Czesc

 1 1|   tworzysz? - co myślisz? - Przez ciebie płynie strumień piękności,
 2 1|         ma zasługi przed Panem od ciebie.~Skądżeś powstał, marny
 3 1|            Nie przeto wyrzekam na ciebie, Poezjo, matko Piękności
 4 1|          wspominać lub przeczuwaé ciebie - bo jedno tych gubisz,
 5 1|      wróciło ono i różnym jest od ciebie. - Ty dobra i miła, ale
 6 1|    którykolwiek dzień przylecę po ciebie? -~ ~MĄŻ~O każdej chwili
 7 1|          kochać będziesz. -~MĄŻ~I ciebie, i jego - wierzaj mi.~Całuje
 8 1|          Światło leje się naokoło ciebie - głos twój raz jeszcze -
 9 1|      głowy. -~MĄŻ~Pozwól, wyniosę ciebie. -~ŻONA~Dozwól chwil kilka
10 1|        jeszcze, a stanę się godną ciebie. -~MĄŻ~Jak to?~ŻONA~Modliłam
11 1|         On wróci kiedyś i uraduje ciebie. - Ach!~MĄŻ~Źle tobie?~ŻONA~
12 2|      mamka twoja płacze i woła na ciebie, i myśli, że jej nie kochasz -
13 2|        znajomi i krewni wołają na ciebie i myślą, że ich nie poznajesz -
14 2|        tupał nóżkami, nakreślił z ciebie szatanka i posadził cię
15 2|       piersi każdy, co spojrzy na ciebie, zatrzyma się i powie: ".
16 2|          rosy, ten kwiat byłby do ciebie podobnym, o dziecię moje-
17 2|    wychudła. -~MĄŻ~A mówiła co do ciebie?~ORCIO~Zdawało mi się, że
18 2|       Gdzie aniołów pienie,~I dla ciebie zbieram~Kształtów roje,~
19 2|           i promienie~Zbieram dla ciebie,~Byś ty, o synku mój,~Był,
20 2|      niebie,~I ojciec twój~Kochał ciebie. -~Widzi Ojciec, że pamiętam
21 2|         twój,~O synku mój,~Kochał ciebie -~MĄŻ~Czyż myśli ostatnie
22 2|        mój,~By ojciec twój~Kochał ciebie - ~MĄŻ~Boże, zmiłuj się
23 2|           źrzenice - ha! rozumiem ciebie. -~ORZEŁ~Nie ustępuj, nie
24 2|           gadzie - jako strąciłem ciebie i nie ma żalu po tobie w
25 2|     czujesz. -~ORCIO~Już nie mogę ciebie, Ojcze, i tego pana rozpoznaé -
26 3|     przysiągł uwielbiać i słuchać ciebie, to że cię miałem za bohatera
27 3|         dla innych, to chwałą dla ciebie. - Ludziom podłym, nieznanym
28 3|           już od dawna czekają na ciebie w jarze Św. Ignacego. -~
29 3|           DZIEWICY~Wyrywam się do ciebie, mój kochanku. -~DRUGI GŁOS~
30 3|        Patrz, ramiona wyciągam do ciebie - upadłam z niemocy - tarzam
31 3|   PRZECHRZTA~Po trzykroć pluję na ciebie. (do Męża) - Leonard może
32 3|        Kogóż masz na myśli? -~MĄŻ~Ciebie pierwszego, jeśli się nam
33 3|   sztandarze ludzkości. - O! znam ciebie, przenikam ciebie - pełnyś
34 3|            znam ciebie, przenikam ciebie - pełnyś życia, a łączysz
35 3|         ja pragnę cię wyratować - ciebie jednego. -~MĄŻ~Bodajbyś
36 3|           także znam świat twój i ciebie - patrzałem wśród cieniów
37 3|       rozpusta, złoto i krew. - A ciebie tam nie było - nie raczyłeś
38 3|        mojego! - Świat cielska do ciebie należy - tucz go jadłem,
39 3|            Gościu, wolno puszczam ciebie. -~PANKRACY~Do widzenia
40 3| przeklęstwo należne starości. - I ciebie, i syna twego poświęcam
41 4|     Obrano cię wodzem, a zatem do ciebie należy rozpocząć układy. -~
42 4|         spętany - oni teraz męczą ciebie - słyszę jęki twoje. (pada
43 4|     Słyszysz ich okrzyki - wołają ciebie - czekają na ciebie. -~PANKRACY~
44 4|        wołają ciebie - czekają na ciebie. -~PANKRACY~Plotły kobiety