Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |          i pomściło za bałwana... Tyś rqnny w nogę, Gerda?~Chłopak,
 2   1,  8 | ściągnąwszy czekał nań Wisz..~- A tyś tu skąd? - jak?... Jakże
 3   1,  9 |       ciebie sąd wiozę i powrozy! Tyś to wiece śmiał zwoływać?~-
 4   1,  11|           kneź mnie pożałuje...~- Tyś pewnie na wiecu bywał... -
 5   2,  12|        śmieją zaćmić twej twarzy, tyś życiem, szczęściem, nadzieją,
 6   2,  12|     życiem, szczęściem, nadzieją, tyś bóg nasz! Kupało...~Królu,
 7   2,  12|            do życia obudzaj chuć, tyś życia dawca, boże Kupało,
 8   2,  12|      pieśni! Ptaszyno moja złota, tyś jak woda żywota, wskrzeszasz
 9   2,  14|         Skłoniła mu się do kolan:~Tyś tu panem i ojcem? - spytała. ~-
10   2,  17|             zawołał ręce łamiąc - tyś już jeden pozostał. Nie
11   3,  24|     palono, gdy naszych zabijano, tyś tam także być musiał, przewodziłeś