Czesc

  1 Mot|                                      Do błędów, nagromadzonych przez~
  2 1  |             zbiera, dodaje w radości do swoich kłamstw i złudzeń -
  3 1  |              zwiń się w chmurę i leć do poety - wnet się rozwiąż
  4 1  |            kościele.~[MĄŻ]~Zstąpiłem do ziemskich ślubów, bom znalazł
  5 1  |              odrywajcie się i lećcie do moich włosów.~Leci nad cmentarzem.~
  6 1  |         płynące nad mogiłami, lećcie do jagód moich. -~Tu czarnowłosa
  7 1  |      zgasłych dwoje ócz błękitnych - do mnie, do mnie ogień, co
  8 1  |            ócz błękitnych - do mnie, do mnie ogień, co tlał w nich!-
  9 1  |              Przez kraty leci suknia do mnie, trzepocząc się jak
 10 1  |             druga na wieży kościoła.~Do mnie, państwa moje dawne,
 11 1  |           Dziękuję ci.~ŻONA~Posłałam do cukiernika, żeby kilka tort
 12 1  |           nie dostaje czegoś. (idzie do kolebki) Śpij, moje dziecię -
 13 1  |            moje? -~ŻONA~wraca, siada do fortepianu, gra i przerywa,
 14 1  |           miesiąca słowa nie rzekłeś do mnie - i wszyscy, których
 15 1  |            to znaczy?~Dziecię ciśnie do piersi. Muzyka się urywa.
 16 1  |             blada, niewyspana, słowa do nikogo nie przemówiła.~TRZECI
 17 1  |             dziecię płaczące odnoszą do kolebki.~ ~OJCIEC CHRZESTNY
 18 1  |             chrześcijaninem i wszedł do towarzystwa ludzkiego, a
 19 1  |            GŁOS DZIEWICY w oddaleniu~Do mnie, mój luby.~MĄŻ~Jakże
 20 1  |           DUCHÓW ZŁYCH~Stara, wracaj do piekła - uwiodłaś serce
 21 1  |            się woda święta. -~Wracaj do domu i nie grzesz więcej. -~
 22 1  |              grzesz więcej. -~Wracaj do domu i kochaj dziecię twoje. -~ ~*~
 23 1  |          wczoraj...~MĄŻ~Gdzie?~SŁUGA~Do domu wariatów.~Ucieka z
 24 1  |             szczęście, sam strąciłem do rzędu potępionych już na
 25 1  |           Przysięgłam ci na wierność do grobu. -~MĄŻ~Chodź - daj
 26 1  |        opuściła ciało moje, wstąpiła do głowy. -~MĄŻ~Pozwól, wyniosę
 27 1  |             i gromnicę przystawiałam do piersi i pokutowałam, "spuść
 28 1  |          lekarstwo. - Małgosiu, bież do apteczki! - Pan sam temu
 29 1  |         czerwona. - Krew rzuciła się do mózgu. -~MĄŻ~Ale jej nic
 30 1  |          Wchodzi Doktor i zbliża się do kanapy.~DOKTOR~Już jej nic
 31 2  |          łzami wszystkich liter od A do Z? - Królu much i motyli,
 32 2  |          maleńki, czemuś tak podobny do aniołka? - Co znaczą twoje
 33 2  |             w tył wzroczkiem sięgasz do nieba - powiedz, co słyszysz,
 34 2  |            wyrzekł, że masz zdatność do nauk ścisłych. - Ubogi,
 35 2  |              dał grosz, przechodząc, do czapki, obiecał ci piękną
 36 2  |        zasypia. - Ksiądz gotował się do pierwszej spowiedzi i chciał
 37 2  |         kropli rosy, ten kwiat byłby do ciebie podobnym, o dziecię
 38 2  |              taka modlitwa nie idzie do Boga. - Matki nie pamiętasz -
 39 2  |          wychudła. -~MĄŻ~A mówiła co do ciebie?~ORCIO~Zdawało mi
 40 2  |             duszy, choć dostanie się do nieba - możeż być duch szczęśliwym,
 41 2  |         uczuć, a jemu? - dałeś ciało do pajęczyny podobne, które
 42 2  |            rację.~FILOZOF~I wielkiej do tego odmiany w towarzystwie
 43 2  |     brzuchomówca.~MĄŻ podnosząc rękę do kapelusza~Na kopersztychu
 44 2  |             a jeśli duch twój wrócił do łona Boga, niechaj się znów
 45 2  |              LEKARZ~Teraz odwróć się do okna. -~MĄŻ~A cóż?~LEKARZ~
 46 2  |          porządku, muszkuły w sile. (do Orcia) Śmiej się Pan z tego -
 47 2  |              będziesz zdrów jak ja. (do Męża) Nie ma nadziei. -
 48 2  |      Wychodzi.~MĄŻ przyciskając syna do piersi.~Ale ty widzisz jeszcze
 49 2  |             opuszczaj mnie. -~LEKARZ do Męża~Obowiązkiem moim jest
 50 2  |           jawu zarazem, stan podobny do tego, który oczywiście tu
 51 2  |     POMIESZANE~Dobranoc - dobranoc - do jutra. -~ORCIO budząc się~
 52 2  |              na mnie, odprowadzę cię do łóżka. -~ORCIO~Ojcze, co
 53 2  |             ziemi, a ciałem przykuty do ziemi - o ty nieszczęśliwy,
 54 3  |                        CZĘŚĆ TRZECIA~Do pieśni - do pieśni!~Kto
 55 3  |            CZĘŚĆ TRZECIA~Do pieśni - do pieśni!~Kto ją zacznie,
 56 3  |          drągami? - Kubek lata z rąk do rąk - a gdzie ust się dotknie,
 57 3  | niecierpliwie - szemrzą między sobą, do wrzasków się gotują - wszyscy
 58 3  |         wierzbą chłopię małe wisznię do ust kładzie, a długie szydło
 59 3  |              i panuje nad nimi, mówi do nich. - Głos jego przeciągły,
 60 3  |            myślami - skóra przyschła do czaszki, do liców, żółtawo
 61 3  |          skóra przyschła do czaszki, do liców, żółtawo się wcina
 62 3  |         Słychać stukanie.~PRZECHRZTA~Do roboty waszej - a ty, święta
 63 3  |        otwieraj! -~PRZECHRZTA~Bracia do młotów i powrozów!~Otwiera.~
 64 3  |         ostrzycie puginały na jutro.~Do jednego z nich przystępuje.~
 65 3  |             najraniej wybierzesz się do niego i oświadczysz, że
 66 3  |         PANKRACY~Powiesz, że przyjdę do niego o dwunastej w nocy
 67 3  |              za orła lecącego wprost do celu, za człowieka stawiającego
 68 3  |                PANKRACY~Krew ci bije do głowy - to konieczność lat
 69 3  |         przytomności. - (przystępuje do niego) - Wierz mi - daj
 70 3  |           zrozumiesz. - Czy posłałeś do magazynu po dwa tysiące
 71 3  |             A składka szewców oddana do kasy naszej?~LEONARD~Z najszczerszym
 72 3  | najszczerszym zapałem się złożyli co do jednego i przynieśli sto
 73 3  |      spojrzeć mu w oczy - przeniknąć do głębi serca - przeciągnąć
 74 3  |              w nocy pójdziesz ze mną do hrabiego Henryka -~LEONARD~
 75 3  |      podziękujem- hura - hura! -~MĄŻ do Dziewczyny~Cieszy mnie;
 76 3  |          panie - dopiero od tygodnia do nas przybyły. -~MĄŻ~Nad
 77 3  |             planach. -~Odchodzi.~MĄŻ do Przechrzty~Radzę wam, go
 78 3  |   RZEMIEŚLNIK~Sił nie mam - podnieść do ust nie mogę - ledwo się
 79 3  |           chmury - lepiej byś wrócił do swoich ludzi, którzy i tak
 80 3  |           wrogu nasz, coś nas pędził do pracy i znoju - jutro, wschodząc,
 81 3  |               a teraz, szklanko, idź do czarta! -~PRZECHRZTA~Orszak
 82 3  |       Naprzód, naprzód, pod namioty, do braci naszych - naprzód,
 83 3  |                 LEONARD~Dajcie mi ją do ust, do piersi, w objęcia,
 84 3  |         LEONARD~Dajcie mi ją do ust, do piersi, w objęcia, dajcie
 85 3  |            GŁOS DZIEWICY~Wyrywam się do ciebie, mój kochanku. -~
 86 3  |              Patrz, ramiona wyciągam do ciebie - upadłam z niemocy -
 87 3  |           Tak co noc bywa. -~LEONARD~Do mnie, do mnie, o rozkoszo
 88 3  |             bywa. -~LEONARD~Do mnie, do mnie, o rozkoszo moja -
 89 3  |          duchami - duch Jego zstąpił do nicości. -~CHÓR NIEWIAST~
 90 3  |       święcenie zbojeckie. -~LEONARD do kapłanów~Podajcie mi olej,
 91 3  |               sztylet i truciznę. - (do Hermana) - Olejem, którym
 92 3  |           trzykroć pluję na ciebie. (do Męża) - Leonard może mnie
 93 3  |          sztyletem. - Dochodzą teraz do ruin wieży północnej. -~
 94 3  |         świętego piję zdrowie twoje- do widzenia. -~Rzuca czaszkę.~
 95 3  |              A teraz na dół ze mną i do Jaru Św. Ignacego.~PRZECHRZTA~
 96 3  |                 MĄŻ~Prędzej, prędzej do miecza, do boju! - Ja Go
 97 3  |          Prędzej, prędzej do miecza, do boju! - Ja Go wam oddam -
 98 3  |              nasz żyje! -~MĄŻ~Wiara, do mnie! - Bądź zdrów, obywatelu! -
 99 3  |           zdrów, obywatelu! - wiara, do mnie! - Jezus i Maryja!~*~
100 3  |             krzaki - drzewa~PANKRACY do swoich ludzi~Położyć się
101 3  |             ludzi~Położyć się twarzą do murawy - leżeć w milczeniu -
102 3  |          ognia mi nie krzesać, nawet do fajki - a za pierwszym strzałem
103 3  |           nie będzie, nie ruszać się do dnia białego. -~LEONARD~
104 3  |              PANKRACY~Ty przylep się do tej sosny i dumaj. -~LEONARD~
105 3  |            odrzucę nazad, nie strącę do nicości. -~Ojcowie moi,
106 3  |           lwie serca wasze dajcie mi do piersi- powaga skroni waszych
107 3  |              dotąd w całej okolicy - do rzeczy - do rzeczy!~MĄŻ~
108 3  |          całej okolicy - do rzeczy - do rzeczy!~MĄŻ~Czegóż więc
109 3  |           więc, hr. Henryk, rzekłbym do Pankracego: "Zgoda- rozpuszczam
110 3  |            na tych równinach - panuj do śmierci w domu naddziadów -
111 3  |         karkach którego wspinasz się do góry - widziałem wszystkie
112 3  |       wolnymi, panami jej od bieguna do bieguna. - Ona cała jednym
113 3  |              pustyni - my nie wrócim do raju.~PANKRACY na stronie~
114 3  |          popod serce jego - trafiłem do nerwu poezji.~MĄŻ~Postęp,
115 3  |              mojego! - Świat cielska do ciebie należy - tucz go
116 3  |             bo wiedzieli, żeście nie do pola bitwy. -~Słowa twoje
117 3  |          puszczam ciebie. -~PANKRACY~Do widzenia na okopach Świętej
118 3  |            długość szabel naszych. - Do widzenia. -~PANKRACY~Dwa
119 3  |        Odprowadzić tego człowieka aż do ostatnich czat moich na
120 4  |              Od baszt Świętej Trójcy do wszystkich szczytów skał,
121 4  |           ludzkie, przyrnieszają się do.tej znikomej burzy i niesione
122 4  |          broni i lud ciągnie zewsząd do niej, jak do równiny Ostatniego
123 4  |         ciągnie zewsząd do niej, jak do równiny Ostatniego Sądu. -~ ~ ~
124 4  |        Henryk! -~MĄŻ~Jeśli kto ma co do zarzucenia mnie, niechaj
125 4  |              i pragnienie umorzy was do śmierci, ale nie do hańby -
126 4  |              was do śmierci, ale nie do hańby - nie do poddania
127 4  |               ale nie do hańby - nie do poddania sig - nie do ustąpienia
128 4  |            nie do poddania sig - nie do ustąpienia choćby jednego
129 4  |           Obrano cię wodzem, a zatem do ciebie należy rozpocząć
130 4  |              zasłużył. -~Odwraca się do tłumu~Kto wspomni o poddaniu
131 4  |            umie. - Ciemności, idźcie do ciemności! -~Zstępuje.~*~
132 4  |          żelazne, kajdany, narzędzia do tortur, połamane, leżące
133 4  |             Zejdź, błagam cię, zejdź do mnie. -~ORCIO~Czy nie słyszysz
134 4  |       dziecię własne przywiodło mnie do progu piekła! - Mario! nieubłagany
135 4  |            Boże! i Ty, druga Maryjo, do której modliłem się tyle! -~
136 4  |           moich, stary! -~Na stronie do Jakuba~Przyprowadź tu oddział
137 4  |           bylebyście przyłączyli się do niego i uznali dążenie wieku. -~
138 4  |             co gnębili i panowali! -~Do Hrabiego~A ty, czemu uciskałeś
139 4  |         czemu uciskałeś poddanych? -~Do drugiego~A ty, czemu przepędziłeś
140 4  |      podróżach daleko od Ojczyzny? -~Do innego~Ty się podliłeś wyższym,
141 4  |       wyższym, gardziłeś niższymi. -~Do jednej z kobiet~Dlaczegożeś
142 4  |             Czego się tak śpieszycie do hańby - co was tak nęci,
143 4  |         waszych. -~MĄŻ~Przybliża się do Ojca Chrzestnego i chwyta
144 4  |          Chodzi od jednego żołnierza do drugiego.~Z tobą, zda mi
145 4  |            wyrwałem cię z przepaści.~Do innych~Z wami rozbiłem się
146 4  |              mną na Czarnym Morzu. -~Do innych~Wam odbudowałem chaty
147 4  |        odbudowałem chaty zgorzałe. -~Do innych~Wyście uciekli do
148 4  |             Do innych~Wyście uciekli do mnie od złego pana. - A
149 4  |              a za godzinę bądź gotów do walki. -~JAKUB~Tak mi, Panie
150 4  |             nim.~MĄŻ szablę chowając do pochwy~Nie ma rozkoszy,
151 4  |            gromadzą i niedługo wrócą do szturmu - darmo, nikt losu
152 4  |           obejdź sale zamkowe i pędź do murów wszystkich, co spotkasz. -~
153 4  |            nim zerwali się męże twoi do broni - słowa jej płynęły
154 4  |             nas pędzą - gdzie? -~MĄŻ do nich ~Na śmierć. -~Do syna~
155 4  |            MĄŻ do nich ~Na śmierć. -~Do syna~Tym uściskiem chciałbym
156 4  |          trafiony kulą.~GŁOS W GÓRZE~Do mnie, do mnie, duchu czysty -
157 4  |          kulą.~GŁOS W GÓRZE~Do mnie, do mnie, duchu czysty - do
158 4  |              do mnie, duchu czysty - do mnie, synu mój! -~MĄŻ~Hej!
159 4  |           mnie, synu mój! -~MĄŻ~Hej! do mnie, ludzie moi! -~Dobywa
160 4  |            Dobywa szabli i przykłada do ust leżącego.~Klinga szklanna
161 4  |          obszarami ciemności płynącą do mnie, wieczność moją bez
162 4  |         żyjących - idź! -~BIANCHETTI do Leonarda~Dwa miesiące nas
163 4  |             początku wejścia naszego do fortecy i na trzecim zakręcie