na licach - oczy niewzruszone,
121 3|                u stóp mówcy opiera się na stole przyjaciel czy towarzysz,
122 3|           niedołężnie w bok schylone - na ustach coś lubieżnego, coś
123 3|            lubieżnego, coś złośliwego, na palcach złote pierścienie -
124 3|              Pankracy!" Mówca ku niemu na chwilę wzrok obrócił. - "
125 3|                kilka - księga rozwarta na stole - Przechrzty.~PRZECHRZTA~
126 3|  niepiśmiennych . - Po trzykroć pluńmy na zgubę im - po trzykroć przeklęstwo
127 3|             panom - po trzykroć pluńmy na zgubę im - po trzykroć przeklęstwo
128 3|             przeklęstwo im!~PRZECHRZTA~Na wolności bez ładu, na rzezi
129 3|       PRZECHRZTA~Na wolności bez ładu, na rzezi bez końca, na zatargach
130 3|              ładu, na rzezi bez końca, na zatargach i złościach, na
131 3|              na zatargach i złościach, na ich głupstwie i dumie osadzim
132 3|          umęczyli ojcowie nasi - my go na nowo dziś umęczym i nie
133 3|             inny. - Po trzykroć pluńmy na zgubę ludom - po trzykroć
134 3|          czuwacie i ostrzycie puginały na jutro.~Do jednego z nich
135 3|          żelaza nie padnie w boju, ten na gałęzi skona. -~PRZECHRZTA~
136 3|           Leonardzie, czy sprawa pewna na jutro? -~LEONARD~Ten, który
137 3|              nas wszystkich, wzywa cię na rozmowę przeze mnie. - On
138 3|               przeze mnie. - On ci sam na to pytanie odpowie.~PRZECHRZTA~
139 3|             naszych dzieło, wyjdziecie na zatratę ím - oni panów zabiją
140 3|       wszystkich. - Pluńmy po trzykroć na zgubę im, po trzykroć przeklęstwo
141 3|           tylko, pamiętam, przechodząc na Boże Ciało, krzyknął mi- "
142 3|                ustąp się" - i spojrzał na mnie wzrokiem pana - za
143 3|             strażą twoją - szubienica, na której powiesiliście Barona
144 3|           wszystko za wolność ludu! - (na stronie) Aj waj! -~PANKRACY~
145 3|           Przechrzta wychodzi.~LEONARD~Na co ta odwłoka, te półśrodki,
146 3|             siebie í swoich wszystkich na jedną kartę. -~PANKRACY~
147 3|           jedno wola moja. -~LEONARD~I na ślepo jej mam wierzyć? -~
148 3|        PANKRACY~Zaprawdę ci powiadam - na ślepo. -~LEONARD~Ty nas
149 3|            PANKRACY~Jutro zaproszę ich na wieczerzę - Czy słyszałeś
150 3|           przywiązaniu, gotuje się iść na odsiecz zamkowi Świętej
151 3|              głębi serca - przeciągnąć na naszą stronę. -~LEONARD~
152 3|             przebaczył, już byś zasnął na wieki. -~LEONARD~Jutro nic
153 3|           tysiąców, ten jeden człowiek na zawadzie stoi? - Siły jego
154 3|               napotkał równego sobie i na chwilę się zatrzymał? -
155 3|            Ostatnia to zapora dla mnie na tych równinach - trza ją
156 3|           czucia wiarę nadałaś - świat na podobieństwo swoje - świat
157 3|               ty jesteś wielką! -~Pada na krzesło i duma.~*~Bór, porozwieszane
158 3|              Bór, porozwieszane płótna na drzewach - w środku łąka,
159 3|              drzewach - w środku łąka, na której stoi szubienica -
160 3|               czapką czerwoną wolności na głowie, wchodzi trzymając
161 3|          oprowadzę cię - nie wydam cię na honor. -~MĄŻ~Mrugnij okiem,
162 3|           życie twoje... kiedym własne na to odważył. -~PRZECHRZTA~
163 3|                Chleba, zarobku, drzewa na opał w zimie, odpoczynku
164 3|           DZIEWCZYNA~A dyć tośmy długo na taki dzień czekały. - Juści,
165 3|              wychodzące z tej gęstwiny na lewo? -~PRZECHRZTA~To chór
166 3|                krwi, obojętnie patrzym na drugich, słabszych i bielszych -
167 3|           wolności, który mnie trzymał na uwięzi. -~MĄŻ~Życzę obywatelce
168 3|               dziwny żołnierz - oparty na szabli obosiecznej, z główką
169 3|           obosiecznej, z główką trupią na czapce, z drugą na felcechu,
170 3|              trupią na czapce, z drugą na felcechu, z trzecią na piersiach? -
171 3|           drugą na felcechu, z trzecią na piersiach? - Czy to nie
172 3|        Patrzcie dobrze - dojrzycie tam na górze zamek - doskonale
173 3|                płaszczem? -~PRZECHRZTA na stronie~Aj waj! (głośno)
174 3|           kochają dziewczyny, biją się na otwartym polu, żeglują po
175 3|            obywatelu przechrzto, patrz na tę głowę bez życia, pływającą
176 3|                ludzkiego? -~PRZECHRZTA na stronie ~Bodajbyś także
177 3|              ciało twoje psy rozerwały na sztuki! (głośno) - Puszczaj
178 3|               tak już od dawna czekają na ciebie w jarze Św. Ignacego. -~
179 3|             naprzód, pod cień jaworów, na sen, na miłą wieczorną gawędkę -
180 3|              pod cień jaworów, na sen, na miłą wieczorną gawędkę -
181 3|               spać i pić. - Jako snopy na polu, tak ich trupy będą -
182 3|            ludzi przy pochodniach.~MĄŻ na dole, wysuwając się zza
183 3|             Przechrztą~Gałęzie podarły na łachmany moją czapkę wolności. -
184 3|              się, że twarz Bogarodzicy na chwilę wyjrzała z cieniu
185 3|             widzę pół rycerza śpiącego na połowie grobu - gdzież jestem,
186 3|               zburzyli ostatni kościół na tych równinach. - Teraz
187 3|                jest ten młody człowiek na gruzach przybytku stojący? -
188 3|            dyszącą piersią wdziera się na gruzy namiętnymi podrzuty.~
189 3| zmartwychwstającego - patrzcie - stoim na rozwalinach starych kształtów,
190 3|            oblubienica Proroka - my tu na dole stoimy i zazdrościm
191 3|                przeklęstwo.~PRZECHRZTA na stronie~Bluźnierce Jehowy,
192 3|              Jehowy, po trzykroć pluję na zgubę wam. -~MĄŻ~Orle, dotrzymaj
193 3|           dotrzymaj obietnicy, a ja tu na ich karkach nowy Kościół
194 3|             MĄŻ~Ktoś mu zabiegł - padł na kolana - mocuje się sam
195 3|            dawniej namaszczano królów, na zgubo królom namaszczam
196 3|                dawnych rycerzy i panów na zatratę panów kładę w ręce
197 3|             panów kładę w ręce twoje - na twoich piersiach zawieszam
198 3|                 MĄŻ~Ruszył z miejsca i na czele orszaku ciągnie po
199 3|           PRZECHRZTA~Po trzykroć pluję na ciebie. (do Męża) - Leonard
200 3|           panie - patrz, jaki nóż wisi na jego piersiach. -~MĄŻ~Zakryj
201 3|            porzuciwszy mężów, przeszły na wiarę naszą. -~MĄŻ~Niegdyś
202 3|          patrzeć będzie. -~Wdziera się na odłamek muru. ~PRZECHRZTA~
203 3|         północnej. -~Stanęli - pląsają na gruzach - rozrywają nie
204 3|         obalone arkady - sypią iskrami na leżące ołtarze i krzyże -
205 3|                   MĄŻ~Śpieszę z daleka na odgłos waszego powstania. -
206 3|           śmiercią się chlubisz? -~MĄŻ~Na dwa dni tylko przed wybraniem
207 3|        święcenie. -~LEONARD~Kogóż masz na myśli? -~MĄŻ~Ciebie pierwszego,
208 3|    sprzeniewierzysz. -~LEONARD~Bracie, na ten użytek weź sztylet mój. -~
209 3|              swojego sztyletu.~Bracie, na ten użytek i mojego wystarczy.~
210 3|               z łona ciemności wyrwali na jaśnią. - Ty za nią walcz,
211 3|            sztyletowi! -~CHÓR ARTYSTÓW~Na ruinach gotyckich świątynię
212 3|               jeden biały - znak jeden na nim - czapka wolności -
213 3|              Leonardem, nie patrzą już na nas. - Ogarniam wzrokiem,
214 3|               czasu, z łona ciemności, na zgubę moją i wszystkich
215 3|         dotrzymaj obietnicy! - A teraz na dół ze mną i do Jaru Św.
216 3|                 MĄŻ~Naprzód, naprzód i na dół ze mną! - Ostatnie pieśni
217 3|              boju! - Ja Go wam oddam - na tysiącach krzyżów rozkrzyżuję
218 3|              świętych - odgłos dzwonów na skrzydłach nosiliśmy wiernym -
219 3|         zawijając w niej pieniądze~Weź na pamiątkę rzecz i godło zarazem.~
220 3|          pierwszym strzałem skoczyć mi na pomoc. - Jeśli strzału nie
221 3|               przy stoliku marmurowym, na którym lampa, para pistoletów,.
222 3|             Cezara. -~I ja dziś czekam na podobne widzenie. - Za chwilę
223 3|              waszych niechaj się zleje na czoło moje.- Wiara w Chrystusa
224 3|              natchnienie dzieł waszych na ziemi, nadzieja chwały nieśmiertelnej
225 3|               w niebie, niechaj zstąpi na mnie, a wrogów będę mordował
226 3|               i wlepia oczy w kolumnę, na której herb wisi.~MĄŻ~Dzięki
227 3|            Coraz mniej takich znaczków na powierzchni ziemi.~Pije.~
228 3|                Ale pokażcie mi pioruny na waszą obronę zesłane i pułki
229 3|             oto wiara moja - a Bóg mój na dzisiaj - to myśl moja -
230 3|           która chleb i cześć im rozda na wieki. -~Pije i rzuca kubek.~
231 3|              za pierwsze - drugie zdaj na szablę moją. -~PANKRACY~
232 3|            ziemi wam zostało, co ledwo na wasze groby wystarczy -
233 3|                hufiec jedyny - nie idę na odsiecz Świętej Trójcy -
234 3|             więc sobie ostatnim hrabią na tych równinach - panuj do
235 3|           zdołasz w niewolnika obrócić na dzień tryumfu swego. - Przestań,
236 3|                honor rycerski wystąpił na scenę - zwiędły to łachman
237 3|           patrzałem wśród cieniów nocy na pląsy motłochu, po karkach
238 3|              polu - zgoda - nie wyrósł na olbrzyma - łaknie dotąd
239 3|             idzie ku Mężowi opiera się na herbowym filarze) - Ale
240 3|              nie będzie drugiego głosu na świecie, co by mógł także
241 3|        przerywaj, bo są ludzie, którzy na klęczkach mnie o takie słowa
242 3|              odarty z zasłon - zdobyty na niebie przez własne dzieci,
243 3|              które niegdyś porozrzucał na ziemi, a one teraz przejrzały
244 3|           upływających od Jego śmierci na krzyżu. -~MĄŻ~Widziałem
245 3|            śmiało ku Niemu - a On stał na wysokościach, święte ramiona
246 3|                święte ramiona wyciągał na wschód i na zachód, czoło
247 3|           ramiona wyciągał na wschód i na zachód, czoło święte maczał
248 3|           szczerze, jeśliś człowiekiem na wzór ludzkości, nie na podobieństwo
249 3|     człowiekiem na wzór ludzkości, nie na podobieństwo mamczynych
250 3|             ich dopełni? - Adam skonał na pustyni - my nie wrócim
251 3|               wrócim do raju.~PANKRACY na stronie~Zagiąłem palec popod
252 3|               już ocalona w niebie - a na ziemi los ojca go czeka. -~
253 3|             poeto, hańba tobie - patrz na mnie! - Myśli i kształty
254 3|              rękę ku obrazom.~Spojrzyj na te postacie - myśl ojczyzny,
255 3|                 nieprzyjaciółka twoja, na ich czołach wypisana zmarszczkami -
256 3|        Wieczorem namiot twój rozbijasz na gruzach cudzego donu, o
257 3|              Tak, chwała dziadom twoim na ziemi i niebie - w rzeczy
258 3|           niebie - w rzeczy samej jest na co patrzyć. ~Ów, starosta,
259 3|             bliska - tamta, z pieskiem na robronie , królów była nałożnicą. -
260 3|                trzody zwierząt wyrośli na niemowlęta, oni wam postawili
261 3|                  Słowa twoje łamią się na ich chwale, jak dawniej
262 3|               dawniej strzały pohańców na ich świętych pancerzach -
263 3|              pieni się, aż skona gdzie na drodze. - A teraz czas już
264 3|                   PANKRACY~Do widzenia na okopach Świętej Trójcy. -
265 3|           prochu...~MĄŻ~To się zbliżym na długość szabel naszych. -
266 3|                do ostatnich czat moich na wzgórzu.~JAKUB~Tak mi, Panie
267 4|             prawej, po lewej, z tyłu i na przodzie leży mgła śnieżysta,
268 4|            jeszcze się nie wydobyło. -~Na wyspie granitowej, nagiej,
269 4|              znikomej burzy i niesione na mglistych bałwanach roztrącą
270 4|            głazami.~Słońce ze wzgórzów na skały wstępuje - w złocie
271 4|            krześle złoconym, z mieczem na kolanach - za ołtarzem Chór
272 4|            Patrz, z jaką dumą spogląda na wszystkich. -~DRUGI HRABIA~
273 4|              księża - szlachta.~HRABIA na stronę odprowadza Męża.~
274 4|               mówi? -~KSIĄŻĘ~Parę słów na boku. - (odchodzi z nim) -
275 4|             MĄŻ~Boś, mości książę, już na śmierć zasłużył. -~Odwraca
276 4|           vivat!~Wychodzą.~*~Krużganek na szczycie wieży. - Mąż -
277 4|               W wieży północnej usiadł na progu starego więzienia
278 4|             kilka minut patrzaj lunetą na obóz buntowników. -~JAKUB~
279 4|               wyżej, pod sam sztandar, na płaski taras. -~Całym wzrokiem
280 4|               z łoża śmierci spoglądać na cudze wole, skupione naokoło
281 4|             skupione naokoło siebie, i na was, przeciwników moich,
282 4|           promienista zewsząd leje się na dolinę.- Znaki wieszcze
283 4|               zawżdy.~I teraz tu stoję na pograniczach snu wiecznego
284 4|             pochodniami - Orcio siedzi na łożu - Mąż wchodzi i składa
285 4|              Mąż wchodzi i składa broń na stole.~MĄŻ~Sto ludzi zostawić
286 4|                 MĄŻ~Sto ludzi zostawić na szańcach - reszta niech
287 4|                ciężar spadł mi z duszy na dzisiaj - bo tam w dolinie
288 4|               tortur, połamane, leżące na ziemi - Mąż z pochodnią
289 4|                pochodnią u stóp głazu, na którym Orcio stoi.~MĄŻ~Zejdź,
290 4|            grobów - a światło pochodni na kilka stóp tylko rozświeca
291 4|         postacie, poważne, kupiące się na sąd straszny. - Oskarżony
292 4|            Ojcze - ojcze! -~GŁOS JEDEN~Na tobie się kończy ród przeklęty -
293 4|             potępion jesteś - potępion na wieki. -~MĄŻ~Nic dojrzeć
294 4|            ratunku nie ma dla niego ni na ziemi, ni w niebie.~GŁOS
295 4|        krewnych - jako nasz był kiedyś na tej samej skale boleści . -~
296 4|                zapuszczaj się w głąb - na Chrystusa imię święte zaklinam
297 4|               słyszę jęki twoje. (pada na kolana) - Przebacz mi, ojcze -
298 4|             potępion jesteś - potępion na wieki. -~*~Sala w zamku
299 4|         obywatelskim było i nie zważam na twoje wyrzuty, Henryku. -
300 4|           Precz z oczu moich, stary! -~Na stronie do Jakuba~Przyprowadź
301 4|            wezwali, przysiągłem zginąć na tych murach - dotrzymam -
302 4|                przepędziłeś wiek młody na kartach i podróżach daleko
303 4|             dzieci nie wychowała sobie na obrońców- na rycerzy? -
304 4|           wychowała sobie na obrońców- na rycerzy? - Teraz by ci się
305 4|                  Teraz by ci się zdały na coś. - Aleś kochała Żydów,
306 4|           milczący, z powrozem w dłoni na szyje wasze. -~KILKA GŁOSÓW~
307 4|             KILKA GŁOSÓW~Dobrze mówi - na bagnety! -~INNE GŁOSY~Kawałka
308 4|           oddział zbrojnych z Jakubem.~Na cel mi wziąć to czoło zorane
309 4|            zmarszczkami marnej nauki - na cel tę czapkę wolności,
310 4|               od tchnienia słów moich, na tej głowie bez mózgu.~Ojciec
311 4|             zda mi się, wdzierałem się na góry za dzikim zwierzem -
312 4|             innych~Z wami rozbiłem się na skałach Dunaju - Hieronimie,
313 4|           Krzysztofie, byliście ze mną na Czarnym Morzu. -~Do innych~
314 4|               mnie samego, ze śmiechem na ustach, żem wpośród tylu
315 4|              wędliny i wódki - a potem na mury! -~WSZYSCY ŻOŁNIERZE~
316 4|                Wódki - mięsa - a potem na mury!~MĄŻ~Idź z nimi, a
317 4|               potrzaskane- broń leżąca na ziemi - tu i ówdzie biegną
318 4|             ciągną myśli moje. -~Siada na murze.~Człowiekiem być nie
319 4|             synu - połóż tu rękę swoją na dłoni mojej - czołem ust
320 4|                  Dziś wieczorem czekam na syna mego." -~MĄŻ na stronie~
321 4|            czekam na syna mego." -~MĄŻ na stronie~U końca drogi czyż
322 4|            rozstajemy się - czy wiesz, na jak długo? -~ORCIO~Weź mnie
323 4|                  gdzie? -~MĄŻ do nich ~Na śmierć. -~Do syna~Tym uściskiem
324 4|          chciałbym się z tobą połączyć na wieki- ale trza mi w inszą
325 4|               naprzód - już się wdarli na długość szabli mojej - nazad,
326 4|             walki - Jakub rozciągnięty na murze - Mąż nadbiega, krwią
327 4|           chwilę. - Ha! już się wdarli na wieżę północną - ludzie
328 4|                 ludzie nowi się wdarli na wieżę północną - i patrzą,
329 4|           stąpam ku sądowi Boga.~Staje na odłamku baszty, wiszącym
330 4|            przeklęta, jako ja sam będę na wieki! - Ramiona, idźcie
331 4|        Pankracy - Leonard - Bianchetti na czele tłumów - przed nimi
332 4|               imię? -~HRABIA~Krzysztof na Volsagunie. -~PANKRACY~Ostatni
333 4|                połączył z wami, to nie na to, bym własnych braci szlachtę...~
334 4|               zachodniej szańców zaraz na początku wejścia naszego
335 4|           wejścia naszego do fortecy i na trzecim zakręcie bastionu
336 4|           zeszedł trochę niżej, stanął na głazie chwiejącym się i
337 4|               biorąc szablę~Ślady krwi na rękojeści - poniżej herb
338 4|                 Leonardzie! -~Wstępuje na basztę z Leonardem.~LEONARD~
339 4|        ostatnim westchnieniem .- Patrz na te obszary - na te ogromy,
340 4|                  Patrz na te obszary - na te ogromy, które stoją w
341 4|                tyle życia się urodziło na tych równinach, ile śmierci
342 4|           równinach, ile śmierci teraz na nich leży. - Inaczej dzieło
343 4|               ta czapka - ten sam herb na niej - dalej, patrz, kamień
344 4|             wystający nad przepaścią - na tym miejscu serce jego pękło. -~
345 4|         szczytem widzę chmurę pochyłą, na której dogasają promienie
346 4|        PANKRACY~Znak straszny pali się na niej. -~LEONARD~Chyba cię
347 4|                wołają ciebie - czekają na ciebie. -~PANKRACY~Plotły
348 4|         przepaściami - oburącz wsparty na krzyżu, jak na szabli mściciel. -
349 4|         oburącz wsparty na krzyżu, jak na szabli mściciel. - Ze splecionych
350 4|               PANKRACY~Połóż mi dłonie na oczach - zadław mi pięściami
351 4|            wciąż! -~LEONARD~Oprzyj się na mnie. -~PANKRACY~Daj mi
352 4|               hej! bracia - demokraty, na pomoc!- Hej! ratunku - pomocy -