Czesc

 1 3|        młotów i powrozów!~Otwiera.~LEONARD~wchodząc~Dobrze, obywatele,
 2 3|   PRZECHRZTÓW~Stryczki, obywatelu.~LEONARD~Masz rozum, bracie - kto
 3 3|           sprawa pewna na jutro? -~LEONARD~Ten, który myśli i czuje
 4 3|         imitatorum pecus .~wchodzi Leonard i Przechrzta~Czy znasz hrabiego
 5 3|    obywatelu.~Przechrzta wychodzi.~LEONARD~Na co ta odwłoka, te półśrodki,
 6 3|         PANKRACY~Milcz, dziecko. -~LEONARD~Wszyscy gotowi - przechrzty
 7 3|           i to nazywasz zapałem. -~LEONARD~Rozważ, co czynisz. Arystokraty
 8 3|           pojutrze legnąć muszą. -~LEONARD~Kogóż się boisz - któż cię
 9 3|          Nikt - jedno wola moja. -~LEONARD~I na ślepo jej mam wierzyć? -~
10 3|          ci powiadam - na ślepo. -~LEONARD~Ty nas zdradzasz. -~PANKRACY~
11 3|        gdyby nas kto podsłuchał...~LEONARD~Tu szpiegów nie ma, a potem
12 3|            mi - daj sobie pokój. -~LEONARD ~Uniosłem się, przyznaję -
13 3|        chcę pozbawiać cię życia. -~LEONARD~Co mówisz? -~PANKRACY~Myśl
14 3|            dwa tysiące ładunków? -~LEONARD~Posłałem Dejca z oddziałem. -~
15 3|     szewców oddana do kasy naszej?~LEONARD~Z najszczerszym zapałem
16 3|         nowego o hrabim Henryku? -~LEONARD~Pogardzam zanadto panami,
17 3|            zamkowi Świętej Trójcy.~LEONARD~Kto nam zdoła się oprzeć -
18 3|     przeciągnąć na naszą stronę. -~LEONARD~Zabity arystokrata. -~PANKRACY~
19 3|         Teraz zostaw mnie samym. -~LEONARD~Przebaczasz mi, obywatelu? - -~
20 3|         już byś zasnął na wieki. -~LEONARD~Jutro nic nie będzie? -~
21 3|          nocy i miłego marzenia. -~Leonard wychodzi.~Hej, Leonardzie!~
22 3|         wychodzi.~Hej, Leonardzie!~LEONARD wracając~Obywatelu wodzu -~
23 3|          mną do hrabiego Henryka -~LEONARD~Słyszałem. -~Wychodzi.~PANKRACY~
24 3|              nazad w krzaki, bo tu Leonard odprawia obrzędy nowej wiary. -~
25 3|       szaleństwem. -~PRZECHRZTA~To Leonard, prorok natchnięty Wolności -
26 3|   PRZECHRZTA~Nie widzę go tutaj. -~LEONARD~Dajcie mi ją do ust, do
27 3|      PRZECHRZTA~Tak co noc bywa. -~LEONARD~Do mnie, do mnie, o rozkoszo
28 3|         Głowę pochyliła, mdleje. -~LEONARD~My oboje obrazem rodu ludzkiego,
29 3|           zazdrościm jej chwały. -~LEONARD~Świat nowy ogłaszam - Bogu
30 3|        TRZECI~Ja króla Emanuela. -~LEONARD~Idźcie bez trwogi i mordujcie
31 3|            pójdziemy, pójdziemy. -~LEONARD~Obudź się, urodziwa moja! -~
32 3|           syn sławnego filozofa. -~LEONARD~Czego żądasz, Hermanie?~
33 3|          mi święcenie zbojeckie. -~LEONARD do kapłanów~Podajcie mi
34 3|       pluję na ciebie. (do Męża) - Leonard może mnie poznać, jw. panie -
35 3|         sobą - biada wam- biada! -~LEONARD~Biada ludziom, którzy dotąd
36 3|           PRZECHRZTA~Już po nas. -~LEONARD przechodząc zatrzymuje się~
37 3|          dopiero dziś przybyłem. -~LEONARD~A ten drugi po co się w
38 3|      zabije przynajmniej barona. -~LEONARD~Ty sam czyją śmiercią się
39 3|        bracia dali mi święcenie. -~LEONARD~Kogóż masz na myśli? -~MĄŻ~
40 3|            nam sprzeniewierzysz. -~LEONARD~Bracie, na ten użytek weź
41 3|             GŁOSY LUDZI~Niech żyje Leonard! - Niech żyje morderca hiszpański!~
42 3|          żyje morderca hiszpański!~LEONARD~Jutro staw się u namiotu
43 3|      ruszać się do dnia białego. -~LEONARD~Obywatelu, raz cię jeszcze
44 3|            do tej sosny i dumaj. -~LEONARD~Mnie jednego przynajmniej
45 4|   Dziedziniec zamkowy - Pankracy - Leonard - Bianchetti na czele tłumów -
46 4|       armat i lada jakie parapety.~LEONARD~Czy dużo ich tam jeszcze? -~
47 4|    Wstępuje na basztę z Leonardem.~LEONARD~Po tylu nocach bezsennych
48 4| zniszczenia odkupionym nie jest. -~LEONARD~Bóg Wolności sił nam podda. -~
49 4|       jakoby tu był ktoś trzeci. -~LEONARD~Chyba to ciało przebite. -~
50 4|        miejscu serce jego pękło. -~LEONARD~Bledniesz, mistrzu. -~PANKRACY~
51 4|           tam - wysoko - wysoko? -~LEONARD~Nad ostrym szczytem widzę
52 4|       straszny pali się na niej. -~LEONARD~Chyba cię myli wzrok. -~
53 4|              gdzie jest lud mój? -~LEONARD~Słyszysz ich okrzyki - wołają
54 4|         dopiero w ostatni dzień. -~LEONARD~Kto? -~PANKRACY~Jak słup
55 4|         piorunów korona cierniowa.~LEONARD~Co się z tobą dzieje? co
56 4|      wzroku chyba mrze, kto żyw. -~LEONARD~Coraz to bardziej rumieniec
57 4|           mnie rozkłada w proch. -~LEONARD~Czy dobrze tak? -~PANKRACY~
58 4|          powietrze. Widzę wciąż! -~LEONARD~Oprzyj się na mnie. -~PANKRACY~
59 4|         choć odrobinę ciemności! -~LEONARD~O mistrzu mój! -~PANKRACY~
60 4|           Ciemności - ciemności! -~LEONARD~Hej! obywatele - hej! bracia -