Czesc

  1 1|         który znać ó świetle dajesz, a światła nie znasz, nie widziałeś,
  2 1|           swoich kłamstw i złudzeń - a Pan je kiedyś zaprzeczy,
  3 1|              gwiazdę na czole swoim, a nie oddzieli się od twej
  4 1|         mężem pośród braci swoich. - A kto cię nie dochowa, kto
  5 1|            na głowę i odwrócisz się, a on zwiędłymi się bawi i
  6 1|              rozwiedziemy pokostem - a potem, płótno czarodziejskie,
  7 1|              z raz jeszcze w taniec, a ja tu stać będę i patrzeć
  8 1|            trzepocząc się jak ptak - a dalej, a dalej. -~ ~*~Pokój
  9 1|              się jak ptak - a dalej, a dalej. -~ ~*~Pokój sypialny -
 10 1|            ty jesteś marzeniem moim, a otóż po długiej przerwie
 11 1|              doktorach, po sklepach, a że dziecię ma się mi narodzić,
 12 1|     złudzeniem, jeślim cię wymyślił, a tyś się utworzyła ze mnie
 13 1|             ale obiecał, że powróci, a wtedy żegnaj mi, ogródku
 14 1|         chłodniej nad rankiem. -~MĄŻ~A dziecię moje - o Boże!~Wychodzi.~ ~*~
 15 1|        rychłoż tam ozwie się piorun, a tu pęknie serce moje? -~
 16 1|            sobie wszystkie grzechy - a nie mogłam nic znaleźć takiego,
 17 1|         kolebki) Jego nie opuszczaj, a ja się na gniew twój poświęcę-
 18 1|              mi.~Całuje ją w czoło - a ona go obejmuje ramionami -
 19 1|           lub pisze. -~PIERWSZY GOŚĆ~A Pani blada, niewyspana,
 20 1|            zgra się w wilią w karty, a potem gości przyjmuje z
 21 1|            że będzie sute śniadanie, a zamiast tego, jako Pismo
 22 1|       zasłużysz się i przypodobasz - a wtedy on twojej matce przebaczy. -~
 23 1|            do towarzystwa ludzkiego, a później zostaniesz obywatelem,
 24 1|       później zostaniesz obywatelem, a za staraniem rodziców i
 25 1|             i bawi się dźbłem swoim, a kiedy go opuści, niech skacze
 26 1|          luby.~MĄŻ~Jakże już daleko, a ja przesadzić nie zdołam
 27 1|            twoich i padają na ziemię a jak tylko się jej dotkną,
 28 1|              jw. pani tu nie ma.~MĄŻ~A gdzie?~SŁUGA~Odwieźli ją
 29 1|      przezierała - pochylone trzyma- a myśl dobrą swoją posłała
 30 1|          Dozwól chwil kilka jeszcze, a stanę się godną ciebie. -~
 31 1|             ci coś jeszcze.~MĄŻ~Mów, a wszystkiego dopełnię.~ŻONA~
 32 1|              pierwsze imię - poeta - a następne znasz, Jerzy Stanisław. -
 33 1|           pęka, rozlatuje w kawałki, a coraz niżej i niżej - aż
 34 2|            łzami wszystkich liter od A do Z? - Królu much i motyli,
 35 2|        białych i zdajesz się marzyć, a jako kwiat obarczone rosą,
 36 2|         twoje obarczone myślami? -~*~A kiedy się zarumienisz, płoniesz
 37 2|            której nikt nic rozumie - a mamka twoja płacze i woła
 38 2|          myśli, że jej nie kochasz - a znajomi i krewni wołają
 39 2|              biała i wychudła. -~MĄŻ~A mówiła co do ciebie?~ORCIO~
 40 2|          myśli, namiętności i uczuć, a jemu? - dałeś ciało do pajęczyny
 41 2|          wiem? Rok - dwa lata. -~MĄŻ~A jednak dzisiaj wypuściło
 42 2|        wszystkie uczucia po imieniu, a żadnej żądzy, żadnej wiary,
 43 2|            biednych bliźnich twoich, a zbawion będziesz.~MĄŻ~Kto
 44 2|           ustępuj, nie ustąp nigdy - a wrogi twe, podłe wrogi twe
 45 2|     Przeszłości, bądź mi ku pomocy - a jeśli duch twój wrócił do
 46 2|            odwróć się do okna. -~MĄŻ~A cóż?~LEKARZ~Powieki prześliczne,
 47 2|             się wije między źrzenicą a powieką - widzę twarze widziane,
 48 2|            Cicho.~DRUGI~Obudził się, a nas nie słyszy.~LEKARZ~Proszę
 49 2|             ledwo że usta roztwiera, a przecię głos ostry, przeciągły
 50 2|               ni światła, ni sławy - a dobija godzina, w której
 51 2|             duszą za obrębami ziemi, a ciałem przykuty do ziemi -
 52 3|     wstydźcie wszyscy mali i wielcy- a mimo was mimo żeście mierni
 53 3|            Kubek lata z rąk do rąk - a gdzie ust się dotknie, tam
 54 3|            trzyma topór spuszczony - a tamten stemplem żelaznym
 55 3|              wisznię do ust kładzie, a długie szydło w prawej ręce
 56 3|         pomiędzy koście i muszkuły - a od skroni broda. czarna
 57 3|             pomieszania nie dojrzeć; a kiedy ramię wzniesie, wyciągnie.
 58 3|              z sercem, z przesądami, a niech żyje słowo pociechy
 59 3|              nam, chleba, chleba!" - A u stóp mówcy opiera się
 60 3|         PRZECHRZTÓW~Jehowa pan nasz, a nikt inny. - On nas porozrzucał
 61 3|           stoi dziś nad kałużą krwi, a jak raz się powali, nie
 62 3|          żmii kropel kilka jeszcze - a świat nasz, nasz, o bracia
 63 3|             CHÓR~Jehowa Pan Izraela, a nikt inny. - Po trzykroć
 64 3|        PRZECHRZTA~Do roboty waszej - a ty, święta księgo, precz
 65 3|          jednego z nich przystępuje.~A ty co robisz w tym kącie?~
 66 3|            odpowie.~PRZECHRZTA~Idę - a wy nie ustawajcie w pracy -
 67 3|     rozwieszą po ogrodach i borach - a my ich potem zabijem, powiesim. -
 68 3|          nocy pojutrze. -~PRZECHRZTA~A jak mnie każe zamknąć lub
 69 3|         wołają o rozkaz; daj rozkaz, a on pójdzie jak iskra, jak
 70 3|              konieczność lat twoich, a z nią walczyć nie umiesz
 71 3|          LEONARD~Tu szpiegów nie ma, a potem cóż?...~PANKRACY~Nic -
 72 3|            Myśl więcej, gadaj mniej, a kiedyś mnie zrozumiesz. -
 73 3|              z oddziałem. -~PANKRACY~A składka szewców oddana do
 74 3|          równinach - trza ją obalić, a potem... Myśli moja, czyż
 75 3|          utworzyłaś naokoło siebie - a sama błąkasz się i nie wiesz,
 76 3|        Mrugnij okiem, palec podnieś, a w łeb ci strzelę - możesz
 77 3|         rumiana i wesoła.~DZIEWCZYNA~A dyć tośmy długo na taki
 78 3|           słowa nie słyszała nigdy - a dyć czas, czas, bym jadła
 79 3|            jako ty, niewiastą wolną, a towarzystwu za to, że mi
 80 3|           przy mięsiwie i konwiach - a teraz, szklanko, idź do
 81 3|          jw-go. -~MĄŻ~Nim pogardzam, a was nienawidzę - poezja
 82 3|              moją czapkę wolności. - A to co za piekło z rudawych
 83 3|         przodu, po bokach się cisną, a pędzone wiatrem blaski i
 84 3|            teraz proch i pył z nich, a duch Jego zwyciężyli naszymi
 85 3|                prawem jego równość - a kto inne tworzy, temu stryczek
 86 3|           Orle, dotrzymaj obietnicy, a ja tu na ich karkach nowy
 87 3|             świątynię umarłego Boga. A ty podnieś głowę - powstań
 88 3|            dziś przybyłem. -~LEONARD~A ten drugi po co się w zwojach
 89 3|        filary w osiem głów ludzkich, a szczyt każdego filara jako
 90 3|           nie odmawiałeś mi niegdyś- a w jedno słowo zamknę świat
 91 3|               dotrzymaj obietnicy! - A teraz na dół ze mną i do
 92 3|            krzesać, nawet do fajki - a za pierwszym strzałem skoczyć
 93 3|        Komnata podłużna - obrazy dam a rycerzy porozwieszane po
 94 3|              niechaj zstąpi na mnie, a wrogów będę mordował i palił,
 95 3|        uporczywa, kwitnąca nadzieją, a bez grosza, bez oręża, bez
 96 3|            Ateizm to stara formuła - a spodziewałem się czegoś
 97 3|  przyzwyczajeniem - oto wiara moja - a Bóg mój na dzisiaj - to
 98 3|          panowanie nadał. -~PANKRACY~A całe życie byłeś diabła
 99 3|        działa, rynsztunki, żywność - a wreszcie, gdzie męstwo ? ...~
100 3|             odsiecz Świętej Trójcy - a za to zostaję przy, moim
101 3|           ich obrazy i rżnąć herby - a o tych nędzarzach nie myśl
102 3|     przenikam ciebie - pełnyś życia, a łączysz się z umierającymi,
103 3|              twojej należy się kara, a po karze niepamięć. -~MĄŻ~
104 3|            rozpusta, złoto i krew. - A ciebie tam nie było - nie
105 3|          nimi - kilka chwil jeszcze, a jeśli rozum cię nie odbieży,
106 3|            powie o sobie: "Jestem" - a nie będzie drugiego głosu
107 3|          mnie o takie słowa prosili, a ja im tych słów skąpiłem. -~
108 3|        niegdyś porozrzucał na ziemi, a one teraz przejrzały i dostały
109 3|        ludzkości objawił się im.~MĄŻ~A nam przed wiekami - ludzkość
110 3|       podnieść nie śmiało ku Niemu - a On stał na wysokościach,
111 3|             wszyscy spali w skwarze, a tyś jeden rozmyślał - że
112 3|            opiera się mojemu dziełu, a co później nastąpi, to już
113 3|               już ocalona w niebie - a na ziemi los ojca go czeka. -~
114 3|              wypisana zmarszczkami - a co w nich było i przeszło,
115 3|              służył u cudzoziemców - a ta pani blada, z ciemnymi
116 3|           polował z bracią szlachtą, a chłopów wysyłał, by z psami
117 3|           zarazy stawiali szpitale - a kiedyście z trzody zwierząt
118 3|             skona gdzie na drodze. - A teraz czas już tobie wyniść
119 3|            okopach Świętej Trójcy. - A kiedy wam kul zabraknie
120 4|        złocie roztapiają się chmury, a im bardziej níkną, tym lepiej
121 4|              podbił. -~TRZECI HRABIA~A on się tylko nocą przedarł
122 4|           HRABIA~Sto trupów położył, a dwieście swoich stracił. -~
123 4|            KSIĄŻĘ~Obrano cię wodzem, a zatem do ciebie należy rozpocząć
124 4|          niebu. -~Dni kilka jeszcze, a może mnie i tych wszystkich
125 4|               MĄŻ~Milczenie grobów - a światło pochodni na kilka
126 4|         sądźmy, sądźmy i potępiajmy- a kary szatan się podejmie. -~
127 4|            MĄŻ~Nic dojrzeć nie mogę, a słyszę spod ziemi, nad ziemią,
128 4|          pozbawili naddziady twoje - a potem zaginiesz ty i bracia
129 4|              panowali! -~Do Hrabiego~A ty, czemu uciskałeś poddanych? -~
130 4|             poddanych? -~Do drugiego~A ty, czemu przepędziłeś wiek
131 4|             do mnie od złego pana. - A teraz mówcie - pójdziecie
132 4|            zostało wędliny i wódki - a potem na mury! -~WSZYSCY
133 4|            ŻOŁNIERZE~Wódki - mięsa - a potem na mury!~MĄŻ~Idź z
134 4|             na mury!~MĄŻ~Idź z nimi, a za godzinę bądź gotów do
135 4|           GŁOSY~Za żony nasze! -~MĄŻ~A ja was za podłość waszą. -~
136 4| niebezpieczeństwo i wygrywać zawżdy, a kiedy nadejdzie przegrać -
137 4|           przebiera nareszcie. -~MĄŻ~A więc syna mi przyprowadź,
138 4|            mí dłużej - wyginęli moi, a tamci klęcząc wyciągają
139 4|       brzegów, bez wysep, bez końca, a pośrodku jej Bóg. jak słońce,
140 4|           pali - wiecznie jaśnieje - a nic nie oświeca.~Krokiem
141 4|           Ostatni raz go wymówiłeś - a twoje? -~KSIĄŻĘ~Władysław,
142 4|           Ostatni raz go wymówiłeś - a twoje? -~BARON~Aleksander
143 4|           Dwa miesiące nas trzymali, a nędzny rząd armat i lada
144 4|        płynie dla przykładu świata - a kto z was mi powie, gdzie
145 4|           jako pośrednik między tobą a niewolnikami twoimi - tymi
146 4|             czego są dowody niemałe, a jeślim się połączył z wami,
147 4|           zbrojnych schodzi z murów,~A wy nie widzieliście Henryka?~
148 4|           spadającego po urwiskach - a oto szabla znaleziona kilka
149 4|           stoją w poprzek między mną a myślą moją - trza zaludnić
150 4|             zamkowe - sami jesteśmy, a zda mi się, jakoby tu był
151 4|              tu duch czyjś, panuje - a ta czapka - ten sam herb