Czesc

1 1|   słuchające natchnień moich - niegdyś odgłos nocnego dzwonu był
2 3| przeszły na wiarę naszą. -~MĄŻ~Niegdyś anioły moje. - Pospólstwo
3 3|  srebrne konwie i puchary.~MĄŻ~Niegdyś o tej samej porze, wśród
4 3|     przez własne dzieci, które niegdyś porozrzucał na ziemi, a
5 3|        tym, czym wydawałeś się niegdyś, wstań, porzuć dom i chodź
6 4|  milcząca, mara oceanu , który niegdyś miał brzegi swoje, gdzie
7 4|       miecz ten, błogosławiony niegdyś ręką świętego Floriana. -~
8 4|      daną - za męki nasze, my, niegdyś przykuci, smagani, dręczeni,
9 4|   dotknij - czoło matki twojej niegdyś było takiej samej bieli