Czesc

  1 Mot|         stało się zatem,~że zniknęli z powierzchni ziemi~i wielkie
  2 1  |             na nowo uśmiech strącasz z ust na chwilę - na chwil
  3 1  |            wypchany w piekle, zdjęty z palu, kędy cię strzelec
  4 1  |           słońca, nad głową poety. -~Z naszych sklepów wynidź,
  5 1  |              huczno. -~PAN MŁODY~Idź z raz jeszcze w taniec, a
  6 1  |          moja - o moja, zabierz mnie z sobą. - Jeśliś złudzeniem,
  7 1  |             dymem, by zjednoczyć się z tobą. -~ ~DZIEWICA~Pójdzieszli
  8 1  |             na fortepianie - kolebka z uśpionym dzieckiem w kącie -
  9 1  |              rozciągnięty na krześle z twarzą ukrytą w dłoniach -
 10 1  |           wiesz - takie czokoladowe, z cyfrą Jerzego Stanisława. -~
 11 1  |                bo choć już chrzczony z wody, zdawało mi się zawsze,
 12 1  |           zrywa się i bierze dziecko z kolebki) Jego nie opuszczaj,
 13 1  |           Całun w szmatach opada jej z ramion. -~MĄŻ~Światło leje
 14 1  |        zaduch grobowy. -~MĄŻ~Kobieto z gliny i z błota, nie zazdrość,
 15 1  |                MĄŻ~Kobieto z gliny i z błota, nie zazdrość, nie
 16 1  |             Henryku! -~Mdleje i pada z dzieckiem - drugi grzmot.~ ~*~ ~
 17 1  |              Matka Chrzestna - mamka z dzieckiem - na sofie na
 18 1  |              a potem gości przyjmuje z grzecznością rozpaczy. -~
 19 1  |         CHRZESTNA~Przyjmuję. -~JEDEN Z GOŚCI~Patrzcie, wstała i
 20 1  |      CHRZESTNA~Wyrzekam się. -~JEDEN Z GOŚCI~Cyt - słuchajcie. -~
 21 1  |               świat ludzi zostawiłem z tyłu - niechaj sobie tam
 22 1  |          skacze ze złości lub umiera z żalu. -~GŁOS DZIEWICY~Tędy -
 23 1  |          wzleć! -~MĄŻ~Cóż się dzieje z tobą? - Kwiaty odrywają
 24 1  |          Boga, suknię wiatr zdarł ci z ramion i rozdarł w szmaty. -~
 25 1  |         ociągasz? -~MĄŻ~Deszcz kapie z włosów - kości nagie wyzierają
 26 1  |                kości nagie wyzierają z łona. -~DZIEWICA~Obiecałeś -
 27 1  |         coraz dalej - coraz bliżej - z tyłu tłum ludzi wsiadł mi
 28 1  |           dziecię twoje. -~ ~*~Salon z fortepianem - wchodzi Mąż -
 29 1  |             Do domu wariatów.~Ucieka z pokoju~MĄŻ~Słuchaj, Mario,
 30 1  |           Ogród wokoło.~ŻONA DOKTORA z pękiem kluczów u drzwi~Może
 31 1  |            Proszę Pana - wiele sobie z niej obiecywać nie sposób-
 32 1  |        kanapie.~MĄŻ wchodzi~Chcę być z nią sam na sam. -~GŁOS ZZA
 33 1  |            poezji", i trzeciego dnia z rana stałam się poetą. -~
 34 1  |                Czy nie zrównałam się z tobą? - Wszystko pojmę,
 35 1  |            śpiewających mszę. -~GŁOS Z LEWEJ STRONY~Słońce trzecią
 36 1  |            cię kocham, Henryku!~GŁOS Z SUFITU~Daruj im, Ojcze,
 37 1  |              aż tuman wielki powstał z jego odłamków - Najświętsza
 38 2  |             wszystkich liter od A do Z? - Królu much i motyli,
 39 2  |             co słyszysz, co widzisz, z kim rozmawiasz wtedy? -
 40 2  |              cieniutkie nici płynące z niewidzialnego kłębka -
 41 2  |             tupał nóżkami, nakreślił z ciebie szatanka i posadził
 42 2  |       niepojętych myśli, które chyba z innego świata płyną ku tobie -
 43 2  |               co więdnie, miał duszę z ognia i natchnienie z nieba.
 44 2  |          duszę z ognia i natchnienie z nieba. gdyby na każdym listku,
 45 2  |              łaskiś Bożej pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś między
 46 2  |              między Aniołami i każdy z nich, kiedy przechodzisz,
 47 2  |            przechodzisz, tęczę jedną z skrzydeł swych wyziera i
 48 2  |        szczególności i w ogólności - z czego wywodzę odrodzenie
 49 2  |        drzewo spróchniałe? -~FILOZOF~Z młodymi listkami na dolnych
 50 2  |             jednak dzisiaj wypuściło z siebie kilka listków świeżych,
 51 2  |              bardziej. -~FILOZOF~Cóż z tego? -~MĄŻ~Nic - tylko
 52 2  |             przetworzyć, walczyć idę z bracią moją.~*~Pokój - Mąż -
 53 2  |           przed moimi oczyma, czasem z nich wydobędzie się na kształt
 54 2  |              spadnie na dół, pryśnie z niej tęcza - i to nic mnie
 55 2  |              do Orcia) Śmiej się Pan z tego - Pan będziesz zdrów
 56 2  |            powieki, więcej widzę niż z otwartymi oczyma.~LEKARZ~
 57 2  |             Milczmy raczej - Bóg się z modlitw, Szatan z przeklęstw
 58 2  |            Bóg się z modlitw, Szatan z przeklęstw śmieje. -~GŁOS
 59 2  |       przecię głos ostry, przeciągły z nich się dobywa. -~SŁUŻĄCY~
 60 2  |               choć wzrok mój uleciał z wiatrami i goni gdzieś po
 61 2  | zastanawiający. -~LEKARZ~Zgadzam się z panem dobrodziejem. -~MAMKA~
 62 2  |      pomieszanie zmysłów,  połączone z nadzwyczajną draźliwością
 63 2  |              musiał walczyć, działać z kilkoma ludźmi przeciwko
 64 2  |    nieszczęśliwy, najnieszczęśliwszy z aniołów, o ty mój synu? -~
 65 3  |            pędzi przed się, bawi się z wami, przerzuca, odrzuca -
 66 3  |        pniami, drągami? - Kubek lata z rąk do rąk - a gdzie ust
 67 3  |          nędzni, ze znojem na czole, z rozczuchranymi włosy, w
 68 3  |  rozczuchranymi włosy, w łachmanach, z spiekłymi twarzami, z dłoniami
 69 3  |    łachmanach, z spiekłymi twarzami, z dłoniami pomarszczonymi
 70 3  |           rozumu - nie serca - precz z sercem, z przesądami, a
 71 3  |              serca - precz z sercem, z przesądami, a niech żyje
 72 3  |              mleczną, pierś żywotną, z której siła i miód płynie
 73 3  |            woda chrztu połączyła nas z ludźmi - uwierzyli pogardzający
 74 3  |        puginały na jutro.~Do jednego z nich przystępuje.~A ty co
 75 3  |            robisz w tym kącie?~JEDEN Z PRZECHRZTÓW~Stryczki, obywatelu.~
 76 3  |           myśli i czuje najpotężniej z nas wszystkich, wzywa cię
 77 3  |          pilnuj ich dobrze.~Wychodzi z Leonardem.~CHÓR PRZECHRZTÓW~
 78 3  |         PRZECHRZTA~Wielki obywatelu. z widzenia raczej niż z rozmowy -
 79 3  |     obywatelu. z widzenia raczej niż z rozmowy - raz tylko, pamiętam,
 80 3  |             oświadczysz, że chcę się z nim widzieć osobiście, potajemnie,
 81 3  |            konieczność lat twoich, a z nią walczyć nie umiesz i
 82 3  |            głęboko - najszczęśliwszy z ludzi, nie chcę pozbawiać
 83 3  |               LEONARD~Posłałem Dejca z oddziałem. -~PANKRACY~A
 84 3  |              do kasy naszej?~LEONARD~Z najszczerszym zapałem się
 85 3  |          Siły jego małe w porównaniu z moimi- kilkaset chłopów,
 86 3  |       przebrany, w czarnym płaszczu, z czapką czerwoną wolności
 87 3  |              ze mną jak ze znajomym, z przyjacielem nowo przybyłym. -
 88 3  |      Dziękuję, obywatele.~CHÓR LOKAI~Z przedpokojów, więzień naszych,
 89 3  |       twardsze i dziksze, wychodzące z tej gęstwiny na lewo? -~
 90 3  |             przed wyzwoleniem moim - z męża mego, wroga mego, wroga
 91 3  |        oparty na szabli obosiecznej, z główką trupią na czapce,
 92 3  |             główką trupią na czapce, z drugą na felcechu, z trzecią
 93 3  |         czapce, z drugą na felcechu, z trzecią na piersiach? -
 94 3  |             mnie - muszę zdać sprawę z mojego poselstwa. -~MĄŻ~
 95 3  |             Odgłosy biesiady głuchną z tyłu - przed nami już same
 96 3  |          zasyła staremu słonku.~GŁOS Z PRAWEJ~Zdrowie twoje, dawny
 97 3  |            Inna część boru - wzgórze z rozpalonymi ogniami - zgromadzenie
 98 3  |              wysuwając się zza drzew z Przechrztą~Gałęzie podarły
 99 3  |        wolności. - A to co za piekło z rudawych płomieni, wznoszące
100 3  |       Bogarodzicy na chwilę wyjrzała z cieniu i znów tam ciemno -
101 3  |            żelazna zasypana gruzem - z góry lunął błysk pochodni -
102 3  |              uszach- czarne postacie z tyłu, z przodu, po bokach
103 3  |              czarne postacie z tyłu, z przodu, po bokach się cisną,
104 3  |     niepodległą, wyzwoloną, obnażoną z zasłon i przesądów, wybraną
105 3  |         wyciągam do ciebie - upadłam z niemocy - tarzam się po
106 3  |           tobie, kochanku mój. -~MĄŻ~Z rozpuszczonym włosem, z
107 3  |              Z rozpuszczonym włosem, z dyszącą piersią wdziera
108 3  |         rozerwali, teraz proch i pył z nich, a duch Jego zwyciężyli
109 3  |           budowa ucisku i dumy - kto z niej choć kamyczek podniesie,
110 3  |            wyrzutów - boście wybrani z wybranych, święci wśród
111 3  |              kolana - mocuje się sam z sobą, coś bełkoce, coś jęczy. -~
112 3  |        stronach świata. -~MĄŻ~Ruszył z miejsca i na czele orszaku
113 3  |                PRZECHRZTA~Usuńmy się z drogi. -~MĄŻ~Nie - chcę
114 3  |             Coś ty za jeden, bracie, z taką dumną twarzą - czemu
115 3  |                czemu nie łączysz się z nami? -~MĄŻ~Śpieszę z daleka
116 3  |            się z nami? -~MĄŻ~Śpieszę z daleka na odgłos waszego
117 3  |       sztylet mój. -~Wyciąga sztylet z pasa.~MĄŻ dobywa swojego
118 3  |              My ród ludzki dźwignęli z dzieciństwa . My prawdę
119 3  |              dzieciństwa . My prawdę z łona ciemności wyrwali na
120 3  |           każdego filara jako włosy, z których się krew sączy -
121 3  |            ten chaos, dobywający się z toni czasu, z łona ciemności,
122 3  |         dobywający się z toni czasu, z łona ciemności, na zgubę
123 3  |       zlatujemy w dół. -~CHÓR DUCHÓW Z LASU~Płaczmy za Chrystusem,
124 3  |             jednego przynajmniej weź z sobą - to pan, to arystokrata,
125 3  |             ścianach - w głębi filar z tarczą herbową - Mąż siedzi
126 3  |              stróża.- co wydobył się z nicości i zacznie może nową
127 3  |             pułki aniołów spuszczone z niebios. -~MĄŻ~Śmiej się
128 3  |             niebios. -~MĄŻ~Śmiej się z własnych słów. - Ateizm
129 3  |          tobie. -~PANKRACY~Śmiej się z własnych słów. - Ja mam
130 3  |          pełnyś życia, a łączysz się z umierającymi, bo chcesz
131 3  |            MĄŻ~Cóż dalej? -~PANKRACY~Z pokolenia, które piastuję
132 3  |           pracą i męką czasów odarty z zasłon - zdobyty na niebie
133 3  |          tylko "biada" - i zwyciężaj z nami. -~MĄŻ~Czyś zbadał
134 3  |              zwycięstwem, człowiecze z gliny, jako ja, niewolniku
135 3  |             się żelazo, dopóki jeden z was opiera się mojemu dziełu,
136 3  |              nastąpi, to już wam nic z tego.- ~Zegar bije.~Czas
137 3  |              Zegar bije.~Czas szydzi z nas obu. - Jeśliś znudzony
138 3  |              co stoi nad grobem.~MĄŻ~Z dala od tajemnic, które
139 3  |         zrozumiesz nigdy - bo każden z ojców twoich pogrzeban z
140 3  |             z ojców twoich pogrzeban z motłochem pospołu, jako
141 3  |            martwa, nie jako człowiek z siłą i duchem.~Wyciąga rękę
142 3  |            Żydów piekł żywcem. - Ten z pieczęcią w dłoni i podpisem - "
143 3  |          potęga.- Tamten, czarniawy, z ognistym okiem, cudzołożył
144 3  |            po domach przyjaciół - ów z Runem Złotym , w kolczudze
145 3  |      cudzoziemców - a ta pani blada, z ciemnymi puklami, kaziła
146 3  |         ciemnymi puklami, kaziła się z giermkiem swoim - tamta
147 3  |               bo noc bliska - tamta, z pieskiem na robronie , królów
148 3  |              kaftanie- pił i polował z bracią szlachtą, a chłopów
149 3  |      szlachtą, a chłopów wysyłał, by z psami gonili jelenie. -
150 3  |              że nie zapomnę o żadnym z was, o żadnym z ojców waszych,
151 3  |             o żadnym z was, o żadnym z ojców waszych, o żadnej
152 3  |            synu. - Ani ty, ani żaden z twoich by nie żył, gdyby
153 3  |      stawiali szpitale - a kiedyście z trzody zwierząt wyrośli
154 3  |          teraz czas już tobie wyniść z domu mego. - Gościu, wolno
155 3  |        widzenia. -~PANKRACY~Dwa orły z nas - ale gniazdo twoje
156 4  |           skał, po prawej, po lewej, z tyłu i na przodzie leży
157 4  |            ze skałą jak pierś ludzka z grzbietem u Centaura . -
158 4  |              słychać szumy wiatrów - z dołu promienie się cisną -
159 4  |          promienie się cisną - i kra z chmur pędzi po tym morzu
160 4  |             chmur pędzi po tym morzu z wyziewów. -~~Wtedy inne
161 4  |              tłumy płynące u dołu. -~Z gór podniosły się mgły -
162 4  |       Arcybiskup w krześle złoconym, z mieczem na kolanach - za
163 4  |               PIERWSZY HRABIA~Patrz, z jaką dumą spogląda na wszystkich. -~
164 4  |            ustąpienia choćby jednego z praw Boga waszego lub waszych. -~
165 4  |             tłumem wychodzi.~*~Jeden z dziedzińców Świętej Trójcy -
166 4  |        Hrabio, podobno widziałeś się z tym okropnym człowiekiem? -
167 4  |            że o takiej litości żaden z ojców twoich nie słyszał -
168 4  |            słów na boku. - (odchodzi z nim) - To wszystko dobre
169 4  |            natchnieniem będę walczył z wami, ale żelazem i ludźmi,
170 4  |           panem, być władzą - choćby z łoża śmierci spoglądać na
171 4  |             w przepaści, krzyczących z jej głębi ku mnie, jak potępieni
172 4  |             długiej, czarnej trumnie z wyziewów. - Krew promienista
173 4  |           jesteśmy - ciężar spadł mi z duszy na dzisiaj - bo tam
174 4  |      połamane, leżące na ziemi - Mąż z pochodnią u stóp głazu,
175 4  |                Muszę jeszcze walczyć z ludźmi - potem wieczna walka. -~
176 4  |              wieczna walka. -~Ucieka z synem. .~CHÓR GŁOSÓW w oddali~
177 4  |            że tak rzekę...~MĄŻ~Precz z oczu moich, stary! -~Na
178 4  | posłuszeństwo. -~KSIĄŻĘ~Sami ułożymy z tym zacnym obywatelem warunki
179 4  |      gardziłeś niższymi. -~Do jednej z kobiet~Dlaczegożeś dzieci
180 4  |           szubienica i kat milczący, z powrozem w dłoni na szyje
181 4  |            Wchodzi oddział zbrojnych z Jakubem.~Na cel mi wziąć
182 4  |       jednego żołnierza do drugiego.~Z tobą, zda mi się, wdzierałem
183 4  |              pamiętasz, wyrwałem cię z przepaści.~Do innych~Z wami
184 4  |           cię z przepaści.~Do innych~Z wami rozbiłem się na skałach
185 4  |             a potem na mury!~MĄŻ~Idź z nimi, a za godzinę bądź
186 4  |        aniołem nie warto. - Pierwszy z archaniołów po kilku wiekach,
187 4  |         nicością. -~Jakub przychodzi z Orciem.~Weź kilku naszych,
188 4  |           kropli rosy nie rzucisz mi z góry. - O Jerzy- Jerzy! -
189 4  |            dolny dziedziniec - Jakub z żołnierzami idzie za nim.~
190 4  |              uściskiem chciałbym się z tobą połączyć na wieki-
191 4  |      przechodzą Hrabiowie, Książęta, z żonami i dziećmi, w łańcuchach.~
192 4  |            twoje? -~BARON~Aleksander z Godalberg. -~PANKRACY~Wymazane
193 4  |             przykładu świata - a kto z was mi powie, gdzie Henryk,
194 4  |       niemałe, a jeślim się połączył z wami, to nie na to, bym
195 4  |    doktrynera - precz, w jedną drogę z nimi! -~Żołnierze otaczają
196 4  |              Gdzie Henryk? - Czy kto z was nie widział go żywym
197 4  |            Oddział zbrojnych schodzi z murów,~A wy nie widzieliście
198 4  |              dać nurka. i pchnął się z całej siły naprzód - słyszeliśmy
199 4  |     Leonardzie! -~Wstępuje na basztę z Leonardem.~LEONARD~Po tylu
200 4  |          pracy dojdzie końca swojego z ich ostatnim westchnieniem .-
201 4  |            cierniowa.~LEONARD~Co się z tobą dzieje? co tobie jest? -~
202 4  |         bardziej rumieniec zbiega ci z twarzy - chodźmy stąd -