Czesc

 1 1|          PANNA MŁODA~Będę wierną żoną tobie, jako matka mówiła,
 2 1|         ha, przy żonie - to moja żona. - (wpatruje się w Żonę)
 3 1|      moich, duszę duszy mojej...~ŻONA przebudza się~Co się stało -
 4 1|           śpij - śpij głęboko. -~ŻONA~Możeś zasłabł nagle, mój
 5 1|          ci eteru.~MĄŻ~Zaśnij. -~ŻONA~Powiedz mi, drogi, co masz,
 6 1|       twarzą ukrytą w dłoniach - Żona przy fortepianie,~ŻONA~Byłam
 7 1|           Żona przy fortepianie,~ŻONA~Byłam u Ojca Beniamina,
 8 1|     pojutrze. -~MĄŻ~Dziękuję ci.~ŻONA~Posłałam do cukiernika,
 9 1|   Stanisława. -~MĄŻ~Dziękuję ci.~ŻONA~Bogu dzięki, że już raz
10 1|          tu pęknie serce moje? -~ŻONA~wraca, siada do fortepianu,
11 1|     owszem, że dobrze wyglądasz.~ŻONA~Tobie wszystko jedno, bo
12 1|        MĄŻ~Nie obraziłaś mnie. -~ŻONA~Mój Boże - mój Boże!~MĄŻ~
13 1|         powinienem cię kochać. -~ŻONA~Dobiłeś mnie tym jednym: "
14 1|      często złe chwile - nudy. -~ŻONA~O jedno słowo cię proszę -
15 1|        akordzie i coraz dziksze.~ŻONA~Co to znaczy?~Dziecię ciśnie
16 1|          bez nocy.- Jam twoja. -~ŻONA~Najświętsza Panno, ratuj
17 1|   kwieciem przetykany, o luba. -~ŻONA~Całun w szmatach opada jej
18 1|           ale ja nie przeminę. -~ŻONA~Henryku, Henryku, zasłoń
19 1|       stałaś się, czym jesteś. -~ŻONA~Nie puszczę cię.~MĄŻ~O luba!
20 1|         idę za tobą. -~Wychodzi.~ŻONA~Henryku - Henryku! -~Mdleje
21 1|          na sofie na boku siedzi Żona - w głębi służący.~ ~PIERWSZY
22 1|        GOŚCI~Cyt - słuchajcie. -~ŻONA kładąc dłonie na głowie
23 1|          Proszę nie przerywać. -~ŻONA~Błogosławię cię, Orciu,
24 1|        pozwólże, moja Marysiu. -~ŻONA~Ty ojcu zasłużysz się i
25 1|        się pani hrabina, Boga. -~ŻONA~Przeklinam cię, jeśli nie
26 1|         okolicy. - Ogród wokoło.~ŻONA DOKTORA z pękiem kluczów
27 1|        męża, on mnie tu przysłał~ŻONA DOKTORA~Proszę Pana - wiele
28 1|          kilka krzeseł - łóżko - Żona na kanapie.~MĄŻ wchodzi~
29 1|       Czy mnie poznajesz, Mario?~ŻONA~Przysięgłam ci na wierność
30 1|       daj mi ramię, wyjdziemy. -~ŻONA~Nie mogę się podnieść -
31 1|        Pozwól, wyniosę ciebie. -~ŻONA~Dozwól chwil kilka jeszcze,
32 1|      godną ciebie. -~MĄŻ~Jak to?~ŻONA~Modliłam się trzy nocy i
33 1|          MĄŻ~Nie rozumiem cię. -~ŻONA~Od kiedym cię straciła,
34 1|        się poetą. -~MĄŻ~Mario! -~ŻONA~Henryku, mną teraz już nie
35 1|  porzucał. -~MĄŻ~Nigdy, nigdy. -~ŻONA~Patrz na mnie. - Czy nie
36 1|     Przeklęstwo - przeklęstwo! -~ŻONA obejmuje go ramionami i
37 1|         już nadszedł dzień sądu.~ŻONA~Rozjaśnij czoło, bo smucisz
38 1|          a wszystkiego dopełnię.~ŻONA~Twój syn będzie poetą.~MĄŻ~
39 1|        syn będzie poetą.~MĄŻ~Co?~ŻONA~Na chrzcie ksiądz mu dał
40 1|        bo nie wiedzą, co czynią.~ŻONA~Tamten dziwne cierpi obłąkanie -
41 1|  nieprawdaż?~MĄŻ~Najdziwniejsze.~ŻONA~On nie wie, co gada, ale
42 1|        może chcesz widzieć syna?~ŻONA~Jam mu skrzydła przypięła,
43 1|    ciebie. - Ach!~MĄŻ~Źle tobie?~ŻONA~W głowie mi ktoś lampę zawiesił
44 1|  spokojna, jako dawniej byłaś! -~ŻONA~Kto jest poetą, ten nie
45 1|       pomocy !~Wpadają kobiety i Żona Doktora.~ŻONA DOKTORA~Pigułek -
46 1|          kobiety i Żona Doktora.~ŻONA DOKTORA~Pigułek - proszków -
47 1| przyczyną - mój mąż mnie wyłaje.~ŻONA~Żegnam cię, Henryku.~ŻONA
48 1|        ŻONA~Żegnam cię, Henryku.~ŻONA DOKTORA~To jw. hrabia sam
49 1|       Mario, Mario! -~Ściska ją.~ŻONA~Dobrze mi, bo umieram przy
50 1|         tobie. -~Spuszcza głowę.~ŻONA DOKTORA~Jaka czerwona. -