| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Zygmunt Krasinski Nie-Boska Komedia IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Czesc
1502 3 | nie patrzą już na nas. - Ogarniam wzrokiem, raz ostatni podchwytuję 1503 3 | boskim szale - natchnienie, ogarnij mą duszę- słuchajcie wszyscy - 1504 3 | chwały. -~LEONARD~Świat nowy ogłaszam - Bogu nowemu oddaję niebiosa. 1505 2 | za puls, liczył bicia i ogłosił, że "masz nerwy". - Ojciec 1506 1 | wie, co gada, ale ja ci ogłoszę, co by było, gdyby Bóg oszalał. ( 1507 1 | Katarzyno! - Ten dom cały ogłuchł - oniemiał. -~Tę, której 1508 3 | wzgórze z rozpalonymi ogniami - zgromadzenie ludzi przy 1509 4 | was, podłe duchy, marne ogniki, latające wśród ogromów 1510 3 | szubienica - szałasy - namioty - ognisku - beczki- tłumy ludzi.~MĄŻ 1511 3 | potęga.- Tamten, czarniawy, z ognistym okiem, cudzołożył po domach 1512 2 | ludzkim w szczególności i w ogólności - z czego wywodzę odrodzenie 1513 3 | błoniach - rozwieszą po ogrodach i borach - a my ich potem 1514 1 | świętą udawać.~Leci nad ogrodem.~Kwiaty, odrywajcie się 1515 1 | domku, i ty, stworzona dla ogródka i domku, ale nie dla mnie.~ 1516 1 | powróci, a wtedy żegnaj mi, ogródku i domku, i ty, stworzona 1517 3 | Ja mam wiarę silniejszą, ogromniejszą od twojej. - Jęk przez rozpacz 1518 4 | marne ogniki, latające wśród ogromów anielskich. -~Idzie kilka 1519 3 | młodości - jeden wyjątek ogromowi nie szkodzi. - Bądź więc 1520 3 | Wszędzie rozwaliny jakiegoś ogromu, który musiał wieki przetrwać, 1521 4 | Patrz na te obszary - na te ogromy, które stoją w poprzek między 1522 4 | co zapomnieli o wielkich ojcach swoich, nie będzie - ale 1523 1 | moja Marysiu. -~ŻONA~Ty ojcu zasłużysz się i przypodobasz - 1524 3 | kości prababek, w słowo "ojczyzna" i tam dalej - ale w głębi 1525 1 | słyszany, w każdej części jego okazały, wielki, Pan, przed którym 1526 1 | Wychodzą wszyscy.~ ~*~Piękna okolica - wzgórza i lasy - góry 1527 2 | biedny syn budzi się zawsze około dwunastej, wstaje i przez 1528 3 | PANKRACY~Do widzenia na okopach Świętej Trójcy. - A kiedy 1529 4 | i bitwa.~*~Insza strona okopów - słychać odgłosy walki - 1530 2 | długimi palcami twarz ci okrążył i przeląkł się, bo czuł, 1531 1 | Panna Młoda walcuje po kilku okręgach staje, przypadkiem napotyka 1532 4 | podobno widziałeś się z tym okropnym człowiekiem? - Będzież on 1533 2 | to się ma znaczyć? -~MĄŻ~Okryj się dobrze i zaśnij spokojnie, 1534 3 | zastawione deski, długie, okryte mięsiwem i napojami, podparte 1535 4 | LEONARD~Słyszysz ich okrzyki - wołają ciebie - czekają 1536 3 | zgoda - nie wyrósł na olbrzyma - łaknie dotąd chleba i 1537 3 | namiotu twojego w nocy i olbrzymią dłonią błogosławiło tobie - 1538 3 | truciznę. - (do Hermana) - Olejem, którym dawniej namaszczano 1539 3 | nadzieją - bo nie draśnie mnie ołów, nie tknie się żelazo, dopóki 1540 3 | których się krew sączy - ołtarz jeden biały - znak jeden 1541 3 | sypią iskrami na leżące ołtarze i krzyże - płomień się zajmuje 1542 1 | świadki - gromnica na ołtarzu. ~KSIĄDZ ślub daje.~Pamiętajcie 1543 3 | CHÓR DUCHÓW~Strzegliśmy ołtarzy i pomników świętych - odgłos 1544 3 | Czemuż tak pragnę go widzieć. omamić? - Czyż duch mój napotkał 1545 1 | Ten dom cały ogłuchł - oniemiał. -~Tę, której przysiągłem 1546 1 | ŻONA~Całun w szmatach opada jej z ramion. -~MĄŻ~Światło 1547 1 | rozpacze i westchnienia opadają na dół i Szatan je zbiera, 1548 4 | jakby dolina wzdymała się i opadała nazad - skały w sto kątów 1549 4 | stronie~U końca drogi czyż opadnie mnie siła? - Nie daj tego, 1550 3 | Chleba, zarobku, drzewa na opał w zimie, odpoczynku w lecie! - 1551 3 | bastiony. -~MĄŻ~Trudno go opanować.~BIANCHETTI~Tysiąc tysięcy 1552 3 | Potępionyś głosem tysiąców - opasanyś ramionami tysiąców - kilka 1553 3 | broda. czarna wieńcem twarz opasuje - nigdy krwi, nigdy zmiennej 1554 1 | się rozwiąż naokoło niego, opasz go skałami i wodami, na 1555 3 | odwdzięczyć nie mogę. - Opatrzność mojego słowa cię strzeże. -~ 1556 2 | papy, ja nie kłamię. -~MĄŻ opierając się o filar grobu~Mario, 1557 2 | nad głową? - Skąd czoło opierasz na rączkach białych i zdajesz 1558 1 | zaprowadzić na bitwę - ujrzę i opiszç - trup, całun, krew, fala, 1559 3 | rozrzucone floresy . którymi oplatano starodawne sklepienia - 1560 3 | splotami niezmiernej gadziny, oplótł świat czcicielów Krzyża, 1561 4 | ciała pobitych wrogów. - Opowiedz mi wszystkie myśli twoje - 1562 3 | PRZECHRZTA po cichu~Jw. panie, oprowadzę cię - nie wydam cię na honor. -~ 1563 4 | Widzę wciąż! -~LEONARD~Oprzyj się na mnie. -~PANKRACY~ 1564 2 | osłabienie zupełne nerwu optycznego. -~ORCIO~Mgłą zachodzi mi 1565 1 | dźbłem swoim, a kiedy go opuści, niech skacze ze złości 1566 1 | mogę się podnieść - dusza opuściła ciało moje, wstąpiła do 1567 Mot| nich.~Bezimienny~ ~To be, or not to be, that is the~question.~ 1568 2 | porządku, muszkuły w sile. (do Orcia) Śmiej się Pan z tego - 1569 4 | nicością. -~Jakub przychodzi z Orciem.~Weź kilku naszych, obejdź 1570 1 | ŻONA~Błogosławię cię, Orciu, błogosławię, dziecię moje. - 1571 3 | nadzieją, a bez grosza, bez oręża, bez żołnierzy. - Odgrażająca 1572 3 | nosiliśmy wiernym - w dźwiękach organów były głosy nasze - w połyskach 1573 3 | bohatera ostateczności, za orła lecącego wprost do celu, 1574 3 | widzenia. -~PANKRACY~Dwa orły z nas - ale gniazdo twoje 1575 3 | Ruszył z miejsca i na czele orszaku ciągnie po wzgórzu. -~PRZECHRZTA~ 1576 4 | proroctwa. -~MĄŻ~Najmocniej osadź basztę Eleonory - sam nie 1577 2 | podróżnych darem, który natura osadziła we mnie. - Jestem brzuchomówca.~ 1578 3 | na ich głupstwie i dumie osadzim potęgę Izraela- tylko tych 1579 2 | prostuje lub pochyla na osi swojej przez nagłe rewolucje. -~ 1580 3 | długie puginały, filary w osiem głów ludzkich, a szczyt 1581 1 | rozpycha podwoje) Tatara mi osiodłać - płaszcz mój i pistolety! -~ ~*~ 1582 2 | źrzenicy- nieczuła na światło - osłabienie zupełne nerwu optycznego. -~ 1583 1 | MŁODY~Jakżeś mi piękna w osłabieniu swoim - w nieładzie kwiaty 1584 2 | pustyni - o synu moim, że oślepnie - o towarzystwie, w którym 1585 1 | DOKTORA~To jw. hrabia sam w osobie swojej! -~MĄŻ~Mario, Mario! -~ 1586 3 | że chcę się z nim widzieć osobiście, potajemnie, pojutrze w 1587 4 | chwyta go za piersi.~Święta osobo posła, idź skryć siwą głowę 1588 3 | że cię miałem za bohatera ostateczności, za orła lecącego wprost 1589 3 | Odprowadzić tego człowieka aż do ostatnich czat moich na wzgórzu.~JAKUB~ 1590 4 | raz jeden tylko. -~JAKUB~Ostatnimi naszymi nabojami skropieni 1591 4 | gdzie te wierzchołki czarne, ostre, szarpane, i głębokości 1592 3 | nie pozna. -~PRZECHRZTA~Ostrożnie - powoli. -~MĄŻ~Wszędzie 1593 4 | wysoko? -~LEONARD~Nad ostrym szczytem widzę chmurę pochyłą, 1594 3 | obywatele, że czuwacie i ostrzycie puginały na jutro.~Do jednego 1595 3 | wybierzesz się do niego i oświadczysz, że chcę się z nim widzieć 1596 4 | byli. -~*~Komnata w zamku oświecona pochodniami - Orcio siedzi 1597 1 | ogłoszę, co by było, gdyby Bóg oszalał. (bierze go za rękę) Wszystkie 1598 3 | umierającymi, bo chcesz się oszukać, bo chcesz wierzyć jeszcze 1599 3 | pokoleniom - ich wir mnie otacza - ale nie porwie za sobą. - 1600 4 | drogę z nimi! -~Żołnierze otaczają Ojca Chrzestnego i niewolników.~ 1601 1 | i dniem. - Matko naturo, otocz poetę!~ ~*~Wieś - kościół - 1602 1 | położy? - Jakież dźwięki otoczą ją w nocy? - Skowyczenia 1603 4 | wyproście zwycięstwo. -~Otoczony tłumem wychodzi.~*~Jeden 1604 1 | ulęknę, bodajbym Jej nie otrzymał nigdy. -~DZIEWICA na drugiej 1605 4 | pozdrawiam was szczerszym, otwartszym sercem, niż kiedykolwiek 1606 3 | otwartym polu, żeglują po otwartych morzach, ja prześlęczałem 1607 3 | dziewczyny, biją się na otwartym polu, żeglują po otwartych 1608 2 | powieki, więcej widzę niż z otwartymi oczyma.~LEKARZ~Myśl w nim 1609 3 | Swój! - W imieniu Wolności, otwieraj! -~PRZECHRZTA~Bracia do 1610 4 | MĄŻ~Jeśli potrzeba, każ otworzyć nawet piwnice naszych hrabiów 1611 4 | broń leżąca na ziemi - tu i ówdzie biegną żołnierze - Mąż oparty 1612 3 | powiadam wam. -~*~Czy widzisz owe tłumy, stojące u bram miasta 1613 2 | Jestem bardzo ciekawy owego fenomenu.~*~Pokój sypialny - 1614 3 | trudu - ci trzymają kosy, owi potrząsają młotami, heblami - 1615 4 | zawieszone, gotyckie filary, ozdoby, okna.~MĄŻ~Nie - przez syna 1616 3 | nienawidzę - poezja to wszystko ozłoci kiedyś. - Dalej, Żydzie - 1617 1 | się gotuje - rychłoż tam ozwie się piorun, a tu pęknie 1618 1 | gdzie. żeby mnie ukarać? Ozwij się, proszę cię, Mario - 1619 3 | przedrzeźnianie wzroku - ale wnet się ożywią - kubek tata wszędzie, obiega 1620 1 | odrywają się od skroni twoich i padają na ziemię a jak tylko się 1621 2 | lecz tamte pogasły.~MĄŻ padając na kolana~Chwila milczenia~ 1622 3 | MĄŻ~Ktoś mu zabiegł - padł na kolana - mocuje się sam 1623 3 | bracie - kto od żelaza nie padnie w boju, ten na gałęzi skona. -~ 1624 2 | a jemu? - dałeś ciało do pajęczyny podobne, które lada myśl 1625 2 | mordujesz, nie wbijasz na pal motyli, nie tarzasz się 1626 3 | stojący? - Trzy ogniska palą się pod nim, wśród dymu 1627 3 | i obudź się! -~DZIEWICA~Pałam miłością ku tobie i Bogu 1628 3 | Powrozy i sztylety, kije i pałasze, rąk naszych dzieło, wyjdziecie 1629 3 | lubieżnego, coś złośliwego, na palcach złote pierścienie - i on 1630 3 | a wrogów będę mordował i palił, ja, syn stu pokoleń, ostatni 1631 1 | wypchany w piekle, zdjęty z palu, kędy cię strzelec zawiesił 1632 3 | w niej pieniądze~Weź na pamiątkę rzecz i godło zarazem.~PRZECHRZTA~ 1633 2 | stronie~Hrabia ma dobrą pamięć. (głośno) Niech będzie pochwalon. -~ 1634 1 | ołtarzu. ~KSIĄDZ ślub daje.~Pamiętajcie na to.~Wstaje para. - Mąż 1635 3 | pohańców na ich świętych pancerzach - one ich popiołów nie wzruszą 1636 3 | swój cel; ty jesteś myślą - panią ludu - w tobie zeszła się 1637 3 | hr. Henryk, rzekłbym do Pankracego: "Zgoda- rozpuszczam mój 1638 4 | ich rozkoszy mej kwoli - panować będę - walczyć będę - żyć 1639 4 | waszych, po co gnębili i panowali! -~Do Hrabiego~A ty, czemu 1640 3 | w Bogu, który ojcom moim panowanie nadał. -~PANKRACY~A całe 1641 2 | panie konsyliarzu.~LEKARZ~Pański syn ma pomieszanie zmysłów, 1642 3 | błogosławieństwie Ciała Pańskiego było życie nasze. Teraz 1643 1 | wieży kościoła.~Do mnie, państwa moje dawne, zaludnione, 1644 4 | dowództwo w tym zamku, ostatnim państwie naszym - wolą wszystkich 1645 3 | DRUGI~Wróć mi wszystkie dni pańszczyzny. -~GŁOS TRZECI~Wskrzesz 1646 3 | hrabią na tych równinach - panuj do śmierci w domu naddziadów - 1647 4 | rząd armat i lada jakie parapety.~LEONARD~Czy dużo ich tam 1648 4 | Co książę mówi? -~KSIĄŻĘ~Parę słów na boku. - (odchodzi 1649 1 | przy świetle księżyca - za parkanem kościół. -~MĄŻ~Od dnia ślubu 1650 1 | śpij. -~MĄŻ na stronie~Parno - duszno - burza się gotuje - 1651 3 | walcem świat się toczy, pary znikają i powstają, wnet 1652 3 | mój. -~Wyciąga sztylet z pasa.~MĄŻ dobywa swojego sztyletu.~ 1653 3 | potrząsają młotami, heblami - patrz- ten wysoki trzyma topór 1654 4 | stamtąd i co kilka minut patrzaj lunetą na obóz buntowników. -~ 1655 3 | znam świat twój i ciebie - patrzałem wśród cieniów nocy na pląsy 1656 2 | wiele Pan lat masz? -~Patrzy mu w oczy.~MĄŻ~Skończył 1657 3 | rzeczy samej jest na co patrzyć. ~Ów, starosta, baby strzelał 1658 3 | Dzieci siły i krwi, obojętnie patrzym na drugich, słabszych i 1659 1 | ku mnie - niewidoma siła pcha mnie coraz dalej - coraz 1660 3 | się oprzeć - zewsząd nas pchają. -~MĄŻ~Któż jest ten młody 1661 4 | pływacz, który ma dać nurka. i pchnął się z całej siły naprzód - 1662 3 | Ach! - fervidum imitatorum pecus .~wchodzi Leonard i Przechrzta~ 1663 3 | jednej myśli i kształtów jej, pedancie rycerzu , poeto, hańba tobie - 1664 3 | rozprawę teologom, jeśli jaki pedant tego rzemiosła żyje dotąd 1665 4 | naszych, obejdź sale zamkowe i pędź do murów wszystkich, co 1666 3 | dawny wrogu nasz, coś nas pędził do pracy i znoju - jutro, 1667 3 | po bokach się cisną, a pędzone wiatrem blaski i cienie 1668 1 | się o gwiazdy, łamie się, pęka, rozlatuje w kawałki, a 1669 1 | Ogród wokoło.~ŻONA DOKTORA z pękiem kluczów u drzwi~Może pan 1670 4 | na tym miejscu serce jego pękło. -~LEONARD~Bledniesz, mistrzu. -~ 1671 1 | tam ozwie się piorun, a tu pęknie serce moje? -~ŻONA~wraca, 1672 3 | PANKRACY~Jesteś żywy, pełen nadziei i wierzysz głęboko - 1673 2 | oczy, pochylone, choć żywe, pełne wspomnień, choć ledwo kilka 1674 3 | Zgrzybiali, robaczywi, pełni napoju i jadła, ustąpcie 1675 2 | słońce, pogoda. -~ORCIO~Pełno postaci mi się wije między 1676 3 | ciebie, przenikam ciebie - pełnyś życia, a łączysz się z umierającymi, 1677 1 | swoim - w nieładzie kwiaty i perły na włosach twoich - płoniesz 1678 3 | plewy w młockarniach, tak perzyny ich zamków - przez kosy 1679 1 | ziemskie łańcuchy, które cię pętają. - Ja ze świata świeżego, 1680 3 | jeden rozmyślał - że mi tak pewno grozisz zwycięstwem, człowiecze 1681 3 | PANKRACY~Z pokolenia, które piastuję w sile woli mojej. narodzi 1682 2 | waćpan rozumiesz - bez piątej klepki.~Mąż wchodzi~MĄŻ~ 1683 3 | strudzonym jeść, spać i pić. - Jako snopy na polu, tak 1684 3 | PANKRACY~Nic - tylko pięć kul w twoich piersiach za 1685 3 | butelki, kielichy.~PANKRACY~Pięćdziesięciu hulało tu przed chwilą i 1686 3 | Żydów piekł żywcem. - Ten z pieczęcią w dłoni i podpisem - "kanclerz"- 1687 3 | strzelał po drzewach i Żydów piekł żywcem. - Ten z pieczęcią 1688 2 | aniołka tego nie wydawaj piekłu. - Mnieś przynajmniej obdarzył 1689 3 | przed czasem, bez śladów pięknaśei - na ich włosach kurzawa 1690 1 | się napoił wszystkim, co piękne i straszne, i wyniosłe. - 1691 1 | za Ojczyznę zginąć jest pięknie...~Wychodzą wszyscy.~ ~*~ 1692 2 | Tymczasem wzrastasz i piękniejesz - nie ową świeżością dzieciństwa 1693 2 | anieli w niebie~Nazwali pięknością-~By ojciec twój,~O synku 1694 1 | Jeśliś pięknością nad pięknościami, pomysłem nad wszystkimi 1695 3 | czapkę i zawijając w niej pieniądze~Weź na pamiątkę rzecz i 1696 2 | krawędzie,~Gdzie aniołów pienie,~I dla ciebie zbieram~Kształtów 1697 3 | serca wasze dajcie mi do piersi- powaga skroni waszych niechaj 1698 3 | rozpuszczonym włosem, z dyszącą piersią wdziera się na gruzy namiętnymi 1699 3 | krzesać, nawet do fajki - a za pierwszym strzałem skoczyć mi na pomoc. - 1700 4 | dłonie na oczach - zadław mi pięściami źrenice - oddziel mnie od 1701 3 | bo noc bliska - tamta, z pieskiem na robronie , królów była 1702 4 | będę - żyć będę.- To moja pieśń ostatnia! -~Nad skałami 1703 1 | wiecznie, wiecznie będziesz pieśnią moją. -~PANNA MŁODA~Będę 1704 3 | Obywatelu.~PANKRACY~Jeszcze piętnaście lat najwięcej - bo tacy 1705 1 | Żona Doktora.~ŻONA DOKTORA~Pigułek - proszków - nie - nic zsiadłego - 1706 3 | kozackich. -~GŁOS CZWARTY~Chamy piją zdrowie twoje, panie - przepraszają 1707 3 | tego w zielonym kaftanie- pił i polował z bracią szlachtą, 1708 3 | ustawajcie w pracy - Jankielu, pilnuj ich dobrze.~Wychodzi z Leonardem.~ 1709 2 | tłumaczy. -~LEKARZ~Chciałbym pióra i kałamarza - Cerasi laurei 1710 1 | rychłoż tam ozwie się piorun, a tu pęknie serce moje? -~ 1711 3 | gniazdo twoje strzaskane piorunem.~Bierze płaszcz i czapkę 1712 4 | mściciel. - Ze splecionych piorunów korona cierniowa.~LEONARD~ 1713 3 | wierzyć. - Ale pokażcie mi pioruny na waszą obronę zesłane 1714 3 | stal, powiewną rycerskimi pióry. - Gotyckie wieże wywołam 1715 3 | podobieństwo mamczynych piosneczek, słuchaj, nie odrzucaj tej 1716 1 | śniadanie, a zamiast tego, jako Pismo mówi, płacz i zgrzytanie 1717 3 | marmurowym, na którym lampa, para pistoletów,. Pałasz i zegar - naprzeciwko 1718 1 | osiodłać - płaszcz mój i pistolety! -~ ~*~Dom obłąkanych w 1719 1 | Zabałamucił się gdzieś lub pisze. -~PIERWSZY GOŚĆ~A Pani 1720 4 | potrzeba, każ otworzyć nawet piwnice naszych hrabiów i książąt. -~ 1721 1 | zamiast tego, jako Pismo mówi, płacz i zgrzytanie zębów. -~OJCIEC 1722 4 | wychodzi - kobiety powstają i płaczą - mężczyźni się oddalają 1723 1 | obrzęd się kończy - dziecię płaczące odnoszą do kolebki.~ ~OJCIEC 1724 3 | dół. -~CHÓR DUCHÓW Z LASU~Płaczmy za Chrystusem, za Chrystusem 1725 3 | genealogie bez przerwy, bez plamy. - Lubię tego w zielonym 1726 3 | dowie się każdy o moich planach. -~Odchodzi.~MĄŻ do Przechrzty~ 1727 3 | wieży północnej. -~Stanęli - pląsają na gruzach - rozrywają nie 1728 4 | wyżej, pod sam sztandar, na płaski taras. -~Całym wzrokiem 1729 3 | patrzałem wśród cieniów nocy na pląsy motłochu, po karkach którego 1730 3 | drugi po co się w zwojach płaszcza twego kryje? -~MĄŻ~To mój 1731 3 | MĄŻ przebrany, w czarnym płaszczu, z czapką czerwoną wolności 1732 1 | zagrząźniesz w błoto, nim jak płaz pójdziesz czołgać i zadusić 1733 3 | powiesiliście Barona zawczoraj, plecami twymi. -~PRZECHRZTA~Aj wai!~ 1734 2 | CHRZESTNY~Tak jak nieboszczka, plecie, sam nie wie co - to widok 1735 3 | woli mojej. narodzi się plemię ostatnie, najwyższe, najdzielniejsze. - 1736 3 | im tylko chodzi o zmianę plemienia. -~PANKRACY~Biada zwyciężonym - 1737 3 | tak ich trupy będą - jako plewy w młockarniach, tak perzyny 1738 3 | co za piekło z rudawych płomieni, wznoszące się wśród tych 1739 2 | gwiazd, i oczy moje rozogni płomieniem. -~OJCIEC CHRZESTNY~Tak 1740 3 | wśród dymu i łuny twarz jego płonie, głos jego brzmi szaleństwem. -~ 1741 4 | czekają na ciebie. -~PANKRACY~Plotły kobiety i dzieci, że się 1742 3 | duma.~*~Bór, porozwieszane płótna na drzewach - w środku łąka, 1743 1 | rozwiedziemy pokostem - a potem, płótno czarodziejskie, zwiń się 1744 3 | tam woły pobite, dawne pługów zaprzęgi, czekają nas.~GŁOS 1745 4 | czarną, obszarami ciemności płynącą do mnie, wieczność moją 1746 4 | twoi do broni - słowa jej płynęły tak lekko jak wonie, i mówiła- " 1747 2 | drżysz, nie słuchasz jej, ty płyniesz w nieskończoność swoją. -~ 1748 1 | nic zsiadłego - owszem, płynne jakie lekarstwo. - Małgosiu, 1749 4 | potem wyciągnął ręce jak pływacz, który ma dać nurka. i pchnął 1750 3 | patrz na tę głowę bez życia, pływającą w pokrwawie zachodzącego 1751 3 | mięsiwem i napojami, podparte pniami, drągami? - Kubek lata z 1752 3 | wyrwiesz się - stój za tym pniem i milcz.~CHÓR CHŁOPÓW~Naprzód, 1753 3 | dziewki nas czekają - tam woły pobite, dawne pługów zaprzęgi, 1754 4 | tam w dolinie leżą ciała pobitych wrogów. - Opowiedz mi wszystkie 1755 1 | zdołam przepaści. -~GŁOS w pobliżu~Gdzie skrzydła twoje? -~ 1756 1 | Taniec i muzyka~ ~*~Noc pochmurna. - Duch Zły pod postacią 1757 3 | zgromadzenie ludzi przy pochodniach.~MĄŻ na dole, wysuwając 1758 4 | Komnata w zamku oświecona pochodniami - Orcio siedzi na łożu - 1759 1 | się pali - księżnę dziś pochowano - suknio atłasowa, biała 1760 2 | pamięć. (głośno) Niech będzie pochwalon. -~MĄŻ~Na wieki wieków - 1761 4 | MĄŻ szablę chowając do pochwy~Nie ma rozkoszy, jak grać 1762 3 | prorokować będę. -~MĄŻ~Głowę pochyliła, mdleje. -~LEONARD~My oboje 1763 4 | nie puszczaj - ja cię pociągnę za sobą. -~MĄŻ~Różne drogi 1764 3 | schyleni nad prawidłem w pocie i poniżeniu, glancując buty, 1765 1 | nieszczęśliwy, kto na światach poczętych, na światach mających zginąć, 1766 3 | glancując buty, strzyżąc włosy, poczuliśmy prawa nasze- zdrowie klubu 1767 3 | Obywatelu Przechrzto, podaj mi chustkę" -~*~Tymczasem 1768 3 | zbojeckie. -~LEONARD do kapłanów~Podajcie mi olej, sztylet i truciznę. - ( 1769 3 | Bierze puchar, pije i podaje Pankracemu.~Gościu, w ręce 1770 1 | TRZECI GOŚĆ~Co mówicie? - Podajmy jej ramię, bo zemdleje. -~ 1771 3 | drzew z Przechrztą~Gałęzie podarły na łachmany moją czapkę 1772 4 | DRUGI HRABIA~Myśli, że świat podbił. -~TRZECI HRABIA~A on się 1773 3 | Ogarniam wzrokiem, raz ostatni podchwytuję myślą ten chaos, dobywający 1774 3 | moi. - Krzyż, wróg nasz, podcięty, Zbutwiały, stoi dziś nad 1775 3 | postawili świątynie i szkoły - podczas wojny tylko zostawiali doma, 1776 4 | LEONARD~Bóg Wolności sił nam podda. -~PANKRACY~Co mówisz o 1777 4 | dzieci wasze! -~WIELE GŁOSÓW~Poddać się trzeba - układy - układy! -~ 1778 4 | ludźmi, którzy mnie się poddali. -~Jakże tu dobrze być panem, 1779 2 | żądacie ode mnie? -~Nie poddam się wam, choć wzrok mój 1780 4 | Hrabiego~A ty, czemu uciskałeś poddanych? -~Do drugiego~A ty, czemu 1781 1 | na tym szczycie, otchłań pode mną i wiatry huczą przeraźliwie. -~ 1782 4 | potępiajmy- a kary szatan się podejmie. -~MĄŻ~Co widzisz ? -~ORCIO~ 1783 4 | wyrzuty, Henryku. - Jeślim się podjął urzędu poselskiego, który 1784 3 | królów! - można obejść jarem, podkopać się i...~PRZECHRZTA mrugając~ 1785 4 | ułudy, miłości. -~Bo nie podłą pracą, nie podstępem, nie 1786 2 | żółta - ta chmura w górę podleci, spadnie na dół, pryśnie 1787 3 | Przechrzty.~PRZECHRZTA~Bracia moi podli, bracia moi mściwi, bracia 1788 4 | Ojczyzny? -~Do innego~Ty się podliłeś wyższym, gardziłeś niższymi. -~ 1789 1 | wśród katów. -~GŁOS SPOD PODŁOGI~Na rusztowanie głowy królów 1790 4 | nasze! -~MĄŻ~A ja was za podłość waszą. -~Wychodzi.~*~Okopy 1791 3 | dotrzymuje czasem.~*~Komnata podłużna - obrazy dam a rycerzy porozwieszane 1792 2 | czynem. -~Zrzuca żmiję.~Idź, podły gadzie - jako strąciłem 1793 3 | chwałą dla ciebie. - Ludziom podłym, nieznanym nadałaś imiona - 1794 3 | kto z niej choć kamyczek podniesie, temu śmierć i przeklęstwo.~ 1795 4 | groźby. -~ORCIO~On teraz podniósł głowę, jako ty, ojcze, kiedy 1796 4 | płynące u dołu. -~Z gór podniosły się mgły - i konają teraz 1797 3 | przetrwać, nim runął - filary, podnóża, kapitele - ćwiertowane 1798 2 | kapelusza~Na kopersztychu podobna twarz gdzieś widziałem.~ 1799 2 | się Panu wydaje? -~FILOZOF~Podobnie jako glob nasz się prostuje 1800 2 | ten kwiat byłby do ciebie podobnym, o dziecię moje- może takie 1801 3 | okryte mięsiwem i napojami, podparte pniami, drągami? - Kubek 1802 3 | Ten z pieczęcią w dłoni i podpisem - "kanclerz"- sfałszował 1803 4 | wiek młody na kartach i podróżach daleko od Ojczyzny? -~Do 1804 2 | lubię czasem zastanawiać podróżnych darem, który natura osadziła 1805 2 | Wojskowy przyskoczył, porwał i podrzucił, i krzyknął: "Będziesz pułkownikiem." - 1806 3 | się na gruzy namiętnymi podrzuty.~PRZECHRZTA~Tak co noc bywa. -~ 1807 3 | krzycz, bo gdyby nas kto podsłuchał...~LEONARD~Tu szpiegów nie 1808 4 | Bo nie podłą pracą, nie podstępem, nie przemysłem doszedłem 1809 1 | obrazem na ziemi?~Na jakiejże poduszce ona dziś głowę położy? - 1810 4 | ciele drugie, go - kazałem podwoić kroku, by schwytać - ale 1811 1 | bieży ku drzwiom, rozpycha podwoje) Tatara mi osiodłać - płaszcz 1812 3 | łańcuch ametystowy. - Och! podwójnie dobroczynne towarzystwo! -~ 1813 1 | rzecz, gdzie hrabia się podział. -~DRUGI GOŚĆ~Zabałamucił 1814 1 | burza. -~MĄŻ~Gdzie mi się podziała - nagle rozpłynęły się wonie 1815 3 | zachodzącego słońca. -~Gdzie się podzieją teraz wasze wyrazy, wasze 1816 3 | życie nasze. Teraz gdzie się podziejemy? -~MĄŻ~Rozwidnia się coraz 1817 2 | ludziom. - Gdzie się ty podziejesz, sam jeden i wśród stu przepaści, 1818 3 | królom i panom za służbę podziękujem- hura - hura! -~MĄŻ do Dziewczyny~ 1819 4 | ciemności! -~Zstępuje.~*~Lochy podziemne - kraty żelazne, kajdany, 1820 1 | uwiodłaś serce wielkie i dumne, podziw ludzi i siebie samego. - 1821 3 | nasze kapłany, filozofy, poeci, artyści, córki ich i kochanki. -~ 1822 1 | dniem. - Matko naturo, otocz poetę!~ ~*~Wieś - kościół - nad 1823 3 | nas z ludźmi - uwierzyli pogardzający miłości pogardzonych. -~ 1824 3 | nie odbieży, ty będziesz pogardzał sam sobą. Nie dręcz mnie 1825 3 | potem zabijem, powiesim. - Pogardzeni wstaną w gniewie swoim, 1826 1 | Henryku, mną teraz już nie pogardzisz - jestem pełna natchnienia - 1827 3 | uwierzyli pogardzający miłości pogardzonych. -~Wolność ludzi prawo nasze - 1828 2 | oczyma duszy, lecz tamte pogasły.~MĄŻ padając na kolana~Chwila 1829 4 | zawżdy.~I teraz tu stoję na pograniczach snu wiecznego wodzem tych 1830 4 | zaginiesz ty i bracia twoi - i pogrzeb wasz jest bez dzwonów żałoby - 1831 3 | bo każden z ojców twoich pogrzeban z motłochem pospołu, jako 1832 3 | chwale, jak dawniej strzały pohańców na ich świętych pancerzach - 1833 3 | zrozumiał myśli moje? - pojął koniec drogi, u początku 1834 1 | będzie chwila, w której pojąłem kobietę, w której opuściłem 1835 4 | pana. - A teraz mówcie - pójdziecie za mną czy zostawicie mnie 1836 1 | się z tobą. -~ ~DZIEWICA~Pójdzieszli za mną, w którykolwiek dzień 1837 4 | żelazem rwani, trucizną pojeni, przywaleni cegłami i źwirem, 1838 1 | zrównałam się z tobą? - Wszystko pojmę, zrozumiem, wydam, wygram, 1839 3 | ogromny - on siebie sam nie pojmuje. - Lecz to słowo moje będzie 1840 3 | Ha! wasza arystokracja - pokaż mi tego, który cię przysłał. -~ 1841 4 | Gdzie idziesz? - Kto ci pokazał to przejście? - Tam lochy 1842 3 | chustkę" -~*~Tymczasem trwają poklaski i wrzaski. - "Chleba nam, 1843 2 | Chrzestny ciast ci przyniósł, poklepał po ramieniu i wróżył, że 1844 2 | zgłodniałych, rozpaczających pokochaj bliźnich twoich, biednych 1845 3 | mordował i palił, ja, syn stu pokoleń, ostatni dziedzic waszych 1846 3 | moich - przeklęstwo nowym, pokoleniom - ich wir mnie otacza - 1847 1 | zalepiem i rozwiedziemy pokostem - a potem, płótno czarodziejskie, 1848 3 | głowę bez życia, pływającą w pokrwawie zachodzącego słońca. -~Gdzie 1849 1 | przystawiałam do piersi i pokutowałam, "spuść na mnie ducha poezji", 1850 3 | wiedzieli, żeście nie do pola bitwy. -~Słowa twoje łamią 1851 2 | co kwitnie na ziemi, po polach, nad strumieniami...~MĄŻ~ 1852 2 | ma pomieszanie zmysłów, połączone z nadzwyczajną draźliwością 1853 4 | dowody niemałe, a jeślim się połączył z wami, to nie na to, bym 1854 3 | święte nasze - woda chrztu połączyła nas z ludźmi - uwierzyli 1855 4 | kajdany, narzędzia do tortur, połamane, leżące na ziemi - Mąż z 1856 1 | Ostatniego nędzarza jęk policzon między tony harf niebieskich. - 1857 2 | much i motyli, przyjacielu poliszynela, czarcie maleńki, czemuś 1858 3 | bezpieczeństwo tego, który dziś o północy...~MĄŻ~Stary szlachcic dwa 1859 1 | płacze na łonie mamki - kwiat polny, co nie wie o woniach swoich, 1860 4 | zasnąć, dziecię, bo dopiero połowa pracy dojdzie końca swojego 1861 3 | zielonym kaftanie- pił i polował z bracią szlachtą, a chłopów 1862 3 | pół rycerza śpiącego na połowie grobu - gdzież jestem, przewodniku?~ 1863 1 | poduszce ona dziś głowę położy? - Jakież dźwięki otoczą 1864 3 | PANKRACY do swoich ludzi~Położyć się twarzą do murawy - leżeć 1865 4 | PIERWSZY HRABIA~Sto trupów położył, a dwieście swoich stracił. -~ 1866 3 | Pije i rzuca kubek.~MĄŻ~Ja położyłem siłę moją w Bogu, który 1867 3 | LEONARD~Na co ta odwłoka, te półśrodki, układy - rozmowy?- Kiedym 1868 3 | laty, przed dwoma wiekami polubowna ugoda mogła jeszcze... Ale 1869 3 | czyś słyszał głos jego o południu. kiedy wszyscy spali w skwarze, 1870 3 | organów były głosy nasze - w połyskach szyb katedry, w cieniach 1871 3 | spiekłymi twarzami, z dłoniami pomarszczonymi od trudu - ci trzymają kosy, 1872 3 | chwili jednej zwątpienia, pomieszania nie dojrzeć; a kiedy ramię 1873 2 | konsyliarzu.~LEKARZ~Pański syn ma pomieszanie zmysłów, połączone z nadzwyczajną 1874 3 | DUCHÓW~Strzegliśmy ołtarzy i pomników świętych - odgłos dzwonów 1875 3 | powierzchni ziemi.~Pije.~MĄŻ~Za pomocą Bożą wkrótce tysiące ich 1876 2 | Lekarz - Orcio~MĄŻ~Nic mu nie pomogli - w Panu ostatnia nadzieja. -~ 1877 1 | pięknością nad pięknościami, pomysłem nad wszystkimi myśli, czegóż 1878 2 | Jak to ?~OJCIEC CHRZESTNY~Poniekąd tak - waćpan rozumiesz - 1879 4 | Ślady krwi na rękojeści - poniżej herb jego domu. To pałasz 1880 3 | hańba ich żon i córek - poniżenie ludzkości ujarzmionej przesądem 1881 3 | nad prawidłem w pocie i poniżeniu, glancując buty, strzyżąc 1882 3 | ich oczach coś gasnącego, ponurego, gdyby przedrzeźnianie wzroku - 1883 2 | jeden milczy i spogląda ponuro, aż łza mu się zakręci i 1884 3 | radę. - Zemsta za zhańbione popioły ojców moich - przeklęstwo 1885 3 | na stronie~Zagiąłem palec popod serce jego - trafiłem do 1886 4 | te ogromy, które stoją w poprzek między mną a myślą moją - 1887 4 | GŁOSY MĘŻCZYZN~Jeszcze pora - słuchaj posła - nie odsyłaj 1888 1 | nagle rozpłynęły się wonie poranku. pogoda się zaćmiła - stoję 1889 1 | biegała po ziemi w taką samą porę - teraz gnają mnie czarty 1890 3 | stoi? - Siły jego małe w porównaniu z moimi- kilkaset chłopów, 1891 3 | przeklęstwo im! -~*~Namiot - porozrzucane butelki, kielichy.~PANKRACY~ 1892 2 | Wojskowy przyskoczył, porwał i podrzucił, i krzyknął: " 1893 1 | nieprawda, że jakubiny jej męża porwali w nocy? Proszę pana. -~ ~*~ 1894 3 | braci moich - gnane szałem, porwane rozpaczą, myśli moje w całej 1895 3 | wir mnie otacza - ale nie porwie za sobą. - Orle, orle, dotrzymaj 1896 1 | rozkosz otchłani mnie porywa - zawrót w duszy mojej - 1897 2 | przeczyste, żyły wszystkie w porządku, muszkuły w sile. (do Orcia) 1898 3 | MĄŻ~Niegdyś o tej samej porze, wśród grożących niebezpieczeństw 1899 3 | wydawałeś się niegdyś, wstań, porzuć dom i chodź za mną. -~MĄŻ~ 1900 1 | wieczorami już mnie nie będziesz porzucał. -~MĄŻ~Nigdy, nigdy. -~ŻONA~ 1901 3 | Hrabiny i księżniczki, które, porzuciwszy mężów, przeszły na wiarę 1902 2 | nakreślił z ciebie szatanka i posadził cię na obrazie dnia sądnego 1903 1 | szczęśliwa. -~GŁOS SPOD POSADZKI~Trzech królów własną ręką 1904 4 | jakiego króla lub rycerza - za posągami tłumy szlachty - przed wielkim 1905 3 | kapitele - ćwiertowane posągi, rozrzucone floresy . którymi 1906 4 | obu stronach, każdy pod posągiem jakiego króla lub rycerza - 1907 3 | nową - obrazów w niej ni posągów nie ma - sklepienie w długie 1908 4 | Jeślim się podjął urzędu poselskiego, który w tej chwili sprawuję, 1909 3 | muszę zdać sprawę z mojego poselstwa. -~MĄŻ~Powiesz, żem cię 1910 1 | MĄŻ~Dziękuję ci.~ŻONA~Posłałam do cukiernika, żeby kilka 1911 3 | tysiące ładunków? -~LEONARD~Posłałem Dejca z oddziałem. -~PANKRACY~ 1912 3 | kiedyś mnie zrozumiesz. - Czy posłałeś do magazynu po dwa tysiące 1913 2 | czy zaguba, uwierzę tobie, posłanniku chwały. - Przeszłości, bądź 1914 4 | DRUGI~Wypowiadamy ci posłuszeństwo. -~KSIĄŻĘ~Sami ułożymy z 1915 3 | tucz go jadłem, oblewaj posoką i winem - ale dalej nie 1916 3 | MĄŻ~Niegdyś anioły moje. - Pospólstwo go zewsząd oblało - zginął 1917 4 | CHRZESTNY~Staję teraz jako pośrednik między tobą a niewolnikami 1918 4 | w ręce twoje. -~PANKRACY~Pośredników nie znam tam, gdzie zwyciężyłem 1919 4 | bez wysep, bez końca, a pośrodku jej Bóg. jak słońce, co 1920 2 | słońce, pogoda. -~ORCIO~Pełno postaci mi się wije między źrzenicą 1921 1 | pochmurna. - Duch Zły pod postacią dziewicy, lecąc.~[DUCH ZŁY]~ 1922 3 | nowy Kościół Chrystusowi postawię. -~POMIESZANE GŁOSY~Wolność - 1923 3 | wyrośli na niemowlęta, oni wam postawili świątynie i szkoły - podczas 1924 3 | trafiłem do nerwu poezji.~MĄŻ~Postęp, szczęście rodu ludzkiego - 1925 2 | sobie, równy temu, jaki postradałem. -~KREWNY~Co myślisz, bracie, 1926 4 | oświeca.~Krokiem dalej się posuwa.~Biegną, zobaczyli mnie - 1927 3 | I ciebie, i syna twego poświęcam zniszczeniu. -~MĄŻ~Hej, 1928 1 | a ja się na gniew twój poświęcę- dziecko moje kochaj - dziecko 1929 1 | tych gubisz, którzy się poświęcili tobie, którzy się stali 1930 3 | bitej drogi - na ich łonach poszarpane odzieże - w ich oczach coś 1931 1 | pierwsza Boga o tobie, ale tyś poszła za radą węża i stałaś się, 1932 3 | z nim widzieć osobiście, potajemnie, pojutrze w nocy. -~PRZECHRZTA~ 1933 4 | dręczmy i sądźmy, sądźmy i potępiajmy- a kary szatan się podejmie. -~ 1934 4 | z jej głębi ku mnie, jak potępieni wołają ku niebu. -~Dni kilka 1935 4 | MĄŻ~W szaleństwie twoim potępienie moje - szalejesz, dziecię - 1936 1 | sam strąciłem do rzędu potępionych już na tym świecie. - Wszystko, 1937 3 | szkło, Bóg twój - mara. - Potępionyś głosem tysiąców - opasanyś 1938 1 | Boże, czy Ty mnie za to potępisz, żem uwierzył, iż Twoja 1939 1 | nikczemne, tak zwodnicze, że potrafisz udać Anioła, chwilą nim 1940 3 | Syn filozofa pieni się i potrząsa sztyletem. - Dochodzą teraz 1941 3 | ci trzymają kosy, owi potrząsają młotami, heblami - patrz- 1942 4 | trupy naokoło - działa potrzaskane- broń leżąca na ziemi - tu 1943 1 | błota, nie zazdrość, nie potwarzaj- nie bluźń - patrz - to myśl 1944 3 | przechodząc ~Upiór ssał krew i poty nasze - mamy upiora - nie 1945 1 | straciło - gwiazdy zaczynają potykać się po drogach swoich - 1946 3 | wasze dajcie mi do piersi- powaga skroni waszych niechaj się 1947 3 | sprawie naszej hartu i powagi dodać, rozkaż. -~PANKRACY~ 1948 3 | kałużą krwi, a jak raz się powali, nie powstanie więcej. - 1949 4 | duchem blade ich postacie, poważne, kupiące się na sąd straszny. - 1950 3 | świata. -~PANKRACY~Stara powiastka - pusta jak chrzęst twego 1951 1 | podnosząc~Nic zważaj na to, com powiedział - napadają mnie często złe 1952 3 | Zdrowie Prezesa - on nas powiedzie drogą honoru. -~KAMERDYNER~ 1953 2 | że proszę papy, muszę je powiedzieć.-~MĄŻ~Wstań, taka modlitwa 1954 4 | przebite. -~PANKRACY~Ciało jego powiernika - ciało martwe - ale tu 1955 3 | szubienica, na której powiesiliście Barona zawczoraj, plecami 1956 3 | a my ich potem zabijem, powiesim. - Pogardzeni wstaną w gniewie 1957 3 | świta.~PRZECHRZTA~Rychło nas powieszą - gdzie szubienica. -~MĄŻ~ 1958 1 | MĄŻ zrywając się~Świeżego powietrza mi trzeba. - Zostań się - 1959 4 | szkło - przejrzyste jak powietrze. Widzę wciąż! -~LEONARD~ 1960 3 | przeszłość zbrojną w stal, powiewną rycerskimi pióry. - Gotyckie 1961 3 | stemplem żelaznym nad głową powija; dalej w bok pod wierzbą 1962 4 | Po tylu nocach bezsennych powinien byś odpocząć, mistrzu - 1963 3 | energii nie mają - mieć nie powinny, nie mogą. -~PANKRACY~On 1964 3 | słabszych i bielszych - kto nas powoła, ten nas ma - dla panów 1965 3 | zrozumiesz- ruchy jego powolne, łatwe, wtórują słowom, 1966 1 | stało - czy już dzień - czy powóz zaszedł? - Wszak mamy jechać 1967 3 | się, jak umarły w bajce powoźnikowi u furtki cmentarza - wierząca 1968 1 | Znikł duch, ale obiecał, że powróci, a wtedy żegnaj mi, ogródku 1969 4 | szubienica i kat milczący, z powrozem w dłoni na szyje wasze. -~ 1970 3 | Leonardem.~CHÓR PRZECHRZTÓW~Powrozy i sztylety, kije i pałasze, 1971 3 | Boga. A ty podnieś głowę - powstań i obudź się! -~DZIEWICA~ 1972 3 | daleka na odgłos waszego powstania. - Jestem morderca klubu 1973 3 | jak raz się powali, nie powstanie więcej. - Dotąd pany go 1974 2 | Filozof - Mąż.~FILOZOF~Powtarzam, iż to jest nieodbitą, samowolną 1975 3 | zwyciężonym - nie wahaj się - powtórz raz tylko "biada" - i zwyciężaj 1976 3 | dopóki stu ludzi zechce powtórzyć za mną: "Chwała ojcom naszym!" -~ 1977 3 | najszczęśliwszy z ludzi, nie chcę pozbawiać cię życia. -~LEONARD~Co 1978 4 | której mnie i braci moich pozbawili naddziady twoje - a potem 1979 3 | łatwiej byś życia się pozbył, niż wiarę jaką wynalazł, 1980 3 | obywatela wodza.~CHÓR KAPŁANÓW~Pozdrawiamy cię, gościu, imieniem ducha 1981 4 | dniem i nocą strach nas pożera. -~GŁOSY MĘŻCZYZN~Jeszcze 1982 2 | świeżością dzieciństwa mleczną i poziomkową, ale pięknością dziwnych, 1983 3 | natłoku - jedno po muzyce poznaję, że się od nas oddala. - 1984 2 | Pana, żem go prosił o tak późnej godzinie. Ale od kilku dni 1985 4 | zdołamy. -~MĄŻ~Cóż więc pozostaje? -~KSIĄŻĘ~Obrano cię wodzem, 1986 4 | bądź - dni kilka jeszcze pozostało - użyję ich rozkoszy mej 1987 4 | niech żyje! -~GŁOS JEDEN~Nie pozwalam! -~INNE GŁOSY~Precz - precz - 1988 1 | wstąpiła do głowy. -~MĄŻ~Pozwól, wyniosę ciebie. -~ŻONA~ 1989 1 | kiedyś. -~MATKA CHRZESTNA~Ale pozwólże, moja Marysiu. -~ŻONA~Ty 1990 3 | jeszcze w kasty, w kości prababek, w słowo "ojczyzna" i tam 1991 2 | Wąwóz pomiędzy górami~MĄŻ~Pracowałem lat wiele na odkrycie ostatniego 1992 3 | PRZECHRZTA~Nasi ludzie krwawo pracowali przez czterdzieści dni i 1993 4 | przodków waszych - że głód i pragnienie umorzy was do śmierci, ale 1994 4 | ustąpienia choćby jednego z praw Boga waszego lub waszych. -~ 1995 3 | teraz przejrzały i dostały prawdy - Bóg ludzkości objawił 1996 3 | Obywatele, schyleni nad prawidłem w pocie i poniżeniu, glancując 1997 4 | niech mi Bóg zrządzi zgon prędki, zawczesny, jeśli nią ocalić 1998 3 | całego! -~CHÓR LOKAI~Zdrowie Prezesa - on nas powiedzie drogą 1999 3 | każdym słowem, zda się, próbujesz, czy zdołasz w niewolnika 2000 3 | kiedy wam kul zabraknie i prochu...~MĄŻ~To się zbliżym na 2001 2 | pośród wielkiego narodu. - Profesor przystąpił i macał głowę