| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Zygmunt Krasinski Nie-Boska Komedia IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Czesc
2002 3 | czapkę wolności.~Przechodząc próg ten, rzucam nań przeklęstwo 2003 4 | trumnie z wyziewów. - Krew promienista zewsząd leje się na dolinę.- 2004 3 | sosny i świerki, oblane promieńmi wieczoru. -~PRZECHRZTA~Nad 2005 4 | starego więzienia i śpiewa proroctwa. -~MĄŻ~Najmocniej osadź 2006 3 | PRZECHRZTA~To Leonard, prorok natchnięty Wolności - naokoło 2007 3 | szczęśliwa oblubienica Proroka - my tu na dole stoimy i 2008 3 | słuchajcie wszyscy - Teraz wam prorokować będę. -~MĄŻ~Głowę pochyliła, 2009 4 | kochała Żydów, adwokatów - proś ich o życie teraz.~Staje 2010 1 | nieboga twoich stóp się prosi, by nie szły dalej - wielka 2011 2 | Konsyliarz każe jw. pana prosić. -~MĄŻ~Dobra moja Katarzyno, 2012 2 | Przepraszam Pana, żem go prosił o tak późnej godzinie. Ale 2013 3 | klęczkach mnie o takie słowa prosili, a ja im tych słów skąpiłem. -~ 2014 3 | hrabiego Henryka. -~DZIECI~Prosimy cię ślicznie o głowę arystokraty. -~ 2015 2 | Podobnie jako glob nasz się prostuje lub pochyla na osi swojej 2016 1 | ŻONA DOKTORA~Pigułek - proszków - nie - nic zsiadłego - 2017 3 | rozkoszach, siły rozumu w próżniactwie - jutro czy pojutrze legnąć 2018 2 | rozkoszy i myśli, i odkryłem - próżnię grobową w sercu moim. - 2019 1 | bracia - radujcie! -~MĄŻ~Na próżno walczyć - rozkosz otchłani 2020 2 | podleci, spadnie na dół, pryśnie z niej tęcza - i to nic 2021 1 | ludzi wsiadł mi na barkí i prze ku otchłani. -~DUCH ZŁY~ 2022 3 | zostaw mnie samym. -~LEONARD~Przebaczasz mi, obywatelu? - -~PANKRACY~ 2023 1 | a wtedy on twojej matce przebaczy. -~OJCIEC BENIAMIN~Bój się 2024 3 | spokojnie - gdybym ci nie przebaczył, już byś zasnął na wieki. -~ 2025 4 | ani śrutu - wszystko się przebiera nareszcie. -~MĄŻ~A więc 2026 4 | LEONARD~Chyba to ciało przebite. -~PANKRACY~Ciało jego powiernika - 2027 3 | beczki- tłumy ludzi.~MĄŻ przebrany, w czarnym płaszczu, z czapką 2028 3 | wiatrem blaski i cienie przechadzają się po tłumie jak żyjące 2029 3 | gdzie króle, co niedawno przechadzali się po ziemi w berłach i 2030 3 | MĄŻ~Życzę obywatelce miłej przechadzki. -~Przechodzi.~Któż jest 2031 3 | tłumie jak żyjące duchy. -~PRZECHODZĄCY~W imieniu Wolności pozdrawiam 2032 2 | Aniołami i każdy z nich, kiedy przechodzisz, tęczę jedną z skrzydeł 2033 3 | głowie, wchodzi trzymając Przechrztę za ramię.~Pamiętaj!~PRZECHRZTA 2034 3 | przeniknąć do głębi serca - przeciągnąć na naszą stronę. -~LEONARD~ 2035 2 | działać z kilkoma ludźmi przeciwko wielu ludziom. - Gdzie się 2036 4 | naokoło siebie, i na was, przeciwników moich, zanurzonych w przepaści, 2037 1 | zginąć, musi wspominać lub przeczuwaé ciebie - bo jedno tych gubisz, 2038 2 | Powieki prześliczne, białka przeczyste, żyły wszystkie w porządku, 2039 4 | HRABIA~A on się tylko nocą przedarł przez obóz chłopów. -~PIERWSZY 2040 3 | widzenie. - Za chwilę stanie przede mną człowiek bez imienia, 2041 3 | obywatele.~CHÓR LOKAI~Z przedpokojów, więzień naszych, razem, 2042 4 | trza zaludnić te puszcze - przedrążyć te skały - połączyć te jeziora - 2043 3 | gasnącego, ponurego, gdyby przedrzeźnianie wzroku - ale wnet się ożywią - 2044 4 | zawżdy, a kiedy nadejdzie przegrać - to raz jeden tylko. -~ 2045 3 | w płomień się zamieni, i przejdzie w grom. -~PANKRACY~Krew 2046 3 | porozrzucał na ziemi, a one teraz przejrzały i dostały prawdy - Bóg ludzkości 2047 4 | idziesz? - Kto ci pokazał to przejście? - Tam lochy wiecznie ciemne, 2048 2 | się z modlitw, Szatan z przeklęstw śmieje. -~GŁOS SKĄDSIŚ~Twój 2049 3 | księgo, precz stąd, by wzrok przeklętego nie zbrudził kart twoich. -~ 2050 4 | Na tobie się kończy ród przeklęty - w tobie ostatnim zebrał 2051 1 | pani hrabina, Boga. -~ŻONA~Przeklinam cię, jeśli nie będziesz 2052 4 | dopomóż! -~GŁOSY KOBIECE~Przeklinamy cię za niewiniątka nasze! -~ 2053 3 | sfałszował akta, spalił archiwa, przekupił sędziów, trucizną przyśpieszył 2054 2 | palcami twarz ci okrążył i przeląkł się, bo czuł, że sam zasypia. - 2055 2 | żyjące tylko milczeniem, cień przelatującego anioła rzucony na ziemię 2056 1 | się urodzi w domu waszym.~Przelatuje.~ ~CHÓR ZŁYCH DUCHÓW~W drogę, 2057 4 | nie tknęło mi serca - huk przeleciał i nie ma go więcej - co 2058 1 | co jednym rzutem niebo przelecieć miała ot kona! - i nieboga 2059 1 | go skałami i wodami, na przemian nocą i dniem. - Matko naturo, 2060 1 | tysiąca zeschłych - ale ja nie przeminę. -~ŻONA~Henryku, Henryku, 2061 1 | niewyspana, słowa do nikogo nie przemówiła.~TRZECI GOŚĆ~Chrzest dzisiejszy 2062 4 | pracą, nie podstępem, nie przemysłem doszedłem końca życzeń moich - 2063 3 | jednym warsztatem bogactw i przemysłu. -~MĄŻ~Słowa twoje kłamią - 2064 3 | ludzkości. - O! znam ciebie, przenikam ciebie - pełnyś życia, a 2065 3 | widzieć - spojrzeć mu w oczy - przeniknąć do głębi serca - przeciągnąć 2066 1 | uwierzył, iż Twoja piękność przenosi o całe niebo piękność tej 2067 2 | się zakręci i znowu gdzieś przepadnie. -~*~Lekarz wziął cię za 2068 4 | myśli, dziecię moje, nie przepadniemy jeszcze ni dzisiaj, ni jutro. -~ 2069 4 | śnieżnej jasności stoi ponad przepaściami - oburącz wsparty na krzyżu, 2070 1 | Przechodzi.~ ~*~Góry i przepaście ponad morzem - Gęste chmury - 2071 4 | Do drugiego~A ty, czemu przepędziłeś wiek młody na kartach i 2072 4 | rozlega - godzina ostatnia, przepowiedziana, ciągnie ku nam. -~MĄŻ~Spieszaj, 2073 3 | piją zdrowie twoje, panie - przepraszają cię, panie.~CHÓR CHŁOPÓW 2074 2 | klepki.~Mąż wchodzi~MĄŻ~Przepraszam Pana, żem go prosił o tak 2075 2 | LEKARZ~Myśl w nim ciało przepsuła - należy się bać katalepsji.~ 2076 1 | pode mną i wiatry huczą przeraźliwie. -~GŁOS DZIEWICY w oddaleniu~ 2077 2 | Tak mi niedobrze - sen mi przerwały głosy czyjeś. -~Zasypia.~ 2078 1 | moim, a otóż po długiej przerwie wróciło ono i różnym jest 2079 3 | Stąd wasze genealogie bez przerwy, bez plamy. - Lubię tego 2080 1 | siada do fortepianu, gra i przerywa, znowu grać zaczyna i przestaje 2081 1 | OJCIEC BENIAMIN~Proszę nie przerywać. -~ŻONA~Błogosławię cię, 2082 3 | natchnienia. -~PANKRACY~Nie przerywaj, bo są ludzie, którzy na 2083 3 | przed się, bawi się z wami, przerzuca, odrzuca - walcem świat 2084 4 | wieki! - Ramiona, idźcie i przerzynajcie te wały!~Skacze w przepaść.~*~ 2085 3 | serca - precz z sercem, z przesądami, a niech żyje słowo pociechy 2086 3 | poniżenie ludzkości ujarzmionej przesądem i wahaniem się, i bydlęcym 2087 3 | wyzwoloną, obnażoną z zasłon i przesądów, wybraną spośród córek Wolności, 2088 1 | MĄŻ~Jakże już daleko, a ja przesadzić nie zdołam przepaści. -~ 2089 3 | po otwartych morzach, ja prześlęczałem w ciasnej komorze nad warsztatem 2090 2 | MĄŻ~A cóż?~LEKARZ~Powieki prześliczne, białka przeczyste, żyły 2091 1 | przerywa, znowu grać zaczyna i przestaje znowu~Dzisiaj, wczoraj - 2092 3 | na dzień tryumfu swego. - Przestań, bo ja ci się odwdzięczyć 2093 1 | głowie, jeśli ją kiedy kochać przestanę.~ ~*~Komnata pełna osób - 2094 3 | pieśni - czoło wysokie, przestronne, włosa jednego na czaszce 2095 2 | wiatrami i goni gdzieś po przestrzeniach - ale on wróci kiedyś, bogaty 2096 3 | jej dokończy? - Dajcie mi przeszłość zbrojną w stal, powiewną 2097 3 | które, porzuciwszy mężów, przeszły na wiarę naszą. -~MĄŻ~Niegdyś 2098 1 | one zaprzeczyły Pana.~Nie przeto wyrzekam na ciebie, Poezjo, 2099 3 | ogromu, który musiał wieki przetrwać, nim runął - filary, podnóża, 2100 2 | zdrowa - idę się na człowieka przetworzyć, walczyć idę z bracią moją.~*~ 2101 1 | jasne, twój włos kwieciem przetykany, o luba. -~ŻONA~Całun w 2102 3 | połowie grobu - gdzież jestem, przewodniku?~PRZECHRZTA~Nasi ludzie 2103 4 | niewolnikami twoimi - tymi przezacnego rodu obywatelami, którzy, 2104 3 | wszystkich, wzywa cię na rozmowę przeze mnie. - On ci sam na to 2105 2 | Stwórcą i stworzonym - Synu, przeżegnaj się i chodź ze mną. Wieczny 2106 3 | przed wiekami - ludzkość przezeń już zbawiona. -~PANKRACY~ 2107 1 | spokojna, witająca - uprzejma - przezierała - pochylone trzyma- a myśl 2108 3 | zbadał wszystkie manowce Przeznaczenia - czy pod kształtem widomym 2109 2 | win ojca, dla szału matki przeznaczone wiecznej ślepocie - nie 2110 4 | szturmu - darmo, nikt losu przeznaczonego nie uszedł, od kiedy świat 2111 2 | się, że w gniewie Twoim przeznaczyłeś szaleństwu i zawczesnej 2112 Mot| to, czego nie~znali ich przodkowie - wahanie~się i bojaźń - 2113 3 | czarne postacie z tyłu, z przodu, po bokach się cisną, a 2114 4 | prawej, po lewej, z tyłu i na przodzie leży mgła śnieżysta, blada, 2115 4 | osób i ciał waszych. -~MĄŻ~Przybliża się do Ojca Chrzestnego 2116 3 | siedzi klub lokajów. -~MĄŻ~Przybliżmy się.~PIERWSZY LOKAJ~Jużem 2117 3 | Trójcy i czekają naszego przybycia jak noża gilotyny - Naprzód, 2118 3 | który miał się stawić, przybył i czeka. -~MĄŻ~Niech wejdzie.~ 2119 3 | hiszpańskiego i dopiero dziś przybyłem. -~LEONARD~A ten drugi po 2120 3 | znajomym, z przyjacielem nowo przybyłym. - Cóż to za taniec?~PRZECHRZTA~ 2121 3 | młody człowiek na gruzach przybytku stojący? - Trzy ogniska 2122 1 | Żony.~MĄŻ przez sen~Skądże przybywasz, nie widziana, nie słyszana 2123 4 | Bogiem lub nicością. -~Jakub przychodzi z Orciem.~Weź kilku naszych, 2124 2 | amaurosis. -~Wychodzi.~MĄŻ przyciskając syna do piersi.~Ale ty widzisz 2125 3 | nie mogę - ledwo się tutaj przyczołgałem, ale dla mnie już nie zaświta 2126 1 | apteczki! - Pan sam temu przyczyną - mój mąż mnie wyłaje.~ŻONA~ 2127 2 | Królu much i motyli, przyjacielu poliszynela, czarcie maleńki, 2128 3 | wai!~PANKRACY~Powiesz, że przyjdę do niego o dwunastej w nocy 2129 4 | niech żyje!~ARCYBISKUP~I przyjm ze znakiem Krzyża Św. dowództwo 2130 1 | BENIAMIN~Jerzy Stanisławie, przyjmujesz olej święty?~OJCIEC I MATKA 2131 4 | ludzie moi! -~Dobywa szabli i przykłada do ust leżącego.~Klinga 2132 4 | niech ich krew płynie dla przykładu świata - a kto z was mi 2133 1 | dziecko moje, Henryku. -~Przyklęka.~MĄŻ podnosząc~Nic zważaj 2134 4 | męki nasze, my, niegdyś przykuci, smagani, dręczeni, żelazem 2135 2 | obrębami ziemi, a ciałem przykuty do ziemi - o ty nieszczęśliwy, 2136 4 | obiecuje wam życie, bylebyście przyłączyli się do niego i uznali dążenie 2137 1 | mną, w którykolwiek dzień przylecę po ciebie? -~ ~MĄŻ~O każdej 2138 1 | myśli? -~Okno otwiera się w przyległym domu.~GŁOS KOBIECY~Mój drogi, 2139 3 | zaklinam. -~PANKRACY~Ty przylep się do tej sosny i dumaj. -~ 2140 1 | miasta i ludzie tobie się przynależą - niebo jest twoim. - Chwale 2141 3 | złożyli co do jednego i przynieśli sto tysięcy.~PANKRACY~Jutro 2142 2 | Ojciec Chrzestny ciast ci przyniósł, poklepał po ramieniu i 2143 1 | DZIEWICA]~O mój luby, przynoszę ci błogosławieństwo i rozkosz - 2144 2 | Dźwiękiem i potęgą,~Czoło przyozdobię~Jasności wstęgą~I matki 2145 1 | po kilku okręgach staje, przypadkiem napotyka Męża w tłumie i 2146 4 | zdobycz moją. -~ARCYBISKUP~Przypasz miecz ten, błogosławiony 2147 2 | nadziei. - Sam Pan Hrabia przypatrz się źrzenicy- nieczuła na 2148 1 | syna?~ŻONA~Jam mu skrzydła przypięła, posłała między światy, 2149 1 | Ty ojcu zasłużysz się i przypodobasz - a wtedy on twojej matce 2150 1 | GOŚĆ~Chrzest dzisiejszy przypomina mi bale, na które zaprosiwszy, 2151 1 | Wczoraj byłam u spowiedzi i przypominałam sobie wszystkie grzechy - 2152 4 | inne głosy, głosy ludzkie, przyrnieszają się do.tej znikomej burzy 2153 3 | strącone myślami - skóra przyschła do czaszki, do liców, żółtawo 2154 3 | układy - rozmowy?- Kiedym przysiągł uwielbiać i słuchać ciebie, 2155 1 | DZIEWICA~Obiecałeś - przysiągłeś. -~MĄŻ~Błyskawica źrzenice 2156 3 | się wydobędzie, groźba, przysięga lub przeklęstwo - On lata, 2157 1 | STRÓŻ]~Jeśli dotrzymasz przysięgi, na wieki będziesz bratem 2158 1 | mnie poznajesz, Mario?~ŻONA~Przysięgłam ci na wierność do grobu. -~ 2159 4 | wyratuj nas, Panie!~MĄŻ~Teraz przysięgnijcie wszyscy, że chcecie bronić 2160 2 | koronę w niebie. - Wojskowy przyskoczył, porwał i podrzucił, i krzyknął: " 2161 3 | przekupił sędziów, trucizną przyśpieszył spadki - stąd wsie twoje, 2162 1 | cukiernika, żeby kilka tort przysposobił, boś podobno dużo gości 2163 2 | wielkiego narodu. - Profesor przystąpił i macał głowę twoją, i wyrzekł, 2164 1 | się w piersi, i gromnicę przystawiałam do piersi i pokutowałam, " 2165 3 | zepchnąć w dół- trupy ich przysypać rozwalinami Krzyża. -~CHÓR~ 2166 4 | ojcze - matka pośród nocy przyszła i kazała...~Mdleje.~MĄŻ 2167 3 | moje będzie poezją całej przyszłości. -~GŁOS W POWIETRZU~Dramat 2168 3 | ton jeden wyżej w mojej przytomności. - (przystępuje do niego) - 2169 4 | rwani, trucizną pojeni, przywaleni cegłami i źwirem, dręczmy 2170 3 | włościan i, zaufany w ich przywiązaniu, gotuje się iść na odsiecz 2171 3 | ślepo wierzących jego słowu, przywiązanych miłością swojskich zwierząt... 2172 1 | byłby to lepiej wyłuszczył - przywieźli ją zawczoraj - była w konwulsjach. - 2173 4 | dostawało. - Ha! dziecię własne przywiodło mnie do progu piekła! - 2174 3 | LEONARD ~Uniosłem się, przyznaję - ale nie boję się kary. - 2175 3 | towarzystwu za to, że mi prawa przyznało, rozdaję miłość moją. -~ 2176 3 | wahaniem się, i bydlęcym przyzwyczajeniem - oto wiara moja - a Bóg 2177 3 | one zaginą jak skowyczenia psa wściekłego, co bieży i pieni 2178 3 | a chłopów wysyłał, by z psami gonili jelenie. - Głupstwo 2179 3 | wcześnie zdechł i ciało twoje psy rozerwały na sztuki! (głośno) - 2180 3 | jej filarów, w blaskach pucharu świętego, w błogosławieństwie 2181 3 | stolik, srebrne konwie i puchary.~MĄŻ~Niegdyś o tej samej 2182 3 | ta pani blada, z ciemnymi puklami, kaziła się z giermkiem 2183 2 | płoniesz jak stulistna róża i pukle odwijając w tył wzroczkiem 2184 1 | się rozsypuje - cienie jej puklów, zawiśnijcie mi nad czołem. - 2185 3 | na waszą obronę zesłane i pułki aniołów spuszczone z niebios. -~ 2186 2 | podrzucił, i krzyknął: "Będziesz pułkownikiem." - Cyganka długo Czytała 2187 2 | Lekarz wziął cię za puls, liczył bicia i ogłosił, 2188 3 | nasze - mamy upiora - nie puścim upiora - przez biesa. przez 2189 3 | puszczać samemu. -~PANKRACY~Puścisz się sam, moje imię strażą 2190 3 | PANKRACY~Stara powiastka - pusta jak chrzęst twego herbu. -~ 2191 1 | MĄŻ~Byłem w jej pokoju - pusty. -~SŁUGA~Jasny panie, bo 2192 3 | nieostrożnie byłoby się puszczać samemu. -~PANKRACY~Puścisz 2193 3 | domu mego. - Gościu, wolno puszczam ciebie. -~PANKRACY~Do widzenia 2194 1 | wyrzekasz się Szatana i pychy jego?~OJCIEC I MATKA CHRZESTNA~ 2195 3 | podobnych, walało się w pyle, głowy skaleczonej podnieść 2196 3 | mnie. - On ci sam na to pytanie odpowie.~PRZECHRZTA~Idę - 2197 Mot| or not to be, that is the~question.~Hamlet~ 2198 2 | Murzynów. -~MĄŻ~Pan masz rację.~FILOZOF~I wielkiej do tego 2199 2 | Skąd czoło opierasz na rączkach białych i zdajesz się marzyć, 2200 3 | ciebie tam nie było - nie raczyłeś zstąpić pomiędzy dzieci 2201 1 | tobie, ale tyś poszła za radą węża i stałaś się, czym 2202 3 | układasz.~MĄŻ~Dzięki za radę. - Zemsta za zhańbione popioły 2203 3 | w zgromadzeniu - czy to radość czy rozpacz? - Kto rozpozna, 2204 1 | Szatan je zbiera, dodaje w radości do swoich kłamstw i złudzeń - 2205 2 | myślisz, bracie, to wymaga rady familijnej. -~DRUGI~Czekaj - 2206 3 | Odchodzi.~MĄŻ do Przechrzty~Radzę wam, go zabijcie, bo tak 2207 3 | pustyni - my nie wrócim do raju.~PANKRACY na stronie~Zagiąłem 2208 1 | poezji", i trzeciego dnia z rana stałam się poetą. -~MĄŻ~ 2209 1 | się - coraz chłodniej nad rankiem. -~MĄŻ~A dziecię moje - 2210 4 | bastionu ujrzałem człowieka rannego i stojącego bez broni przy 2211 3 | o nim mówią - upadające rasy energii nie mają - mieć 2212 1 | ŻONA~Najświętsza Panno, ratuj mnie! - to widmo blade jak 2213 3 | MĄŻ~Stary szlachcic dwa razy nie powtarza słowa - Jezus 2214 4 | biorąc szablę~Ślady krwi na rękojeści - poniżej herb jego domu. 2215 3 | zżyma się i opiera - idź w rekruty - idź! -~GŁOS PANA~Dzieci 2216 4 | wartość jego. - Pankracy jest reprezentantem obywatelem, że tak rzekę...~ 2217 4 | ludzi zostawić na szańcach - reszta niech odpocznie po tak długiej 2218 2 | na osi swojej przez nagłe rewolucje. -~MĄŻ~Czy widzisz to drzewo 2219 3 | moje usta: ~"Zgrzybiali, robaczywi, pełni napoju i jadła, ustąpcie 2220 1 | w górę - człowiek każdy, robak każdy krzyczy: "Ja Bogiem" - 2221 2 | cieniutkiego węża - i nuż robi się chmura żółta - ta chmura 2222 3 | dłoń mi ściskasz - cóż mam robić?~MĄŻ~Mów ze mną jak ze znajomym, 2223 3 | stukanie.~PRZECHRZTA~Do roboty waszej - a ty, święta księgo, 2224 3 | bliska - tamta, z pieskiem na robronie , królów była nałożnicą. - 2225 1 | obywatelem, a za staraniem rodziców i łaską Bożą znakomitym 2226 3 | postacie - myśl ojczyzny, domu, rodziny, myśl, nieprzyjaciółka twoja, 2227 2 | ciebie zbieram~Kształtów roje,~O dziecię moje!~Myśli i 2228 2 | może?~FILOZOF~Czy ja wiem? Rok - dwa lata. -~MĄŻ~A jednak 2229 3 | Czyż duch mój napotkał równego sobie i na chwilę się zatrzymał? - 2230 1 | krzyżu. - Ja drugi Bóg, i równie wśród katów. -~GŁOS SPOD 2231 4 | zewsząd do niej, jak do równiny Ostatniego Sądu. -~ ~ ~Katedra 2232 2 | stworzyĺ drugi świat w sobie, równy temu, jaki postradałem. -~ 2233 4 | wszystkich, co mi wczoraj jeszcze równymi byli. -~*~Komnata w zamku 2234 2 | płoniesz jak stulistna róża i pukle odwijając w tył 2235 1 | krzyż, nadzieja milionów, rozbija się o gwiazdy, łamie się, 2236 3 | Wieczorem namiot twój rozbijasz na gruzach cudzego donu, 2237 4 | przepaści.~Do innych~Z wami rozbiłem się na skałach Dunaju - 2238 3 | sadzonych topoli - namioty rozbite - zastawione deski, długie, 2239 3 | zarobek: - Krzyki się wzbiły, rozciągnęły, pękły po wszystkich stronach - " 2240 3 | nędzni, ze znojem na czole, z rozczuchranymi włosy, w łachmanach, z spiekłymi 2241 3 | która chleb i cześć im rozda na wieki. -~Pije i rzuca 2242 3 | że mi prawa przyznało, rozdaję miłość moją. -~MĄŻ~Towarzystwo 2243 3 | twemu, światu całemu miłość rozdam moją - płonę - płonę. -~ 2244 1 | wiatr zdarł ci z ramion i rozdarł w szmaty. -~DZIEWICA~Czemu 2245 3 | moich. - Oni wam wśród głodu rozdawali zboże, wśród zarazy stawiali 2246 1 | tęcza przed tobą pędzi i rozdziela mgły - co ujrzysz, jest 2247 1 | skrzydłami rozwieję~I lecąc się rozemdleję~W czarnej nicości. -~MĄŻ~ 2248 1 | sam wyrzekł, że nic ich rozerwać nie zdoła, choć dusze się 2249 3 | nam, bośmy członki Jego rozerwali, teraz proch i pył z nich, 2250 3 | zdechł i ciało twoje psy rozerwały na sztuki! (głośno) - Puszczaj 2251 2 | które lada myśl wielka rozerwie - o Panie Boże- o Boże! -~ 2252 3 | ostry, wyraźny - każde słowo rozeznasz, zrozumiesz- ruchy jego 2253 1 | nadszedł dzień sądu.~ŻONA~Rozjaśnij czoło, bo smucisz mnie na 2254 4 | Obywatelu wodzu, udałem się za rozkazem generała Bianchetti ku stronie 2255 4 | tego spojrzenia, co mnie rozkłada w proch. -~LEONARD~Czy dobrze 2256 3 | oni stracili siły ciała w rozkoszach, siły rozumu w próżniactwie - 2257 1 | grasz cudzym uszom niepojęte rozkosze. - Splatasz serca i rozwiązujesz 2258 3 | LEONARD~Do mnie, do mnie, o rozkoszo moja - córo Wolności! - 2259 3 | oddam - na tysiącach krzyżów rozkrzyżuję nieprzyjaciół Jego. -~CHÓR 2260 1 | wdzięki umarłych dziewic, rozlane w powietrzu, płynące nad 2261 1 | gwiazdy, łamie się, pęka, rozlatuje w kawałki, a coraz niżej 2262 4 | huk dział i strzelb się rozlega - godzina ostatnia, przepowiedziana, 2263 2 | słyszysz, co widzisz, z kim rozmawiasz wtedy? - Bo na twe czoło 2264 3 | wszystkich, wzywa cię na rozmowę przeze mnie. - On ci sam 2265 3 | spali w skwarze, a tyś jeden rozmyślał - że mi tak pewno grozisz 2266 1 | długiej przerwie wróciło ono i różnym jest od ciebie. - Ty dobra 2267 2 | promienie gwiazd, i oczy moje rozogni płomieniem. -~OJCIEC CHRZESTNY~ 2268 3 | gnane szałem, porwane rozpaczą, myśli moje w całej sile 2269 2 | Schorzałych, zgłodniałych, rozpaczających pokochaj bliźnich twoich, 2270 1 | harf niebieskich. - Twoje rozpacze i westchnienia opadają na 2271 1 | przyjmuje z grzecznością rozpaczy. -~CZWARTY GOŚĆ~Opuściłem 2272 3 | przeklęstwo. -~CHÓR MĘŻÓW~Rozpadła się budowa ucisku i dumy - 2273 3 | Inna część boru - wzgórze z rozpalonymi ogniami - zgromadzenie ludzi 2274 3 | PANKRACY~Świat mój jeszcze nie rozparł się w polu - zgoda - nie 2275 1 | mi się podziała - nagle rozpłynęły się wonie poranku. pogoda 2276 4 | a zatem do ciebie należy rozpocząć układy. -~MĄŻ~Ciszej - ciszej! -~ 2277 3 | radość czy rozpacz? - Kto rozpozna, jakie uczucie w głosach 2278 2 | ciebie, Ojcze, i tego pana rozpoznaé - iskry i nicie czarne latają 2279 1 | MĄŻ~Zostań się - nie rozpraszaj się jako sen. - Jeśliś pięknością 2280 3 | Zresztą zostawiam tę rozprawę teologom, jeśli jaki pedant 2281 2 | towarzystwie, w którym wzrosłem, że rozprzęgnie się - i cierpię tak,. jak 2282 3 | co przed tysiącami lat - rozpusta, złoto i krew. - A ciebie 2283 3 | rzekłbym do Pankracego: "Zgoda- rozpuszczam mój hufiec, mój hufiec jedyny - 2284 3 | tobie, kochanku mój. -~MĄŻ~Z rozpuszczonym włosem, z dyszącą piersią 2285 1 | odzywa. - (bieży ku drzwiom, rozpycha podwoje) Tatara mi osiodłać - 2286 3 | Stanęli - pląsają na gruzach - rozrywają nie obalone arkady - sypią 2287 3 | kapitele - ćwiertowane posągi, rozrzucone floresy . którymi oplatano 2288 4 | przebacz, żem ci dał życie - rozstajemy się - czy wiesz, na jak 2289 4 | pochodni na kilka stóp tylko rozświeca przed nami. -~ORCIO~Coraz 2290 1 | moich. -~Tu czarnowłosa się rozsypuje - cienie jej puklów, zawiśnijcie 2291 4 | złocie unoszą się, w złocie roztapiają się chmury, a im bardziej 2292 1 | zawiesił w jesieni - leć i roztocz skrzydła, wielkie białe 2293 2 | ich cześć i potęgę.~MĄŻ~Roztoczył się nade mną - wzrokiem 2294 1 | gdyby we śnie. -~DRUGI GOŚĆ~Roztoczyła ręce przed się i chwiejąc 2295 4 | niesione na mglistych bałwanach roztrącą się o stopy zamku. -~Widna 2296 2 | powieką - ledwo że usta roztwiera, a przecię głos ostry, przeciągły 2297 2 | jaśnieje iskra, której nikt nic rozumie - a mamka twoja płacze i 2298 2 | CHRZESTNY~Poniekąd tak - waćpan rozumiesz - bez piątej klepki.~Mąż 2299 3 | zmartwychwstającego - patrzcie - stoim na rozwalinach starych kształtów, starego 2300 3 | dół- trupy ich przysypać rozwalinami Krzyża. -~CHÓR~Krzyż znamię 2301 3 | powoli. -~MĄŻ~Wszędzie rozwaliny jakiegoś ogromu, który musiał 2302 3 | nazywasz zapałem. -~LEONARD~Rozważ, co czynisz. Arystokraty 2303 1 | leć do poety - wnet się rozwiąż naokoło niego, opasz go 2304 1 | rozkosze. - Splatasz serca i rozwiązujesz gdyby wianek, igraszkę palców 2305 3 | gdzie się podziejemy? -~MĄŻ~Rozwidnia się coraz bardziej - ich 2306 1 | Belzebuba - dziury zalepiem i rozwiedziemy pokostem - a potem, płótno 2307 1 | nieskończoności~Błękit skrzydłami rozwieję~I lecąc się rozemdleję~W 2308 3 | panów zabiją po błoniach - rozwieszą po ogrodach i borach - a 2309 3 | słowo rozeznasz, zrozumiesz- ruchy jego powolne, łatwe, wtórują 2310 3 | wolności. - A to co za piekło z rudawych płomieni, wznoszące się 2311 3 | sztyletem. - Dochodzą teraz do ruin wieży północnej. -~Stanęli - 2312 3 | sztyletowi! -~CHÓR ARTYSTÓW~Na ruinach gotyckich świątynię zbudujem 2313 3 | Dziewczyny~Cieszy mnie; żeś tak rumiana i wesoła.~DZIEWCZYNA~A dyć 2314 4 | LEONARD~Coraz to bardziej rumieniec zbiega ci z twarzy - chodźmy 2315 3 | musiał wieki przetrwać, nim runął - filary, podnóża, kapitele - 2316 3 | domach przyjaciół - ów z Runem Złotym , w kolczudze włoskiej, 2317 3 | strzału nie będzie, nie ruszać się do dnia białego. -~LEONARD~ 2318 4 | basztę Eleonory - sam nie ruszaj się stamtąd i co kilka minut 2319 1 | GŁOS SPOD PODŁOGI~Na rusztowanie głowy królów i panów - ode 2320 3 | wszech stronach świata. -~MĄŻ~Ruszył z miejsca i na czele orszaku 2321 4 | smagani, dręczeni, żelazem rwani, trucizną pojeni, przywaleni 2322 3 | świat dąży ku swoim celom, rwie za sobą, pędzi przed się, 2323 3 | PANKRACY~Honor święty, honor rycerski wystąpił na scenę - zwiędły 2324 3 | zbrojną w stal, powiewną rycerskimi pióry. - Gotyckie wieże 2325 3 | kształtów jej, pedancie rycerzu , poeto, hańba tobie - patrz 2326 3 | brzask świta.~PRZECHRZTA~Rychło nas powieszą - gdzie szubienica. -~ 2327 1 | duszno - burza się gotuje - rychłoż tam ozwie się piorun, a 2328 3 | szczęście - hura! - hejże! - rykacha! - hurracha! - hurracha!~ 2329 3 | możecie. - Gdzie wasze działa, rynsztunki, żywność - a wreszcie, gdzie 2330 4 | mistrzu - znać strudzenie ná rysach twoich.~PANKRACY~Nie czas 2331 4 | miesiące nas trzymali, a nędzny rząd armat i lada jakie parapety.~ 2332 3 | bywali kondotiery książąt i rządów. -~PRZECHRZTA~On sam, Jw. 2333 1 | szczęście, sam strąciłem do rzędu potępionych już na tym świecie. - 2334 3 | PANKRACY~Ja więc, hr. Henryk, rzekłbym do Pankracego: "Zgoda- rozpuszczam 2335 1 | tygodni, od miesiąca słowa nie rzekłeś do mnie - i wszyscy, których 2336 3 | tysiącom tysiąców - głód rzemieślników - nędza włościan - hańba 2337 3 | jeśli jaki pedant tego rzemiosła żyje dotąd w całej okolicy - 2338 3 | czarne, cieniowane długimi rzęsy - ramiona obwisłe, nogi 2339 3 | Na wolności bez ładu, na rzezi bez końca, na zatargach 2340 4 | Boże, dopomóż! -~Umiera~MĄŻ rzucając pałasz~Niepotrzebnyś mí 2341 3 | wywołam przed oczy wasze - rzucę cień katedr świętych na 2342 1 | swój wziął w ręce obie i rzucił w otchłań czy słyszysz, 2343 1 | DOKTORA~Jaka czerwona. - Krew rzuciła się do mózgu. -~MĄŻ~Ale 2344 4 | anielskich, ty kropli rosy nie rzucisz mi z góry. - O Jerzy- Jerzy! - 2345 2 | cień przelatującego anioła rzucony na ziemię i błądzący w znikomości 2346 3 | bluźnierco, w starym, starym Rzymie - u stóp Jego leżały gruzy 2347 3 | włosy, z których się krew sączy - ołtarz jeden biały - znak 2348 2 | posadził cię na obrazie dnia sądnego między wyklętymi duchami. -~*~ 2349 4 | wybrałem w drogę - ja stąpam ku sądowi Boga.~Staje na odłamku baszty, 2350 2 | stronie~Boże, patrz, on Twoje sądy mi tłumaczy. -~LEKARZ~Chciałbym 2351 4 | tu - jestem - ale wy mnie sądzić nie będziecie. - Ja się 2352 2 | gałązkach. -~MĄŻ~Dobrze. - Jak sądzisz - wiele lat jeszcze stać 2353 3 | miasta wśród wzgórzów i sadzonych topoli - namioty rozbite - 2354 4 | Weź kilku naszych, obejdź sale zamkowe i pędź do murów 2355 3 | wypadliśmy rzutem - Vivat! - Salonów znany śmieszności i wszeteczeństwa - 2356 3 | z tyłu - przed nami już same tylko sosny i świerki, oblane 2357 3 | nieostrożnie byłoby się puszczać samemu. -~PANKRACY~Puścisz się 2358 2 | Powtarzam, iż to jest nieodbitą, samowolną wiarą we mnie, że czas nadchodzi 2359 3 | honor rycerski wystąpił na scenę - zwiędły to łachman w sztandarze 2360 4 | wychodzi. Mąż wchodzi kilkoma schodami wyżej, pod sam sztandar, 2361 4 | jego! -~Oddział zbrojnych schodzi z murów,~A wy nie widzieliście 2362 2 | siebie. -~GŁOS ANIOŁA STRÓŻA~Schorzałych, zgłodniałych, rozpaczających 2363 4 | kazałem podwoić kroku, by schwytać - ale nim zdążyliśmy, ów 2364 3 | wyciągnie. wytęży ponad nimi, schylają głowy, zda się, że wnet 2365 3 | uznaję i przed nim kark schylam - tym prawem świat bieży 2366 3 | KAMERDYNER~Obywatele, schyleni nad prawidłem w pocie i 2367 3 | ciało niedołężnie w bok schylone - na ustach coś lubieżnego, 2368 3 | wznoszące się wśród tych dwóch ścian lasu, tych dwóch nawałów 2369 3 | rycerzy porozwieszane po ścianach - w głębi filar z tarczą 2370 3 | talerze widelce szurowała ścierką, dobrego słowa nie słyszała 2371 1 | piękność tej ziemi - za to, żem ścigał za nią i męczył się dla 2372 3 | Pójdziemy nocą ciemną, sztylety ściskając w dłoniach, pójdziemy, pójdziemy. -~ 2373 3 | żelaznymi kleszczami dłoń mi ściskasz - cóż mam robić?~MĄŻ~Mów 2374 2 | że masz zdatność do nauk ścisłych. - Ubogi, któremuś dał grosz, 2375 3 | spalił archiwa, przekupił sędziów, trucizną przyśpieszył spadki - 2376 4 | Świętej Trójcy. -~Panowie, Senatorzy, Dygnitarze siedzą po obu 2377 3 | i podpisem - "kanclerz"- sfałszował akta, spalił archiwa, przekupił 2378 1 | mnie, nie daj mnie - czuję siarkę i zaduch grobowy. -~MĄŻ~ 2379 4 | Panowie, Senatorzy, Dygnitarze siedzą po obu stronach, każdy pod 2380 1 | i zakrywasz oczy, kiedy siedzę blisko. - Wczoraj byłam 2381 3 | myśli. - Jeśli więc umiesz sięgać w nieskończoność, jeśli 2382 2 | odwijając w tył wzroczkiem sięgasz do nieba - powiedz, co słyszysz, 2383 3 | zamków - przez kosy nasze, siekiery i cepy, bracia, naprzód! -~ 2384 4 | hańby - nie do poddania sig - nie do ustąpienia choćby 2385 3 | własnych słów. - Ja mam wiarę silniejszą, ogromniejszą od twojej. - 2386 3 | ustąpcie młodym, zgłodniałym i silnym." ~Ale - ja pragnę cię wyratować - 2387 4 | Święta osobo posła, idź skryć siwą głowę pod namioty przechrztów 2388 1 | obok Żony.~MĄŻ przez sen~Skądże przybywasz, nie widziana, 2389 1 | zasługi przed Panem od ciebie.~Skądżeś powstał, marny cieniu, który 2390 4 | dawnych ludzi i zrosłe ze skałą jak pierś ludzka z grzbietem 2391 4 | innych~Z wami rozbiłem się na skałach Dunaju - Hieronimie, Krzysztofie, 2392 3 | walało się w pyle, głowy skaleczonej podnieść nie śmiało ku Niemu - 2393 3 | prosili, a ja im tych słów skąpiłem. -~Tam spoczywa Bóg, któremu 2394 4 | na łożu - Mąż wchodzi i składa broń na stole.~MĄŻ~Sto ludzi 2395 4 | Arcybiskupem~U stóp twoich składam zdobycz moją. -~ARCYBISKUP~ 2396 3 | oddziałem. -~PANKRACY~A składka szewców oddana do kasy naszej?~ 2397 1 | krewnych, po doktorach, po sklepach, a że dziecię ma się mi 2398 4 | widniej - idą spod ciasnych sklepień jeden po drugim i tam zasiadają 2399 3 | którymi oplatano starodawne sklepienia - teraz mi pod stopą zamignęła 2400 3 | niej ni posągów nie ma - sklepienie w długie puginały, filary 2401 1 | głową poety. -~Z naszych sklepów wynidź, spróchniały obrazie 2402 3 | a za pierwszym strzałem skoczyć mi na pomoc. - Jeśli strzału 2403 4 | swe, i całą dumę swoją, by skonać. -~CHÓR GŁOSÓW~Za to, żeś 2404 3 | kto ich dopełni? - Adam skonał na pustyni - my nie wrócim 2405 2 | lat o tej właśnie godzinie skonała.~ORCIO~Zdrowaś Panno Maryjo, 2406 2 | Patrzy mu w oczy.~MĄŻ~Skończył czternaście. -~LEKARZ~Teraz 2407 3 | wypadły, strącone myślami - skóra przyschła do czaszki, do 2408 1 | być może. - Żono dobra i skromna, zjaw się dla niego - i 2409 2 | kwiat obarczone rosą, tak skronia twoje obarczone myślami? -~*~ 2410 1 | białe- pokój świątobliwy na skroniach twoich - wszystko, com marzył 2411 4 | Ostatnimi naszymi nabojami skropieni odstąpili, ale tam w dole 2412 4 | Święta osobo posła, idź skryć siwą głowę pod namioty przechrztów 2413 1 | Mario, może ty udajesz, skryłaś się gdzie. żeby mnie ukarać? 2414 4 | powtarza. -~Idzie ku drzwiom skrytym w murze i otwiera je.~MĄŻ~ 2415 3 | świętych - odgłos dzwonów na skrzydłach nosiliśmy wiernym - w dźwiękach 2416 1 | w nieskończoności~Błękit skrzydłami rozwieję~I lecąc się rozemdleję~ 2417 1 | oczy zgasłe i głos jak skrzypienie woza, na którym trup leży. -~ 2418 3 | PRZECHRZTA~Nad drzewami skupiają się chmury - lepiej byś 2419 4 | spoglądać na cudze wole, skupione naokoło siebie, i na was, 2420 3 | południu. kiedy wszyscy spali w skwarze, a tyś jeden rozmyślał - 2421 1 | Gdzie pani?~SŁUGA~Jw. pani słaba. -~MĄŻ~Byłem w jej pokoju - 2422 2 | OJCIEC CHRZESTNY~Był zawsze słabej kompleksji, i matka jego 2423 2 | zarazem? -~ORCIO~Głos mamy słabieje, ginie już prawie za murem 2424 3 | bez ustanku, morduje bez słabości, kto dniem i nocą wierzy 2425 3 | obojętnie patrzym na drugich, słabszych i bielszych - kto nas powoła, 2426 4 | się! -~TRZECI~Nie gnaj nas słabych, zgłodniałych, ku murom! -~ 2427 3 | zwiędłe przed czasem, bez śladów pięknaśei - na ich włosach 2428 3 | oba wylejem dzisiaj, jutro śladu nie będzie - ostatni raz 2429 4 | PANKRACY biorąc szablę~Ślady krwi na rękojeści - poniżej 2430 4 | miecza~Teraz obiecuję wam sławę - u Boga wyproście zwycięstwo. -~ 2431 3 | PRZECHRZTA~Widzę, widzę, to syn sławnego filozofa. -~LEONARD~Czego 2432 3 | piersiach? - Czy to nie sławny Bianchetti taki dziś kondotier 2433 1 | naprzód. -~W drogę i ty, sławo, stary orle wypchany w piekle, 2434 3 | Chrystusa i Kościół Jego, ślepa, nieubłagana, wrząca, natchnienie 2435 2 | matki przeznaczone wiecznej ślepocie - nie dopełnione, bez namiętności, 2436 2 | jeden i wśród stu przepaści, ślepy, bezsilny, dziecię i poeto 2437 2 | wielkie nieszczęście być ślepym. -~LEKARZ~I bardzo nadzwyczajne 2438 1 | CZWARTY GOŚĆ~Opuściłem śliczną księżniczkę - przyszedłem - 2439 2 | zatrzyma się i powie: ".Takie śliczne dziecię." - Gdyby kwiat, 2440 3 | Henryka. -~DZIECI~Prosimy cię ślicznie o głowę arystokraty. -~INNI~ 2441 1 | niespokojny - mój maleńki - mój śliczny, śpij. -~MĄŻ na stronie~ 2442 1 | jak tylko się jej dotkną, ślizgają jak jaszczurki, czołgają 2443 4 | Gdzie oko twoje, zwyczajne słońcu, niedowidzi - tam duch mój 2444 3 | dobranoc zasyła staremu słonku.~GŁOS Z PRAWEJ~Zdrowie twoje, 2445 3 | powolne, łatwe, wtórują słowom, jak muzyka pieśni - czoło 2446 3 | chłopów, ślepo wierzących jego słowu, przywiązanych miłością 2447 1 | gromnica na ołtarzu. ~KSIĄDZ ślub daje.~Pamiętajcie na to.~ 2448 1 | Zstąpiłem do ziemskich ślubów, bom znalazł tę, o której 2449 3 | MĄŻ~To mój brat młodszy - ślubował, że twarzy ludziom nie ukaże, 2450 3 | wzrokiem pana - za co mu ślubowałem stryczek w duszy mojej. -~ 2451 1 | parkanem kościół. -~MĄŻ~Od dnia ślubu mojego spałem snem odrętwiałych, 2452 3 | Kiedym przysiągł uwielbiać i słuchać ciebie, to że cię miałem 2453 1 | garnące się pod myśl moją - słuchające natchnień moich - niegdyś 2454 4 | wszystkie myśli twoje - będę ich słuchał jak dawniej w domu naszym. -~ 2455 4 | PANKRACY~Milion ludu słuchało mnie przed chwalą - gdzie 2456 3 | wiem, co bym uczynił. -~MĄŻ~Słucham - patrz, jakem cierpliwy. -~ 2457 2 | ale ty nie drżysz, nie słuchasz jej, ty płyniesz w nieskończoność 2458 3 | precz ode mnie! -~PANKRACY~Sługo jednej myśli i kształtów 2459 4 | LEONARD~Kto? -~PANKRACY~Jak słup śnieżnej jasności stoi ponad 2460 3 | płomień się zajmuje i gna słupy dymu przed sobą - biada 2461 2 | fenomenu.~*~Pokój sypialny - Służąca - Krewni - Ojciec Chrzestny - 2462 3 | Bogu, królom i panom za służbę podziękujem- hura - hura! -~ 2463 1 | jeszcze modli i gwiazdy, Jej służebnice, nie odbiegły Jej dotąd - 2464 3 | śmierć moja za przykład służyć może, sprawie naszej hartu 2465 3 | kolczudze włoskiej, znać służył u cudzoziemców - a ta pani 2466 3 | ścierką, dobrego słowa nie słyszała nigdy - a dyć czas, czas, 2467 1 | przybywasz, nie widziana, nie słyszana od dawna - jak woda płynie, 2468 1 | świecie, nie widziany, nie słyszany, w każdej części jego okazały, 2469 4 | się z całej siły naprzód - słyszeliśmy wszyscy odgłos ciała spadającego 2470 2 | DRUGI~Obudził się, a nas nie słyszy.~LEKARZ~Proszę Panów nic 2471 4 | nasze, my, niegdyś przykuci, smagani, dręczeni, żelazem rwani, 2472 3 | twoich piersiach za to, żeś śmiał głos podnieść o ton jeden 2473 3 | skaleczonej podnieść nie śmiało ku Niemu - a On stał na 2474 4 | zostawicie mnie samego, ze śmiechem na ustach, żem wpośród tylu 2475 3 | Vivat! - Salonów znany śmieszności i wszeteczeństwa - Vivat! - 2476 1 | ŻONA~Rozjaśnij czoło, bo smucisz mnie na nowo. - Czegoż ci, 2477 1 | czy już się tobie coś śni, że zrzuciłeś kołderkę - 2478 1 | sądziłem, że będzie sute śniadanie, a zamiast tego, jako Pismo 2479 2 | często oczy masz gasnące, śniade lica. zgięte piersi każdy, 2480 4 | Kto? -~PANKRACY~Jak słup śnieżnej jasności stoi ponad przepaściami - 2481 4 | i na przodzie leży mgła śnieżysta, blada, niewzruszona, milcząca, 2482 3 | jeść, spać i pić. - Jako snopy na polu, tak ich trupy będą - 2483 1 | mamka z dzieckiem - na sofie na boku siedzi Żona - w 2484 3 | głodnym. Nam strudzonym jeść, spać i pić. - Jako snopy na polu, 2485 2 | odpoczynek.~Wychodzą.~*~Spacer - damy i kawalerowie - Filozof - 2486 4 | słyszeliśmy wszyscy odgłos ciała spadającego po urwiskach - a oto szabla 2487 3 | sędziów, trucizną przyśpieszył spadki - stąd wsie twoje, dochody, 2488 4 | MĄŻ~Sami jesteśmy - ciężar spadł mi z duszy na dzisiaj - 2489 2 | marzeń - łaska Twoja na rozum spadła, nie na serce moje - dozwól 2490 1 | MĄŻ~Od dnia ślubu mojego spałem snem odrętwiałych, snem 2491 3 | południu. kiedy wszyscy spali w skwarze, a tyś jeden rozmyślał - 2492 3 | kanclerz"- sfałszował akta, spalił archiwa, przekupił sędziów, 2493 3 | Niech się wyrok ludu spełni nad nikczemnikami. -~Nalewa 2494 1 | GŁOS ZNAD SUFITU~W łańcuchy spętaliście Boga. - Jeden już umarł 2495 4 | ty jesteś - cały blady - spętany - oni teraz męczą ciebie - 2496 4 | szarych błękitów. -~Powoli śpiące obszary budzić się zaczną - 2497 3 | rozczuchranymi włosy, w łachmanach, z spiekłymi twarzami, z dłoniami pomarszczonymi 2498 3 | łączysz się z nami? -~MĄŻ~Śpieszę z daleka na odgłos waszego 2499 4 | progu starego więzienia i śpiewa proroctwa. -~MĄŻ~Najmocniej 2500 1 | jest jeszcze - i księży stu śpiewających mszę. -~GŁOS Z LEWEJ STRONY~ 2501 2 | i poeto zarazem, biedny śpiewaku bez słuchaczy, żyjący duszą 2502 1 | w nocy? - Skowyczenia i śpiewy obłąkanych. Widzę ją - czoło,