Czesc

  1 1|            obaczysz! Kto cię stworzył w gniewie lub w ironii? -
  2 1|            cię stworzył w gniewie lub w ironii? - Kto ci dał życie
  3 1|               chwilą nim zagrząźniesz w błoto, nim jak płaz pójdziesz
  4 1|              Szatan je zbiera, dodaje w radości do swoich kłamstw
  5 1|            chwały.~Błogosławiony ten, w którym zamieszkałaś, jako
  6 1|     zamieszkałaś, jako Bóg zamieszkał w świecie, nie widziany, nie
  7 1|               widziany, nie słyszany, w każdej części jego okazały,
  8 1|            dziecię niechaj się urodzi w domu waszym.~Przelatuje.~ ~
  9 1|       Przelatuje.~ ~CHÓR ZŁYCH DUCHÓW~W drogę, w drogę, widma, idźcie
 10 1|            CHÓR ZŁYCH DUCHÓW~W drogę, w drogę, widma, idźcie ku
 11 1|           umarłej wczoraj, odświeżony w mgle i ubrany w kwiaty,
 12 1|            odświeżony w mgle i ubrany w kwiaty, dziewico, kochanko
 13 1|            kochanko poety, naprzód. -~W drogę i ty, sławo, stary
 14 1|            sławo, stary orle wypchany w piekle, zdjęty z palu, kędy
 15 1|            kędy cię strzelec zawiesił w jesieni - leć i roztocz
 16 1|              czarodziejskie, zwiń się w chmurę i leć do poety -
 17 1|            wieki będziesz bratem moim w obliczu Ojca niebieskiego.~
 18 1|             wychodzą - on sam zostaje w kościele.~[MĄŻ]~Zstąpiłem
 19 1|             przypadkiem napotyka Męża w tłumie i głowę opiera na
 20 1|            PAN MŁODY~Jakżeś mi piękna w osłabieniu swoim - w nieładzie
 21 1|           piękna w osłabieniu swoim - w nieładzie kwiaty i perły
 22 1|               MŁODY~Idź z raz jeszcze w taniec, a ja tu stać będę
 23 1|          patrzeć na cię, jakem nieraz w myśli patrzał na sunących
 24 1|              jeszcze biegała po ziemi w taką samą porę - teraz gnają
 25 1|             umarłych dziewic, rozlane w powietrzu, płynące nad mogiłami,
 26 1|                do mnie ogień, co tlał w nich!- Za tymi kraty sto
 27 1|           marzył i kochał, zeszło się w tobie. (przebudza się) Gdzież
 28 1|            moja żona. - (wpatruje się w Żonę) Sądziłem, że to ty
 29 1|        Przeklęta niech będzie chwila, w której pojąłem kobietę,
 30 1|               której pojąłem kobietę, w której opuściłem kochankę
 31 1|       odepchną od siebie, pójdą każda w swoją stronę i ciała gdyby
 32 1|          DZIEWICA~Pójdzieszli za mną, w którykolwiek dzień przylecę
 33 1|             myśli? -~Okno otwiera się w przyległym domu.~GŁOS KOBIECY~
 34 1|         najlepszy, bo mi tęskno samej w tym czarnym, dużym pokoju. -~
 35 1|          kolebka z uśpionym dzieckiem w kącie - Mąż rozciągnięty
 36 1|               krześle z twarzą ukrytą w dłoniach - Żona przy fortepianie,~
 37 1|                 wierzaj mi.~Całuje ją w czoło - a ona go obejmuje
 38 1|      przetykany, o luba. -~ŻONA~Całun w szmatach opada jej z ramion. -~
 39 1|           sofie na boku siedzi Żona - w głębi służący.~ ~PIERWSZY
 40 1|       zaprosiwszy, gospodarz zgra się w wilią w karty, a potem gości
 41 1|            gospodarz zgra się w wilią w karty, a potem gości przyjmuje
 42 1|             Coś nadzwyczajnego zaszło w tym domu - wychodźmy, wychodźmy!~
 43 1|                 wzgórza i lasy - góry w oddali.~MĄŻ~Tegom żądał,
 44 1|         przeraźliwie. -~GŁOS DZIEWICY w oddaleniu~Do mnie, mój luby.~
 45 1|              zdołam przepaści. -~GŁOS w pobliżu~Gdzie skrzydła twoje? -~
 46 1|           zdarł ci z ramion i rozdarł w szmaty. -~DZIEWICA~Czemu
 47 1|         otchłani mnie porywa - zawrót w duszy mojej -   Boże - wróg
 48 1|                bałwany, uciszcie się!~W tej chwili na głowę dziecięcia
 49 1|               pani słaba. -~MĄŻ~Byłem w jej pokoju - pusty. -~SŁUGA~
 50 1|              i siebie samego zniszczę w końcu. - Czyż na to piekło
 51 1|              Jakież dźwięki otoczą ją w nocy? - Skowyczenia i śpiewy
 52 1|              myśl dobrą swoją posłała w nieznane obszary, może za
 53 1|       pistolety! -~ ~*~Dom obłąkanych w górzystej okolicy. - Ogród
 54 1|        przywieźli ją zawczoraj - była w konwulsjach. - Jakie gorąco. (
 55 1|             jakubiny jej męża porwali w nocy? Proszę pana. -~ ~*~
 56 1|        gniewał, gdyby...~MĄŻ~Dajże mi w. pani pokój!~Drzwi za sobą
 57 1|               Żonie.~GŁOS ZNAD SUFITU~W łańcuchy spętaliście Boga. -
 58 1|            Boże", mówiłam i biłam się w piersi, i gromnicę przystawiałam
 59 1| Nieskończoność mnie obleje~I jak ptak w nieskończoności~Błękit skrzydłami
 60 1|       rozwieję~I lecąc się rozemdleję~W czarnej nicości. -~MĄŻ~Przeklęstwo -
 61 1|        obejmuje go ramionami i całuje w usta~Henryku mój, Henryku,
 62 1|             światy lecą to na dół, to w górę - człowiek każdy, robak
 63 1|              zbawi - krzyż swój wziął w ręce obie i rzucił w otchłań
 64 1|            wziął w ręce obie i rzucił w otchłań czy słyszysz, jak
 65 1|            łamie się, pęka, rozlatuje w kawałki, a coraz niżej i
 66 1|              Ach!~MĄŻ~Źle tobie?~ŻONA~W głowie mi ktoś lampę zawiesił
 67 1|             DOKTORA~To jw. hrabia sam w osobie swojej! -~MĄŻ~Mario,
 68 2|      stulistna róża i pukle odwijając w tył wzroczkiem sięgasz do
 69 2|            niewidzialnego kłębka - bo w oczach twoich jaśnieje iskra,
 70 2|         piękną żonę na ziemi i koronę w niebie. - Wojskowy przyskoczył,
 71 2|          Magnetyzer palcami ci wionął w oczy, długimi palcami twarz
 72 2|               Mąż i Orcio przy grobie w gotyckie filary i wieżyczki~
 73 2|             słowa się nawijają i bolą w głowie tak, że proszę papy,
 74 2|               synku mój,~Był, jako są w niebie,~I ojciec twój~Kochał
 75 2|             Ojciec, że pamiętam słowo w słowo - proszę kochanego
 76 2|             Co ja mówię? - Ona gdzieś w niebie, cicha i spokojna,
 77 2|               nie widzę. -~MĄŻ~Skąd - w której stronie? -~ORCIO~
 78 2|               I matki miłością~Obudzę w tobie~Wszystko, co ludzie
 79 2|               ludzie na ziemi, anieli w niebie~Nazwali pięknością-~
 80 2|          naszym, którego, zda się, że w gniewie Twoim przeznaczyłeś
 81 2|             dozwól mi dziecię ukochać w pokoju i niechaj stanie
 82 2|              wielkiej do tego odmiany w towarzystwie ludzkim w szczególności
 83 2|        odmiany w towarzystwie ludzkim w szczególności i w ogólności -
 84 2|             ludzkim w szczególności i w ogólności - z czego wywodzę
 85 2|            odkryłem - próżnię grobową w sercu moim. - Znam wszystkie
 86 2|               kilka przeczuciów krąży w tej pustyni - o synu moim,
 87 2|            oślepnie - o towarzystwie, w którym wzrosłem, że rozprzęgnie
 88 2|              Bóg jest szczęśliwy, sam w sobie, sam dla siebie. -~
 89 2|          rzucony na ziemię i błądzący w znikomości swojej. - Jakiż
 90 2|               wzbił się nad miejscem, w którym ten człowiek zniknął! -~
 91 2|       skrzydeł jako świst tysiąca kul w boju. -~ORZEŁ~Szablą ojców
 92 2|            twe, podłe wrogi twe pójdą w pył. -~MĄŻ~Żegnam cię wśród
 93 2|         ciebie i nie ma żalu po tobie w naturze, tak oni wszyscy
 94 2|            tak oni wszyscy stoczą się w dół i po nich żalu nie będzie -
 95 2|          żadna chmura się nie odwróci w żegludze, by spojrzeć za
 96 2|             słuchasz jej, ty płyniesz w nieskończoność swoją. -~
 97 2|              MĄŻ~Nic mu nie pomogli - w Panu ostatnia nadzieja. -~
 98 2|              chmura żółta - ta chmura w górę podleci, spadnie na
 99 2|             LEKARZ~Stań, Panie Jerzy, w cieniu - wiele Pan lat masz? -~
100 2|             Pan lat masz? -~Patrzy mu w oczy.~MĄŻ~Skończył czternaście. -~
101 2|            przeczyste, żyły wszystkie w porządku, muszkuły w sile. (
102 2|        wszystkie w porządku, muszkuły w sile. (do Orcia) Śmiej się
103 2|         otwartymi oczyma.~LEKARZ~Myśl w nim ciało przepsuła - należy
104 2|           twój, ojcze. -~MĄŻ~Spojrzyj w okno, tam słońce, pogoda. -~
105 2|          LEKARZ~I bardzo nadzwyczajne w tak młodym wieku~OJCIEC
106 2|               on wróci kiedyś, bogaty w promienie gwiazd, i oczy
107 2|              bym stworzyĺ drugi świat w sobie, równy temu, jaki
108 2|              grana etc., etc. ...~MĄŻ~W tamtym pokoju pan znajdziesz -
109 2|             sławy - a dobija godzina, w której będę musiał walczyć,
110 3|          Dajcie mi przeszłość zbrojną w stal, powiewną rycerskimi
111 3|        Ktokolwiek jesteś, powiedz mi, w co wierzysz - łatwiej byś
112 3|              wynalazł, wzbudził wiarę w sobie. Wstydźcie się, wstydźcie
113 3|               z rozczuchranymi włosy, w łachmanach, z spiekłymi
114 3|               nad głową powija; dalej w bok pod wierzbą chłopię
115 3|              kładzie, a długie szydło w prawej ręce ściska. - Kobiety
116 3|           łonach poszarpane odzieże - w ich oczach coś gasnącego,
117 3|             Teraz szum wielki powstał w zgromadzeniu - czy to radość
118 3|               rozpozna, jakie uczucie w głosach tysiąców? - Ten,
119 3|           oczy niewzruszone, wlepione w słuchaczy - chwili jednej
120 3|      uginające się, ciało niedołężnie w bok schylone - na ustach
121 3|           tych kilku jeszcze zepchnąć w dół- trupy ich przysypać
122 3|         uwierzyli synowie chrześcijan w synów Kaifasza . - Przed
123 3|                GŁOS ZZA DRZWI~Swój! - W imieniu Wolności, otwieraj! -~
124 3|           przystępuje.~A ty co robisz w tym kącie?~JEDEN Z PRZECHRZTÓW~
125 3|              kto od żelaza nie padnie w boju, ten na gałęzi skona. -~
126 3|             Idę - a wy nie ustawajcie w pracy - Jankielu, pilnuj
127 3|         powiesim. - Pogardzeni wstaną w gniewie swoim, w chwałę
128 3|               wstaną w gniewie swoim, w chwałę Jehowy się ustroją;
129 3|             co mu ślubowałem stryczek w duszy mojej. -~PANKRACY~
130 3|       osobiście, potajemnie, pojutrze w nocy. -~PRZECHRZTA~Wiele
131 3|          przyjdę do niego o dwunastej w nocy pojutrze. -~PRZECHRZTA~
132 3|               iskra, jak błyskawica i w płomień się zamieni, i przejdzie
133 3|              się zamieni, i przejdzie w grom. -~PANKRACY~Krew ci
134 3|               co czynisz. Arystokraty w bezsilności swojej zawarli
135 3|        bezsilności swojej zawarli się w Świętej Trójcy i czekają
136 3|               oni stracili siły ciała w rozkoszach, siły rozumu
137 3|               rozkoszach, siły rozumu w próżniactwie - jutro czy
138 3|         PANKRACY~Nic - tylko pięć kul w twoich piersiach za to,
139 3|            podnieść o ton jeden wyżej w mojej przytomności. - (przystępuje
140 3|            swoich włościan i, zaufany w ich przywiązaniu, gotuje
141 3|            zdoła się oprzeć - przecię w nas wcieliła się Idea wieku
142 3|              go widzieć - spojrzeć mu w oczy - przeniknąć do głębi
143 3|             wodzu -~PANKRACY~Pojutrze w nocy pójdziesz ze mną do
144 3|       zawadzie stoi? - Siły jego małe w porównaniu z moimi- kilkaset
145 3|           jesteś myślą - panią ludu - w tobie zeszła się wola i
146 3|    porozwieszane płótna na drzewach - w środku łąka, na której stoi
147 3|           tłumy ludzi.~MĄŻ przebrany, w czarnym płaszczu, z czapką
148 3|               okiem, palec podnieś, a w łeb ci strzelę - możesz
149 3|               zarobku, drzewa na opał w zimie, odpoczynku w lecie! -
150 3|              opał w zimie, odpoczynku w lecie! - Hura - hura! -~
151 3|                schyleni nad prawidłem w pocie i poniżeniu, glancując
152 3|               Chociażeście moi bracia w wolności, nie jesteście
153 3|            nie jesteście moimi braćmi w geniuszu - po zwycięstwie
154 3|             fabryki - najlepsze lata, w których inni ludzie kochają
155 3|             morzach, ja prześlęczałem w ciasnej komorze nad warsztatem
156 3|        Wychylże czarę, którą trzymasz w dłoni. -~RZEMIEŚLNIK~Sił
157 3|            głowę bez życia, pływającą w pokrwawie zachodzącego słońca. -~
158 3|               dawna czekają na ciebie w jarze Św. Ignacego. -~MĄŻ~
159 3|            Chcę obywateli raz jeszcze w zmierzchu obejrzyć. -~GŁOS
160 3|              zżyma się i opiera - idź w rekruty - idź! -~GŁOS PANA~
161 3|               trupy będą - jako plewy w młockarniach, tak perzyny
162 3|                dalej! -~Zapuszcza się w krzaki.~*~Inna część boru -
163 3|             Świętego Ignacego - nazad w krzaki, bo tu Leonard odprawia
164 3|            ludzie nowi, gorzko brzmią w moich uszach- czarne postacie
165 3|          żyjące duchy. -~PRZECHODZĄCY~W imieniu Wolności pozdrawiam
166 3|              mi ją do ust, do piersi, w objęcia, dajcie piękną moją,
167 3|            córo Wolności! - Ty drżysz w boskim szale - natchnienie,
168 3|               niech będzie ołtarzem - w oceanie krwi utoną stare
169 3|             przechadzali się po ziemi w berłach i koronach, w dumie
170 3|           ziemi w berłach i koronach, w dumie i gniewie? -~ZABÓJCA~
171 3|            ciemną, sztylety ściskając w dłoniach, pójdziemy, pójdziemy. -~
172 3|          panów na zatratę panów kładę w ręce twoje - na twoich piersiach
173 3|            zewsząd oblało - zginął mi w natłoku - jedno po muzyce
174 3|              za nim, blade, obłąkane, w konwulsjach. - Syn filozofa
175 3|         LEONARD~A ten drugi po co się w zwojach płaszcza twego kryje? -~
176 3|             tylko przed wybraniem się w drogę starsi bracia dali
177 3|             imieniem ducha Wolności - w ręku twoim część naszego
178 3|            zbudujem tu nową - obrazów w niej ni posągów nie ma -
179 3|           posągów nie ma - sklepienie w długie puginały, filary
180 3|               długie puginały, filary w osiem głów ludzkich, a szczyt
181 3|          porwane rozpaczą, myśli moje w całej sile swej kołują.
182 3|              odmawiałeś mi niegdyś- a w jedno słowo zamknę świat
183 3|             całej przyszłości. -~GŁOS W POWIETRZU~Dramat układasz.~
184 3|              coraz bardziej zlatujemy w dół. -~CHÓR DUCHÓW Z LASU~
185 3|        skrzydłach nosiliśmy wiernym - w dźwiękach organów były głosy
186 3|            organów były głosy nasze - w połyskach szyb katedry,
187 3|               połyskach szyb katedry, w cieniach jej filarów, w
188 3|               w cieniach jej filarów, w blaskach pucharu świętego,
189 3|            blaskach pucharu świętego, w błogosławieństwie Ciała
190 3|        bardziej - ich postacie mdleją w promieniach zorzy. -~PRZECHRZTA~
191 3|          Zrzucając czapkę i zawijając w niej pieniądze~Weź na pamiątkę
192 3|          Jezus i szabla moja! -~GŁOSY W KRZAKACH~Maryja i szabla
193 3|              twarzą do murawy - leżeć w milczeniu - ognia mi nie
194 3|           porozwieszane po ścianach - w głębi filar z tarczą herbową -
195 3|             może nową epokę, jeśli go w tył nie odrzucę nazad, nie
196 3|           zleje na czoło moje.- Wiara w Chrystusa i Kościół Jego,
197 3|        nadzieja chwały nieśmiertelnej w niebie, niechaj zstąpi na
198 3|          słowo "hrabia" dziwnie brzmi w gardle moim. -~Siada, zrzuca
199 3|         czapkę wolności i wlepia oczy w kolumnę, na której herb
200 3|            podaje Pankracemu.~Gościu, w ręce twoje! -~PANKRACY ~
201 3|             błękitne zowią się herbem w języku umarłych. - Coraz
202 3|           Odgrażająca się, jak umarły w bajce powoźnikowi u furtki
203 3|       wierząca lub udająca, że wierzy w Boga - bo w siebie trudno
204 3|        udająca, że wierzy w Boga - bo w siebie trudno wierzyć. -
205 3|            MĄŻ~Ja położyłem siłę moją w Bogu, który ojcom moim panowanie
206 3|             tego rzemiosła żyje dotąd w całej okolicy - do rzeczy -
207 3|          równinach - panuj do śmierci w domu naddziadów - każ malować
208 3|                próbujesz, czy zdołasz w niewolnika obrócić na dzień
209 3|            scenę - zwiędły to łachman w sztandarze ludzkości. -
210 3|             bo chcesz wierzyć jeszcze w kasty, w kości prababek,
211 3|              wierzyć jeszcze w kasty, w kości prababek, w słowo "
212 3|              kasty, w kości prababek, w słowo "ojczyzna" i tam dalej -
213 3|           ojczyzna" i tam dalej - ale w głębi ducha sam wiesz, że
214 3|                tym prawem świat bieży w coraz wyższe kręgi - ono
215 3|          stare zbrodnie świata ubrane w szaty świeże, nowym kołujące
216 3|            pomiędzy dzieci twoje - bo w głębi ducha ty pogardzasz
217 3|               jeszcze nie rozparł się w polu - zgoda - nie wyrósł
218 3|         filarze) - Ale przyjdą czasy, w których on zrozumie siebie
219 3|             pokolenia, które piastuję w sile woli mojej. narodzi
220 3|      Widziałem ten krzyż, bluźnierco, w starym, starym Rzymie -
221 3|           twemu podobnych, walało się w pyle, głowy skaleczonej
222 3|           zachód, czoło święte maczał w promieniach słońca - znać
223 3|              Jeśli więc umiesz sięgać w nieskończoność, jeśli kochasz
224 3|               wejścia namiotu twojego w nocy i olbrzymią dłonią
225 3|              błogosławiło tobie - lub w dzień czyś słyszał głos
226 3|         południu. kiedy wszyscy spali w skwarze, a tyś jeden rozmyślał -
227 3|              jego czysta, już ocalona w niebie - a na ziemi los
228 3|              myśli odbywają się teraz w głębi ducha mojego! - Świat
229 3|          wypisana zmarszczkami - a co w nich było i przeszło, dzisiaj
230 3|             twoim na ziemi i niebie - w rzeczy samej jest na co
231 3|             żywcem. - Ten z pieczęcią w dłoni i podpisem - "kanclerz"-
232 3|      przyjaciół - ów z Runem Złotym , w kolczudze włoskiej, znać
233 3|               bez plamy. - Lubię tego w zielonym kaftanie- pił i
234 3|               Ale dzień sądu bliski i w tym dniu obiecuję wam, że
235 4|              stoją wieże zamku, wbite w skałę pracą dawnych ludzi
236 4|           obszary budzić się zaczną - w górze słychać szumy wiatrów -
237 4|           pękły nad nią. -~Czarno tam w jej głębi, od głów ludzlcich
238 4|          wzgórzów na skały wstępuje - w złocie unoszą się, w złocie
239 4|       wstępuje - w złocie unoszą się, w złocie roztapiają się chmury,
240 4|        Ostatniego Sądu. -~ ~ ~Katedra w zamku Świętej Trójcy. -~
241 4|                przed wielkim ołtarzem w głębi Arcybiskup w krześle
242 4|           ołtarzem w głębi Arcybiskup w krześle złoconym, z mieczem
243 4|              Chór kapłanów - Mąż stoi w progu przez chwilę, potem
244 4|           Arcybiskupowi ze sztandarem w ręku.~CHÓR KAPŁANÓW~Ostatnie
245 4|        KAPŁANÓW~Ostatnie sługi Twoje, w ostatnim kościele Syna Twego,
246 4|          znakiem Krzyża Św. dowództwo w tym zamku, ostatnim państwie
247 4|       śmiercią. -~BARON odprowadza go w inszą stronę~Hrabio, podobno
248 4|             nami, kiedy się dostaniem w ręce jego? -~MĄŻ~Zaprawdę
249 4|              MĄŻ~Gdzie syn mój?~JAKUB~W wieży północnej usiadł na
250 4|       przeciwników moich, zanurzonych w przepaści, krzyczących z
251 4|               skałami zachodzi słońce w długiej, czarnej trumnie
252 4|             równymi byli. -~*~Komnata w zamku oświecona pochodniami -
253 4|              ma go więcej - co innego w dreszcz mnie wprawia, ojcze. -~
254 4|             duszy na dzisiaj - bo tam w dolinie leżą ciała pobitych
255 4|               ich słuchał jak dawniej w domu naszym. -~ORCIO~Za
256 4|              Idzie ku drzwiom skrytym w murze i otwiera je.~MĄŻ~
257 4|             po drugim i tam zasiadają w głębi. -~MĄŻ~W szaleństwie
258 4|              zasiadają w głębi. -~MĄŻ~W szaleństwie twoim potępienie
259 4|            się kończy ród przeklęty - w tobie ostatnim zebrał wszystkie
260 4|             dla niego ni na ziemi, ni w niebie.~GŁOS JEDEN~Dni kilka
261 4|             Ojcze, nie zapuszczaj się w głąb - na Chrystusa imię
262 4|                 Mdleje.~MĄŻ chwyta go w objęcia~Tego nie dostawało. -
263 4|         Ucieka z synem. .~CHÓR GŁOSÓW w oddali~Za to, żeś nic nie
264 4|           potępion na wieki. -~*~Sala w zamku Świętej Trójcy - Mąż -
265 4|                 Ojciec Chrzestny stoi w środku sala - tłum w. głębi -
266 4|             stoi w środku sala - tłum w. głębi - zbroje zawieszone,
267 4|             urzędu poselskiego, który w tej chwili sprawuję, to
268 4|              kat milczący, z powrozem w dłoni na szyje wasze. -~
269 4|             Nie ma rozkoszy, jak grać w niebezpieczeństwo i wygrywać
270 4|          skropieni odstąpili, ale tam w dole się gromadzą i niedługo
271 4|               i opadała nazad - skały w sto kątów łamią się i krzyżują -
272 4|               latach bytu, uczuł nudę w sercu swoim i zapragnął
273 4|        połączyć na wieki- ale trza mi w inszą stronę.~Orcio pada
274 4|              pada trafiony kulą.~GŁOS W GÓRZE~Do mnie, do mnie,
275 4|         długość szabli mojej - nazad, w przepaść, syny wolności!~
276 4|          JAKUB~Niech ci czart odpłaci w piekle upór twój i męki
277 4|         naokoło~Nie nadchodzą jeszcze w tę stronę - jeszcze czas -
278 4|      będziecie. - Ja się już wybrałem w drogę - ja stąpam ku sądowi
279 4|         przerzynajcie te wały!~Skacze w przepaść.~*~Dziedziniec
280 4|         Książęta, z żonami i dziećmi, w łańcuchach.~PANKRACY~Twoje
281 4|          zamku Świętej Trójcy złożyli w ręce twoje. -~PANKRACY~Pośredników
282 4|           starego doktrynera - precz, w jedną drogę z nimi! -~Żołnierze
283 4|             na te ogromy, które stoją w poprzek między mną a myślą
284 4|               zjawić ma, lecz dopiero w ostatni dzień. -~LEONARD~
285 4|          spojrzenia, co mnie rozkłada w proch. -~LEONARD~Czy dobrze
286 4|           Galilae vicisti!~Stacza się w objęcia Leonarda i kona.~ ~