Czesc

 1 Mot|       bojaźń - i stało się zatem,~że zniknęli z powierzchni ziemi~
 2 1  |         nikczemne, tak zwodnicze, że potrafisz udać Anioła, chwilą
 3 1  |         włosach twoich - płoniesz ze wstydu i znużenia - o wiecznie,
 4 1  |    wpatruje się w Żonę) Sądziłem, że to ty jesteś marzeniem moim,
 5 1  |         doktorach, po sklepach, a że dziecię ma się mi narodzić,
 6 1  |        ciał? czyś Ty sam wyrzekł, że nic ich rozerwać nie zdoła,
 7 1  |     wymyślił, a tyś się utworzyła ze mnie i teraz objawisz się
 8 1  |          Znikł duch, ale obiecał, że powróci, a wtedy żegnaj
 9 1  |    Dziękuję ci.~ŻONA~Bogu dzięki, że już raz się odbędzie ten
10 1  |           odbędzie ten obrządek - że Orcio nasz zupełnie chrześcijaninem
11 1  |            zdawało mi się zawsze, że mu nie dostaje czegoś. (
12 1  |        czy już się tobie coś śni, że zrzuciłeś kołderkę - ot,
13 1  |          których widzę. mówią mi, że źle wyglądam. -~MĄŻ na stronie~
14 1  |     głośno) Zdaje mi się, owszem, że dobrze wyglądasz.~ŻONA~Tobie
15 1  |       Boże - mój Boże!~MĄŻ~Czuję, że powinienem cię kochać. -~
16 1  |        obietnicę tylko - powiedz, że go zawsze kochać będziesz. -~
17 1  |            które cię pętają. - Ja ze świata świeżego, bez końca,
18 1  |           przyszedłem - sądziłem, że będzie sute śniadanie, a
19 1  |           urzędnikiem - pamiętaj, że Ojczyznę kochać trzeba i
20 1  |          Ojczyznę kochać trzeba i że nawet za Ojczyznę zginąć
21 1  |           go opuści, niech skacze ze złości lub umiera z żalu. -~
22 1  |          duchu, co się natrząsasz ze mnie, gardzę tobą. -~GŁOS
23 1  |             wchodzi Mąż - służący ze świecą za nim.~MĄŻ~Gdzie
24 1  |         ten instytut kosztuje nas ze dwakroć sto tysięcy, - Patrz
25 1  | niecierpliwy - więc to nieprawda, że jakubiny jej męża porwali
26 2  |          woła na ciebie, i myśli, że jej nie kochasz - a znajomi
27 2  |         wołają na ciebie i myślą, że ich nie poznajesz - twój
28 2  |           liczył bicia i ogłosił, że "masz nerwy". - Ojciec Chrzestny
29 2  |    poklepał po ramieniu i wróżył, że będziesz obywatelem pośród
30 2  |           głowę twoją, i wyrzekł, że masz zdatność do nauk ścisłych. -
31 2  |          i przeląkł się, bo czuł, że sam zasypia. - Ksiądz gotował
32 2  |     nawijają i bolą w głowie tak, że proszę papy, muszę je powiedzieć.-~
33 2  |     ciebie?~ORCIO~Zdawało mi się, że się przechadza po wielkiej
34 2  |           ciebie. -~Widzi Ojciec, że pamiętam słowo w słowo -
35 2  |         naszym, którego, zda się, że w gniewie Twoim przeznaczyłeś
36 2  |            przeżegnaj się i chodź ze mną. Wieczny odpoczynek.~
37 2  |          samowolną wiarą we mnie, że czas nadchodzi wyzwolenia
38 2  |           tego? -~MĄŻ~Nic - tylko że gruchnie i pójdzie precz
39 2  |        tej pustyni - o synu moim, że oślepnie - o towarzystwie,
40 2  |  towarzystwie, w którym wzrosłem, że rozprzęgnie się - i cierpię
41 2  |           mrugnie powieką - ledwo że usta roztwiera, a przecię
42 2  |     nerwów, co niekiedy sprawia,  że tak powiem,  stan snu i
43 2  |        spokojnie, bo doktor mówi, że wzrok odzyskasz. -~ORCIO~
44 3  |          gotują - wszyscy nędzni, ze znojem na czole, z rozczuchranymi
45 3  |          schylają głowy, zda się, że wnet uklękną przed tym błogosławieństwem
46 3  |       wchodząc~Dobrze, obywatele, że czuwacie i ostrzycie puginały
47 3  |           do niego i oświadczysz, że chcę się z nim widzieć osobiście,
48 3  |         Aj wai!~PANKRACY~Powiesz, że przyjdę do niego o dwunastej
49 3  |    uwielbiać i słuchać ciebie, to że cię miałem za bohatera ostateczności,
50 3  |         Pojutrze w nocy pójdziesz ze mną do hrabiego Henryka -~
51 3  |    strzelę - możesz się domyślić, że nie dbam o życie twoje...
52 3  |            cóż mam robić?~MĄŻ~Mów ze mną jak ze znajomym, z przyjacielem
53 3  |         robić?~MĄŻ~Mów ze mną jak ze znajomym, z przyjacielem
54 3  |       wolną, a towarzystwu za to, że mi prawa przyznało, rozdaję
55 3  |        stłuczona szyba - zda się, że twarz Bogarodzicy na chwilę
56 3  |          jedno po muzyce poznaję, że się od nas oddala. - Chodź
57 3  |          brat młodszy - ślubował, że twarzy ludziom nie ukaże,
58 3  |       obietnicy! - A teraz na dół ze mną i do Jaru Św. Ignacego.~
59 3  |         Naprzód, naprzód i na dół ze mną! - Ostatnie pieśni ludu
60 3  |             wierząca lub udająca, że wierzy w Boga - bo w siebie
61 3  |          w głębi ducha sam wiesz, że braci twojej należy się
62 3  |   promieniach słońca - znać było, że jest Panem świata. -~PANKRACY~
63 3  |           a tyś jeden rozmyślał - że mi tak pewno grozisz zwycięstwem,
64 3  |          w tym dniu obiecuję wam, że nie zapomnę o żadnym z was,
65 4  |      pracą dawnych ludzi i zrosłe ze skałą jak pierś ludzka z
66 4  |         dno morza głazami.~Słońce ze wzgórzów na skały wstępuje -
67 4  |           powoli ku Arcybiskupowi ze sztandarem w ręku.~CHÓR
68 4  | wszystkich. -~DRUGI HRABIA~Myśli, że świat podbił. -~TRZECI HRABIA~
69 4  |         żyje!~ARCYBISKUP~I przyjm ze znakiem Krzyża Św. dowództwo
70 4  |           przysięgnijcie wszyscy, że chcecie bronić wiary i czci
71 4  |           czci przodków waszych - że głód i pragnienie umorzy
72 4  |          MĄŻ~Nie wszystko - chyba że wam serca zabraknie przed
73 4  |            MĄŻ~Zaprawdę ci mówię, że o takiej litości żaden z
74 4  |      między nami oczywistym jest, że się oprzeć nie zdołamy. -~
75 4  |              ORCIO~Nie - bo wiem, że twoja godzina nie nadeszła
76 4  |           tej chwili sprawuję, to że znam wiek mój i cenić umiem
77 4  |        reprezentantem obywatelem, że tak rzekę...~MĄŻ~Precz z
78 4  |         wy wszyscy zginiecie wraz ze mną. -~Ha! chce się wam
79 4  |          chwile? - Naprzód raczej ze mną, naprzód, Mości Panowie,
80 4  |    CHRZESTNY~Obiecuję wam całość, że tak rzekę, nietykalność
81 4  | Hieronimie, Krzysztofie, byliście ze mną na Czarnym Morzu. -~
82 4  |           zostawicie mnie samego, ze śmiechem na ustach, żem
83 4  |          Plotły kobiety i dzieci, że się tak zjawić ma, lecz
84 4  |         jak na szabli mściciel. - Ze splecionych piorunów korona