Czesc

 1 3|  zniszczeniu. -~MĄŻ~Hej, Jakubie!~Jakub wchodzi.~Odprowadzić tego
 2 3|  ostatnich czat moich na wzgórzu.~JAKUB~Tak mi, Panie Boże, dopomóż! ~
 3 4|           szczycie wieży. - Mąż - Jakub.~MĄŻ~Gdzie syn mój?~JAKUB~
 4 4|         Jakub.~MĄŻ~Gdzie syn mój?~JAKUB~W wieży północnej usiadł
 5 4|     lunetą na obóz buntowników. -~JAKUB~Warto by, tak mi Panie Boże
 6 4|      naszych hrabiów i książąt. -~Jakub wychodzi. Mąż wchodzi kilkoma
 7 4| Przyprowadź tu oddział naszych. -~Jakub wychodzi - kobiety powstają
 8 4|    godzinę bądź gotów do walki. -~JAKUB~Tak mi, Panie Boże, dopomóż! -~
 9 4|             Mąż oparty o szaniec, Jakub przy nim.~MĄŻ szablę chowając
10 4|             to raz jeden tylko. -~JAKUB~Ostatnimi naszymi nabojami
11 4|         ma już więcej kartaczy? -~JAKUB~Ani kul, ani lotek , ani
12 4|         go raz jeszcze uściskał. -Jakub odchodzi.~Dym bitwy zamglił
13 4|        być Bogiem lub nicością. -~Jakub przychodzi z Orciem.~Weź
14 4|        wszystkich, co spotkasz. -~JAKUB~Bankierów i hrabiów, i książąt. -~
15 4|         przez dolny dziedziniec - Jakub z żołnierzami idzie za nim.~
16 4|           słychać odgłosy walki - Jakub rozciągnięty na murze -
17 4|          mój wierny, mój stary? -~JAKUB~Niech ci czart odpłaci w