Czesc

  1 1|   Pamiętajcie na to.~Wstaje para. - Mąż ściska rękę Żony i oddaje
  2 1|            sam zostaje w kościele.~[MĄŻ]~Zstąpiłem do ziemskich
  3 1|            Męża śpiącego obok Żony.~MĄŻ przez sen~Skądże przybywasz,
  4 1|             Zdradziłeś mnie.~Znika.~MĄŻ~Przeklęta niech będzie chwila,
  5 1|       dzisiaj po różne sprawunki. -~MĄŻ~Noc głucha - śpij - śpij
  6 1|              Wstanę i dam ci eteru.~MĄŻ~Zaśnij. -~ŻONA~Powiedz mi,
  7 1|      gorączką nabiegły ci jagody. -~MĄŻ zrywając się~Świeżego powietrza
  8 1|              za parkanem kościół. -~MĄŻ~Od dnia ślubu mojego spałem
  9 1|             przylecę po ciebie? -~ ~MĄŻ~O każdej chwili twoim jestem. -~ ~
 10 1|              DZIEWICA~Pamiętaj. -~ ~MĄŻ~Zostań się - nie rozpraszaj
 11 1|            czarnym, dużym pokoju. -~MĄŻ~Dobrze - zaraz. -~Znikł
 12 1|            chłodniej nad rankiem. -~MĄŻ~A dziecię moje - o Boże!~
 13 1|        uśpionym dzieckiem w kącie - Mąż rozciągnięty na krześle
 14 1|       obiecał mi się na pojutrze. -~MĄŻ~Dziękuję ci.~ŻONA~Posłałam
 15 1|         cyfrą Jerzego Stanisława. -~MĄŻ~Dziękuję ci.~ŻONA~Bogu dzięki,
 16 1|      maleńki - mój śliczny, śpij. -~MĄŻ na stronie~Parno - duszno -
 17 1|        mówią mi, że źle wyglądam. -~MĄŻ na stronie~Nadeszła godzina -
 18 1|             by cię obrazić mogło. -~MĄŻ~Nie obraziłaś mnie. -~ŻONA~
 19 1|           ŻONA~Mój Boże - mój Boże!~MĄŻ~Czuję, że powinienem cię
 20 1|         moje, Henryku. -~Przyklęka.~MĄŻ podnosząc~Nic zważaj na
 21 1|           zawsze kochać będziesz. -~MĄŻ~I ciebie, i jego - wierzaj
 22 1|              na którym trup leży. -~MĄŻ~Twe czoło jasne, twój włos
 23 1|      szmatach opada jej z ramion. -~MĄŻ~Światło leje się naokoło
 24 1|          siarkę i zaduch grobowy. -~MĄŻ~Kobieto z gliny i z błota,
 25 1|               ŻONA~Nie puszczę cię.~MĄŻ~O luba! rzucam dom i idę
 26 1|             i lasy - góry w oddali.~MĄŻ~Tegom żądał, o to przez
 27 1|             Gęste chmury - burza. -~MĄŻ~Gdzie mi się podziała -
 28 1|        oddaleniu~Do mnie, mój luby.~MĄŻ~Jakże już daleko, a ja przesadzić
 29 1|             Gdzie skrzydła twoje? -~MĄŻ~Zły duchu, co się natrząsasz
 30 1|             dusza- serce wielkie. -~MĄŻ~Pokażcie mi się, weźcie
 31 1|          się dłoni mojej i wzleć! -~MĄŻ~Cóż się dzieje z tobą? -
 32 1|                DZIEWICA~Mój luby! -~MĄŻ~Przez Boga, suknię wiatr
 33 1|      DZIEWICA~Czemu się ociągasz? -~MĄŻ~Deszcz kapie z włosów -
 34 1|          Obiecałeś - przysiągłeś. -~MĄŻ~Błyskawica źrzenice jej
 35 1|       wielkie, idź za lubą twoją. -~MĄŻ~Boże, czy Ty mnie za to
 36 1|              bracia - słuchajcie! -~MĄŻ~Dobija ostatnia godzina. -
 37 1|           się, bracia - radujcie! -~MĄŻ~Na próżno walczyć -  rozkosz
 38 1|             z fortepianem - wchodzi Mąż - służący ze świecą za nim.~
 39 1|           służący ze świecą za nim.~MĄŻ~Gdzie pani?~SŁUGA~Jw. pani
 40 1|             SŁUGA~Jw. pani słaba. -~MĄŻ~Byłem w jej pokoju - pusty. -~
 41 1|              bo jw. pani tu nie ma.~MĄŻ~A gdzie?~SŁUGA~Odwieźli
 42 1|        SŁUGA~Odwieźli ją wczoraj...~MĄŻ~Gdzie?~SŁUGA~Do domu wariatów.~
 43 1|           wariatów.~Ucieka z pokoju~MĄŻ~Słuchaj, Mario, może ty
 44 1|            SKĄDSIŚ~Dramat układasz.~MĄŻ~Ha! - mój Szatan się odzywa. - (
 45 1|            Może pan krewny hrabiny?~MĄŻ~Jestem przyjacielem jej
 46 1|           obiecywać nie sposób- mój mąż wyjechał, byłby to lepiej
 47 1|            łóżko - Żona na kanapie.~MĄŻ wchodzi~Chcę być z nią sam
 48 1|           sam. -~GŁOS ZZA DRZWI~Mój mąż by się gniewał, gdyby...~
 49 1|            by się gniewał, gdyby...~MĄŻ~Dajże mi w. pani pokój!~
 50 1|       strasznego sądu się zbliża. -~MĄŻ~Czy mnie poznajesz, Mario?~
 51 1|             na wierność do grobu. -~MĄŻ~Chodź - daj mi ramię, wyjdziemy. -~
 52 1|          moje, wstąpiła do głowy. -~MĄŻ~Pozwól, wyniosę ciebie. -~
 53 1|           stanę się godną ciebie. -~MĄŻ~Jak to?~ŻONA~Modliłam się
 54 1|             i Bóg mnie wysłuchał. -~MĄŻ~Nie rozumiem cię. -~ŻONA~
 55 1|            rana stałam się poetą. -~MĄŻ~Mario! -~ŻONA~Henryku, mną
 56 1|            nie będziesz porzucał. -~MĄŻ~Nigdy, nigdy. -~ŻONA~Patrz
 57 1|     rozemdleję~W czarnej nicości. -~MĄŻ~Przeklęstwo - przeklęstwo! -~
 58 1|       swoich - niestety - niestety.~MĄŻ~Dla mnie już nadszedł dzień
 59 1|              powiem ci coś jeszcze.~MĄŻ~Mów, a wszystkiego dopełnię.~
 60 1|         ŻONA~Twój syn będzie poetą.~MĄŻ~Co?~ŻONA~Na chrzcie ksiądz
 61 1|             obłąkanie - nieprawdaż?~MĄŻ~Najdziwniejsze.~ŻONA~On
 62 1|              kędy idzie świat cały.~MĄŻ~Mario, może chcesz widzieć
 63 1|            i uraduje ciebie. - Ach!~MĄŻ~Źle tobie?~ŻONA~W głowie
 64 1|             kołysze - nieznośnie. -~MĄŻ~Mario moja najdroższa, bądźże
 65 1|          poetą, ten nie żyje długo.~MĄŻ~Hej ! ratunku - pomocy !~
 66 1|            sam temu przyczyną - mój mąż mnie wyłaje.~ŻONA~Żegnam
 67 1|       hrabia sam w osobie swojej! -~MĄŻ~Mario, Mario! -~Ściska ją.~
 68 1|             rzuciła się do mózgu. -~MĄŻ~Ale jej nic nie będzie!~
 69 2|      upadkiem Adama. -~ ~Cmentarz - Mąż i Orcio przy grobie w gotyckie
 70 2|         gotyckie filary i wieżyczki~MĄŻ~Zdejm kapelusik i módl się
 71 2|         polach, nad strumieniami...~MĄŻ~Czego odmieniasz słowa modlitwy? -
 72 2|              jak gdyby na falach...~MĄŻ~Orcio! -~ORCIO~Kiedy mi
 73 2|         papy, muszę je powiedzieć.-~MĄŻ~Wstań, taka modlitwa nie
 74 2|        Widuję bardzo często mamę. -~MĄŻ~Gdzie, mój maleńki? -~ORCIO~
 75 2|            na przykład zawczoraj. -~MĄŻ~Dziecko moje, co ty gadasz?~
 76 2|          bardzo biała i wychudła. -~MĄŻ~A mówiła co do ciebie?~ORCIO~
 77 2|    kochanego papy, ja nie kłamię. -~MĄŻ opierając się o filar grobu~
 78 2|          jej, lecz nic nie widzę. -~MĄŻ~Skąd - w której stronie? -~
 79 2|          synku mój,~Kochał ciebie -~MĄŻ~Czyż myśli ostatnie przy
 80 2|        ojciec twój~Kochał ciebie - ~MĄŻ~Boże, zmiłuj się nad dzieckiem
 81 2|             kawalerowie - Filozof - Mąż.~FILOZOF~Powtarzam, iż to
 82 2|     wyzwolenia kobiet i Murzynów. -~MĄŻ~Pan masz rację.~FILOZOF~
 83 2|         zniszczenie form starych. -~MĄŻ~Tak się Panu wydaje? -~FILOZOF~
 84 2|            przez nagłe rewolucje. -~MĄŻ~Czy widzisz to drzewo spróchniałe? -~
 85 2|             na dolnych gałązkach. -~MĄŻ~Dobrze. - Jak sądzisz -
 86 2|             wiem? Rok - dwa lata. -~MĄŻ~A jednak dzisiaj wypuściło
 87 2|               FILOZOF~Cóż z tego? -~MĄŻ~Nic - tylko że gruchnie
 88 2|           Przecie nie o tym mowa. -~MĄŻ~Jednak to obraz twój i wszystkich
 89 2|               Wąwóz pomiędzy górami~MĄŻ~Pracowałem lat wiele na
 90 2|         twoich, a zbawion będziesz.~MĄŻ~Kto się odzywa?~MEFISTO
 91 2|                Jestem brzuchomówca.~MĄŻ podnosząc rękę do kapelusza~
 92 2|           Niech będzie pochwalon. -~MĄŻ~Na wieki wieków - amen. -~
 93 2|        skały~Ty i głupstwo twoje. -~MĄŻ~Biedne dziecię, dla win
 94 2|          ORZEŁ~Witam cię - witam. -~MĄŻ~Leci ku mnie, cały czarny -
 95 2|           się o ich cześć i potęgę.~MĄŻ~Roztoczył się nade mną -
 96 2|            wrogi twe pójdą w pył. -~MĄŻ~Żegnam cię wśród skał, pomiędzy
 97 2|            z bracią moją.~*~Pokój - Mąż - Lekarz - Orcio~MĄŻ~Nic
 98 2|        Pokój - Mąż - Lekarz - Orcio~MĄŻ~Nic mu nie pomogli - w Panu
 99 2|            Bardzo mi zaszczytnie...~MĄŻ~Mów panu, co czujesz. -~
100 2|           masz? -~Patrzy mu w oczy.~MĄŻ~Skończył czternaście. -~
101 2|         Teraz odwróć się do okna. -~MĄŻ~A cóż?~LEKARZ~Powieki prześliczne,
102 2|           mi wszystko - wszystko. -~MĄŻ~Prawda - rozwarta - szara -
103 2|          należy się bać katalepsji.~MĄŻ odprowadzając Lekarza na
104 2|        zdjąć jednej pani kataraktę.~MĄŻ~Zmiłuj się, nie opuszczaj
105 2|       ciekawy nazwiska tej choroby?~MĄŻ~I żadnej, żadnej nie ma
106 2|              amaurosis. -~Wychodzi.~MĄŻ przyciskając syna do piersi.~
107 2|          Słyszę głos twój, ojcze. -~MĄŻ~Spojrzyj w okno, tam słońce,
108 2|            karty książek czytanych.~MĄŻ~To widzisz jeszcze?~ORCIO~
109 2|          duszy, lecz tamte pogasły.~MĄŻ padając na kolana~Chwila
110 2|      rozumiesz - bez piątej klepki.~Mąż wchodzi~MĄŻ~Przepraszam
111 2|          piątej klepki.~Mąż wchodzi~MĄŻ~Przepraszam Pana, żem go
112 2|         Ojciec Chrzestny - Lekarz - Mąż~KREWNY~Cicho.~DRUGI~Obudził
113 2|         oczywiście tu napotykamy. -~MĄŻ na stronie~Boże, patrz,
114 2|            dwa grana etc., etc. ...~MĄŻ~W tamtym pokoju pan znajdziesz -
115 2|        dobrej, nie o szczęśliwej. -~MĄŻ~Wesprzyj się na mnie, odprowadzę
116 2|             co to się ma znaczyć? -~MĄŻ~Okryj się dobrze i zaśnij
117 2|            głosy czyjeś. -~Zasypia.~MĄŻ~Niech moje błogosławieństwo
118 2|             każe jw. pana prosić. -~MĄŻ~Dobra moja Katarzyno, zostań
119 3|      ognisku - beczki- tłumy ludzi.~MĄŻ przebrany, w czarnym płaszczu,
120 3|           nie wydam cię na honor. -~MĄŻ~Mrugnij okiem, palec podnieś,
121 3|           ściskasz - cóż mam robić?~MĄŻ~Mów ze mną jak ze znajomym,
122 3|         podziękujem- hura - hura! -~MĄŻ do Dziewczyny~Cieszy mnie;
123 3|            tańcowała sama - hura! -~MĄŻ~Tańcuj, obywatelko~PRZECHRZTA
124 3|             cię poznać - wychodźmy.~MĄŻ~Jeśli kto mnie pozna, toś
125 3|        dębem siedzi klub lokajów. -~MĄŻ~Przybliżmy się.~PIERWSZY
126 3|  wszeteczeństwa - Vivat! - Vivat! -~MĄŻ~Cóż to za głosy, twardsze
127 3|            szlachtuz - szlachtuz. -~MĄŻ~Tych lubię - przynajmniej
128 3|              cuchniesz starzyzną. -~MĄŻ~Język mi się zaplątał.~KOBIETA~
129 3|              rozdaję miłość moją. -~MĄŻ~Towarzystwo znów za to ci
130 3|           mnie trzymał na uwięzi. -~MĄŻ~Życzę obywatelce miłej przechadzki. -~
131 3|         tygodnia do nas przybyły. -~MĄŻ~Nad czym tak zamyślił się
132 3|          okopy i cztery bastiony. -~MĄŻ~Trudno go opanować.~BIANCHETTI~
133 3|      mrugając~Obywatelu generale. -~MĄŻ po cichu~Czujesz ten kurek
134 3|          moich planach. -~Odchodzi.~MĄŻ do Przechrzty~Radzę wam,
135 3|        Przeklęstwo - przeklęstwo. -~MĄŻ~Cóż robisz pod tym drzewem,
136 3|          nad warsztatem jedwabiu. -~MĄŻ~Wychylże czarę, którą trzymasz
137 3|     PRZECHRZTA~Jaki brzydki trup. -~MĄŻ~Tchórzu wolności, obywatelu
138 3|        sprawę z mojego poselstwa. -~MĄŻ~Powiesz, żem cię miał za
139 3|             w jarze Św. Ignacego. -~MĄŻ~Dzięki ci za troskliwość,
140 3|        Orszak chłopów tu ciągnie. -~MĄŻ~Nie wyrwiesz się - stój
141 3|            cepy, bracia, naprzód! -~MĄŻ~Nie mogłem twarzy dojrzeć
142 3|      przyjaciel lub krewny jw-go. -~MĄŻ~Nim pogardzam, a was nienawidzę -
143 3|             ludzi przy pochodniach.~MĄŻ na dole, wysuwając się zza
144 3|     odprawia obrzędy nowej wiary. -~MĄŻ wstępując~Przez Boga, naprzód! -
145 3|    PRZECHRZTA~Ostrożnie - powoli. -~MĄŻ~Wszędzie rozwaliny jakiegoś
146 3|          właśnie cmentarz mijamy. -~MĄŻ~Wasze pieśni, ludzie nowi,
147 3|               zewsząd nas pchają. -~MĄŻ~Któż jest ten młody człowiek
148 3|             córki ich i kochanki. -~MĄŻ~Ha! wasza arystokracja -
149 3|           ku tobie, kochanku mój. -~MĄŻ~Z rozpuszczonym włosem,
150 3|        Teraz wam prorokować będę. -~MĄŻ~Głowę pochyliła, mdleje. -~
151 3|      trzykroć pluję na zgubę wam. -~MĄŻ~Orle, dotrzymaj obietnicy,
152 3|             moją - płonę - płonę. -~MĄŻ~Ktoś mu zabiegł - padł na
153 3|           wszech stronach świata. -~MĄŻ~Ruszył z miejsca i na czele
154 3|    PRZECHRZTA~Usuńmy się z drogi. -~MĄŻ~Nie - chcę tego snu dokończyć. -~
155 3|           wisi na jego piersiach. -~MĄŻ~Zakryj się płaszczem moim. -
156 3|          przeszły na wiarę naszą. -~MĄŻ~Niegdyś anioły moje. - Pospólstwo
157 3|          Każdy nas tu spostrzeże. -~MĄŻ~Widzę go znowu - drugie
158 3|           kłaniają umarłemu Bogu. -~MĄŻ~Czarne bałwany nawracają
159 3|           PRZECHRZTA~O Abrahamie! -~MĄŻ  Orle, wszak moja godzina
160 3|           nie łączysz się z nami? -~MĄŻ~Śpieszę z daleka na odgłos
161 3|             płaszcza twego kryje? -~MĄŻ~To mój brat młodszy - ślubował,
162 3|            śmiercią się chlubisz? -~MĄŻ~Na dwa dni tylko przed wybraniem
163 3|      LEONARD~Kogóż masz na myśli? -~MĄŻ~Ciebie pierwszego, jeśli
164 3|             Wyciąga sztylet z pasa.~MĄŻ dobywa swojego sztyletu.~
165 3|      powieszą - gdzie szubienica. -~MĄŻ~Cicho, Żydzie - lecą za
166 3|          POWIETRZU~Dramat układasz.~MĄŻ~Dzięki za radę. - Zemsta
167 3|         bliski - nie pójdę dalej. -~MĄŻ~Drogę mi znajdź, puszczę
168 3|      wleczesz? - Daruj mi, daruj. -~MĄŻ~Naprzód, naprzód i na dół
169 3|         nasz, gdzie kościół Jego? -~MĄŻ~Prędzej, prędzej do miecza,
170 3|             gdzie się podziejemy? -~MĄŻ~Rozwidnia się coraz bardziej -
171 3|         twoja, tam jaru początek. -~MĄŻ~Hej! - Jezus i szabla moja!~
172 3|             który dziś o północy...~MĄŻ~Stary szlachcic dwa razy
173 3|              niech pan nasz żyje! -~MĄŻ~Wiara, do mnie! - Bądź zdrów,
174 3|            filar z tarczą herbową - Mąż siedzi przy stoliku marmurowym,
175 3|           srebrne konwie i puchary.~MĄŻ~Niegdyś o tej samej porze,
176 3|          stawić, przybył i czeka. -~MĄŻ~Niech wejdzie.~Sługa wychodzi.~
177 3|       kolumnę, na której herb wisi.~MĄŻ~Dzięki ci, żeś zaufał domowi
178 3|            powierzchni ziemi.~Pije.~MĄŻ~Za pomocą Bożą wkrótce tysiące
179 3|             spuszczone z niebios. -~MĄŻ~Śmiej się z własnych słów. -
180 3|        wieki. -~Pije i rzuca kubek.~MĄŻ~Ja położyłem siłę moją w
181 3|              do rzeczy - do rzeczy!~MĄŻ~Czegóż więc żądasz ode mnie,
182 3|         poznać - po wtóre ocalić. -~MĄŻ~Wdzięcznym za pierwsze -
183 3|             wiem, co bym uczynił. -~MĄŻ~Słucham - patrz, jakem cierpliwy. -~
184 3|             Wiele masz lat, hrabio?~MĄŻ~Trzydzieści sześć, Obywatelu.~
185 3|      Zdrowie twoje, ostatni hrabio!~MĄŻ~Obrażasz mnie każdym słowem,
186 3|             a po karze niepamięć. -~MĄŻ~Tobie zaś i twoim cóż inszego? -~
187 3|       wyratować - ciebie jednego. -~MĄŻ~Bodajbyś zginął marnie za
188 3|           odpowiedzieć: "Jestem." -~MĄŻ~Cóż dalej? -~PANKRACY~Z
189 3|   warsztatem bogactw i przemysłu. -~MĄŻ~Słowa twoje kłamią - ale
190 3|           ludzkości objawił się im.~MĄŻ~A nam przed wiekami - ludzkość
191 3|           Jego śmierci na krzyżu. -~MĄŻ~Widziałem ten krzyż, bluźnierco,
192 3|        porzuć dom i chodź za mną. -~MĄŻ~Tyś młodszym bratem szatana.- (
193 3|           trafiłem do nerwu poezji.~MĄŻ~Postęp, szczęście rodu ludzkiego -
194 3|               i zwyciężaj z nami. -~MĄŻ~Czyś zbadał wszystkie manowce
195 3|       przynajmniej ocal syna swego.~MĄŻ~Dusza jego czysta, już ocalona
196 3|           duma, co stoi nad grobem.~MĄŻ~Z dala od tajemnic, które
197 3|             woskiem palców moich. -~MĄŻ~Darmo, ty mnie nie zrozumiesz
198 3|             żadnej chwale waszej. -~MĄŻ~Mylisz się, mieszczański
199 3|           kul zabraknie i prochu...~MĄŻ~To się zbliżym na długość
200 3|            poświęcam zniszczeniu. -~MĄŻ~Hej, Jakubie!~Jakub wchodzi.~
201 4|            ołtarzem Chór kapłanów - Mąż stoi w progu przez chwilę,
202 4|         dajmy, by go wodzem obrali.~MĄŻ klęka przed Arcybiskupem~
203 4|                Niech żyje Henryk! -~MĄŻ~Jeśli kto ma co do zarzucenia
204 4|   nieprzyjaciół wyratuj nas, Panie!~MĄŻ~Teraz przysięgnijcie wszyscy,
205 4|                GŁOSY~Przysięgamy. -~MĄŻ dobywa miecza~Teraz obiecuję
206 4|        dziedzińców Świętej Trójcy - Mąż - Hrabiowie - Barony - Książęta -
207 4|        Jakże - wszystko stracone? -~MĄŻ~Nie wszystko - chyba że
208 4|        HRABIA~Przed jakim czasem? -~MĄŻ~Przed śmiercią. -~BARON
209 4|            dostaniem w ręce jego? -~MĄŻ~Zaprawdę ci mówię, że o
210 4|             się bronić jak można. -~MĄŻ ~Co książę mówi? -~KSIĄŻĘ~
211 4|           się oprzeć nie zdołamy. -~MĄŻ~Cóż więc pozostaje? -~KSIĄŻĘ~
212 4|          należy rozpocząć układy. -~MĄŻ~Ciszej - ciszej! -~KSIĄŻĘ~
213 4|        ciszej! -~KSIĄŻĘ~Dlaczego? -~MĄŻ~Boś, mości książę, już na
214 4|      Krużganek na szczycie wieży. - Mąż - Jakub.~MĄŻ~Gdzie syn mój?~
215 4|      szczycie wieży. - Mąż - Jakub.~MĄŻ~Gdzie syn mój?~JAKUB~W wieży
216 4|     więzienia i śpiewa proroctwa. -~MĄŻ~Najmocniej osadź basztę
217 4|         naszym po szklance wódki. -~MĄŻ~Jeśli potrzeba, każ otworzyć
218 4|          książąt. -~Jakub wychodzi. Mąż wchodzi kilkoma schodami
219 4|              Orcio siedzi na łożu - Mąż wchodzi i składa broń na
220 4|             i składa broń na stole.~MĄŻ~Sto ludzi zostawić na szańcach -
221 4|              Panie Boże, dopomóż! -~MĄŻ~Zapewne słyszałeś wystrzały,
222 4|      dreszcz mnie wprawia, ojcze. -~MĄŻ~Lękałeś się o mnie? -~ORCIO~
223 4|             nie nadeszła jeszcze. -~MĄŻ~Sami jesteśmy - ciężar spadł
224 4|       skrytym w murze i otwiera je.~MĄŻ~Gdzie idziesz? - Kto ci
225 4|         połamane, leżące na ziemi - Mąż z pochodnią u stóp głazu,
226 4|        głazu, na którym Orcio stoi.~MĄŻ~Zejdź, błagam cię, zejdź
227 4|            widzisz ich kształtów? -~MĄŻ~Milczenie grobów - a światło
228 4|            tam zasiadają w głębi. -~MĄŻ~W szaleństwie twoim potępienie
229 4|         kary szatan się podejmie. -~MĄŻ~Co widzisz ? -~ORCIO~Oskarżony -
230 4|               ot, załamał dłonie. -~MĄŻ~Kto on jest? -~ORCIO~Ojcze -
231 4|       jesteś - potępion na wieki. -~MĄŻ~Nic dojrzeć nie mogę, a
232 4|             samej skale boleści . -~MĄŻ~Znam ja was, podłe duchy,
233 4|       święte zaklinam cię, ojcze! -~MĄŻ wraca~Powiedz, powiedz,
234 4|        widzisz? -~ORCIO~To postać -~MĄŻ~Czyja? ~ORCIO~To drugi ty
235 4|        przyszła i kazała...~Mdleje.~MĄŻ chwyta go w objęcia~Tego
236 4|            w zamku Świętej Trójcy - Mąż - kobiety, dzieci, kilku
237 4|      gotyckie filary, ozdoby, okna.~MĄŻ~Nie - przez syna mego -
238 4|         obywatelem, że tak rzekę...~MĄŻ~Precz z oczu moich, stary! -~
239 4|             OJCIEC CHRZESTNY~Wielki mąż, który mnie przysłał, obiecuje
240 4|       GŁOSÓW~Uznajemy - uznajemy. -~MĄŻ~Kiedyście mnie wezwali,
241 4| nietykalność osób i ciał waszych. -~MĄŻ~Przybliża się do Ojca Chrzestnego
242 4|            go - wydać Pankracemu! -~MĄŻ~Chwila jeszcze, mości panowie! -~
243 4|            hr. Henryk - niech żyje!~MĄŻ~Rozdać im, co zostało wędliny
244 4|            mięsa - a potem na mury!~MĄŻ~Idź z nimi, a za godzinę
245 4|         INNE GŁOSY~Za żony nasze! -~MĄŻ~A ja was za podłość waszą. -~
246 4|           ówdzie biegną żołnierze - Mąż oparty o szaniec, Jakub
247 4|            szaniec, Jakub przy nim.~MĄŻ szablę chowając do pochwy~
248 4|           od kiedy świat światem. -~MĄŻ~Nie ma już więcej kartaczy? -~
249 4|          się przebiera nareszcie. -~MĄŻ~A więc syna mi przyprowadź,
250 4|      hrabiów, i książąt. -~Odchodzi~MĄŻ~Chodź, synu - połóż tu rękę
251 4|           zasiądziesz przy mnie." -~MĄŻ~Czy wspomniała choćby imię
252 4|             czekam na syna mego." -~MĄŻ na stronie~U końca drogi
253 4|             cię pociągnę za sobą. -~MĄŻ~Różne drogi nasze - ty zapomnisz
254 4|  przepowiedziana, ciągnie ku nam. -~MĄŻ~Spieszaj, spieszaj, Jakubie! -~
255 4|          Gdzie nas pędzą - gdzie? -~MĄŻ do nich ~Na śmierć. -~Do
256 4|       czysty - do mnie, synu mój! -~MĄŻ~Hej! do mnie, ludzie moi! -~
257 4|             rozciągnięty na murze - Mąż nadbiega, krwią oblany.~
258 4|             nadbiega, krwią oblany.~MĄŻ~Cóż ci jest, mój wierny,
259 4|             Boże, dopomóż! -~Umiera~MĄŻ rzucając pałasz~Niepotrzebnyś